มหาภารตะ · อัธยายะ 5.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.137.1
अर्जुनं केशव ब्रूयास्त्वयि जाते स्म सूतके ।
उपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता ॥ ५.१३७.१ ॥
ท่านเกศวะ ขอโปรดบอกอรชุนว่า ขณะที่ท่านเกิดมา ในช่วงมลทินแห่งการคลอด ข้าพเจ้านั่งอยู่ใกล้ ล้อมด้วยบรรดาสตรีในอาศรม
5.137.2
अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमा ।
सहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः । ॥ ५.१३७.२ ॥
ครั้นนั้น มีเสียงดังมาจากท้องฟ้า มีรูปทิพย์และน่ายินดี กล่าวว่า กุนตี บุตรของนางผู้นี้จะเทียบเท่าพระอินทร์ผู้มีพันตา
5.137.3
एष जेष्यति सङ्ग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान् ।
भीमसेनद्वितीयश्च लोकमुद्वर्तयिष्यति ॥ ५.१३७.३ ॥
ผู้นี้จะเอาชนะเหล่ากุรุทั้งปวงที่มาประชุมกันในการรบ และมีภีมเสนเป็นคนที่สอง เขาจะยกโลกขึ้นให้พ้นจากความตกต่ำ
5.137.4
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत् ।
हत्वा कुरूंश्च सङ्ग्रामे वासुदेवसहायवान् ॥ ५.१३७.४ ॥
บุตรของเจ้าจะเป็นผู้พิชิตแผ่นดิน และเกียรติยศของเขาจะแผ่ไปถึงสวรรค์ เมื่อเขาได้สังหารเหล่ากุรุในการรบ โดยมีวาสุเทพเป็นผู้ช่วยเหลือ
5.137.5
पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यति ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ ५.१३७.५ ॥
เขาจะได้คืนส่วนแบ่งมรดกของบรรพบุรุษที่สูญเสียไปอีกครั้ง ผู้รุ่งเรืองผู้นี้พร้อมด้วยพี่น้องจะประกอบพิธียัญสามครั้ง
5.137.6
स सत्यसन्धो बीभत्सुः सव्यसाची यथाच्युत ।
तथा त्वमेव जानासि बलवन्तं दुरासदम् ॥ ५.१३७.६ ॥
เขาซื่อตรงต่อคำมั่น คือพีภัตสุ ผู้ยิงธนูถนัดซ้าย โอ้อัจยุตะ ดังที่ท่านเองทราบดี เขาเป็นผู้มีกำลังและยากที่ใครจะต่อกรได้
5.137.7
तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत ।
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय तथा सत्यं भविष्यति ॥ ५.१३७.७ ॥
ขอให้เป็นไปดังนั้นเถิด โอ้ผู้สืบเชื้อสายทศารหะ ดังที่คำเหล่านั้นได้กล่าวไว้ โอ้วารษเณยะ หากมีธรรมะอยู่ ความจริงนั้นก็จะเป็นจริงดังนั้น
5.137.8
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि ।
नाहं तदभ्यसूयामि यथा वागभ्यभाषत ॥ ५.१३७.८ ॥
ท่านเองก็เช่นกัน โอ้พระกฤษณะ จะทำให้ทุกสิ่งนั้นสำเร็จตามนั้น ข้าพเจ้าไม่พบความผิดในคำที่กล่าวไว้เลย
5.137.9
नमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजाः ।
एतद्धनञ्जयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरः ॥ ५.१३७.९ ॥
ขอนอบน้อมต่อธรรมะอันยิ่งใหญ่ ธรรมะค้ำจุนสรรพสัตว์ ขอให้บอกสิ่งนี้แก่ธนัญชัยและแก่วฤโกทระผู้พร้อมอยู่เสมอ
5.137.10
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ।
न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः ॥ ५.१३७.१० ॥
บัดนี้ถึงเวลาแล้วสำหรับจุดหมายที่กษัตริย์ทั้งหลายเกิดมาเพื่อมัน เมื่อพบกับความเป็นศัตรู บุรุษผู้ประเสริฐย่อมไม่ท้อถอย
5.137.11
विदिता ते सदा बुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यति ।
यावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः ॥ ५.१३७.११ ॥
ท่านรู้เจตนาของภีมะมาเสมอ เขาจะไม่สงบลง จนกว่าจะทำให้ศัตรูสิ้นสุด ผู้ทำให้ศัตรูสั่นสะท้าน
5.137.12
तावदेव महापबाहुर्निशासु न सुखं लभेत् ।
सर्वधऱ्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
व्रूया माधव कल्याणीं कृष्ण कृष्णां यशस्विनीम् ॥ ५.१३७.१२ ॥
ภีมะผู้มีแขนใหญ่จะไม่พบความสุขในยามค่ำคืนจนกว่าจะถึงเวลานั้น โอ้มาธวะ ท่านควรบอกแก่กฤษณาผู้เป็นมงคลและรุ่งเรือง สะใภ้ของปาณฑุผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ผู้รู้ธรรมะพิเศษของทุกคน
5.137.13
युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनि ।
यन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः ॥ ५.१३७.१३ ॥
โอ้ผู้มีโชคยิ่งและรุ่งเรือง ผู้เกิดในตระกูลสูงส่ง การที่เจ้าปฏิบัติต่อบุตรทั้งหมดของข้าพเจ้าอย่างเหมาะสมนั้นสมควรแล้ว
5.137.14
माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौ ।
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ॥ ५.१३७.१४ ॥
ขอบอกแก่บุตรทั้งสองของมาทรีด้วย ผู้ยินดีในหน้าที่ของกษัตริย์ทั้งคู่ ให้เลือกความสุขที่ได้มาด้วยความกล้าหาญ แม้จะยิ่งกว่าชีวิตก็ตาม
5.137.15
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः ।
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ॥ ५.१३७.१५ ॥
โอ้บุรุษผู้ประเสริฐที่สุด ทรัพย์สมบัติที่ได้มาด้วยความกล้าหาญย่อมทำให้ใจของผู้ดำรงชีวิตตามหน้าที่ของนักรบชื่นบานอยู่เสมอ
5.137.16
यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनाम् ।
पाञ्चाली परुषाण्युक्तका को नु तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ५.१३७.१६ ॥
ส่วนเรื่องที่ปาญจาลีกล่าวถ้อยคำหยาบคายขณะที่พวกท่านซึ่งปฏิบัติธรรมทั้งปวงนั่งดูอยู่ ใครเล่าจะสามารถให้อภัยเรื่องนั้นได้
5.137.17
न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजयः ।
प्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम् ॥ ५.१३७.१७ ॥
การสูญเสียราชอาณาจักร การพ่ายแพ้ในการเล่นพนัน หรือการเนรเทศบุตรของข้า สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สาเหตุแห่งความเศร้าโศกของข้า
5.137.18
यत्र सा बृहती श्यामा सभायां रुदती तदा ।
अश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं महत् ॥ ५.१३७.१८ ॥
เรื่องที่นางผู้มีร่างอวบอิ่มและผิวคล้ำ ร้องไห้อยู่ในสภาแล้วได้ยินถ้อยคำหยาบคาย นั่นเป็นความโศกที่ยิ่งใหญ่กว่ามากสำหรับข้า
5.137.19
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा ।
नाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ॥ ५.१३७.१९ ॥
กฤษณา ผู้ปฏิบัติตามหน้าที่ของสตรี มีรูปร่างงดงามและสะโพกกลมกลึง ผู้ยินดีในหน้าที่ของนักรบเสมอ แม้มีผู้คุ้มครองแต่กลับไม่พบผู้คุ้มครองในเวลานั้น
5.137.20
तं वै ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर ॥ ५.१३७.२० ॥
โอ้ผู้มีแขนทรงพลัง ขอบอกแก่อรชุนผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้ถืออาวุธทั้งปวง ผู้เป็นพยัคฆ์ในหมู่มนุษย์ ให้ดำเนินตามรอยของเทราปที
5.137.21
विदितं हि तवात्यन्तं क्रूद्धाविव यमान्तकौ ।
भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम् ॥ ५.१३७.२१ ॥
ท่านรู้ดีอยู่แล้วว่า ภีมะและอรชุนเมื่อโกรธจัดนั้นเปรียบเหมือนยมและอันตกะ ทั้งสองอาจนำแม้เหล่าเทพไปสู่คติอันสูงสุดได้
5.137.22
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागता ।
दुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषत ॥ ५.१३७.२२ ॥
การที่ทั้งสองถูกดูหมิ่นเช่นนั้น และการที่นางกฤษณาถูกนำเข้ามาในที่ประชุม และที่ทุศศาสนะกล่าวถ้อยคำหยาบคายต่อภีมะ
5.137.23
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारयेः पुनः ।
पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णया सह ॥ ५.१३७.२३ ॥
ขอให้ท่านเตือนความจำพวกเขาถึงเรื่องนั้นอีกครั้ง ต่อหน้าวีรบุรุษแห่งกุรุทั้งหลาย และถามถึงความเป็นอยู่ของบรรดาปาณฑพ พร้อมด้วยบุตรชายและนางกฤษณา
5.137.24
मां वै कुशलिनीं ब्रूयास्तेषु भूयो जनार्दन ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे प्रतिपालय ॥ ५.१३७.२४ ॥
ข้าแต่ชนารทนะ ขอให้บอกพวกเขาอีกครั้งว่าข้าสบายดี จงไปตามเส้นทางที่ปลอดภัย และคอยดูแลบุตรชายของข้า
5.137.25
अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
निश्चक्राम महाबाहुः सिंहखेलगतिस्ततः ॥ ५.१३७.२५ ॥
จากนั้นพระกฤษณะถวายความเคารพนางและเดินเวียนรอบนาง แล้วพระผู้มีแขนทรงพลังผู้มีท่วงท่าดุจการเล่นของราชสีห์ก็เสด็จออกไปจากที่นั้น
5.137.26
ततो विसर्जयामास भीष्मादीन्कुरुपुङ्गवान् ।
आरोप्याथ रथे कर्णं प्रायात्सात्यकिना सह ॥ ५.१३७.२६ ॥
แล้วพระองค์ทรงส่งภีษมะและเหล่าวีรบุรุษแห่งกุรุองค์อื่นกลับไป แล้วทรงให้กรรณะขึ้นรถ ก่อนจะเสด็จไปพร้อมกับสาตยกิ
5.137.27
ततः प्रयाते दाशार्हे कुरवः सङ्गता मिथः ।
जजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम् ॥ ५.१३७.२७ ॥
เมื่อผู้สืบเชื้อสายทศารหะเสด็จจากไปแล้ว เหล่ากุรุที่รวมตัวกันก็พูดคุยกันด้วยความอัศจรรย์ยิ่งใหญ่เกี่ยวกับพระเกศวะ ซึ่งเป็นเรื่องน่าพิศวงอย่างยิ่ง
5.137.28
प्रमूढा पृथिवी सर्वा मृत्युपाशवशीकृता ।
दुर्योधनस्य बालिश्यान्नैतदस्तीति चाब्रुवन् ॥ ५.१३७.२८ ॥
แผ่นดินทั้งหมดต่างงุนงง ตกอยู่ใต้บ่วงแห่งความตาย พวกเขากล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่ได้เกิดจากความโง่เขลาของทุรโยธน์”
5.137.29
ततो निर्याय नगरात्प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
मन्त्रयामास च तदा कर्णेन सुचिरं सह ॥ ५.१३७.२९ ॥
จากนั้น บุรุษผู้สูงสุดเสด็จออกจากนครและเสด็จไป แล้วในเวลานั้นพระองค์ได้ปรึกษาหารือกับกรรณะเป็นเวลานาน
5.137.30
विसर्जयित्वा राधेयं सर्वयादवनन्दनः ।
ततो जवेन महता तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ ५.१३७.३० ॥
เมื่อส่งราธเยยะกลับไปแล้ว ผู้เป็นที่รักของเหล่ายาทพทั้งปวงก็เร่งม้าให้เร็วด้วยความเร็วอย่างยิ่งอย่างรวดเร็ว
5.137.31
ते पिबन्त इवाकाशं दारुकेण प्रचोदिताः ।
हया जग्मुर्महावेगा मनोमारुतरंहसः ॥ ५.१३७.३१ ॥
ม้าเหล่านั้นมีความเร็วยิ่งนัก ถูกทารุกะเร่งให้วิ่ง ดุจดื่มท้องฟ้า แล่นไปด้วยความเร็วเท่าความคิดและลม
5.137.32
ते व्यतीत्य महाध्वानं क्षिप्रं श्येना इवाशुगाः ।
उच्चैर्जग्मुरुपप्लाव्यं शार्ङ्गधन्वानमावहन् ॥ ५.१३७.३२ ॥
ม้าเหล่านั้นข้ามถนนอันยาวไกลไปอย่างรวดเร็ว ดุจเหยี่ยวที่บินสูงและเร็วไว และพาผู้ทรงธนูศารงคะไปยังอุปปลาวยะ