മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.132.1
प्रविश्याथ गृहं तस्याश्चरणावभिवाद्य च ।
आचख्यौ तत्समासेन यद्वृत्तं कुरुसंसदि ॥ ५.१३२.१ ॥
പിന്നെ അവളുടെ വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ച്, അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ വന്ദിച്ച്, കുരുസഭയിൽ നടന്നതെല്ലാം സംക്ഷേപമായി അറിയിച്ചു.
5.132.2
उक्तं बहुविधं वाक्यं ग्रहणीयं सहेतुकम् ।
ऋषिभिश्चैव च मया न चासौ तद्गृहीतवान् ॥ ५.१३२.२ ॥
ഋഷിമാരാലും എന്നാലും പലവിധമായി, കാരണസഹിതമായി സ്വീകരിക്കേണ്ട വാക്കുകൾ പറയപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അവൻ അവ സ്വീകരിച്ചില്ല.
5.132.3
कालपक्वमिदं सर्वं सुयोधनवशानुगम् ।
सर्वक्षत्रं क्षणेनैव दह्यते पार्थवह्निना ।
आपृच्छे भवतीं शीघ्रं प्रयास्ये पाण्डवान्प्रति ॥ ५.१३२.३ ॥
കാലത്താൽ പാകമായ ഇതെല്ലാം സുയോധനന്റെ വശത്തിൽ പിന്തുടരുന്നു. എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് പാർത്ഥന്റെ അഗ്നിയാൽ ദഹിക്കപ്പെടും. നിങ്ങളോട് യാത്ര ചോദിക്കുന്നു, വേഗം പാണ്ഡവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോകും.
5.132.4
किं वाच्याः पाण्डवेयास्ते भवत्या वचनान्मया ।
तद्ब्रूहि त्वं महाप्रज्ञे शुश्रूषे वचनं तव ॥ ५.१३२.४ ॥
നിങ്ങളുടെ വാക്കിനാൽ പാണ്ഡവരോട് ഞാൻ എന്താണ് പറയേണ്ടത്? ഓ മഹാപ്രജ്ഞേ, അത് പറഞ്ഞാലും; നിങ്ങളുടെ വാക്ക് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ഒരുക്കമാണ്.
5.132.5
ब्रूयाः केशव राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
भूयांस्ते हीयते धर्मो मा पुत्रक वृथा कृथाः ॥ ५.१३२.५ ॥
ഓ കേശവാ, ധർമ്മാത്മാവായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരനോട് പറയൂ: 'മകനേ, നിന്റെ ധർമ്മം വളരെ ക്ഷയിക്കുന്നു; വെറുതെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്.'
5.132.6
श्रोत्रियस्येव ते राजन्मन्दकस्याविपश्चितः ।
अनुवाकहता बुद्धिर्धर्ममेवैकमीक्षते ॥ ५.१३२.६ ॥
ഓ രാജാവേ, നീ മന്ദബുദ്ധിയും അജ്ഞനുമായ വേദപാരായണക്കാരനെപ്പോലെയാണ്; ഓതിപ്പഠിപ്പിൽ മുരടിച്ച നിന്റെ ബുദ്ധി ധർമ്മത്തെ മാത്രം നോക്കുന്നു.
5.132.7
अङ्गावेक्षस्व धर्मं त्वं यथा सृष्टः स्वयंभुवा ।
बाहुभ्यां क्षत्रियाः सृष्टा बाहुवीर्योपजीविनः ॥ ५.१३२.७ ॥
നിന്റെ അംഗങ്ങളെ നോക്കുക; സ്വയംഭൂ സൃഷ്ടിച്ചതുപോലെ നിന്റെ ധർമ്മം പരിഗണിക്കുക. ക്ഷത്രിയർ തങ്ങളുടെ ഭുജങ്ങളിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്; ഭുജവീര്യത്താൽ ജീവിക്കുന്നവരാണ്.
5.132.8
क्रूराय कर्मणे नित्यं प्रजानां परिपालने ।
श्रृणु चात्रोपमामेकां या वृद्धेभ्यः श्रुता मया ॥ ५.१३२.८ ॥
പ്രജകളുടെ പരിപാലനത്തിൽ എപ്പോഴും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കഠിന കർമ്മത്തിന് ഇവിടെ ഒരു ഉപമ കേൾക്കുക; അത് ഞാൻ മുതിർന്നവരിൽ നിന്ന് കേട്ടതാണ്.
5.132.9
मुचुकुन्दस्य राजर्षेरददत्पृथिवीमिमाम् ।
पुरा वैश्रवणः प्रीतो न चासौ तद्गृहीतवान् ॥ ५.१३२.९ ॥
മുൻപ് പ്രസന്നനായ വൈശ്രവണൻ രാജർഷി മുചുകുന്ദന് ഈ ഭൂമി നൽകി; എന്നാൽ അദ്ദേഹം അത് സ്വീകരിച്ചില്ല.
5.132.10
बाहुवीर्यार्जितं राज्यमश्रीयामिति कामये ।
ततो वैश्रवणः प्रीतो विस्मितः समपद्यत ॥ ५.१३२.१० ॥
"എന്റെ ഭുജവീര്യത്താൽ നേടിയ രാജ്യം മാത്രമേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളൂ" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ പ്രസന്നനും വിസ്മിതനുമായ വൈശ്രവണൻ ആയി.
5.132.11
मुचुकुन्दस्ततो राजा सोऽन्वशासद्वसुन्धराम् ।
बाहुवीर्यार्जितां सम्यक् क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ५.१३२.११ ॥
പിന്നെ രാജാവായ മുചുകുന്ദൻ ക്ഷത്രധർമ്മം ശരിയായി പാലിച്ച്, ഭുജവീര്യത്താൽ നേടിയ ഈ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചു.
5.132.12
यं हि धर्मं चरन्तीह प्रजा राज्ञा सुरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा विन्देन भारत ॥ ५.१३२.१२ ॥
ഭാരതാ, ഇവിടെ രാജാവിനാൽ നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട പ്രജകൾ ഏത് ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നുവോ, ആ ധർമ്മത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് രാജാവ് നേടുന്നു.
5.132.13
राजा चरति चेद्धर्मं देवत्वायैव कल्पते ।
स चेदधर्मं चरति नरकायैव गच्छति ॥ ५.१३२.१३ ॥
രാജാവ് ധർമ്മം ആചരിച്ചാൽ അവൻ ദേവത്വത്തിന് യോഗ്യനാകുന്നു. അധർമ്മം ആചരിച്ചാൽ അവൻ നരകത്തിലേക്കുതന്നെ പോകുന്നു.
5.132.14
दण्डनीतिः स्वधर्मेण चातुर्वर्ण्यं नियच्छति ।
प्रयुक्तास्वामिना सम्यगधर्मेभ्यो नियच्छति ॥ ५.१३२.१४ ॥
ദണ്ഡനീതി സ്വധർമ്മത്താൽ ചാതുർവർണ്യത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. സ്വാമിയാൽ ശരിയായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അത് അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് അവരെ തടയുന്നു.
5.132.15
दण्डनीत्यां यदा राजा सम्यक्कार्त्स्न्येन वर्तते ।
तदा कृतयुं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तते ॥ ५.१३२.१५ ॥
രാജാവ് ദണ്ഡനീതിയിൽ പൂർണ്ണമായും ശരിയായും വർത്തിക്കുമ്പോൾ കൃതയുഗം എന്ന ശ്രേഷ്ഠകാലം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
5.132.16
कालो वा कारणं राज्ञो राजा वा कालकारणम् ।
इति ते संशयो मा भूद्राजा कालस्य कारणम् ॥ ५.१३२.१६ ॥
കാലം രാജാവിന്റെ കാരണമോ, അതോ രാജാവ് കാലത്തിന്റെ കാരണമോ — നിനക്ക് ഈ സംശയം ഉണ്ടാകരുത്. രാജാവാണ് കാലത്തിന്റെ കാരണം.
5.132.17
राजा कृतयुगस्रष्टा त्रेताया द्वापरस्य च ।
युगस्य च चतुर्थस्य राजा भवति कारणम् ॥ ५.१३२.१७ ॥
രാജാവ് കൃതയുഗത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവാണ്; ത്രേതയ്ക്കും ദ്വാപരയ്ക്കും അവൻ തന്നെ. നാലാം യുഗത്തിനും രാജാവാണ് കാരണം.
5.132.18
कृतस्य करणाद्राजा स्वर्गमत्यन्तमश्रुते ।
त्रेतायाः करणाद्राजा स्वर्गं नात्यन्तमश्रुते ॥ ५.१३२.१८ ॥
കൃതയുഗം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനാൽ രാജാവ് പരമമായി സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു. ത്രേതയുഗം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനാൽ രാജാവ് സ്വർഗ്ഗം പൂർണ്ണമായി പ്രാപിക്കുന്നില്ല.
5.132.19
प्रवर्तनाद्द्वापरस्य यथाभागमुपाश्रुते ।
कलेः प्रवर्तनाद्राजा पापमत्यन्तमश्रुते ॥ ५.१३२.१९ ॥
ദ്വാപരയുഗത്തെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ രാജാവ് തന്റെ പങ്കിനൊത്ത ഫലം നേടുന്നു. കലിയുഗത്തെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ രാജാവ് പൂർണ്ണമായ പാപം നേടുന്നു.
5.132.20
ततो वसति दुष्कर्मा नरके शाश्वतीः समाः ।
राजदोषेण हि जगत्स्पृश्यते जगतः स च ॥ ५.१३२.२० ॥
അതിനുശേഷം ആ ദുഷ്കർമ്മി നരകത്തിൽ ശാശ്വത വർഷങ്ങളോളം വസിക്കുന്നു. രാജാവിന്റെ ദോഷത്താൽ ലോകം ബാധിക്കപ്പെടുന്നു; അവനും ലോകത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
5.132.21
राजधर्मानवेक्षस्व पितृपैतामहोचितान् ।
नैतद्राजर्षिवृत्तं हि यत्र त्वं स्थातुमिच्छसि ॥ ५.१३२.२१ ॥
നിന്റെ പിതാവിനും പിതാമഹന്മാർക്കും യോജിച്ച രാജധർമ്മങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കുക. നീ നിലനിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ നടപ്പ് രാജർഷിമാരുടേതല്ല.
5.132.22
न हि वैक्लब्यसंसृष्ट आनृशंस्ये व्यवस्थितः ।
प्रजापालनसंभूतं फलं किंचन लब्धवान् ॥ ५.१३२.२२ ॥
ദൗർബല്യത്താൽ ബാധിതനായി, ദയയിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കാത്തവൻ, പ്രജാപാലനത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഒരു ഫലവും നേടിയിട്ടില്ല.
5.132.23
न ह्येतामाशिषं पाण्डुर्न चाहं न पितामहः ।
प्रयुक्तवन्तः पूर्वं ते यया चरसि मेधया ॥ ५.१३२.२३ ॥
പാണ്ഡുവോ ഞാനോ പിതാമഹനോ മുൻപ് നിനക്ക് ഈ ആശംസ (ഉപദേശം) നൽകിയിട്ടില്ല; ആ ബുദ്ധിയോടെയാണ് നീ നടക്കുന്നത്.
5.132.24
यज्ञो दानं तपः शौर्यं प्रज्ञा सन्तानमेव च ।
माहात्म्यं बलमोजश्च नित्यमाशंसितं मया ॥ ५.१३२.२४ ॥
യജ്ഞം, ദാനം, തപസ്സ്, ശൗര്യം, പ്രജ്ഞ, സന്താനം, മാഹാത്മ്യം, ബലം, ഓജസ്സ് — ഇവയെയാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും ആശംസിച്ചത്.
5.132.25
नित्यं स्वाहा स्वधा नित्यं दद्युर्मानुषदेवताः ।
दीर्घमायुर्धनं पुत्रान्सम्यगाराधिताः शुभाः ॥ ५.१३२.२५ ॥
സ്വാഹ, സ്വധ എന്നീ ആഹുതികളാൽ നന്നായി ആരാധിക്കപ്പെട്ട മാനുഷദേവതകൾ എപ്പോഴും ദീർഘായുസ്സും സമ്പത്തും പുത്രന്മാരും നൽകട്ടെ.
5.132.26
पुत्रेष्वाशासते नित्यं पितरो दैवतानि च ।
दानमध्ययनं यज्ञः प्रजानां परिपालनम् ॥ ५.१३२.२६ ॥
പിതൃക്കളും ദേവതകളും എപ്പോഴും പുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്: ദാനം, അധ്യയനം, യജ്ഞം, പ്രജാപരിപാലനം.
5.132.27
एतद्धर्ममधर्मं वा जन्मनैवाभ्यजायथाः ।
ते तु वैद्याः कुले जाता अवृत्त्या तात पीडिताः ॥ ५.१३२.२७ ॥
ഇത് ധർമ്മമോ അധർമ്മമോ, നീ ജന്മത്തിൽ തന്നെ അതിനോടൊപ്പം ജനിച്ചു. പുത്രാ, അവർ വൈദ്യകുലത്തിൽ ജനിച്ചവരാണ്, എന്നാൽ ജീവനോപാധിയില്ലാതെ വേദനിക്കുന്നു.
5.132.28
यत्र दानपतिं शूरं क्षुधिताः पृथिवीचराः ।
प्राप्य तुष्टाः प्रतिष्ठन्ते धर्मः कोऽभ्यधिकस्ततः ॥ ५.१३२.२८ ॥
വിശക്കുന്ന ഭൂവാസികൾ ദാനപതിയും ശൂരനുമായ രാജാവിനെ പ്രാപിച്ച് സന്തുഷ്ടരായി വസിക്കുന്നിടത്ത്, അതിനേക്കാൾ വലിയ ധർമ്മം എന്താണ്?
5.132.29
दानेनान्यं बलेनान्यं तथा सूनृतयाऽपरम् ।
सर्वतः प्रतिगृह्णीयाद्राज्यं प्राप्येह धार्मिकः ॥ ५.१३२.२९ ॥
ദാനത്താൽ ഒന്നും, ബലത്താൽ മറ്റൊന്നും, മധുരമായ സത്യവാക്കിനാൽ വേറൊന്നും — ധാർമ്മികൻ രാജ്യം നേടിയ ശേഷം എല്ലാ വഴികളിലൂടെയും സ്വീകരിക്കണം.
5.132.30
ब्राह्मणः प्रचरेद्भैक्षं क्षत्रियः परिपालयेत् ।
वैश्यो धनार्जनं कुर्याच्छूद्रः परिचरेच्च तान् ॥ ५.१३२.३० ॥
ബ്രാഹ്മണൻ ഭിക്ഷയ്ക്കായി സഞ്ചരിക്കട്ടെ, ക്ഷത്രിയൻ പരിപാലിക്കട്ടെ, വൈശ്യൻ ധനം സമ്പാദിക്കട്ടെ, ശൂദ്രൻ അവരെ ശുശ്രൂഷിക്കട്ടെ.
5.132.31
भैक्षं विप्रतिषिद्धं ते कृषिर्नैवोपपद्यते ।
क्षत्रियोऽसि क्षतात्राता बाहुवीर्योपजीविता ॥ ५.१३२.३१ ॥
ഭിക്ഷാടനം നിനക്ക് വിലക്കപ്പെട്ടതാണ്; കൃഷിയും നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല. നീ ക്ഷത്രിയനാണ്, ആപന്നരെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ, തോൾബലത്താൽ ജീവിക്കുന്നവൻ.
5.132.32
पित्र्यमंशं महाबाहो निमग्नं पुनरुद्धर ।
साम्ना भेदेन दानेन दण्डेनाथ नयेन वा ॥ ५.१३२.३२ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ, മുങ്ങിപ്പോയ നിന്റെ പിതൃഭാഗം വീണ്ടും ഉദ്ധരിക്കുക — സാമത്താലോ, ഭേദത്താലോ, ദാനത്താലോ, ദണ്ഡത്താലോ, അല്ലെങ്കിൽ നയത്താലോ.
5.132.33
इतो दुःखतरं किं नु यदहं दीनबान्धवा ।
परपिण्डमुदीक्षे वै त्वां सूत्वा मित्रनन्दन ॥ ५.१३२.३३ ॥
ഇതിനെക്കാൾ വലിയ ദുഃഖമെന്ത്? ദീനരുടെ ബന്ധുവായ ഞാൻ, നിന്നെ പ്രസവിച്ചിട്ടും പരന്റെ അന്നം നോക്കേണ്ടി വരുന്നുവല്ലോ, ഹേ മിത്രാനന്ദനാ!
5.132.34
युध्यस्व राजधर्मेण मा निमञ्जीः पितामहान् ।
मा गमः क्षीणपुण्यस्त्वं सानुजः पापिकां गतिं ॥ ५.१३२.३४ ॥
രാജധർമ്മമനുസരിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്യുക; പിതാമഹന്മാരെ മുങ്ങാൻ അനുവദിക്കരുത്. പുണ്യം ക്ഷയിച്ച്, അനുജന്മാരോടൊപ്പം പാപഗതിയിൽ പോകരുത്.