ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.134.1
अथैतस्यामवस्थायां पौरुषं हातुमिच्छसि ।
निहीनसेवितं मार्गं गमिष्यस्यचिरादिव ॥ ५.१३४.१ ॥
ಈಗ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಪೌರುಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ; ನೀಚರು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಡೆಯುವೆ.
5.134.2
यो हि तेजो यथाशक्ति न कर्शयति विक्रमात् ।
क्षत्रियो जीविताकाङ्क्षी स्तेन इत्येव तं विदुः ॥ ५.१३४.२ ॥
ಪ್ರಾಣಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗನುಸಾರ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನನ್ನು ಜನರು ಕಳ್ಳ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
5.134.3
अर्थवन्त्युपपन्नानि वाक्यानि गुणवन्ति च ।
नैव संप्राप्नुवन्ति त्वां मुमूर्षुमिव भेषजम् ॥ ५.१३४.३ ॥
ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ, ಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಗುಣಯುಕ್ತ ಮಾತುಗಳೂ ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲ; ಸಾಯುವವನನ್ನು ಔಷಧ ತಲುಪದಂತೆ.
5.134.4
सन्ति वै सिन्धुराजस्य सन्तुष्टा न तथा जनाः ।
दौर्बल्यादासते मूढा व्यसतौघपतीक्षिणः ॥ ५.१३४.४ ॥
ಸಿಂಧುರಾಜನ ಜನರು ಅಷ್ಟು ತೃಪ್ತರಾಗಿಲ್ಲ; ಮೂಢರು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಆಪತ್ತಿನ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಕಾದು ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.
5.134.5
सहायोपचितिं कृत्वा व्यवसाय्य ततस्ततः ।
अनुदुष्येयुरपरे पश्यन्तस्तव पौरुषम् ॥ ५.१३४.५ ॥
ಮಿತ್ರರ ಬಲವನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿಸಿ, ಇತರರು ನಿನ್ನ ಪೌರುಷವನ್ನು ನೋಡಿ ನಿನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿಬೀಳುವರು.
5.134.6
तैः कृत्वा सह संघातं गिरिदुर्गालयं चर ।
काले व्यसनमाकाङ्क्षन्नैवायमजरामरः ॥ ५.१३४.६ ॥
ಅವರೊಡನೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಗಿರಿದುರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು; ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸು; ಇವನು ಅಜರಾಮರನಲ್ಲ.
5.134.7
सञ्जयो नामतश्च त्वं न च पश्यामि तत्त्वयि ।
अन्वर्थनामा भव मे पुत्र मा व्यर्थनामकः ॥ ५.१३४.७ ॥
ನೀನು ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಜಯ, ಆದರೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅದು ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕವನಾಗು; ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಹೆಸರಿನವನಾಗಬೇಡ.
5.134.8
सम्यग्दृष्टिर्महाप्राज्ञो बालं त्वां ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
अयं प्राप्य महत्कृच्छ्रं पुनर्वृद्धिं गमिष्यति ॥ ५.१३४.८ ॥
ಸಮ್ಯಕ್ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಾಲಕನೆಂದು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು: 'ಇವನು ಮಹಾ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದಿದರೂ ಮತ್ತೆ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವನು.'
5.134.9
तस्य स्मरन्ती वचनमाशंसे विजयं तव ।
तस्मात्तात ब्रवीमि त्वां वक्ष्यामि च पुनःपुनः ॥ ५.१३४.९ ॥
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ನಿನ್ನ ಜಯವನ್ನು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳುವೆನು.
5.134.10
यस्य ह्यर्थाभिनिर्वृत्तौ भवन्त्याप्यायिताः परे ।
तस्यार्थसिद्धिर्नियता नयेष्वर्थानुसारिणः ॥ ५.१३४.१० ॥
ಯಾರ ಉದ್ದೇಶದ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಇತರರೂ ಪುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೋ, ಅವನಿಗೆ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಉದ್ದೇಶ ಸಿದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಿತ.
5.134.11
समृद्धिरसमृद्धिर्वा पूर्वेषां मम सञ्जय ।
एवं विद्वान्युद्धमना भव मा प्रत्युपाहरः ॥ ५.१३४.११ ॥
ಸಂಜಯನೇ, ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರ ಏಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಕುಸಿತ ಯಾವುದೇ ಆಗಿರಲಿ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡು; ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬೇಡ.
5.134.12
नातः पापीयसीं कांचिदवस्थां शम्बरोऽब्रवीत् ।
यत्र नैवाद्य न प्रातर्भोजनं प्रतिदृश्यते ॥ ५.१३४.१२ ॥
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಪಕರವಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಬೇರೆಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶಂಬರನು ಹೇಳಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಇಂದೂ, ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೂ ಆಹಾರ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
5.134.13
पतिपुत्रवधादेतत्परमं दुःखमब्रवीत् ।
दारिद्र्यमिति यत्प्रोक्तं पर्यायमरणं हि तत् ॥ ५.१३४.१३ ॥
ಪತಿ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರ ವಧೆಗಿಂತಲೂ ಇದು ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖ ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಿಜವಾಗಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮರಣವೇ.
5.134.14
अहं महाकुले जाता ह्रदाद्ध्रदमिवागता ।
ईश्वरी सर्वकल्याणी भर्त्रा परमपूजिता ॥ ५.१३४.१४ ॥
ನಾನು ಮಹಾ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದೆನು; ಒಂದು ಕೊಳದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕೊಳಕ್ಕೆ ಬಂದಂತೆ ಬಂದೆನು. ಒಡತಿಯಾಗಿ, ಸರ್ವಮಂಗಳೆಯಾಗಿ, ಪತಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೆನು.
5.134.15
महार्हमाल्याभरणां सुमृष्टाम्बरवाससम् ।
पुरा हृष्टः सुहृद्वर्गो मामपश्यत्सुहृद्गताम् ॥ ५.१३४.१५ ॥
ಹಿಂದೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಳಪಿಟ್ಟ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ಬಂದಾಗ ಬಂಧುಬಳಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು.
5.134.16
यदा मां चैव भार्यां च द्रष्टासि भृशदुर्बलाम् ।
न तदा जीवितेनार्थो भविता तव सञ्जय ॥ ५.१३४.१६ ॥
ಸಂಜಯಾ, ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲರಾಗಿ ನೀನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆಗ ನಿನಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
5.134.17
दासकर्मकरान्भृत्यानाचार्यर्त्विक्पुरोहितान् ।
अवृत्त्याऽस्मान्प्रजहतो दृष्ट्वा किं जीवितेन ते ॥ ५.१३४.१७ ॥
ಜೀವನೋಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ದಾಸ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಸೇವಕರನ್ನು, ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು, ಋತ್ವಿಜರನ್ನು, ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಬಿಡುವುದನ್ನು ನೀನು ನೋಡಿದರೆ, ನಿನ್ನ ಜೀವನದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
5.134.18
यदि कृत्यं न पश्यामि तवाद्याहं यथा पुरा ।
श्लाघनीयं यशस्यं च का शान्तिर्हृदयस्य मे ॥ ५.१३४.१८ ॥
ಮೊದಲಿನಂತೆ ಇಂದು ನಿನ್ನಿಂದ ಶ್ಲಾಘನೀಯವೂ ಯಶಸ್ಸು ನೀಡುವ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ಶಾಂತಿ?
5.134.19
नेति चेद्ब्राह्मणं ब्रूयां दीर्येत हृदयं मम ।
न ह्यद न च मे भर्ता नेति ब्राह्मणमुक्तवान् ॥ ५.१३४.१९ ॥
ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ 'ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಒಡೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ನನಗೆ ಮಗನೂ ಇಲ್ಲ, ಪತಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ 'ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿಲ್ಲ.
5.134.20
वयमाश्रयणीयाः स्म न श्रोतारः परस्य च ।
अन्यमासाद्य जीवन्ती परित्यक्ष्यामि जीवितम् ॥ ५.१३४.२० ॥
ನಾವು ಆಶ್ರಯ ನೀಡಬೇಕಾದವರು; ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮಾತು ಕೇಳುವವರಲ್ಲ. ಬೇರೊಬ್ಬರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಬದುಕುವ ಬದಲು ನಾನು ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.134.21
अपारे भव नः पारमप्लवे भव नः प्लवः ।
कुरुष्व स्थानमस्थाने मृतान्सञ्जीवयस्व नः ॥ ५.१३४.२१ ॥
ಅಪಾರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ದಡವಾಗು; ದೋಣಿ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ದೋಣಿಯಾಗು. ಅಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾನವಾಗಿ ಮಾಡು; ಸತ್ತವರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪುನಃ ಬದುಕಿಸು.
5.134.22
सर्वे ते शत्रवः शक्या न चेञ्जीवितुमर्हसि ।
अथ चेदीदृशीं वृत्तिं क्लीबामभ्युपपद्यसे ॥ ५.१३४.२२ ॥
ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯ; ನೀನು ಬದುಕಬೇಕೆಂದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದರ ಬದಲು ನೀನು ಇಂಥ ಹೇಡಿತನದ ಜೀವನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ,
5.134.23
निर्विण्णात्मा हतमना मुञ्चैतां पापजीविकाम् ।
एकशत्रुवधेनैव शूरो गच्छति विश्रुतिम् ॥ ५.१३४.२३ ॥
ನಿರಾಶೆಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕುಗ್ಗಿದ ಮನೋಬಲದಿಂದ ಈ ಪಾಪದ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ಒಬ್ಬ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರೂ ಶೂರನು ಕೀರ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
5.134.24
इन्द्रो वृत्रवधेनैव महेन्द्रः समपद्यत ।
माहेन्द्रं च ग्रहं लेभे लोकानां चेश्वरोऽभवत् ॥ ५.१३४.२४ ॥
ವೃತ್ರನನ್ನು ವಧಿಸಿದುದರಿಂದಲೇ ಇಂದ್ರನು ಮಹೇಂದ್ರನಾದನು. ಅವನು ಮಹೇಂದ್ರ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಈಶ್ವರನಾದನು.
5.134.25
नाम विश्राव्य वै शङ्ख्ये शत्रूनाहूय दंशितान् ।
सेनाग्रं चापि विद्राव्य हत्वा वा पुरुषं वरम् ॥ ५.१३४.२५ ॥
ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ಕವಚಧಾರಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕರೆದು, ಸೇನೆಯ ಮುಂಚೂಣಿಯನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಅಥವಾ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷನನ್ನು ಕೊಂದು—
5.134.26
यदैव लभते वीरः सुयुद्धेन महद्यशः ।
तदैव प्रव्यथन्तेऽस्य शत्रवो विनमन्ति च ॥ ५.१३४.२६ ॥
ವೀರನು ಉತ್ತಮ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗಲೇ, ಅವನ ಶತ್ರುಗಳು ನಡುಗಿ ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾರೆ.
5.134.27
त्यक्त्वात्मानं रणे दक्षं शूरं कापुरुषा जनाः ।
अवशास्तर्पयन्ति स्म सर्वकामसमृद्धिभिः ॥ ५.१३४.२७ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ದಕ್ಷ ಶೂರನನ್ನು, ಹೇಡಿಗಳಾದ ಜನರು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಸರ್ವ ಕಾಮನೆಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
5.134.28
राज्यं चाप्युग्रवि भ्रंशं संशयो जीवितस्य वा ।
न लब्धस्य हि शत्रोर्वै शेषं कुर्वन्ति साधवः ॥ ५.१३४.२८ ॥
ರಾಜ್ಯವು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ನಾಶವಾದರೂ, ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೇ ಸಂಶಯ ಬಂದರೂ, ಸಜ್ಜನರು ಸಿಕ್ಕ ಶತ್ರುವಿನಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.134.29
स्वर्गद्वारोपमं राज्यमथवाप्यमृतोपमम् ।
रुद्धमेकायनं मत्वा पतोल्मुक इवारिषु ॥ ५.१३४.२९ ॥
ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲಿನಂತೆ, ಅಥವಾ ಅಮೃತದಂತೆ ಇರುವ ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆ ಬೀಳುವ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ, ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ತಡೆಹಿಡಿಯಬೇಕು.
5.134.30
जहि शत्रून्रणे राजन्स्वधर्मनुपालय ।
मा त्वा दृशं सुकृपणं शत्रूणां भयवर्धनम् ॥ ५.१३४.३० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ರಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ನಿನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸು; ಶತ್ರುಗಳ ಭಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಅತಿ ದೀನನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಅವರು ಕಾಣಬಾರದು.
5.134.31
अस्मदीयैश्च शोचिद्भिर्नदद्भिश्च परैर्वृतम् ।
अपि त्वां नानुपश्येयं दीनाद्दीनमिवास्थितम् ॥ ५.१३४.३१ ॥
ನಮ್ಮವರು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿರಲು, ಶತ್ರುಗಳು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರಲು ನೀನು ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ದೀನರಲ್ಲಿ ದೀನನಂತೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣದಿರಲಿ.
5.134.32
हृप्य सौवीरकन्याभिः श्लाघस्वार्थैर्यथा पुरा ।
मा च सैन्धवकन्यानामवसन्नो वशं गमः ॥ ५.१३४.३२ ॥
ಸೌವೀರ ಕನ್ಯೆಯರೊಡನೆ ಸಂತೋಷಿಸು, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಹೆಮ್ಮೆಪಡು; ಆದರೆ ಕುಗ್ಗಿ ಸೈಂಧವ ಕನ್ಯೆಯರ ವಶವಾಗಬೇಡ.
5.134.33
युवा रूपेण संपन्नो विद्ययाभिजनेन च ।
यत्त्वादृशो विकुर्वीत यशस्वी लोकविश्रुतः ॥ ५.१३४.३३ ॥
ನಿನ್ನಂತಹ ಯುವಕ, ರೂಪ, ವಿದ್ಯೆ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಯಶಸ್ವಿ, ಲೋಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು ಅಂತಹ ನಡತೆ ತೋರಬಹುದೇ?
5.134.34
अधुर्यवच्च वोढव्ये मन्ये मरणमेव तत् ।
यदि त्वामनुपश्यामि परस्य प्रियवादिनम् ॥ ५.१३४.३४ ॥
ನೀನು ಇತರರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನಾಗಿ ನನಗೆ ಕಂಡರೆ, ಅದೇ ಮರಣವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ — ಭಾರ ಹೊರಲು ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ಎತ್ತಿನಂತೆ.
5.134.35
पृष्ठतोऽनुव्रजन्तं वा का शान्तिर्हृदयस्य मे ।
नास्मिञ्जातु कुले जातो गच्छेद्योन्यस्य पृष्ठतः । ॥ ५.१३४.३५ ॥
ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ಶಾಂತಿ? ಈ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಎಂದಿಗೂ ಬೇರೊಬ್ಬನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
5.134.36
न त्वं परस्यानुचरस्तात जीवितुमर्हसि ।
अहं हि क्षत्रहृदयं वेद यत्परिशाश्वतम् ॥ ५.१३४.३६ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ಬೇರೊಬ್ಬನ ಅನುಚರನಾಗಿ ಬದುಕಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಹೃದಯ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಹೇಗಿರುವುದೆಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ.
5.134.37
पूर्वैः पूर्वतरैः प्रोक्तं परैः परतरैरपि ।
शाश्वतं चाव्ययं चैव प्रजापतिविनिर्मितम् ॥ ५.१३४.३७ ॥
ಹಿಂದಿನವರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗಿಂತ ಹಿಂದಿನವರು, ನಂತರದವರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗಿಂತ ನಂತರದವರು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಇದು ಶಾಶ್ವತವೂ ಅವ್ಯಯವೂ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವೂ ಆಗಿದೆ.
5.134.38
यो वै कश्चिदिहाजातः क्षत्रियः क्षत्रधर्मवित् ।
भयाद्वृत्तिसमीक्षो वा न नमेदिह कस्यचित् ॥ ५.१३४.३८ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಯಾವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನೇ ಆಗಲಿ, ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾಗಿ, ಭಯದಿಂದಾಗಲಿ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಿಂದಾಗಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ತಲೆಬಾಗಬಾರದು.
5.134.39
उद्यच्छेदेव न नमेदुद्यमो ह्येव पौरुषम् ।
अप्यपर्वणि भज्येत न नमेतेह कस्यचित् ॥ ५.१३४.३९ ॥
ಏಳಬೇಕು, ಬಗ್ಗಬಾರದು; ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಪೌರುಷ. ಕೀಲಿನಲ್ಲೇ ಮುರಿದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ತಲೆಬಾಗಬಾರದು.
5.134.40
मातङ्गो मत्त इव च परीयात्स महामनाः ।
ब्राह्मणेभ्यो नमेन्नित्यं धर्मायैव च सञ्जय ॥ ५.१३४.४० ॥
ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತೆ ಆ ಮಹಾಮನಸ್ವಿ ಸಂಚರಿಸಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸದಾ ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿಯೇ ತಲೆಬಾಗಬೇಕು — ಓ ಸಂಜಯ.
5.134.41
नियच्छन्नितरान्वर्णान्विनिघ्नन्सर्वदुष्कृतः ।
ससहायोऽसहायो वा यावज्जीवं तथा भवेत् ॥ ५.१३४.४१ ॥
ಇತರ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾ, ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಾರರನ್ನೆಲ್ಲ ದಂಡಿಸುತ್ತಾ, ಸಹಾಯಕರೊಡನೆಯೋ ಸಹಾಯಕರಿಲ್ಲದೆಯೋ, ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲಿ.