ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 5.134
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.134.1
अथैतस्यामवस्थायां पौरुषं हातुमिच्छसि ।
निहीनसेवितं मार्गं गमिष्यस्यचिरादिव ॥ ५.१३४.१ ॥
ਹੁਣ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪੌਰਸ਼ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਨੀਚਾਂ ਦੇ ਸੇਵੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਤੁਰ ਪਵੇਂਗਾ।
5.134.2
यो हि तेजो यथाशक्ति न कर्शयति विक्रमात् ।
क्षत्रियो जीविताकाङ्क्षी स्तेन इत्येव तं विदुः ॥ ५.१३४.२ ॥
ਜੋ ਕੱਛਤਰੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਾਕਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਤੇਜ ਘਟਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਚੋਰ ਹੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
5.134.3
अर्थवन्त्युपपन्नानि वाक्यानि गुणवन्ति च ।
नैव संप्राप्नुवन्ति त्वां मुमूर्षुमिव भेषजम् ॥ ५.१३४.३ ॥
ਅਰਥ ਭਰੇ, ਠੀਕ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਬੋਲ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਰਨ ਕਿਨਾਰੇ ਬੰਦੇ ਕੋਲ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ।
5.134.4
सन्ति वै सिन्धुराजस्य सन्तुष्टा न तथा जनाः ।
दौर्बल्यादासते मूढा व्यसतौघपतीक्षिणः ॥ ५.१३४.४ ॥
ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ; ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਾਰਨ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹਨ।
5.134.5
सहायोपचितिं कृत्वा व्यवसाय्य ततस्ततः ।
अनुदुष्येयुरपरे पश्यन्तस्तव पौरुषम् ॥ ५.१३४.५ ॥
ਸਹਾਇਕਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਬਣਾ ਕੇ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਸੰਗਠਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਪੌਰਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
5.134.6
तैः कृत्वा सह संघातं गिरिदुर्गालयं चर ।
काले व्यसनमाकाङ्क्षन्नैवायमजरामरः ॥ ५.१३४.६ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਠਨ ਬਣਾ ਕੇ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ; ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬਿਪਤਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ; ਇਹ ਅਜਰ-ਅਮਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
5.134.7
सञ्जयो नामतश्च त्वं न च पश्यामि तत्त्वयि ।
अन्वर्थनामा भव मे पुत्र मा व्यर्थनामकः ॥ ५.१३४.७ ॥
ਤੂੰ ਨਾਮ ਤੋਂ ਸੰਜਯ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ; ਵਿਅਰਥ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਨਾ ਬਣ।
5.134.8
सम्यग्दृष्टिर्महाप्राज्ञो बालं त्वां ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
अयं प्राप्य महत्कृच्छ्रं पुनर्वृद्धिं गमिष्यति ॥ ५.१३४.८ ॥
ਸਮਿਆਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਪ੍ਰਾਗਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਾਲਕ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ ਸੀ: 'ਇਹ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਪਾ ਕੇ ਵੀ ਫਿਰ ਵਧੇਗਾ।'
5.134.9
तस्य स्मरन्ती वचनमाशंसे विजयं तव ।
तस्मात्तात ब्रवीमि त्वां वक्ष्यामि च पुनःपुनः ॥ ५.१३४.९ ॥
ਉਸਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਾਂਗੀ।
5.134.10
यस्य ह्यर्थाभिनिर्वृत्तौ भवन्त्याप्यायिताः परे ।
तस्यार्थसिद्धिर्नियता नयेष्वर्थानुसारिणः ॥ ५.१३४.१० ॥
ਜਿਸ ਦੇ ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਵੀ ਪੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਨੀਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਨਾਲ ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
5.134.11
समृद्धिरसमृद्धिर्वा पूर्वेषां मम सञ्जय ।
एवं विद्वान्युद्धमना भव मा प्रत्युपाहरः ॥ ५.१३४.११ ॥
ਹੇ ਸੰਜਯ, ਮੇਰੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਜਾਂ ਤੰਗੀ ਜਿਵੇਂ ਵੀ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ; ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟ।
5.134.12
नातः पापीयसीं कांचिदवस्थां शम्बरोऽब्रवीत् ।
यत्र नैवाद्य न प्रातर्भोजनं प्रतिदृश्यते ॥ ५.१३४.१२ ॥
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਪਮਈ ਕੋਈ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ, ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਆਖਿਆ; ਜਿੱਥੇ ਅੱਜ ਅਤੇ ਭਲਕ ਸਵੇਰੇ ਵੀ ਭੋਜਨ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
5.134.13
पतिपुत्रवधादेतत्परमं दुःखमब्रवीत् ।
दारिद्र्यमिति यत्प्रोक्तं पर्यायमरणं हि तत् ॥ ५.१३४.१३ ॥
ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਧ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਇਹ ਪਰਮ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਇਹ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਰਿਦਰਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੌਤ ਹੀ ਹੈ।
5.134.14
अहं महाकुले जाता ह्रदाद्ध्रदमिवागता ।
ईश्वरी सर्वकल्याणी भर्त्रा परमपूजिता ॥ ५.१३४.१४ ॥
ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ; ਇੱਕ ਝੀਲ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਆਈ ਵਾਂਗ ਆਈ। ਈਸ਼ਵਰੀ, ਸਰਵਮੰਗਲਾ, ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਅਤਿ ਸਤਕਾਰੀ ਗਈ।
5.134.15
महार्हमाल्याभरणां सुमृष्टाम्बरवाससम् ।
पुरा हृष्टः सुहृद्वर्गो मामपश्यत्सुहृद्गताम् ॥ ५.१३४.१५ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਮਤੀ ਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨੀ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਕੋਲ ਆਈ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰ-ਮੰਡਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਸੀ।
5.134.16
यदा मां चैव भार्यां च द्रष्टासि भृशदुर्बलाम् ।
न तदा जीवितेनार्थो भविता तव सञ्जय ॥ ५.१३४.१६ ॥
ਹੇ ਸੰਜਯ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਅਤਿ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਤਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
5.134.17
दासकर्मकरान्भृत्यानाचार्यर्त्विक्पुरोहितान् ।
अवृत्त्याऽस्मान्प्रजहतो दृष्ट्वा किं जीवितेन ते ॥ ५.१३४.१७ ॥
ਰੋਜ਼ੀ ਦੀ ਥੁੜ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ ਦਾਸ-ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੇਵਕਾਂ, ਆਚਾਰਿਆਂ, ਰਿਤਵਿਜਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
5.134.18
यदि कृत्यं न पश्यामि तवाद्याहं यथा पुरा ।
श्लाघनीयं यशस्यं च का शान्तिर्हृदयस्य मे ॥ ५.१३४.१८ ॥
ਜੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹੁਣਯੋਗ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਫਰਜ਼ ਨਾ ਵੇਖਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕੀ ਸ਼ਾਂਤੀ?
5.134.19
नेति चेद्ब्राह्मणं ब्रूयां दीर्येत हृदयं मम ।
न ह्यद न च मे भर्ता नेति ब्राह्मणमुक्तवान् ॥ ५.१३४.१९ ॥
ਜੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ 'ਨਹੀਂ' ਆਖਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਫਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਜ ਨਾ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਨਾ ਮੇਰਾ ਪਤੀ; ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ 'ਨਹੀਂ' ਆਖਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
5.134.20
वयमाश्रयणीयाः स्म न श्रोतारः परस्य च ।
अन्यमासाद्य जीवन्ती परित्यक्ष्यामि जीवितम् ॥ ५.१३४.२० ॥
ਅਸੀਂ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹਾਂ; ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਜੀਣ ਨਾਲੋਂ ਮੈਂ ਜਾਨ ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗੀ।
5.134.21
अपारे भव नः पारमप्लवे भव नः प्लवः ।
कुरुष्व स्थानमस्थाने मृतान्सञ्जीवयस्व नः ॥ ५.१३४.२१ ॥
ਅਪਾਰ ਥਾਂ ਤੇ ਸਾਡਾ ਕਿਨਾਰਾ ਬਣ; ਬੇੜੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਥਾਂ ਤੇ ਸਾਡੀ ਬੇੜੀ ਬਣ। ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਸਥਾਨ ਬਣਾ; ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਵਾ।
5.134.22
सर्वे ते शत्रवः शक्या न चेञ्जीवितुमर्हसि ।
अथ चेदीदृशीं वृत्तिं क्लीबामभ्युपपद्यसे ॥ ५.१३४.२२ ॥
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਜੀਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਥਾਂ ਜੇ ਤੂੰ ਅਜਿਹੀ ਨਾਮਰਦੀ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਏਂ,
5.134.23
निर्विण्णात्मा हतमना मुञ्चैतां पापजीविकाम् ।
एकशत्रुवधेनैव शूरो गच्छति विश्रुतिम् ॥ ५.१३४.२३ ॥
ਨਿਰਾਸ਼ ਮਨ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਇਸ ਪਾਪੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ। ਇੱਕੋ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੀ ਸੂਰਬੀਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
5.134.24
इन्द्रो वृत्रवधेनैव महेन्द्रः समपद्यत ।
माहेन्द्रं च ग्रहं लेभे लोकानां चेश्वरोऽभवत् ॥ ५.१३४.२४ ॥
ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਇੰਦਰ ਮਹਿੰਦਰ ਬਣਿਆ। ਉਸਨੇ ਮਹਿੰਦਰ ਪਦ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਈਸ਼ਵਰ ਬਣਿਆ।
5.134.25
नाम विश्राव्य वै शङ्ख्ये शत्रूनाहूय दंशितान् ।
सेनाग्रं चापि विद्राव्य हत्वा वा पुरुषं वरम् ॥ ५.१३४.२५ ॥
ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਐਲਾਨ ਕੇ, ਸਜੇ ਹੋਏ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰ ਕੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ—
5.134.26
यदैव लभते वीरः सुयुद्धेन महद्यशः ।
तदैव प्रव्यथन्तेऽस्य शत्रवो विनमन्ति च ॥ ५.१३४.२६ ॥
ਵੀਰ ਜਦੋਂ ਚੰਗੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਵੈਰੀ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
5.134.27
त्यक्त्वात्मानं रणे दक्षं शूरं कापुरुषा जनाः ।
अवशास्तर्पयन्ति स्म सर्वकामसमृद्धिभिः ॥ ५.१३४.२७ ॥
ਰਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲੇ ਦਕ ਸੂਰਬੀਰ ਨੂੰ ਕਾਇਰ ਲੋਕ ਬੇਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
5.134.28
राज्यं चाप्युग्रवि भ्रंशं संशयो जीवितस्य वा ।
न लब्धस्य हि शत्रोर्वै शेषं कुर्वन्ति साधवः ॥ ५.१३४.२८ ॥
ਰਾਜ ਭਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੁੱਸ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਜਾਨ ਦਾ ਖਤਰਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਸੱਜਣ ਲੋਕ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਵੈਰੀ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ।
5.134.29
स्वर्गद्वारोपमं राज्यमथवाप्यमृतोपमम् ।
रुद्धमेकायनं मत्वा पतोल्मुक इवारिषु ॥ ५.१३४.२९ ॥
ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਜਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਰਾਜ ਨੂੰ, ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੀ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ, ਇੱਕੋ ਰਾਹ ਸਮਝ ਕੇ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
5.134.30
जहि शत्रून्रणे राजन्स्वधर्मनुपालय ।
मा त्वा दृशं सुकृपणं शत्रूणां भयवर्धनम् ॥ ५.१३४.३० ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਆਪਣੇ ਸ੍ਵਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ; ਕਿਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰੀ ਅਜਿਹਾ ਅਤਿ ਦੀਨ ਨਾ ਵੇਖਣ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੈ ਵਧਾਵੇ।
5.134.31
अस्मदीयैश्च शोचिद्भिर्नदद्भिश्च परैर्वृतम् ।
अपि त्वां नानुपश्येयं दीनाद्दीनमिवास्थितम् ॥ ५.१३४.३१ ॥
ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਸੋਗ ਕਰਦੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਗਰਜਦੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਤੂੰ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੀਨ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਾ ਵੇਖਾਂ।
5.134.32
हृप्य सौवीरकन्याभिः श्लाघस्वार्थैर्यथा पुरा ।
मा च सैन्धवकन्यानामवसन्नो वशं गमः ॥ ५.१३४.३२ ॥
ਸੌਵੀਰ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਧਨ ਨਾਲ ਮਾਣ ਕਰ; ਪਰ ਢਹਿ ਕੇ ਸੈਂਧਵ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਨਾ ਜਾ।
5.134.33
युवा रूपेण संपन्नो विद्ययाभिजनेन च ।
यत्त्वादृशो विकुर्वीत यशस्वी लोकविश्रुतः ॥ ५.१३४.३३ ॥
ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਰੂਪ, ਵਿੱਦਿਆ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਕੁਲ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ, ਯਸ਼ਸਵੀ, ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ — ਕੀ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰੇਗਾ?
5.134.34
अधुर्यवच्च वोढव्ये मन्ये मरणमेव तत् ।
यदि त्वामनुपश्यामि परस्य प्रियवादिनम् ॥ ५.१३४.३४ ॥
ਜੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਵੇਖਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਹੀ ਮੰਨਾਂਗੀ — ਭਾਰ ਢੋਣ ਦੇ ਅਯੋਗ ਬਲਦ ਵਾਂਗ।
5.134.35
पृष्ठतोऽनुव्रजन्तं वा का शान्तिर्हृदयस्य मे ।
नास्मिञ्जातु कुले जातो गच्छेद्योन्यस्य पृष्ठतः । ॥ ५.१३४.३५ ॥
ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕੀ ਸ਼ਾਂਤੀ? ਇਸ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਕੋਈ ਕਦੇ ਵੀ ਹੋਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
5.134.36
न त्वं परस्यानुचरस्तात जीवितुमर्हसि ।
अहं हि क्षत्रहृदयं वेद यत्परिशाश्वतम् ॥ ५.१३४.३६ ॥
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਕੇ ਜੀਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਖੱਤਰੀ ਦਾ ਦਿਲ ਸਦਾ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
5.134.37
पूर्वैः पूर्वतरैः प्रोक्तं परैः परतरैरपि ।
शाश्वतं चाव्ययं चैव प्रजापतिविनिर्मितम् ॥ ५.१३४.३७ ॥
ਪਹਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਆਂ ਨੇ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਾਅਦ ਦਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਨਾਤਨ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
5.134.38
यो वै कश्चिदिहाजातः क्षत्रियः क्षत्रधर्मवित् ।
भयाद्वृत्तिसमीक्षो वा न नमेदिह कस्यचित् ॥ ५.१३४.३८ ॥
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਕਸ਼ੱਤਰਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਰ ਕਾਰਨ ਜਾਂ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਅੱਗੇ ਨਾ ਝੁਕੇ।
5.134.39
उद्यच्छेदेव न नमेदुद्यमो ह्येव पौरुषम् ।
अप्यपर्वणि भज्येत न नमेतेह कस्यचित् ॥ ५.१३४.३९ ॥
ਉੱਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਝੁਕਣਾ ਨਹੀਂ; ਉੱਦਮ ਹੀ ਪੌਰੁਸ਼ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਜੋੜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਅੱਗੇ ਨਾ ਝੁਕੇ।
5.134.40
मातङ्गो मत्त इव च परीयात्स महामनाः ।
ब्राह्मणेभ्यो नमेन्नित्यं धर्मायैव च सञ्जय ॥ ५.१३४.४० ॥
ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਉਹ ਮਹਾਂਮਨਾ ਵਿਚਰੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅੱਗੇ ਸਦਾ ਧਰਮ ਲਈ ਹੀ ਝੁਕੇ — ਹੇ ਸੰਜਯ।
5.134.41
नियच्छन्नितरान्वर्णान्विनिघ्नन्सर्वदुष्कृतः ।
ससहायोऽसहायो वा यावज्जीवं तथा भवेत् ॥ ५.१३४.४१ ॥
ਹੋਰ ਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ, ਉਮਰ ਭਰ ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹੇ।