മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.137.1
अर्जुनं केशव ब्रूयास्त्वयि जाते स्म सूतके ।
उपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता ॥ ५.१३७.१ ॥
ഓ കേശവാ, അർജ്ജുനനോട് പറയുക: നീ ജനിച്ചപ്പോൾ, സൂതക കാലത്ത്, ആശ്രമത്തിൽ സ്ത്രീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
5.137.2
अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमा ।
सहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः । ॥ ५.१३७.२ ॥
അപ്പോൾ ആകാശത്ത് ദിവ്യരൂപമുള്ള മനോഹരമായ ഒരു വാണി ഉണ്ടായി: ഹേ കുന്തീ, നിന്റെ ഈ പുത്രൻ സഹസ്രാക്ഷനായ ഇന്ദ്രനു തുല്യനാകും.
5.137.3
एष जेष्यति सङ्ग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान् ।
भीमसेनद्वितीयश्च लोकमुद्वर्तयिष्यति ॥ ५.१३७.३ ॥
ഇവൻ യുദ്ധത്തിൽ സമ്മേളിച്ച എല്ലാ കുരുക്കളെയും ജയിക്കും; ഭീമസേനനെ രണ്ടാമനായി കൂട്ടി ലോകത്തെ ഉദ്ധരിക്കും.
5.137.4
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत् ।
हत्वा कुरूंश्च सङ्ग्रामे वासुदेवसहायवान् ॥ ५.१३७.४ ॥
നിന്റെ പുത്രൻ ഭൂമിയെ ജയിക്കും; അവന്റെ യശസ്സ് സ്വർഗ്ഗത്തെ തൊടും. യുദ്ധത്തിൽ കുരുക്കളെ വധിച്ച്, വാസുദേവനെ സഹായിയായി കൊണ്ടവൻ.
5.137.5
पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यति ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ ५.१३७.५ ॥
നഷ്ടപ്പെട്ട പിതൃസ്വത്തിന്റെ ഓഹരി അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടെടുക്കും; സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ശ്രീമാനായ അവൻ മൂന്നു യാഗങ്ങൾ നടത്തും.
5.137.6
स सत्यसन्धो बीभत्सुः सव्यसाची यथाच्युत ।
तथा त्वमेव जानासि बलवन्तं दुरासदम् ॥ ५.१३७.६ ॥
അവൻ സത്യസന്ധനും, ബീഭത്സുവും, സവ്യസാചിയുമാണ്; അച്യുതാ, നീ തന്നെ അറിയുന്നു, അവൻ ബലവാനും ദുർജ്ജേയനുമാണ്.
5.137.7
तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत ।
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय तथा सत्यं भविष्यति ॥ ५.१३७.७ ॥
ദാശാർഹാ, ആ വാക്ക് പറഞ്ഞതുപോലെ അത് ആകട്ടെ. വാർഷ്ണേയാ, ധർമമുണ്ടെങ്കിൽ അത് അങ്ങനെതന്നെ സത്യമാകും.
5.137.8
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि ।
नाहं तदभ्यसूयामि यथा वागभ्यभाषत ॥ ५.१३७.८ ॥
കൃഷ്ണാ, നീയും അതെല്ലാം അങ്ങനെതന്നെ നിറവേറ്റും. പറഞ്ഞ വാക്കിൽ ഞാൻ കുറ്റം കാണുന്നില്ല.
5.137.9
नमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजाः ।
एतद्धनञ्जयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरः ॥ ५.१३७.९ ॥
മഹത്തായ ധർമത്തിന് നമസ്കാരം. ധർമമാണ് പ്രജകളെ ധരിക്കുന്നത്. ഇത് ധനഞ്ജയനോട് പറയണം; എപ്പോഴും സന്നദ്ധനായ വൃകോദരനോടും പറയണം.
5.137.10
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ।
न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः ॥ ५.१३७.१० ॥
ക്ഷത്രിയർ ഏത് കർമത്തിനായി ജനിക്കുന്നുവോ, അതിന്റെ കാലം ഇതാ എത്തി. ശത്രുതയെ നേരിട്ടാൽ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ തളരുകയില്ല.
5.137.11
विदिता ते सदा बुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यति ।
यावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः ॥ ५.१३७.११ ॥
ഭീമന്റെ മനസ്സ് നിനക്ക് എപ്പോഴും അറിയാം; ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ അവരുടെ അന്ത്യം വരുത്തുംവരെ അവൻ ശാന്തനാകില്ല.
5.137.12
तावदेव महापबाहुर्निशासु न सुखं लभेत् ।
सर्वधऱ्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
व्रूया माधव कल्याणीं कृष्ण कृष्णां यशस्विनीम् ॥ ५.१३७.१२ ॥
മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ അതുവരെ രാത്രികളിൽ സുഖം നേടില്ല. മഹാത്മാവായ പാണ്ഡുവിന്റെ മരുമകളും എല്ലാ ധർമങ്ങളുടെയും വിശേഷജ്ഞയുമായ കല്യാണിയും യശസ്വിനിയുമായ കൃഷ്ണയോട്, മാധവാ, നീ പറയണം.
5.137.13
युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनि ।
यन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः ॥ ५.१३७.१३ ॥
മഹാഭാഗ്യവതിയേ, യശസ്വിനിയേ, ഉന്നതകുലത്തിൽ ജനിച്ച നിന്റെ ഈ പെരുമാറ്റം ഉചിതമാണ്; എന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരോടും നീ യഥാവിധി പെരുമാറിയിരിക്കുന്നു.
5.137.14
माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौ ।
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ॥ ५.१३७.१४ ॥
ക്ഷാത്രധർമ്മത്തിൽ രമിക്കുന്ന മാദ്രിയുടെ ഇരുപുത്രന്മാരോടും പറയണം: വീര്യത്താൽ നേടിയ ഭോഗങ്ങളെ ജീവനേക്കാളും തിരഞ്ഞെടുക്കുക.
5.137.15
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः ।
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ॥ ५.१३७.१५ ॥
പുരുഷോത്തമാ, വീര്യത്താൽ നേടിയ സമ്പത്തുകൾ ക്ഷാത്രധർമ്മത്താൽ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെ എപ്പോഴും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.
5.137.16
यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनाम् ।
पाञ्चाली परुषाण्युक्तका को नु तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ५.१३७.१६ ॥
നിങ്ങളെല്ലാവരും ധർമ്മം പാലിച്ചുകൊണ്ട് നോക്കിനിൽക്കേ പാഞ്ചാലി കഠിനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു — അത് ആർക്ക് ക്ഷമിക്കാനാകും?
5.137.17
न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजयः ।
प्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम् ॥ ५.१३७.१७ ॥
രാജ്യാപഹരണവും ചൂതിലെ പരാജയവും പുത്രന്മാരുടെ പ്രവാസവും — ഇവ എനിക്ക് ദുഃഖകാരണമല്ല.
5.137.18
यत्र सा बृहती श्यामा सभायां रुदती तदा ।
अश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं महत् ॥ ५.१३७.१८ ॥
അപ്പോൾ ആ വലിയ ശരീരമുള്ള, ശ്യാമവർണ്ണയായവൾ സഭയിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കഠിനവാക്കുകൾ കേട്ടു — അതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ദുഃഖം.
5.137.19
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा ।
नाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ॥ ५.१३७.१९ ॥
സ്ത്രീധർമ്മം പാലിക്കുന്നവളും സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളും എപ്പോഴും ക്ഷത്രധർമ്മത്തിൽ നിരതയുമായ കൃഷ്ണ, നാഥയുള്ളവളായിരുന്നിട്ടും അന്ന് ഒരു രക്ഷകനെ കണ്ടെത്തിയില്ല.
5.137.20
तं वै ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर ॥ ५.१३७.२० ॥
മഹാബാഹുവേ, സർവ്വശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ, പുരുഷവ്യാഘ്രനായ അർജ്ജുനനോട് പറയൂ, ദ്രൗപദിയുടെ വഴി പിന്തുടരുക എന്ന്.
5.137.21
विदितं हि तवात्यन्तं क्रूद्धाविव यमान्तकौ ।
भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम् ॥ ५.१३७.२१ ॥
കോപിച്ച ഭീമാർജ്ജുനന്മാർ യമനും അന്തകനും പോലെയാണെന്നും, അവർ ദേവന്മാരെപ്പോലും പരമഗതിയിലേക്ക് നയിക്കുമെന്നും നിനക്ക് നന്നായി അറിയാം.
5.137.22
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागता ।
दुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषत ॥ ५.१३७.२२ ॥
അവരെ അവഗണിച്ച് കൃഷ്ണയെ സഭയിൽ കൊണ്ടുവന്നതും, ദുശ്ശാസനൻ ഭീമനോട് കടുത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതും.
5.137.23
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारयेः पुनः ।
पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णया सह ॥ ५.१३७.२३ ॥
കുരുവീരന്മാർ കാൺകെ അത് വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുക; പാണ്ഡവരോട് അവരുടെ പുത്രന്മാരോടും കൃഷ്ണയോടുമൊപ്പം ക്ഷേമം ചോദിക്കുക.
5.137.24
मां वै कुशलिनीं ब्रूयास्तेषु भूयो जनार्दन ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे प्रतिपालय ॥ ५.१३७.२४ ॥
ജനാർദ്ദനാ, ഞാൻ ക്ഷേമമായിരിക്കുന്നു എന്ന് അവരോട് വീണ്ടും പറയൂ. സുരക്ഷിതമായ വഴിയിൽ പോകൂ, എന്റെ പുത്രന്മാരെ കാത്തുകൊള്ളൂ.
5.137.25
अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
निश्चक्राम महाबाहुः सिंहखेलगतिस्ततः ॥ ५.१३७.२५ ॥
പിന്നെ കൃഷ്ണൻ അവൾക്ക് നമസ്കരിച്ച് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, സിംഹത്തിന്റെ നടയുള്ള ആ മഹാബാഹു അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
5.137.26
ततो विसर्जयामास भीष्मादीन्कुरुपुङ्गवान् ।
आरोप्याथ रथे कर्णं प्रायात्सात्यकिना सह ॥ ५.१३७.२६ ॥
പിന്നെ ഭീഷ്മർ മുതലായ കുരുശ്രേഷ്ഠരെ അദ്ദേഹം യാത്രയാക്കി; കർണ്ണനെ രഥത്തിൽ കയറ്റി സാത്യകിയോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
5.137.27
ततः प्रयाते दाशार्हे कुरवः सङ्गता मिथः ।
जजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम् ॥ ५.१३७.२७ ॥
ദാശാർഹൻ പുറപ്പെട്ടശേഷം കുരുക്കൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി കേശവനെക്കുറിച്ച് വലിയ അത്ഭുതവും അതിശയകരമായ കാര്യങ്ങളും പരസ്പരം പറഞ്ഞു.
5.137.28
प्रमूढा पृथिवी सर्वा मृत्युपाशवशीकृता ।
दुर्योधनस्य बालिश्यान्नैतदस्तीति चाब्रुवन् ॥ ५.१३७.२८ ॥
ഭൂമി മുഴുവൻ മോഹിതയായി, മൃത്യുപാശത്തിന് വശപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് ദുര്യോധനന്റെ ബാലിശതകൊണ്ടല്ല എന്നും അവർ പറഞ്ഞു.
5.137.29
ततो निर्याय नगरात्प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
मन्त्रयामास च तदा कर्णेन सुचिरं सह ॥ ५.१३७.२९ ॥
പിന്നെ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് പുരുഷോത്തമൻ യാത്ര തുടർന്നു; അപ്പോൾ കർണ്ണനോടൊപ്പം ഏറെ നേരം ആലോചന നടത്തി.
5.137.30
विसर्जयित्वा राधेयं सर्वयादवनन्दनः ।
ततो जवेन महता तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ ५.१३७.३० ॥
രാധേയനെ (കർണ്ണനെ) യാത്രയാക്കിയ ശേഷം, യാദവരെല്ലാവർക്കും ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ വലിയ വേഗത്തിൽ കുതിരകളെ തെളിച്ചു.
5.137.31
ते पिबन्त इवाकाशं दारुकेण प्रचोदिताः ।
हया जग्मुर्महावेगा मनोमारुतरंहसः ॥ ५.१३७.३१ ॥
ദാരുകൻ തെളിച്ച ആ മഹാവേഗമുള്ള കുതിരകൾ ആകാശം കുടിക്കുന്നതുപോലെ, മനസ്സിന്റെയും കാറ്റിന്റെയും വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു.
5.137.32
ते व्यतीत्य महाध्वानं क्षिप्रं श्येना इवाशुगाः ।
उच्चैर्जग्मुरुपप्लाव्यं शार्ङ्गधन्वानमावहन् ॥ ५.१३७.३२ ॥
അവർ മഹാമാർഗ്ഗം കടന്ന്, പരുന്തുകളെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ ഉയരത്തിൽ പറന്ന്, ശാർങ്ഗധനുസ്സ് ധരിച്ച കൃഷ്ണനെ വഹിച്ചുകൊണ്ട് ഉപപ്ലാവ്യത്തിലേക്ക് പോയി.