ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.135.1
कृष्णायसस्येव च ते संहत्य हृदयं कृतम् ।
मम मातस्त्वकरुणे वीरप्रज्ञे ह्यमर्षणे ॥ ५.१३५.१ ॥
ನಿನ್ನ ಹೃದಯವು ಕಪ್ಪು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಮಾಡಿದಂತಿದೆ. ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದವಳು, ವೀರಬುದ್ಧಿಯವಳು, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಸಹನೆಯುಳ್ಳವಳು.
5.135.2
अहो क्षत्रसमाचारो यत्र मामितरं यथा ।
नियोजयसि युद्धाय परमातेव मां तथा ॥ ५.१३५.२ ॥
ಅಯ್ಯೋ, ಇದು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ನಡೆ! ಇತರರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ; ಮಲತಾಯಿಯಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
5.135.3
ईदृशं वचनं ब्रूयाद्भवती पुत्रमेकजम् ।
किं नु ते मामपश्यन्त्याः पृथिव्या अपि सर्वया ॥ ५.१३५.३ ॥
ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನಿರುವ ತಾಯಿ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಬಹುದೇ? ನಾನಿಲ್ಲದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಇಂಥ ಮಾತು?
5.135.4
किमाभरणकृत्येन किं भोगैर्जीवितेन वा ।
मयि वा सङ्गरहते प्रियपुत्रे विशेषतः ॥ ५.१३५.४ ॥
ಆಭರಣಗಳಿಂದೇನು, ಭೋಗಗಳಿಂದೇನು, ಜೀವನದಿಂದೇನು? ಪ್ರಿಯ ಮಗನಾದ ನಾನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದರೆ?
5.135.5
सर्वावस्था हि विदुषां तात धर्मार्थकारणात् ।
तावेवाभिसमीक्ष्याहं सञ्जय त्वामचूजुदम् ॥ ५.१३५.५ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ವಿದ್ವಾಂಸರ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಇವೆ. ಸಂಜಯ, ಈ ಎರಡನ್ನೇ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
5.135.6
स समीक्ष्य क्रमोपेतो मुख्यः कालोऽयमागतः ।
अस्मिंश्चेदागते काले कार्यं न प्रतिपद्यसे ॥ ५.१३५.६ ॥
ಅದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಂದ ಮುಖ್ಯ ಕಾಲ ಇಗೋ ಬಂದಿದೆ. ಈ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ನೀನು ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ—
5.135.7
असंभावितरूपस्त्वमानृशंस्यं करिष्यसि ।
तं त्वामयशसा स्पृष्टं न ब्रूयां यदि सञ्जय ॥ ५.१३५.७ ॥
ಸಂಜಯ, ನೀನು ಊಹಿಸಲಾಗದಂತೆ ನಿರ್ದಯ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವೆ; ಅಪಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಕಳಂಕಿತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಹೇಳದಿದ್ದರೆ.
5.135.8
खरीवात्सल्यमाहुस्तन्निःसामर्थ्यमहेतुकम् ।
सद्भिर्विगर्हितं मार्गं त्यज मूर्खनिषेवितम् ॥ ५.१३५.८ ॥
ಇದನ್ನು ಕತ್ತೆಯಂತಹ ನಿರರ್ಥಕ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಅಶಕ್ತತೆ, ಕಾರಣರಹಿತ. ಸಜ್ಜನರು ನಿಂದಿಸಿದ, ಮೂರ್ಖರು ಅನುಸರಿಸುವ ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
5.135.9
अविद्या वै महत्यस्ति यामिमां संश्रिताः प्रजाः ।
तव स्याद्यदि सद्वृत्तं तेन मे त्वं प्रियो भवेः ॥ ५.१३५.९ ॥
ಈ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಅಜ್ಞಾನವಿದೆ. ನಿನ್ನ ನಡತೆ ಸದ್ವರ್ತನವಾದರೆ, ಅದರಿಂದ ನೀನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗುವೆ.
5.135.10
धर्मार्थगुणयुक्तेन नेतरेण कथञ्चन ।
दैवमानुषयुक्तेन सद्भिराचरितेन च ॥ ५.१३५.१० ॥
ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ದೈವ-ಮಾನುಷ ನಿಯಮದೊಂದಿಗೆ, ಸಜ್ಜನರು ಆಚರಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಮಾತ್ರ — ಬೇರೆಯದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
5.135.11
यो ह्येवमविनीतेन रमते पुत्रनप्तृणा ।
अनुत्थानवता चापि दुर्विनीतेन दुर्धिया ॥ ५.१३५.११ ॥
ಹೀಗೆ ಅವಿನೀತ, ಉದ್ಯಮವಿಲ್ಲದ, ದುರ್ವಿನೀತ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಮಗ ಅಥವಾ ಮೊಮ್ಮಗನೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುವವನು ಯಾರೋ.
5.135.12
रमते यस्तु पुत्रेण मोघं तस्य प्रजाफलम् ।
अकुर्वन्तो हि कर्माणि कुर्वन्तो निन्दितानि च ॥ ५.१३५.१२ ॥
ಮಗನೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುವವನ ಸಂತಾನ ಫಲ ವ್ಯರ್ಥ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡದೆ ನಿಂದ್ಯ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
5.135.13
सुखं नैवेह नामुत्र लभन्ते पुरुषाधमाः ।
युद्धाय क्षत्रियः सृष्टः सञ्जयेह जयाय च ।
क्रूराय कर्मणे नित्यं प्रजानां परिपालने ॥ ५.१३५.१३ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅಧಮ ಪುರುಷರು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯರು. ಓ ಸಂಜಯ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
5.135.14
जयन्वा वध्यमानो वा प्राप्नोतीन्द्रसलोकताम् ।
न शक्रभवने पुण्ये दिवि तद्विद्यते सुखम्।
यदमित्रान्वशे कृत्वा क्षत्रियः सुखमेधते ॥ ५.१३५.१४ ॥
ಜಯಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ವಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರನ ಪುಣ್ಯ ಭವನದಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಸುಖ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
5.135.15
मन्युना दह्यमानेह पुरुषेण मनस्विना ।
निकृतेनेह बहुशः शत्रून्प्रति जिगीषया ॥ ५.१३५.१५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ, ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾದ ಮನಸ್ವಿ ಪುರುಷನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಜಯಿಸುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ.
5.135.16
आत्मानं वा परित्यज्य शत्रुं वा विनिपात्य च ।
प्राप्यते नेह शान्तिर्हि नित्यमेव तु सञ्जय ।
अतोन्येन प्रकारेण शान्तिरस्य कुतो भवेत् ॥ ५.१३५.१६ ॥
ತನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅಥವಾ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೆಡವಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಓ ಸಂಜಯ, ಸದಾ. ಬೇರೆ ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಇವನಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಬರಬಲ್ಲದು?
5.135.17
इह प्राज्ञो हि पुरुषः स्वल्पमप्रियमिच्छति ।
यस्य स्वल्पं प्रियं लोके ध्रुवं तस्याल्पमप्रियम् ॥ ५.१३५.१७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿ ಪುರುಷನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಿಯ ಯಾರಿಗಿದೆಯೋ ಅವನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಪ್ರಿಯವಿರುತ್ತದೆ.
5.135.18
प्रियाभावाच्च पुरुषो नैव प्राप्नोति शोभनम् ।
ध्रुवं चाभावमभ्येति गत्वा गङ्गेव सागरम् ॥ ५.१३५.१८ ॥
ಪ್ರಿಯವಾದುದರ ಅಭಾವದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಶುಭವು ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಗಂಗೆ ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರಿ ಲೀನವಾಗುವಂತೆ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
5.135.19
नेयं मतिस्त्वया वाच्या मातः पुत्रे विशेषतः ।
कारुण्यमेव पश्य त्वं भूत्वेह जडमूकवत् ॥ ५.१३५.१९ ॥
ಅಮ್ಮಾ, ಈ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನೀನು ಮಗನಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೇಳಬಾರದು; ಇಲ್ಲಿ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯೂ ಮೂಕನೂ ಆದಂತೆ ನೀನು ಕೇವಲ ಕರುಣೆಯನ್ನೇ ನೋಡು.
5.135.20
अतो मे भूयसी नन्दिर्यदेवमनुपश्यसि ।
चोद्यं मां चोदयस्येतद्भृशं वै चोदयामि ते ॥ ५.१३५.२० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷ; ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ನಾನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.135.21
अथ त्वां पूजयिष्यामि हत्वा वै सर्वसैन्धवान् ।
अहं पश्यामि विजयं कृच्छ्रभाविनमेव ते ॥ ५.१३५.२१ ॥
ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಎಲ್ಲಾ ಸೈಂಧವರನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ. ಕಷ್ಟದ ಮೂಲಕವೇ ಬರುವ ನಿನ್ನ ವಿಜಯವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.
5.135.22
अकोशस्यासहायस्य कुतः सिद्धिर्जयो मम ।
इत्यवस्थां विदित्वैतामात्मनात्मनि दारुणाम् ॥ ५.१३५.२२ ॥
ಭಂಡಾರವೂ ಸಹಾಯಕರೂ ಇಲ್ಲದ ನನಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯೂ ಜಯವೂ ಎಲ್ಲಿಂದ? ನನ್ನೊಳಗೆ ಈ ಭಯಂಕರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನೇ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು.
5.135.23
राज्याद्भावो निवृत्तो मे त्रिदिवादिव दृष्कृतः ।
ईदृशं भवती कंचिदुपायमनुपश्यति ॥ ५.१३५.२३ ॥
ರಾಜ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ, ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಿದ್ದಂತೆ, ದೂರವಾಗಿದೆ. ನೀವು ಅಂತಹ ಯಾವುದಾದರೂ ಉಪಾಯವನ್ನು ನೋಡಿ.
5.135.24
तन्मे परिणतप्रज्ञे सम्यक्प्रब्रूहि पृच्छते ।
करिष्यामि हि तत्सर्वं यथावदनुशासनम् ॥ ५.१३५.२४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಿಪಕ್ವ ಪ್ರಜ್ಞೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ತಿಳಿಸು; ಆ ಉಪದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
5.135.25
पुत्र नात्मावमन्तव्यः पूर्वाभिरसमृद्धिभिः ।
अभूत्वा हि भवन्त्यर्था भूत्वा नश्यन्ति चापरे।
अमर्षेणैव चाप्यर्था नारब्धव्याः सुबालिशैः ॥ ५.१३५.२५ ॥
ಮಗನೇ, ಹಿಂದಿನ ಸೋಲುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣಬೇಡ. ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಗಳು ಆಗದೆಯೇ ಆಗುತ್ತವೆ, ಆಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಕೋಪದಿಂದಲೇ ಕಾರ್ಯ ಆರಂಭಿಸಬಾರದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮೂಢರು.
5.135.26
सर्वेषां कर्मणां तात फले नित्यमनित्यता ।
अनित्यमिति जानन्तो न भवन्ति भवन्ति च ॥ ५.१३५.२६ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಅನಿತ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆಗುತ್ತಾರೆ ಕೂಡ.
5.135.27
अथ ये नैव कुर्वन्ति नैव जातु भवन्ति ते ।
ऐकगुण्यमनीहायामभावः कर्मणां फलम् ॥ ५.१३५.२७ ॥
ಈಗ ಯಾರು ಕಾರ್ಯವನ್ನೇ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಗುಣತೆ ಇದೆ; ಕರ್ಮಗಳ ಫಲ ಅಭಾವವೇ.
5.135.28
अथ द्वैगुण्यमीहायां फलं भवति वा नवा ।
यस्य प्रागेव विदिता सर्वार्थानामनित्यता ॥ ५.१३५.२८ ॥
ಈಗ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಗುಣತೆ ಇದೆ; ಅದರ ಫಲ ಬರುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳ ಅನಿತ್ಯತೆ ಯಾರಿಗೆ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದಿದೆಯೋ ಅವರಿಗೆ.
5.135.29
नुदेद्वृद्धिसमृद्धी स प्रतिकूले नृपात्मज ।
उत्थातव्यं जागृतव्यं योक्तव्यं भूतिकर्मसु ॥ ५.१३५.२९ ॥
ಅವನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ, ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ಪ್ರತಿಕೂಲದಲ್ಲಿ. ಏಳಬೇಕು, ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಬೇಕು, ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು.
5.135.30
भविष्यतीत्येव मनः कृत्वा सततमव्यथैः ।
मङ्गलानि पुरस्कृत्य ब्राह्मणांश्चेश्वरैः सह ॥ ५.१३५.३० ॥
"ಇದು ಆಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಸದಾ ಅಚಲರಾದವರೊಡನೆ, ಮಂಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಪ್ರಭುಗಳೊಡನೆ (ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸು).
5.135.31
प्राज्ञस्य नृपतेराशु वृद्धिर्भवति पुत्रक ।
अभिवर्तति लक्ष्मीस्तं प्राचीमिव दिवाकरः ॥ ५.१३५.३१ ॥
ಮಗನೇ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸೂರ್ಯ ಬರುವಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ.
5.135.32
निदर्शनान्युपायांश्च बहून्युद्धर्षणानि च ।
अनुदर्शितरूपोऽसि पश्यामि कुरु पौरुषम् ॥ ५.१३५.३२ ॥
ಅನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳು, ಉಪಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬುವ ಸಾಧನಗಳು ಇವೆ; ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಪೌರುಷವನ್ನು ತೋರಿಸು.
5.135.33
पुरुषार्थमभिप्रेतं समाहर्तुमिहार्हसि ।
क्रुद्धान्लुब्धान्परिक्षीणानवलिप्तान्विमानितान् ॥ ५.१३५.३३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಬಯಸಿದ ಪುರುಷಾರ್ಥವನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು: ಕ್ರೋಧಿತರನ್ನು, ಲೋಭಿಗಳನ್ನು, ಕ್ಷೀಣರಾದವರನ್ನು, ಅಹಂಕಾರಿಗಳನ್ನು, ಅವಮಾನಿತರನ್ನು (ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸು).
5.135.34
स्पर्धिनश्चैव ये केचित्तान्युक्त उपधारय ।
एतेन त्वं प्रकारेण महतो भेत्स्यसे गणान्।
महावेग इवोद्धूतो मातरिश्वा बलाहकान् ॥ ५.१३५.३४ ॥
ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಾದವರು ಯಾರೇ ಇದ್ದರೂ ಅವರನ್ನೂ ಗಮನಿಸು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವೆ, ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಎದ್ದ ಗಾಳಿ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸುವಂತೆ.
5.135.35
तेषामग्रप्रदायी स्याः कल्पोत्थायी प्रियंवदः ।
ते त्वां प्रियं करिष्यन्ति पुरोधास्यन्ति च ध्रुवम् ॥ ५.१३५.३५ ॥
ಅವರಿಗೆ ಮೊದಲ ಗೌರವ ನೀಡುವವನಾಗು; ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಳುವವನೂ, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನೂ ಆಗು. ಅವರು ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವರು, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಂದಿಡುವರು.
5.135.36
यदैव शत्रुर्जानीयात्सपत्नं त्यक्तजीवितम् ।
तदैवास्मादुद्विजेत सर्पाद्वेश्मगतादिव ॥ ५.१३५.३६ ॥
ಶತ್ರುವು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಪ್ರಾಣದ ಆಸೆ ತೊರೆದಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದಾಗಲೇ, ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕ ಹಾವಿನಿಂದ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ ಅವನಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ದೂರ ಸರಿಯಬೇಕು.
5.135.37
तं विदित्वा पराक्रान्तं वशे न कुरुते यदि ।
निर्वादैर्निर्वदेदेनमन्ततस्तद्भविष्यति ॥ ५.१३५.३७ ॥
ಅವನು ಪರಾಕ್ರಮಿ ಎಂದು ತಿಳಿದೂ ವಶಕ್ಕೆ ಬಾರದಿದ್ದರೆ, ಮೃದು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಬೇಕು; ಕೊನೆಗೆ ಅದೇ ಆಗುತ್ತದೆ.
5.135.38
निर्वादादास्पदं लब्धा धनवृद्धिर्भविष्यति ।
धनवन्तं हि मित्राणि भजन्ते चाश्रयन्ति च ॥ ५.१३५.३८ ॥
ಮೃದು ಮಾತುಗಳಿಂದ ನೆಲೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಂಪತ್ತು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಶ್ರೀಮಂತನನ್ನೇ ಮಿತ್ರರು ಸೇರಿ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
5.135.39
स्खलितार्थं पुनस्तानि सन्त्यजन्ति च बान्धवाः ।
नह्यस्मिन्नाश्रयन्ते च जुगुप्सन्ते च तादृशम् ॥ ५.१३५.३९ ॥
ಸಂಪತ್ತು ಕುಸಿದವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಾಂಧವರು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅಂಥವನನ್ನು ಅಸಹ್ಯಪಡುತ್ತಾರೆ ಕೂಡ.
5.135.40
शत्रुं कृत्वा यः सहायं विश्वासमुपगच्छति ।
स न संभाव्यमेवैतद्यद्राज्यं प्राप्नुयादिति ॥ ५.१३५.४० ॥
ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಹಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವವನು ರಾಜ್ಯ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.