மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.135.1
कृष्णायसस्येव च ते संहत्य हृदयं कृतम् ।
मम मातस्त्वकरुणे वीरप्रज्ञे ह्यमर्षणे ॥ ५.१३५.१ ॥
உன் இதயம் கருங்கும்பியை ஒன்றாக இணைத்துச் செய்யப்பட்டது போலும். அம்மா, நீ இரக்கமற்றவள்; வீர அறிவுடையவள், பொறுக்காதவள்.
5.135.2
अहो क्षत्रसमाचारो यत्र मामितरं यथा ।
नियोजयसि युद्धाय परमातेव मां तथा ॥ ५.१३५.२ ॥
ஐயோ, இது க்ஷத்திரியர்களின் நடத்தை! பிறரைப் போல என்னை நீ போருக்கு அனுப்புகிறாய்; மிக மோசமான மாற்றாந்தாய் போல் என்னை அனுப்புகிறாய்.
5.135.3
ईदृशं वचनं ब्रूयाद्भवती पुत्रमेकजम् ।
किं नु ते मामपश्यन्त्याः पृथिव्या अपि सर्वया ॥ ५.१३५.३ ॥
ஒரே மகனைப் பெற்ற தாய் இப்படிப்பட்ட சொற்களைச் சொல்வாளோ? நான் இல்லாமல் உலகம் முழுவதையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் நீ இவ்வாறு சொல்லலாமா?
5.135.4
किमाभरणकृत्येन किं भोगैर्जीवितेन वा ।
मयि वा सङ्गरहते प्रियपुत्रे विशेषतः ॥ ५.१३५.४ ॥
அணிகலன்களால் என்ன, இன்பங்களால் என்ன, வாழ்க்கையால் என்ன? அன்பு மகனான என்னில், குறிப்பாக போரில் நான் பறிக்கப்பட்டால்?
5.135.5
सर्वावस्था हि विदुषां तात धर्मार्थकारणात् ।
तावेवाभिसमीक्ष्याहं सञ्जय त्वामचूजुदम् ॥ ५.१३५.५ ॥
அன்பு மகனே, அறிஞர்களின் எல்லா நிலைகளும் தர்மம், பொருள் ஆகியவற்றின் பொருட்டே உள்ளன. சஞ்சயா, இவ்விரண்டையும் ஆராய்ந்தே நான் உன்னை ஊக்குவிக்கிறேன்.
5.135.6
स समीक्ष्य क्रमोपेतो मुख्यः कालोऽयमागतः ।
अस्मिंश्चेदागते काले कार्यं न प्रतिपद्यसे ॥ ५.१३५.६ ॥
அதை ஆராய்ந்து பார்த்தால், இதோ முறைப்படி வந்த முதன்மையான காலம் வந்துவிட்டது. இந்தக் காலம் வந்தபோதும் நீ உன் கடமையை ஏற்காவிட்டால்—
5.135.7
असंभावितरूपस्त्वमानृशंस्यं करिष्यसि ।
तं त्वामयशसा स्पृष्टं न ब्रूयां यदि सञ्जय ॥ ५.१३५.७ ॥
சஞ்ஜயா, நீ கற்பனைக்கும் எட்டாத வகையில் இரக்கமற்ற செயலைச் செய்வாய்; அப்படி அபகீர்த்தியால் களங்கப்பட்ட உன்னிடம் நான் சொல்லாமல் இருந்தால்.
5.135.8
खरीवात्सल्यमाहुस्तन्निःसामर्थ्यमहेतुकम् ।
सद्भिर्विगर्हितं मार्गं त्यज मूर्खनिषेवितम् ॥ ५.१३५.८ ॥
இதை கழுதை போன்ற அர்த்தமற்ற பாசம் என்பர்; இது இயலாமையும் காரணமற்றதும் ஆகும். நல்லோரால் இகழப்பட்ட, மூடர்கள் பின்பற்றும் இந்த வழியை விட்டுவிடு.
5.135.9
अविद्या वै महत्यस्ति यामिमां संश्रिताः प्रजाः ।
तव स्याद्यदि सद्वृत्तं तेन मे त्वं प्रियो भवेः ॥ ५.१३५.९ ॥
இந்த மக்கள் சார்ந்திருக்கும் பெரிய அறியாமை உள்ளது. உன் நடத்தை நல்லொழுக்கமுடையதாக இருந்தால், அதனால் நீ எனக்கு அன்பானவனாவாய்.
5.135.10
धर्मार्थगुणयुक्तेन नेतरेण कथञ्चन ।
दैवमानुषयुक्तेन सद्भिराचरितेन च ॥ ५.१३५.१० ॥
தர்மம், பொருள், நற்குணங்கள் கொண்டதும், தெய்வ-மனித நெறியுடன் கூடியதும், நல்லோர் கடைப்பிடித்ததுமான வழியில் மட்டுமே; வேறு எதனாலும் எந்த வகையிலும் அல்ல.
5.135.11
यो ह्येवमविनीतेन रमते पुत्रनप्तृणा ।
अनुत्थानवता चापि दुर्विनीतेन दुर्धिया ॥ ५.१३५.११ ॥
இவ்வாறு ஒழுக்கமற்ற, முயற்சியற்ற, தீய புத்தியுள்ள மகனுடனும் பேரனுடனும் மகிழ்ந்திருப்பவன் யாரோ.
5.135.12
रमते यस्तु पुत्रेण मोघं तस्य प्रजाफलम् ।
अकुर्वन्तो हि कर्माणि कुर्वन्तो निन्दितानि च ॥ ५.१३५.१२ ॥
மகனுடன் மகிழ்பவனுக்கு, அவனது சந்ததிப் பயன் வீண்; ஏனெனில் அவர்கள் கடமைகளைச் செய்யாமல், இகழத்தக்க செயல்களைச் செய்கின்றனர்.
5.135.13
सुखं नैवेह नामुत्र लभन्ते पुरुषाधमाः ।
युद्धाय क्षत्रियः सृष्टः सञ्जयेह जयाय च ।
क्रूराय कर्मणे नित्यं प्रजानां परिपालने ॥ ५.१३५.१३ ॥
இங்கும் மறுலகிலும் கீழ்மக்கள் இன்பத்தை அடைவதில்லை. சஞ்சயா, க்ஷத்திரியன் போருக்காகவும் இங்கே வெற்றிக்காகவும் படைக்கப்பட்டான், மக்களைக் காக்கும் கடுமையான கடமைக்காகவும் படைக்கப்பட்டான்.
5.135.14
जयन्वा वध्यमानो वा प्राप्नोतीन्द्रसलोकताम् ।
न शक्रभवने पुण्ये दिवि तद्विद्यते सुखम्।
यदमित्रान्वशे कृत्वा क्षत्रियः सुखमेधते ॥ ५.१३५.१४ ॥
வென்றாலும் அல்லது கொல்லப்பட்டாலும், க்ஷத்திரியன் இந்திரலோகத்தை அடைகிறான். இந்திரனின் புனித மாளிகையிலும் சொர்க்கத்திலும் அந்த இன்பம் கிடைப்பதில்லை; எதிரிகளை அடக்கி க்ஷத்திரியன் இன்பத்தில் செழிக்கிறான்.
5.135.15
मन्युना दह्यमानेह पुरुषेण मनस्विना ।
निकृतेनेह बहुशः शत्रून्प्रति जिगीषया ॥ ५.१३५.१५ ॥
இங்கே கோபத்தால் எரியும், அவமதிக்கப்பட்ட பெருந்தன்மையுள்ள மனிதன், பகைவர்களை பலமுறை வெல்ல விரும்பி.
5.135.16
आत्मानं वा परित्यज्य शत्रुं वा विनिपात्य च ।
प्राप्यते नेह शान्तिर्हि नित्यमेव तु सञ्जय ।
अतोन्येन प्रकारेण शान्तिरस्य कुतो भवेत् ॥ ५.१३५.१६ ॥
தன்னைத் தியாகம் செய்தோ அல்லது பகைவனை வீழ்த்தியோ மட்டுமே இங்கே அமைதி கிடைக்கிறது; சஞ்சயா, எப்போதும். வேறு எந்த வழியில் இவனுக்கு அமைதி வரும்?
5.135.17
इह प्राज्ञो हि पुरुषः स्वल्पमप्रियमिच्छति ।
यस्य स्वल्पं प्रियं लोके ध्रुवं तस्याल्पमप्रियम् ॥ ५.१३५.१७ ॥
இங்கே ஞானியான மனிதன் சிறிது அப்பிரியத்தை விரும்புகிறான்; உலகில் சிறிது பிரியம் உள்ளவனுக்கு நிச்சயமாக சிறிது அப்பிரியமே உண்டு.
5.135.18
प्रियाभावाच्च पुरुषो नैव प्राप्नोति शोभनम् ।
ध्रुवं चाभावमभ्येति गत्वा गङ्गेव सागरम् ॥ ५.१३५.१८ ॥
அன்புக்குரியவை இல்லாததால் மனிதன் ஒருபோதும் நலத்தைப் பெறுவதில்லை; கங்கை கடலை அடைந்து மறைவதுபோல் அவன் நிச்சயமாக அழிவை அடைகிறான்.
5.135.19
नेयं मतिस्त्वया वाच्या मातः पुत्रे विशेषतः ।
कारुण्यमेव पश्य त्वं भूत्वेह जडमूकवत् ॥ ५.१३५.१९ ॥
அம்மா, இந்த எண்ணத்தை நீ மகனிடம் குறிப்பாக சொல்லக்கூடாது; இங்கே மந்தனும் ஊமையும் போல் இருந்து நீ கருணையை மட்டுமே பார்.
5.135.20
अतो मे भूयसी नन्दिर्यदेवमनुपश्यसि ।
चोद्यं मां चोदयस्येतद्भृशं वै चोदयामि ते ॥ ५.१३५.२० ॥
ஆகவே நீ இவ்வாறு காண்பது எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. இதில் நீ என்னை தூண்டுகிறாய்; நானும் உன்னை மிகவும் தூண்டுகிறேன்.
5.135.21
अथ त्वां पूजयिष्यामि हत्वा वै सर्वसैन्धवान् ।
अहं पश्यामि विजयं कृच्छ्रभाविनमेव ते ॥ ५.१३५.२१ ॥
இப்போது நான் உன்னை கௌரவிப்பேன்; சைந்தவர்கள் அனைவரையும் கொன்ற பின். கடினத்தின் வழியாக மட்டுமே வரவிருக்கும் உன் வெற்றியை நான் காண்கிறேன்.
5.135.22
अकोशस्यासहायस्य कुतः सिद्धिर्जयो मम ।
इत्यवस्थां विदित्वैतामात्मनात्मनि दारुणाम् ॥ ५.१३५.२२ ॥
கருவூலமும் துணையும் இல்லாதவனுக்கு எனக்கு வெற்றியும் சித்தியும் எங்கிருந்து வரும்? என் உள்ளத்தில் இந்த கொடிய நிலையை நானே அறிந்து.
5.135.23
राज्याद्भावो निवृत्तो मे त्रिदिवादिव दृष्कृतः ।
ईदृशं भवती कंचिदुपायमनुपश्यति ॥ ५.१३५.२३ ॥
நாட்டினால் என் நிலை, தீவினை செய்தவன் சொர்க்கத்திலிருந்து விழுவதுபோல் விலகிவிட்டது. நீ இத்தகைய ஏதேனும் ஒரு வழியைக் காண்பாயாக.
5.135.24
तन्मे परिणतप्रज्ञे सम्यक्प्रब्रूहि पृच्छते ।
करिष्यामि हि तत्सर्वं यथावदनुशासनम् ॥ ५.१३५.२४ ॥
ஆகையால் முதிர்ந்த அறிவுடையவளே, கேட்கும் எனக்கு அதனை நன்றாகச் சொல்லுங்கள்; நான் அந்த உபதேசம் முழுவதையும் உள்ளபடியே செய்வேன்.
5.135.25
पुत्र नात्मावमन्तव्यः पूर्वाभिरसमृद्धिभिः ।
अभूत्वा हि भवन्त्यर्था भूत्वा नश्यन्ति चापरे।
अमर्षेणैव चाप्यर्था नारब्धव्याः सुबालिशैः ॥ ५.१३५.२५ ॥
மகனே, முன்னிருந்த தோல்விகளால் உன்னை நீ இழிவாக எண்ணாதே. சில செயல்கள் நிகழாமலே நிகழ்கின்றன, நிகழ்ந்து அழிகின்றன; சினத்தாலேயே செயல்களைத் தொடங்கக் கூடாது, மிகுந்த மூடர்களால் குறிப்பாக.
5.135.26
सर्वेषां कर्मणां तात फले नित्यमनित्यता ।
अनित्यमिति जानन्तो न भवन्ति भवन्ति च ॥ ५.१३५.२६ ॥
அன்புள்ள மகனே, எல்லாச் செயல்களின் பயனிலும் எப்போதும் நிலையின்மை உண்டு. இதை அறிந்தவர்கள் ஆகார், ஆகவும் செய்கிறார்கள்.
5.135.27
अथ ये नैव कुर्वन्ति नैव जातु भवन्ति ते ।
ऐकगुण्यमनीहायामभावः कर्मणां फलम् ॥ ५.१३५.२७ ॥
இப்போது எவர் செயலே செய்யவில்லையோ, அவர்கள் ஒருபோதும் ஆவதில்லை. செயலற்ற நிலையில் ஒருமைத்தன்மை உண்டு; செயல்களின் பயன் இன்மையே.
5.135.28
अथ द्वैगुण्यमीहायां फलं भवति वा नवा ।
यस्य प्रागेव विदिता सर्वार्थानामनित्यता ॥ ५.१३५.२८ ॥
இப்போது செயலில் இரட்டைத்தன்மை உண்டு; அதன் பயன் விளைகிறதா இல்லையா. எல்லாப் பயன்களின் நிலையின்மை யாருக்கு முன்பே தெரிந்திருக்கிறதோ, அவருக்கு.
5.135.29
नुदेद्वृद्धिसमृद्धी स प्रतिकूले नृपात्मज ।
उत्थातव्यं जागृतव्यं योक्तव्यं भूतिकर्मसु ॥ ५.१३५.२९ ॥
அவன் வளர்ச்சியையும் செழிப்பையும் விலக்கிவிடட்டும், அரசகுமாரனே, எதிர்ப்பான நிலையில். எழ வேண்டும், விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும், செழிப்பான செயல்களில் ஈடுபட வேண்டும்.
5.135.30
भविष्यतीत्येव मनः कृत्वा सततमव्यथैः ।
मङ्गलानि पुरस्कृत्य ब्राह्मणांश्चेश्वरैः सह ॥ ५.१३५.३० ॥
"இது நடக்கும்" என்று மனத்தில் உறுதி கொண்டு, எப்போதும் கலங்காதவர்களுடன், மங்கலச் செயல்களை முன்னிறுத்தி, அந்தணர்களுடனும் தலைவர்களுடனும் (செயல்படு).
5.135.31
प्राज्ञस्य नृपतेराशु वृद्धिर्भवति पुत्रक ।
अभिवर्तति लक्ष्मीस्तं प्राचीमिव दिवाकरः ॥ ५.१३५.३१ ॥
மகனே, அறிவுள்ள அரசனுக்கு வளம் விரைவில் உண்டாகும்; கிழக்கு திசையை நோக்கி சூரியன் வருவது போல் திருமகள் அவனை நோக்கி வருவாள்.
5.135.32
निदर्शनान्युपायांश्च बहून्युद्धर्षणानि च ।
अनुदर्शितरूपोऽसि पश्यामि कुरु पौरुषम् ॥ ५.१३५.३२ ॥
பல எடுத்துக்காட்டுகளும், வழிமுறைகளும், ஊக்கமூட்டும் செயல்களும் உள்ளன; நீ தெளிவாகத் தெரிகிறாய். நான் காண்கிறேன், முயற்சி செய்.
5.135.33
पुरुषार्थमभिप्रेतं समाहर्तुमिहार्हसि ।
क्रुद्धान्लुब्धान्परिक्षीणानवलिप्तान्विमानितान् ॥ ५.१३५.३३ ॥
இங்கு நீ விரும்பிய மனிதப் பயனை ஒருங்கிணைக்க வேண்டும்: கோபமுற்றோர், பேராசையுள்ளோர், வலிமை குன்றியோர், செருக்குள்ளோர், அவமதிக்கப்பட்டோர் ஆகியோரை (ஒன்றுசேர்).
5.135.34
स्पर्धिनश्चैव ये केचित्तान्युक्त उपधारय ।
एतेन त्वं प्रकारेण महतो भेत्स्यसे गणान्।
महावेग इवोद्धूतो मातरिश्वा बलाहकान् ॥ ५.१३५.३४ ॥
போட்டியாளர்களாக இருப்பவர்கள் எவரெனினும், அவர்களையும் கருத்தில் கொள். இப்படியே நீ பெரிய கூட்டங்களைப் பிளப்பாய், பெரும் வேகத்துடன் எழும் காற்று மேகங்களைச் சிதறடிப்பது போல்.
5.135.35
तेषामग्रप्रदायी स्याः कल्पोत्थायी प्रियंवदः ।
ते त्वां प्रियं करिष्यन्ति पुरोधास्यन्ति च ध्रुवम् ॥ ५.१३५.३५ ॥
அவர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பவனாய் இரு; தக்க காலத்தில் எழுபவனும் இனிய பேச்சுடையவனுமாய் இரு. அவர்கள் உனக்கு நன்மை செய்வார்கள்; நிச்சயமாக உன்னை முன்னிறுத்துவார்கள்.
5.135.36
यदैव शत्रुर्जानीयात्सपत्नं त्यक्तजीवितम् ।
तदैवास्मादुद्विजेत सर्पाद्वेश्मगतादिव ॥ ५.१३५.३६ ॥
எதிரி தன் போட்டியாளன் உயிரைத் துறந்தவனாக மாறிவிட்டான் என்று அறிந்தால், வீட்டுக்குள் நுழைந்த பாம்பிலிருந்து விலகுவது போல அப்போதே அவனிடமிருந்து விலகி எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.
5.135.37
तं विदित्वा पराक्रान्तं वशे न कुरुते यदि ।
निर्वादैर्निर्वदेदेनमन्ततस्तद्भविष्यति ॥ ५.१३५.३७ ॥
அவன் வீரம் மிக்கவன் என்று அறிந்தும் அவன் வசப்படாவிட்டால், இனிய வார்த்தைகளால் அவனை சமாதானப்படுத்த வேண்டும்; இறுதியில் அதுவே நடக்கும்.
5.135.38
निर्वादादास्पदं लब्धा धनवृद्धिर्भविष्यति ।
धनवन्तं हि मित्राणि भजन्ते चाश्रयन्ति च ॥ ५.१३५.३८ ॥
இனிய வார்த்தைகளால் ஓர் அடிப்படையைப் பெற்றால் செல்வம் பெருகும்; ஏனெனில் செல்வந்தனையே நண்பர்கள் அணுகி அவனைச் சார்ந்திருப்பார்கள்.
5.135.39
स्खलितार्थं पुनस्तानि सन्त्यजन्ति च बान्धवाः ।
नह्यस्मिन्नाश्रयन्ते च जुगुप्सन्ते च तादृशम् ॥ ५.१३५.३९ ॥
செல்வம் குன்றியவனை மீண்டும் அவனுடைய நண்பர்களும் உறவினர்களும் கைவிடுகிறார்கள்; அவனை எவரும் சார்வதில்லை, மேலும் அத்தகையவனை அவர்கள் வெறுக்கவும் செய்கிறார்கள்.
5.135.40
शत्रुं कृत्वा यः सहायं विश्वासमुपगच्छति ।
स न संभाव्यमेवैतद्यद्राज्यं प्राप्नुयादिति ॥ ५.१३५.४० ॥
எதிரியைத் துணையாக்கி அவனிடம் நம்பிக்கை வைப்பவன், அரசைப் பெறுவான் என்பது சாத்தியமில்லை.