Mahābhārata · Adhyāya 5.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.137.1
अर्जुनं केशव ब्रूयास्त्वयि जाते स्म सूतके ।
उपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता ॥ ५.१३७.१ ॥
Ó Keśava, diga a Arjuna: quando você nasceu, no período de impureza do parto, eu estava sentada, cercada de mulheres, no eremitério.
5.137.2
अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमा ।
सहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः । ॥ ५.१३७.२ ॥
Então surgiu no céu uma voz de forma divina e encantadora: Ó Kuntī, este seu filho será igual a Indra dos mil olhos.
5.137.3
एष जेष्यति सङ्ग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान् ।
भीमसेनद्वितीयश्च लोकमुद्वर्तयिष्यति ॥ ५.१३७.३ ॥
Ele vencerá na batalha todos os Kurus reunidos, e, tendo Bhīmasena como seu segundo, elevará o mundo.
5.137.4
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत् ।
हत्वा कुरूंश्च सङ्ग्रामे वासुदेवसहायवान् ॥ ५.१३७.४ ॥
Teu filho será o conquistador da terra, e sua fama tocará o céu; tendo abatido os Kurus na batalha, com Vāsudeva como auxiliar.
5.137.5
पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यति ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति ॥ ५.१३७.५ ॥
Ele recuperará novamente sua parte ancestral perdida; glorioso, junto com seus irmãos, realizará três sacrifícios.
5.137.6
स सत्यसन्धो बीभत्सुः सव्यसाची यथाच्युत ।
तथा त्वमेव जानासि बलवन्तं दुरासदम् ॥ ५.१३७.६ ॥
Ele é fiel ao seu voto, Bībhatsu, o arqueiro ambidestro, ó Acyuta, como você mesmo sabe: é poderoso e difícil de enfrentar.
5.137.7
तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत ।
धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय तथा सत्यं भविष्यति ॥ ५.१३७.७ ॥
Que assim seja, como foram proferidas aquelas palavras, ó descendente de Daśārha. Se há dharma, ó Vārṣṇeya, assim se tornará verdade.
5.137.8
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि ।
नाहं तदभ्यसूयामि यथा वागभ्यभाषत ॥ ५.१३७.८ ॥
Tu também, ó Kṛṣṇa, levarás tudo isso a cabo assim. Não acho falha nas palavras tal como foram ditas.
5.137.9
नमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजाः ।
एतद्धनञ्जयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरः ॥ ५.१३७.९ ॥
Homenagem ao grande dharma; o dharma sustenta os seres. Isto deve ser dito a Dhanañjaya, e a Vṛkodara, sempre pronto.
5.137.10
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः ।
न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः ॥ ५.१३७.१० ॥
Chegou o tempo para aquilo para que nascem os guerreiros. Ao encontrar a inimizade, os touros entre os homens não fraquejam.
5.137.11
विदिता ते सदा बुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यति ।
यावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः ॥ ५.१३७.११ ॥
Sempre conheceste a resolução de Bhīma; ele não se apazigua até que, o atormentador de inimigos, ponha fim aos inimigos.
5.137.12
तावदेव महापबाहुर्निशासु न सुखं लभेत् ।
सर्वधऱ्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः ।
व्रूया माधव कल्याणीं कृष्ण कृष्णां यशस्विनीम् ॥ ५.१३७.१२ ॥
O de grandes braços não encontrará felicidade nas noites até então. Ó Mādhava, deves dizer a Kṛṣṇā, a graciosa e gloriosa, nora do magnânimo Pāṇḍu, que conhece os dharmas especiais de todos.
5.137.13
युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनि ।
यन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः ॥ ५.१३७.१३ ॥
Ó tu, de grande fortuna e gloriosa, nascida em nobre linhagem, é justo que tenhas agido corretamente para com todos os meus filhos.
5.137.14
माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौ ।
विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि ॥ ५.१३७.१४ ॥
Deve-se dizer também aos dois filhos de Mādrī, ambos dedicados ao dever dos guerreiros: escolham os prazeres conquistados pelo valor, mesmo acima da própria vida.
5.137.15
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः ।
मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम ॥ ५.१३७.१५ ॥
Ó melhor dos homens, as riquezas conquistadas pelo valor sempre alegram a mente do homem que vive segundo o dever do guerreiro.
5.137.16
यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनाम् ।
पाञ्चाली परुषाण्युक्तका को नु तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ५.१३७.१६ ॥
Enquanto todos vocês, que praticam todo dever, olhavam, Pāñcālī proferiu palavras duras: quem poderia perdoar isso?
5.137.17
न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजयः ।
प्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम् ॥ ५.१३७.१७ ॥
A perda do reino, a derrota no jogo de dados ou o desterro dos meus filhos não são a causa da minha dor.
5.137.18
यत्र सा बृहती श्यामा सभायां रुदती तदा ।
अश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं महत् ॥ ५.१३७.१८ ॥
Que ela, de corpo robusto e tez escura, tenha ouvido palavras duras na assembleia chorando — isso é para mim uma dor muito maior.
5.137.19
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा ।
नाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती ॥ ५.१३७.१९ ॥
Kṛṣṇā, fiel ao dever da mulher, de belos quadris e sempre devotada ao dever dos guerreiros, embora tivesse protetores, não encontrou então nenhum protetor.
5.137.20
तं वै ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर ॥ ५.१३७.२० ॥
Ó de braços poderosos, diz a Arjuna, o melhor de todos os portadores de armas, tigre entre os homens, que siga o caminho de Draupadī.
5.137.21
विदितं हि तवात्यन्तं क्रूद्धाविव यमान्तकौ ।
भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम् ॥ ५.१३७.२१ ॥
Bem sabes que Bhīma e Arjuna, irados, são como Yama e Antaka; poderiam levar até os deuses ao estado supremo.
5.137.22
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागता ।
दुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषत ॥ ५.१३७.२२ ॥
Esse desprezo por eles, que Kṛṣṇā fosse trazida à assembleia, e que Duḥśāsana dirigisse palavras duras a Bhīma.
5.137.23
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारयेः पुनः ।
पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णया सह ॥ ५.१३७.२३ ॥
Relembra-lhes isso novamente diante dos heróis kurus, e pergunta pelo bem-estar dos Pāṇḍavas, junto com seus filhos e Kṛṣṇā.
5.137.24
मां वै कुशलिनीं ब्रूयास्तेषु भूयो जनार्दन ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे प्रतिपालय ॥ ५.१३७.२४ ॥
Ó Janārdana, diz-lhes de novo que eu estou bem. Vai por um caminho seguro e protege os meus filhos.
5.137.25
अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
निश्चक्राम महाबाहुः सिंहखेलगतिस्ततः ॥ ५.१३७.२५ ॥
Então Kṛṣṇa, tendo-a saudado e dado a volta ritual à sua direita, o de braços poderosos, de andar como o brincar de um leão, saiu dali.
5.137.26
ततो विसर्जयामास भीष्मादीन्कुरुपुङ्गवान् ।
आरोप्याथ रथे कर्णं प्रायात्सात्यकिना सह ॥ ५.१३७.२६ ॥
Em seguida despediu Bhīṣma e os outros touros entre os Kurus, e, tendo colocado Karṇa no carro, partiu junto com Sātyaki.
5.137.27
ततः प्रयाते दाशार्हे कुरवः सङ्गता मिथः ।
जजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम् ॥ ५.१३७.२७ ॥
Quando o descendente de Daśārha partiu, os Kurus, reunidos, falaram entre si com grande espanto sobre Keśava, algo sumamente maravilhoso.
5.137.28
प्रमूढा पृथिवी सर्वा मृत्युपाशवशीकृता ।
दुर्योधनस्य बालिश्यान्नैतदस्तीति चाब्रुवन् ॥ ५.१३७.२८ ॥
Toda a terra, desorientada e submetida ao laço da morte, — «Isto não é devido à tolice de Duryodhana», diziam.
5.137.29
ततो निर्याय नगरात्प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
मन्त्रयामास च तदा कर्णेन सुचिरं सह ॥ ५.१३७.२९ ॥
Então, saindo da cidade, o melhor dos homens partiu, e naquele momento deliberou por muito tempo com Karṇa.
5.137.30
विसर्जयित्वा राधेयं सर्वयादवनन्दनः ।
ततो जवेन महता तूर्णमश्वानचोदयत् ॥ ५.१३७.३० ॥
Tendo despedido o filho de Rādhā, a alegria de todos os Yādavas então impeliu os cavalos com grande velocidade, rapidamente.
5.137.31
ते पिबन्त इवाकाशं दारुकेण प्रचोदिताः ।
हया जग्मुर्महावेगा मनोमारुतरंहसः ॥ ५.१३७.३१ ॥
Impelidos por Dāruka, aqueles cavalos de grande velocidade seguiram como se bebessem o céu, rápidos como a mente e o vento.
5.137.32
ते व्यतीत्य महाध्वानं क्षिप्रं श्येना इवाशुगाः ।
उच्चैर्जग्मुरुपप्लाव्यं शार्ङ्गधन्वानमावहन् ॥ ५.१३७.३२ ॥
Tendo percorrido o grande caminho, rápidos como falcões voando alto, levaram o portador do arco Śārṅga em direção a Upaplāvya.