మహాభారతం · అధ్యాయం 5.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.137.1
अर्जुनं केशव ब्रूयास्त्वयि जाते स्म सूतके ।
उपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता ॥ ५.१३७.१ ॥
ఓ కేశవా, అర్జునుడితో చెప్పు: నువ్వు పుట్టినప్పుడు, సూతక కాలంలో, ఆశ్రమంలో స్త్రీలతో చుట్టుముట్టబడి కూర్చున్నాను.
5.137.2
अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमा ।
सहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः । ॥ ५.१३७.२ ॥
అప్పుడు ఆకాశంలో దివ్యరూపమైన మనోహరమైన వాణి వినిపించింది: ఓ కుంతీ, నీ ఈ కుమారుడు వేయికన్నుల ఇంద్రునితో సమానుడవుతాడు.
5.137.3
एष जेष्यति सङ्ग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान् ।
भीमसेनद्वितीयश्च लोकमुद्वर्तयिष्यति ॥ ५.१३७.३ ॥
ఇతడు యుద్ధంలో సమావేశమైన కురువులందరినీ జయిస్తాడు; భీమసేనుడిని రెండవ సహాయకుడిగా కలిగి లోకాన్ని ఉద్ధరిస్తాడు.
5.137.4
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत् ।
हत्वा कुरूंश्च सङ्ग्रामे वासुदेवसहायवान् ॥ ५.१३७.४ ॥
నీ కుమారుడు భూమిని జయించేవాడు; అతని కీర్తి స్వర్గాన్ని తాకుతుంది. యుద్ధంలో కురువులను చంపి, వాసుదేవుడిని సహాయకుడిగా కలిగి ఉంటాడు.
5.137.5
पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यति ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ ५.१३७.५ ॥
పోయిన పితృ సంబంధమైన భాగాన్ని అతడు మళ్ళీ తిరిగి పొందుతాడు; సోదరులతో కూడిన తేజోవంతుడై మూడు యజ్ఞాలను చేస్తాడు.
5.137.6
स सत्यसन्धो बीभत्सुः सव्यसाची यथाच्युत ।
तथा त्वमेव जानासि बलवन्तं दुरासदम् ॥ ५.१३७.६ ॥
అతడు సత్యసంధుడు, బీభత్సుడు, సవ్యసాచి; అచ్యుతా, నీవే ఎరుగుదువు, అతడు బలవంతుడు, ఎదుర్కోలేనివాడు.
5.137.7
तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत ।
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय तथा सत्यं भविष्यति ॥ ५.१३७.७ ॥
దాశార్హా, ఆ మాట చెప్పినట్లే అది జరుగుగాక. వార్ష్ణేయా, ధర్మం ఉంటే అది అలాగే సత్యమవుతుంది.
5.137.8
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि ।
नाहं तदभ्यसूयामि यथा वागभ्यभाषत ॥ ५.१३७.८ ॥
కృష్ణా, నీవు కూడా అవన్నీ అలాగే నెరవేరుస్తావు. చెప్పిన మాటలో నేను దోషం చూడను.
5.137.9
नमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजाः ।
एतद्धनञ्जयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरः ॥ ५.१३७.९ ॥
గొప్ప ధర్మానికి నమస్కారం. ధర్మమే ప్రజలను ధరిస్తుంది. ఇది ధనంజయునితో చెప్పాలి; ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉన్న వృకోదరునితో కూడా చెప్పాలి.
5.137.10
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ।
न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः ॥ ५.१३७.१० ॥
క్షత్రియులు ఏ కార్యం కోసం జన్మిస్తారో, దాని కాలం ఇప్పుడు వచ్చింది. శత్రుత్వాన్ని ఎదుర్కొని పురుషశ్రేష్ఠులు కుంగిపోరు.
5.137.11
विदिता ते सदा बुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यति ।
यावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः ॥ ५.१३७.११ ॥
భీముని సంకల్పం నీకు ఎప్పుడూ తెలిసిందే; శత్రువులను నాశనం చేసేవాడు వారి అంతాన్ని చేయనంత వరకు అతడు శాంతించడు.
5.137.12
तावदेव महापबाहुर्निशासु न सुखं लभेत् ।
सर्वधऱ्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
व्रूया माधव कल्याणीं कृष्ण कृष्णां यशस्विनीम् ॥ ५.१३७.१२ ॥
మహాబాహువైన భీముడు అప్పటి వరకు రాత్రులలో సుఖం పొందడు. మహాత్ముడైన పాండు కోడలు, అన్ని ధర్మాల విశేషాలను తెలిసిన కల్యాణి, యశస్విని అయిన కృష్ణతో, మాధవా, నీవు చెప్పాలి.
5.137.13
युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनि ।
यन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः ॥ ५.१३७.१३ ॥
ఓ మహాభాగ్యవతీ, యశస్వినీ, ఉన్నత కులంలో పుట్టిన నీకు ఇది తగినదే; నా కొడుకులందరి పట్ల నీవు యథావిధిగా ప్రవర్తించావు.
5.137.14
माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौ ।
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ॥ ५.१३७.१४ ॥
క్షాత్రధర్మంలో నిమగ్నులైన మాద్రి కుమారులిద్దరికీ కూడా చెప్పాలి: పరాక్రమంతో సంపాదించిన భోగాలను ప్రాణం కంటే కూడా ఎంచుకోండి.
5.137.15
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः ।
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ॥ ५.१३७.१५ ॥
పురుషోత్తమా, పరాక్రమంతో పొందిన ధనాలు, క్షాత్రధర్మంతో జీవించే మనిషి మనసును ఎల్లప్పుడూ సంతోషపెడతాయి.
5.137.16
यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनाम् ।
पाञ्चाली परुषाण्युक्तका को नु तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ५.१३७.१६ ॥
మీరంతా ధర్మాచరణ చేస్తూ చూస్తుండగా పాంచాలి కఠినమైన మాటలు పలికింది — దానిని ఎవరు క్షమించగలరు?
5.137.17
न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजयः ।
प्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम् ॥ ५.१३७.१७ ॥
రాజ్యం అపహరణ, జూదంలో ఓటమి, లేక కొడుకుల బహిష్కారం — ఇవి నాకు దుఃఖకారణం కావు.
5.137.18
यत्र सा बृहती श्यामा सभायां रुदती तदा ।
अश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं महत् ॥ ५.१३७.१८ ॥
అప్పుడు ఆ గంభీరాకారురాలు, శ్యామవర్ణురాలు సభలో ఏడుస్తూ కఠినమైన మాటలు విన్నది — అదే నాకు మరింత గొప్ప దుఃఖం.
5.137.19
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा ।
नाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ॥ ५.१३७.१९ ॥
స్త్రీధర్మాన్ని పాటించే, సుందరమైన నడుము గల, ఎల్లప్పుడూ క్షత్రధర్మంలో నిరతురాలైన కృష్ణ, సనాథ అయినప్పటికీ అప్పుడు ఒక రక్షకుడిని పొందలేకపోయింది.
5.137.20
तं वै ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर ॥ ५.१३७.२० ॥
ఓ మహాబాహూ, సర్వ శస్త్రధారులలో శ్రేష్ఠుడైన, పురుషవ్యాఘ్రుడైన అర్జునుడితో చెప్పు, ద్రౌపది మార్గాన్ని అనుసరించమని.
5.137.21
विदितं हि तवात्यन्तं क्रूद्धाविव यमान्तकौ ।
भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम् ॥ ५.१३७.२१ ॥
కోపంతో ఉన్న భీమార్జునులు యముడు, అంతకుడు వంటివారని, వారు దేవతలను కూడా పరమ గతికి చేర్చగలరని నీకు పూర్తిగా తెలుసు.
5.137.22
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागता ।
दुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषत ॥ ५.१३७.२२ ॥
వారిని అవమానించి కృష్ణను సభకు తీసుకురావడం, దుశ్శాసనుడు భీముడితో కఠిన వాక్యాలు పలికిన ఈ అవమానం కూడా.
5.137.23
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारयेः पुनः ।
पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णया सह ॥ ५.१३७.२३ ॥
కురువీరుల ముందే దానిని మళ్ళీ గుర్తు చేయి; పాండవులను, వారి కుమారులతో, కృష్ణతో సహా కుశలం అడుగు.
5.137.24
मां वै कुशलिनीं ब्रूयास्तेषु भूयो जनार्दन ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे प्रतिपालय ॥ ५.१३७.२४ ॥
ఓ జనార్దనా, వారితో మళ్ళీ చెప్పు, నేను క్షేమంగా ఉన్నానని. క్షేమమైన మార్గంలో వెళ్లు, నా కుమారులను కాపాడు.
5.137.25
अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
निश्चक्राम महाबाहुः सिंहखेलगतिस्ततः ॥ ५.१३७.२५ ॥
అప్పుడు కృష్ణుడు ఆమెకు నమస్కరించి, ప్రదక్షిణం చేసి, సింహపు నడకవంటి నడకతో ఆ మహాబాహువు అక్కడినుండి బయలుదేరాడు.
5.137.26
ततो विसर्जयामास भीष्मादीन्कुरुपुङ्गवान् ।
आरोप्याथ रथे कर्णं प्रायात्सात्यकिना सह ॥ ५.१३७.२६ ॥
అనంతరం భీష్మాదులైన కురువీరులను పంపివేసి, కర్ణుని రథమెక్కించి సాత్యకితో కలిసి ప్రయాణించాడు.
5.137.27
ततः प्रयाते दाशार्हे कुरवः सङ्गता मिथः ।
जजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम् ॥ ५.१३७.२७ ॥
దాశార్హుడు వెళ్ళిపోయిన తరువాత, కురువులు కలిసి కేశవుని గురించి గొప్ప ఆశ్చర్యాన్ని, అత్యద్భుతమైన విషయాలను పరస్పరం మాట్లాడుకున్నారు.
5.137.28
प्रमूढा पृथिवी सर्वा मृत्युपाशवशीकृता ।
दुर्योधनस्य बालिश्यान्नैतदस्तीति चाब्रुवन् ॥ ५.१३७.२८ ॥
సమస్త భూమి మోహించి, మృత్యుపాశానికి వశమైపోయింది. ఇది దుర్యోధనుని బాలిశత్వం వలన కాదు అని కూడా వారు అన్నారు.
5.137.29
ततो निर्याय नगरात्प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
मन्त्रयामास च तदा कर्णेन सुचिरं सह ॥ ५.१३७.२९ ॥
అనంతరం నగరం నుండి బయలుదేరి పురుషోత్తముడు ముందుకు సాగాడు; అప్పుడు కర్ణునితో చాలాసేపు మంత్రాలోచన చేశాడు.
5.137.30
विसर्जयित्वा राधेयं सर्वयादवनन्दनः ।
ततो जवेन महता तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ ५.१३७.३० ॥
రాధేయుడైన కర్ణుని పంపివేసి, యాదవులందరికీ ఆనందదాయకుడైన అతడు గొప్ప వేగంతో త్వరగా గుర్రాలను తోలాడు.
5.137.31
ते पिबन्त इवाकाशं दारुकेण प्रचोदिताः ।
हया जग्मुर्महावेगा मनोमारुतरंहसः ॥ ५.१३७.३१ ॥
దారుకునిచే ప్రేరేపించబడిన ఆ గుర్రాలు ఆకాశాన్ని త్రాగుతున్నట్లుగా, మనస్సు మరియు గాలి వేగంతో మహావేగంగా పరుగెత్తాయి.
5.137.32
ते व्यतीत्य महाध्वानं क्षिप्रं श्येना इवाशुगाः ।
उच्चैर्जग्मुरुपप्लाव्यं शार्ङ्गधन्वानमावहन् ॥ ५.१३७.३२ ॥
ఆ గుర్రాలు మహామార్గాన్ని దాటి, గద్దల వలె వేగంగా ఆకాశంలో ఎగురుతూ, శార్ఙ్గ ధనుస్సును ధరించిన కృష్ణుని మోస్తూ ఉపప్లావ్యానికి వెళ్ళాయి.