ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.137.1
अर्जुनं केशव ब्रूयास्त्वयि जाते स्म सूतके ।
उपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता ॥ ५.१३७.१ ॥
ಓ ಕೇಶವ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳು: ನೀನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಸೂತಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದೆ.
5.137.2
अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमा ।
सहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः । ॥ ५.१३७.२ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ರೂಪದ ಮನೋಹರ ವಾಣಿ ಕೇಳಿಸಿತು: ಓ ಕುಂತಿ, ನಿನ್ನ ಈ ಮಗ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾಗುವನು.
5.137.3
एष जेष्यति सङ्ग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान् ।
भीमसेनद्वितीयश्च लोकमुद्वर्तयिष्यति ॥ ५.१३७.३ ॥
ಇವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವನು; ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಹೊಂದಿ ಲೋಕವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವನು.
5.137.4
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत् ।
हत्वा कुरूंश्च सङ्ग्रामे वासुदेवसहायवान् ॥ ५.१३७.४ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವನು; ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕುರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವನು.
5.137.5
पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यति ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ ५.१३७.५ ॥
ಕಳೆದುಹೋದ ಪಿತೃ ಸಂಬಂಧದ ಪಾಲನ್ನು ಅವನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುವನು; ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮೂರು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು.
5.137.6
स सत्यसन्धो बीभत्सुः सव्यसाची यथाच्युत ।
तथा त्वमेव जानासि बलवन्तं दुरासदम् ॥ ५.१३७.६ ॥
ಅವನು ಸತ್ಯಸಂಧ, ಬೀಭತ್ಸು, ಸವ್ಯಸಾಚಿ; ಅಚ್ಯುತ, ನೀನೇ ಬಲ್ಲೆ, ಅವನು ಬಲಶಾಲಿ, ಎದುರಿಸಲಾಗದವನು.
5.137.7
तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत ।
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय तथा सत्यं भविष्यति ॥ ५.१३७.७ ॥
ದಾಶಾರ್ಹ, ಆ ಮಾತು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ. ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ಧರ್ಮವಿದ್ದರೆ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯವಾಗುವುದು.
5.137.8
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि ।
नाहं तदभ्यसूयामि यथा वागभ्यभाषत ॥ ५.१३७.८ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ನೀನೂ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ನೆರವೇರಿಸುವೆ. ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ದೋಷ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
5.137.9
नमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजाः ।
एतद्धनञ्जयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरः ॥ ५.१३७.९ ॥
ಮಹಾ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಧರ್ಮವೇ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಧನಂಜಯನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು; ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಾದ ವೃಕೋದರನಿಗೂ ಹೇಳಬೇಕು.
5.137.10
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ।
न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः ॥ ५.१३७.१० ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೋ, ಅದರ ಕಾಲ ಈಗ ಬಂದಿದೆ. ವೈರವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ.
5.137.11
विदिता ते सदा बुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यति ।
यावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः ॥ ५.१३७.११ ॥
ಭೀಮನ ಸಂಕಲ್ಪ ನಿನಗೆ ಸದಾ ತಿಳಿದಿದೆ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು ಅವರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ವರೆಗೆ ಅವನು ಶಾಂತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
5.137.12
तावदेव महापबाहुर्निशासु न सुखं लभेत् ।
सर्वधऱ्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
व्रूया माधव कल्याणीं कृष्ण कृष्णां यशस्विनीम् ॥ ५.१३७.१२ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು. ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡುವಿನ ಸೊಸೆ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳ ವಿಶೇಷಜ್ಞಳಾದ, ಕಲ್ಯಾಣಿ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಕೃಷ್ಣೆಗೆ, ಮಾಧವ, ನೀನು ಹೇಳಬೇಕು.
5.137.13
युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनि ।
यन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः ॥ ५.१३७.१३ ॥
ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯೇ, ಯಶಸ್ವಿನಿಯೇ, ಉನ್ನತ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಈ ನಡತೆ ಸರಿಯಾಗಿದೆ; ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ.
5.137.14
माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौ ।
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ॥ ५.१३७.१४ ॥
ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಿಗೂ ಹೇಳಬೇಕು: ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
5.137.15
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः ।
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ॥ ५.१३७.१५ ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಪಡೆದ ಸಂಪತ್ತುಗಳು, ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮದಿಂದ ಬದುಕುವ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸದಾ ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
5.137.16
यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनाम् ।
पाञ्चाली परुषाण्युक्तका को नु तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ५.१३७.१६ ॥
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪಾಂಚಾಲಿ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದಳು — ಅದನ್ನು ಯಾರು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ?
5.137.17
न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजयः ।
प्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम् ॥ ५.१३७.१७ ॥
ರಾಜ್ಯದ ಅಪಹರಣ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಸೋಲು, ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳ ಗಡೀಪಾರು — ಇವು ನನಗೆ ದುಃಖದ ಕಾರಣವಲ್ಲ.
5.137.18
यत्र सा बृहती श्यामा सभायां रुदती तदा ।
अश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं महत् ॥ ५.१३७.१८ ॥
ಆಗ ಆ ದೃಢಕಾಯೆ, ಶ್ಯಾಮವರ್ಣೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾಯಿತು — ಅದೇ ನನಗೆ ಅತ್ಯಧಿಕ ದುಃಖ.
5.137.19
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा ।
नाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ॥ ५.१३७.१९ ॥
ಸ್ತ್ರೀಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟವುಳ್ಳ, ಸದಾ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದ ಕೃಷ್ಣೆ, ನಾಥವತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಆಗ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
5.137.20
तं वै ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर ॥ ५.१३७.२० ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಸರ್ವ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನಾದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳು, ದ್ರೌಪದಿಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸು ಎಂದು.
5.137.21
विदितं हि तवात्यन्तं क्रूद्धाविव यमान्तकौ ।
भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम् ॥ ५.१३७.२१ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಭೀಮಾರ್ಜುನರು ಯಮ ಮತ್ತು ಅಂತಕರಂತೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪರಮ ಗತಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ.
5.137.22
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागता ।
दुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषत ॥ ५.१३७.२२ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಸಭೆಗೆ ತಂದದ್ದು, ದುಃಶಾಸನನು ಭೀಮನಿಗೆ ಕಟುವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದ್ದು.
5.137.23
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारयेः पुनः ।
पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णया सह ॥ ५.१३७.२३ ॥
ಕುರುವೀರರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸು; ಪಾಂಡವರನ್ನು, ಅವರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಶಲ ವಿಚಾರಿಸು.
5.137.24
मां वै कुशलिनीं ब्रूयास्तेषु भूयो जनार्दन ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे प्रतिपालय ॥ ५.१३७.२४ ॥
ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳು, ನಾನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು. ಸುರಕ್ಷಿತ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗು, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಾಪಾಡು.
5.137.25
अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
निश्चक्राम महाबाहुः सिंहखेलगतिस्ततः ॥ ५.१३७.२५ ॥
ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಸಿಂಹದ ನಡಿಗೆಯ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.
5.137.26
ततो विसर्जयामास भीष्मादीन्कुरुपुङ्गवान् ।
आरोप्याथ रथे कर्णं प्रायात्सात्यकिना सह ॥ ५.१३७.२६ ॥
ನಂತರ ಭೀಷ್ಮಾದಿ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು, ಕರ್ಣನನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
5.137.27
ततः प्रयाते दाशार्हे कुरवः सङ्गता मिथः ।
जजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम् ॥ ५.१३७.२७ ॥
ದಾಶಾರ್ಹನು ಹೊರಟ ನಂತರ ಕುರುಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಕೇಶವನ ಕುರಿತು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯದ್ಭುತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರು.
5.137.28
प्रमूढा पृथिवी सर्वा मृत्युपाशवशीकृता ।
दुर्योधनस्य बालिश्यान्नैतदस्तीति चाब्रुवन् ॥ ५.१३७.२८ ॥
ಸರ್ವ ಭೂಮಿಯೂ ಮೋಹಗೊಂಡು ಮೃತ್ಯುಪಾಶಕ್ಕೆ ವಶವಾಗಿದೆ. ಇದು ದುರ್ಯೋಧನನ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.
5.137.29
ततो निर्याय नगरात्प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
मन्त्रयामास च तदा कर्णेन सुचिरं सह ॥ ५.१३७.२९ ॥
ನಂತರ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟು ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು; ಆಗ ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಆಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿದನು.
5.137.30
विसर्जयित्वा राधेयं सर्वयादवनन्दनः ।
ततो जवेन महता तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ ५.१३७.३० ॥
ರಾಧೇಯನನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ಯಾದವರ ಆನಂದದಾಯಕನು ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಬೇಗನೆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
5.137.31
ते पिबन्त इवाकाशं दारुकेण प्रचोदिताः ।
हया जग्मुर्महावेगा मनोमारुतरंहसः ॥ ५.१३७.३१ ॥
ದಾರುಕನಿಂದ ಪ್ರಚೋದಿತವಾದ ಆ ಮಹಾವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಂತೆ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಿಂದ ಓಡಿದವು.
5.137.32
ते व्यतीत्य महाध्वानं क्षिप्रं श्येना इवाशुगाः ।
उच्चैर्जग्मुरुपप्लाव्यं शार्ङ्गधन्वानमावहन् ॥ ५.१३७.३२ ॥
ಅವು ಮಹಾ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಗಿಡುಗಗಳಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಾ, ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸು ಧರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಉಪಪ್ಲಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದವು.