Mahābhārata · Adhyāya 5.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.137.1
अर्जुनं केशव ब्रूयास्त्वयि जाते स्म सूतके ।
उपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता ॥ ५.१३७.१ ॥
O Keśava, sag Arjuna: als du geboren wurdest, in der Zeit der Geburtsunreinheit, saß ich, von Frauen umgeben, in der Einsiedelei.
5.137.2
अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमा ।
सहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः । ॥ ५.१३७.२ ॥
Da ertönte eine Stimme vom Himmel, göttlich in ihrer Gestalt und entzückend: O Kuntī, dieser dein Sohn wird dem tausendäugigen Indra gleich sein.
5.137.3
एष जेष्यति सङ्ग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान् ।
भीमसेनद्वितीयश्च लोकमुद्वर्तयिष्यति ॥ ५.१३७.३ ॥
Er wird in der Schlacht alle versammelten Kurus besiegen, und mit Bhīmasena als seinem Zweiten wird er die Welt erheben.
5.137.4
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत् ।
हत्वा कुरूंश्च सङ्ग्रामे वासुदेवसहायवान् ॥ ५.१३७.४ ॥
Dein Sohn wird der Eroberer der Erde sein, und sein Ruhm wird den Himmel berühren; nachdem er die Kurus im Kampf erschlagen hat, mit Vāsudeva als Helfer.
5.137.5
पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यति ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ ५.१३७.५ ॥
Er wird den verlorenen väterlichen Anteil wieder zurückgewinnen; glanzvoll wird er zusammen mit seinen Brüdern drei Opfer darbringen.
5.137.6
स सत्यसन्धो बीभत्सुः सव्यसाची यथाच्युत ।
तथा त्वमेव जानासि बलवन्तं दुरासदम् ॥ ५.१३७.६ ॥
Er hält seine Gelübde, Bībhatsu, der Bogenschütze der linken Hand, o Acyuta, wie du selbst weißt: er ist mächtig und schwer zu bezwingen.
5.137.7
तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत ।
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय तथा सत्यं भविष्यति ॥ ५.१३७.७ ॥
So sei es, wie jene Worte gesprochen wurden, o Nachkomme Daśārhas. Wenn es Dharma gibt, o Vārṣṇeya, so wird es wahr werden.
5.137.8
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि ।
नाहं तदभ्यसूयामि यथा वागभ्यभाषत ॥ ५.१३७.८ ॥
Auch du, o Kṛṣṇa, wirst all das ebenso vollenden. Ich finde keinen Tadel an den Worten, wie sie gesprochen wurden.
5.137.9
नमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजाः ।
एतद्धनञ्जयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरः ॥ ५.१३७.९ ॥
Ehre sei dem großen Dharma; der Dharma erhält die Wesen. Dies soll Dhanañjaya gesagt werden, und Vṛkodara, dem stets Bereiten.
5.137.10
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ।
न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः ॥ ५.१३७.१० ॥
Die Zeit ist gekommen für das, wozu Krieger geboren werden. Wenn sie auf Feindschaft treffen, wanken die Stiere unter den Menschen nicht.
5.137.11
विदिता ते सदा बुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यति ।
यावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः ॥ ५.१३७.११ ॥
Du kennst Bhīmas Entschlossenheit stets; er beruhigt sich nicht, bis der Feindebezwinger den Feinden ein Ende gemacht hat.
5.137.12
तावदेव महापबाहुर्निशासु न सुखं लभेत् ।
सर्वधऱ्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
व्रूया माधव कल्याणीं कृष्ण कृष्णां यशस्विनीम् ॥ ५.१३७.१२ ॥
Der Starkarmige wird bis dahin nachts kein Glück finden. O Mādhava, du sollst zu Kṛṣṇā sagen, der Anmutigen, Ruhmreichen, der Schwiegertochter des großherzigen Pāṇḍu, die die besonderen Dharmas aller kennt.
5.137.13
युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनि ।
यन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः ॥ ५.१३७.१३ ॥
O du von großem Glück und Ruhm, in edler Familie geboren, es ist angemessen, dass du dich gegenüber all meinen Söhnen richtig verhalten hast.
5.137.14
माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौ ।
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ॥ ५.१३७.१४ ॥
Auch den beiden Söhnen Mādrīs, die beide dem Pflicht der Krieger ergeben sind, sollst du sagen: Wählt die durch Tapferkeit errungenen Genüsse, sogar mehr als das Leben.
5.137.15
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः ।
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ॥ ५.१३७.१५ ॥
O bester der Menschen, durch Tapferkeit errungener Reichtum erfreut stets den Geist des Menschen, der nach der Pflicht des Kriegers lebt.
5.137.16
यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनाम् ।
पाञ्चाली परुषाण्युक्तका को नु तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ५.१३७.१६ ॥
Während ihr alle, die ihr jede Pflicht übt, zusaht, sprach Pāñcālī harte Worte — wer könnte das wohl verzeihen?
5.137.17
न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजयः ।
प्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम् ॥ ५.१३७.१७ ॥
Der Verlust des Reiches, die Niederlage beim Würfelspiel oder die Verbannung meiner Söhne sind nicht der Grund meines Kummers.
5.137.18
यत्र सा बृहती श्यामा सभायां रुदती तदा ।
अश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं महत् ॥ ५.१३७.१८ ॥
Dass sie, von stattlicher Gestalt und dunkler Hautfarbe, in der Versammlung weinend harte Worte hörte — das ist für mich ein weit größerer Schmerz.
5.137.19
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा ।
नाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ॥ ५.१३७.१९ ॥
Kṛṣṇā, der Pflicht der Frau ergeben, schönhüftig und stets dem Kriegerpflicht zugewandt, fand damals keinen Beschützer, obwohl sie Beschützer hatte.
5.137.20
तं वै ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर ॥ ५.१३७.२० ॥
O Starkarmiger, sag Arjuna, dem Besten aller Waffenträger, dem Tiger unter den Menschen, er solle Draupadīs Weg folgen.
5.137.21
विदितं हि तवात्यन्तं क्रूद्धाविव यमान्तकौ ।
भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम् ॥ ५.१३७.२१ ॥
Du weißt wohl, dass Bhīma und Arjuna, im Zorn, wie Yama und Antaka sind; sie könnten selbst die Götter zum höchsten Zustand führen.
5.137.22
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागता ।
दुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषत ॥ ५.१३७.२२ ॥
Diese Missachtung der beiden, dass Kṛṣṇā in die Versammlung gebracht wurde und dass Duḥśāsana Bhīma harte Worte entgegenschleuderte.
5.137.23
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारयेः पुनः ।
पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णया सह ॥ ५.१३७.२३ ॥
Erinnere sie erneut daran in Gegenwart der Kuru-Helden, und frage nach dem Wohlergehen der Pāṇḍavas samt ihren Söhnen und Kṛṣṇā.
5.137.24
मां वै कुशलिनीं ब्रूयास्तेषु भूयो जनार्दन ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे प्रतिपालय ॥ ५.१३७.२४ ॥
O Janārdana, sag ihnen erneut, dass es mir gut geht. Geh auf einem sicheren Weg und behüte meine Söhne.
5.137.25
अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
निश्चक्राम महाबाहुः सिंहखेलगतिस्ततः ॥ ५.१३७.२५ ॥
Dann verabschiedete sich Kṛṣṇa von ihr, umschritt sie ehrerbietig und ging, der Starkarmige mit dem Gang eines spielenden Löwen, von dort hinaus.
5.137.26
ततो विसर्जयामास भीष्मादीन्कुरुपुङ्गवान् ।
आरोप्याथ रथे कर्णं प्रायात्सात्यकिना सह ॥ ५.१३७.२६ ॥
Dann verabschiedete er Bhīṣma und die anderen Stiere unter den Kurus, und nachdem er Karṇa auf den Wagen gesetzt hatte, brach er mit Sātyaki auf.
5.137.27
ततः प्रयाते दाशार्हे कुरवः सङ्गता मिथः ।
जजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम् ॥ ५.१३७.२७ ॥
Als der Nachkomme Daśārhas abgefahren war, unterhielten sich die versammelten Kurus untereinander in großem Staunen über Keśava, eine höchst wundersame Angelegenheit.
5.137.28
प्रमूढा पृथिवी सर्वा मृत्युपाशवशीकृता ।
दुर्योधनस्य बालिश्यान्नैतदस्तीति चाब्रुवन् ॥ ५.१३७.२८ ॥
Die ganze Erde ist verwirrt und unter die Schlinge des Todes gezwungen, — »Das geschieht nicht aus der Torheit Duryodhanas«, sagten sie.
5.137.29
ततो निर्याय नगरात्प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
मन्त्रयामास च तदा कर्णेन सुचिरं सह ॥ ५.१३७.२९ ॥
Dann, aus der Stadt hinausgehend, brach der Beste der Männer auf, und er beriet sich dann lange mit Karṇa.
5.137.30
विसर्जयित्वा राधेयं सर्वयादवनन्दनः ।
ततो जवेन महता तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ ५.१३७.३० ॥
Nachdem er den Sohn Rādhās verabschiedet hatte, trieb die Freude aller Yādavas die Pferde dann mit großer Geschwindigkeit eilig an.
5.137.31
ते पिबन्त इवाकाशं दारुकेण प्रचोदिताः ।
हया जग्मुर्महावेगा मनोमारुतरंहसः ॥ ५.१३७.३१ ॥
Von Dāruka angetrieben, eilten jene Pferde von großer Schnelle dahin, als tränken sie den Himmel, schnell wie Gedanke und Wind.
5.137.32
ते व्यतीत्य महाध्वानं क्षिप्रं श्येना इवाशुगाः ।
उच्चैर्जग्मुरुपप्लाव्यं शार्ङ्गधन्वानमावहन् ॥ ५.१३७.३२ ॥
Nachdem sie den großen Weg zurückgelegt hatten, schnell wie Falken im hohen Flug, trugen sie den Träger des Śārṅga-Bogens nach Upaplāvya.