Mahābhārata · Adhyāya 5.135

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

5.135.1

कृष्णायसस्येव च ते संहत्य हृदयं कृतम् ।
मम मातस्त्वकरुणे वीरप्रज्ञे ह्यमर्षणे ॥ ५.१३५.१ ॥

Dein Herz scheint aus schwarzem Eisen zusammengefügt. O Mutter, du bist erbarmungslos, von heldenhafter Weisheit, wahrlich unduldsam.

5.135.2

अहो क्षत्रसमाचारो यत्र मामितरं यथा ।
नियोजयसि युद्धाय परमातेव मां तथा ॥ ५.१३५.२ ॥

Ach, welch ein Verhalten eines Kriegers, dass du mich in den Kampf treibst, als wäre ich das Kind einer anderen, wie eine Stiefmutter es täte.

5.135.3

ईदृशं वचनं ब्रूयाद्भवती पुत्रमेकजम् ।
किं नु ते मामपश्यन्त्याः पृथिव्या अपि सर्वया ॥ ५.१३५.३ ॥

Würde eine Mutter eines einzigen Sohnes solche Worte sprechen? Wie kannst du so reden, da du doch die Erde auch ohne mich betrachtest?

5.135.4

किमाभरणकृत्येन किं भोगैर्जीवितेन वा ।
मयि वा सङ्गरहते प्रियपुत्रे विशेषतः ॥ ५.१३५.४ ॥

Wozu Schmuck, wozu Genüsse oder das Leben, wenn ich, dein lieber Sohn, im Kampf genommen werde?

5.135.5

सर्वावस्था हि विदुषां तात धर्मार्थकारणात् ।
तावेवाभिसमीक्ष्याहं सञ्जय त्वामचूजुदम् ॥ ५.१३५.५ ॥

Lieber Sohn, alle Zustände der Weisen entstehen um Dharma und Reichtum willen. O Sañjaya, nachdem ich beide erwogen habe, ermutige ich dich.

5.135.6

स समीक्ष्य क्रमोपेतो मुख्यः कालोऽयमागतः ।
अस्मिंश्चेदागते काले कार्यं न प्रतिपद्यसे ॥ ५.१३५.६ ॥

Hast du es erwogen, so ist diese entscheidende Zeit in richtiger Folge gekommen. Wenn du, da diese Zeit gekommen ist, deine Pflicht nicht erfüllst—

5.135.7

असंभावितरूपस्त्वमानृशंस्यं करिष्यसि ।
तं त्वामयशसा स्पृष्टं न ब्रूयां यदि सञ्जय ॥ ५.१३५.७ ॥

O Sañjaya, du wirst Unvorstellbar Unbarmherziges tun, wenn ich dich, vom Makel der Schande befleckt, nicht darauf anspreche.

5.135.8

खरीवात्सल्यमाहुस्तन्निःसामर्थ्यमहेतुकम् ।
सद्भिर्विगर्हितं मार्गं त्यज मूर्खनिषेवितम् ॥ ५.१३५.८ ॥

Man nennt es eselhafte Zuneigung, Ohnmacht ohne Grund. Verlass diesen Weg, von den Guten verurteilt und von Toren begangen.

5.135.9

अविद्या वै महत्यस्ति यामिमां संश्रिताः प्रजाः ।
तव स्याद्यदि सद्वृत्तं तेन मे त्वं प्रियो भवेः ॥ ५.१३५.९ ॥

Es gibt eine große Unwissenheit, auf die sich diese Menschen stützen. Wäre dein Verhalten rechtschaffen, so wärst du mir dadurch lieb.

5.135.10

धर्मार्थगुणयुक्तेन नेतरेण कथञ्चन ।
दैवमानुषयुक्तेन सद्भिराचरितेन च ॥ ५.१३५.१० ॥

Nur durch den Weg, der Dharma, Reichtum und Tugend besitzt, mit der Ordnung der Götter und Menschen verbunden und von den Guten geübt, und durch keinen anderen Weg.

5.135.11

यो ह्येवमविनीतेन रमते पुत्रनप्तृणा ।
अनुत्थानवता चापि दुर्विनीतेन दुर्धिया ॥ ५.१३५.११ ॥

Wer sich so an einem Sohn oder Enkel erfreut, der ungezügelt, untätig, schlecht erzogen und bösen Sinnes ist.

5.135.12

रमते यस्तु पुत्रेण मोघं तस्य प्रजाफलम् ।
अकुर्वन्तो हि कर्माणि कुर्वन्तो निन्दितानि च ॥ ५.१३५.१२ ॥

Wer sich an einem Sohn erfreut, dessen Nachkommenschaft bleibt vergeblich; denn sie tun ihre Pflichten nicht, sondern begehen tadelnswerte Taten.

5.135.13

सुखं नैवेह नामुत्र लभन्ते पुरुषाधमाः ।
युद्धाय क्षत्रियः सृष्टः सञ्जयेह जयाय च ।
क्रूराय कर्मणे नित्यं प्रजानां परिपालने ॥ ५.१३५.१३ ॥

Hier und in der jenseitigen Welt erlangen die niedrigsten der Menschen kein Glück. O Sañjaya, der Kṣatriya ist zum Kampf, hier zum Sieg und zur harten Pflicht des Schutzes der Untertanen geschaffen.

5.135.14

जयन्वा वध्यमानो वा प्राप्नोतीन्द्रसलोकताम् ।
न शक्रभवने पुण्ये दिवि तद्विद्यते सुखम्।
यदमित्रान्वशे कृत्वा क्षत्रियः सुखमेधते ॥ ५.१३५.१४ ॥

Ob er siegt oder erschlagen wird, der Kṣatriya erlangt die Welt Indras. In Indras heiliger Wohnstatt, im Himmel, gibt es kein solches Glück, wie es der Kṣatriya genießt, der seine Feinde unterworfen hat und in Freude gedeiht.

5.135.15

मन्युना दह्यमानेह पुरुषेण मनस्विना ।
निकृतेनेह बहुशः शत्रून्प्रति जिगीषया ॥ ५.१३५.१५ ॥

Hier ein hochgesinnter Mann, der vor Zorn brennt und immer wieder gekränkt wird, getrieben von dem Wunsch, seine Feinde zu besiegen.

5.135.16

आत्मानं वा परित्यज्य शत्रुं वा विनिपात्य च ।
प्राप्यते नेह शान्तिर्हि नित्यमेव तु सञ्जय ।
अतोन्येन प्रकारेण शान्तिरस्य कुतो भवेत् ॥ ५.१३५.१६ ॥

Nur durch die Aufgabe seiner selbst oder durch das Niederwerfen des Feindes wird hier Frieden erlangt, o Sañjaya, immer. Auf welch anderem Wege könnte ihm Frieden zuteilwerden?

5.135.17

इह प्राज्ञो हि पुरुषः स्वल्पमप्रियमिच्छति ।
यस्य स्वल्पं प्रियं लोके ध्रुवं तस्याल्पमप्रियम् ॥ ५.१३५.१७ ॥

Hier begehrt der weise Mensch ein wenig des Unangenehmen; denn wem in der Welt ein wenig Angenehmes zuteil wird, dem ist sicherlich ein wenig Unangenehmes beschieden.

5.135.18

प्रियाभावाच्च पुरुषो नैव प्राप्नोति शोभनम् ।
ध्रुवं चाभावमभ्येति गत्वा गङ्गेव सागरम् ॥ ५.१३५.१८ ॥

Ohne das, was lieb ist, erlangt der Mensch niemals das Glück; und gewiss gelangt er zum Untergang, wie die Gaṅgā, wenn sie das Meer erreicht, darin verschwindet.

5.135.19

नेयं मतिस्त्वया वाच्या मातः पुत्रे विशेषतः ।
कारुण्यमेव पश्य त्वं भूत्वेह जडमूकवत् ॥ ५.१३५.१९ ॥

Diese Ansicht darfst du, Mutter, nicht aussprechen, besonders nicht zu einem Sohn; werde hier wie ein Dummer und Stummer und sieh nur auf das Mitleid.

5.135.20

अतो मे भूयसी नन्दिर्यदेवमनुपश्यसि ।
चोद्यं मां चोदयस्येतद्भृशं वै चोदयामि ते ॥ ५.१३५.२० ॥

Deshalb ist meine Freude groß, dass du es so betrachtest; du drängst mich in dieser Sache, und in der Tat dränge ich dich sehr.

5.135.21

अथ त्वां पूजयिष्यामि हत्वा वै सर्वसैन्धवान् ।
अहं पश्यामि विजयं कृच्छ्रभाविनमेव ते ॥ ५.१३५.२१ ॥

Nun werde ich dich ehren, nachdem ich alle Saindhava erschlagen habe. Ich sehe deinen Sieg, der nur durch Mühsal kommen wird.

5.135.22

अकोशस्यासहायस्य कुतः सिद्धिर्जयो मम ।
इत्यवस्थां विदित्वैतामात्मनात्मनि दारुणाम् ॥ ५.१३५.२२ ॥

Wie könnten Erfolg und Sieg mir kommen, der ich ohne Schatz und ohne Helfer bin? Nachdem ich diesen schrecklichen Zustand in mir selbst erkannt habe.

5.135.23

राज्याद्भावो निवृत्तो मे त्रिदिवादिव दृष्कृतः ।
ईदृशं भवती कंचिदुपायमनुपश्यति ॥ ५.१३५.२३ ॥

Von der Herrschaft ist mein Zustand abgefallen, wie der Übeltäter vom Himmel fällt. Du, edle Frau, suche irgendein solches Mittel.

5.135.24

तन्मे परिणतप्रज्ञे सम्यक्प्रब्रूहि पृच्छते ।
करिष्यामि हि तत्सर्वं यथावदनुशासनम् ॥ ५.१३५.२४ ॥

Darum, o du von reifer Einsicht, lege es mir vollständig dar, der ich frage; ich werde all diese Unterweisung genau so befolgen, wie sie gegeben ist.

5.135.25

पुत्र नात्मावमन्तव्यः पूर्वाभिरसमृद्धिभिः ।
अभूत्वा हि भवन्त्यर्था भूत्वा नश्यन्ति चापरे।
अमर्षेणैव चाप्यर्था नारब्धव्याः सुबालिशैः ॥ ५.१३५.२५ ॥

Mein Sohn, verachte dich nicht wegen früherer Misserfolge des Glücks. Manche Ziele entstehen, ohne vorher gewesen zu sein, andere vergehen, nachdem sie gewesen sind; und Unternehmungen soll man nicht aus bloßem Zorn beginnen, am wenigsten die ganz Törichten.