Mahābhārata · Adhyāya 5.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.137.1
अर्जुनं केशव ब्रूयास्त्वयि जाते स्म सूतके ।
उपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता ॥ ५.१३७.१ ॥
Oh Keśava, dile a Arjuna: cuando tú naciste, en el período de impureza del parto, yo estaba sentada, rodeada de mujeres, en el ermitaño.
5.137.2
अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमा ।
सहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः । ॥ ५.१३७.२ ॥
Entonces surgió en el cielo una voz de forma divina y encantadora: Oh Kuntī, este hijo tuyo será igual a Indra de los mil ojos.
5.137.3
एष जेष्यति सङ्ग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान् ।
भीमसेनद्वितीयश्च लोकमुद्वर्तयिष्यति ॥ ५.१३७.३ ॥
Él conquistará en la batalla a todos los Kurus reunidos, y con Bhīmasena como segundo levantará al mundo.
5.137.4
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत् ।
हत्वा कुरूंश्च सङ्ग्रामे वासुदेवसहायवान् ॥ ५.१३७.४ ॥
Tu hijo será conquistador de la tierra, y su fama tocará el cielo; habiendo matado a los Kurus en la batalla, con Vāsudeva como ayudante.
5.137.5
पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यति ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ ५.१३७.५ ॥
Recuperará de nuevo su porción ancestral perdida; glorioso, junto con sus hermanos, realizará tres sacrificios.
5.137.6
स सत्यसन्धो बीभत्सुः सव्यसाची यथाच्युत ।
तथा त्वमेव जानासि बलवन्तं दुरासदम् ॥ ५.१३७.६ ॥
Él es fiel a su voto, Bībhatsu, el arquero zurdo, oh Acyuta, como tú mismo sabes: es poderoso y difícil de resistir.
5.137.7
तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत ।
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय तथा सत्यं भविष्यति ॥ ५.१३७.७ ॥
Que así sea, tal como se pronunciaron aquellas palabras, oh descendiente de Daśārha. Si existe el dharma, oh Vārṣṇeya, así será verdad.
5.137.8
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि ।
नाहं तदभ्यसूयामि यथा वागभ्यभाषत ॥ ५.१३७.८ ॥
Tú también, oh Kṛṣṇa, llevarás todo eso a cumplimiento tal cual. No encuentro falta en las palabras tal como fueron dichas.
5.137.9
नमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजाः ।
एतद्धनञ्जयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरः ॥ ५.१३७.९ ॥
Homenaje al gran dharma; el dharma sostiene a las criaturas. Esto debe decírselo a Dhanañjaya, y a Vṛkodara, siempre dispuesto.
5.137.10
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ।
न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः ॥ ५.१३७.१० ॥
Ha llegado el tiempo para aquello para lo que nacen los guerreros. Al encontrar la enemistad, los toros entre los hombres no flaquean.
5.137.11
विदिता ते सदा बुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यति ।
यावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः ॥ ५.१३७.११ ॥
Siempre has conocido la resolución de Bhīma; no se apacigua hasta que, el atormentador de enemigos, pone fin a los enemigos.
5.137.12
तावदेव महापबाहुर्निशासु न सुखं लभेत् ।
सर्वधऱ्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
व्रूया माधव कल्याणीं कृष्ण कृष्णां यशस्विनीम् ॥ ५.१३७.१२ ॥
El de grandes brazos no hallará felicidad en las noches hasta entonces. Oh Mādhava, debes decirle a Kṛṣṇā, la gentil y gloriosa, nuera del magnánimo Pāṇḍu, que conoce las particularidades de todos los dharmas.
5.137.13
युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनि ।
यन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः ॥ ५.१३७.१३ ॥
Oh tú, de gran fortuna y gloriosa, nacida en noble linaje, es justo que hayas actuado correctamente con todos mis hijos.
5.137.14
माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौ ।
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ॥ ५.१३७.१४ ॥
También se debe decir a los dos hijos de Mādrī, ambos consagrados al deber del guerrero: elijan los placeres conquistados con valor incluso por encima de la vida.
5.137.15
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः ।
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ॥ ५.१३७.१५ ॥
Oh mejor de los hombres, las riquezas conquistadas por el valor siempre deleitan la mente del hombre que vive según el deber del guerrero.
5.137.16
यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनाम् ।
पाञ्चाली परुषाण्युक्तका को नु तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ५.१३७.१६ ॥
Mientras todos ustedes, que practican todo deber, miraban, Pāñcālī pronunció palabras duras: ¿quién podría perdonar eso?
5.137.17
न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजयः ।
प्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम् ॥ ५.१३७.१७ ॥
La pérdida del reino, la derrota en el juego de dados o el destierro de mis hijos no son la causa de mi dolor.
5.137.18
यत्र सा बृहती श्यामा सभायां रुदती तदा ।
अश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं महत् ॥ ५.१३७.१८ ॥
Que ella, de cuerpo robusto y tez oscura, oyera palabras duras en la asamblea llorando, eso me causa un dolor mucho mayor.
5.137.19
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा ।
नाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ॥ ५.१३७.१९ ॥
Kṛṣṇā, fiel al deber de la mujer, de hermosas caderas y siempre entregada al deber de los guerreros, aunque tenía protectores, no encontró entonces ningún protector.
5.137.20
तं वै ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर ॥ ५.१३७.२० ॥
Oh de brazos poderosos, dile a Arjuna, el mejor de todos los portadores de armas, tigre entre los hombres, que siga el camino de Draupadī.
5.137.21
विदितं हि तवात्यन्तं क्रूद्धाविव यमान्तकौ ।
भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम् ॥ ५.१३७.२१ ॥
Bien sabes que Bhīma y Arjuna, airados, son como Yama y Antaka; podrían llevar incluso a los dioses al estado supremo.
5.137.22
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागता ।
दुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषत ॥ ५.१३७.२२ ॥
Ese desprecio hacia ellos, que Kṛṣṇā fuera llevada a la asamblea, y que Duḥśāsana dirigiera palabras duras a Bhīma.
5.137.23
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारयेः पुनः ।
पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णया सह ॥ ५.१३७.२३ ॥
Recuérdales de nuevo aquello ante los héroes kurus, y pregunta por el bienestar de los Pāṇḍavas, junto con sus hijos y Kṛṣṇā.
5.137.24
मां वै कुशलिनीं ब्रूयास्तेषु भूयो जनार्दन ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे प्रतिपालय ॥ ५.१३७.२४ ॥
Oh Janārdana, diles de nuevo que yo estoy bien. Ve por un camino seguro y cuida de mis hijos.
5.137.25
अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
निश्चक्राम महाबाहुः सिंहखेलगतिस्ततः ॥ ५.१३७.२५ ॥
Entonces Kṛṣṇa, tras saludarla y dar la vuelta ritual en torno a ella, el de poderosos brazos, de andar como el juego de un león, salió de allí.
5.137.26
ततो विसर्जयामास भीष्मादीन्कुरुपुङ्गवान् ।
आरोप्याथ रथे कर्णं प्रायात्सात्यकिना सह ॥ ५.१३७.२६ ॥
Luego despidió a Bhīṣma y a los demás toros de los Kurus, y, habiendo subido a Karṇa al carro, partió junto con Sātyaki.
5.137.27
ततः प्रयाते दाशार्हे कुरवः सङ्गता मिथः ।
जजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम् ॥ ५.१३७.२७ ॥
Cuando el descendiente de Daśārha se hubo marchado, los Kurus, reunidos, hablaban entre sí con gran asombro sobre Keśava, un asunto sumamente maravilloso.
5.137.28
प्रमूढा पृथिवी सर्वा मृत्युपाशवशीकृता ।
दुर्योधनस्य बालिश्यान्नैतदस्तीति चाब्रुवन् ॥ ५.१३७.२८ ॥
Toda la tierra, desconcertada y sometida al lazo de la muerte, — «Esto no es por la necedad de Duryodhana», dijeron.
5.137.29
ततो निर्याय नगरात्प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
मन्त्रयामास च तदा कर्णेन सुचिरं सह ॥ ५.१३७.२९ ॥
Luego, saliendo de la ciudad, el mejor de los hombres partió, y entonces deliberó largo rato con Karṇa.
5.137.30
विसर्जयित्वा राधेयं सर्वयादवनन्दनः ।
ततो जवेन महता तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ ५.१३७.३० ॥
Habiendo despedido al hijo de Rādhā, el deleite de todos los Yādavas entonces azuzó a los caballos con gran velocidad, rápidamente.
5.137.31
ते पिबन्त इवाकाशं दारुकेण प्रचोदिताः ।
हया जग्मुर्महावेगा मनोमारुतरंहसः ॥ ५.१३७.३१ ॥
Impulsados por Dāruka, aquellos caballos de gran velocidad avanzaron como si bebieran el cielo, veloces como la mente y el viento.
5.137.32
ते व्यतीत्य महाध्वानं क्षिप्रं श्येना इवाशुगाः ।
उच्चैर्जग्मुरुपप्लाव्यं शार्ङ्गधन्वानमावहन् ॥ ५.१३७.३२ ॥
Tras recorrer el gran camino, rápidos como halcones que vuelan alto, llevaron al portador del arco Śārṅga hacia Upaplāvya.