مهابهاراتا · أدهيايا 5.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.144.1
असिद्धानुनये कृष्णे कुरुभ्यः पाण्डवान्गते ।
अभिगम्य पृथां क्षत्ता शनैः शोचन्निवाब्रवीत् ॥ ५.१४४.१ ॥
لما فشلت المصالحة مع الكورو وعاد كريشنا إلى البانداڤا، اقترب فيدورا من بريثا، وتكلم ببطء وهو يحزن.
5.144.2
जानासि मे जीवपुत्री भावं नित्यमविग्रहे ।
क्रोशतो नच गृह्णीते वचनं मे सुयोधनः ॥ ५.१४४.२ ॥
أنتِ تعرفين نيتي الدائمة للسلام دون نزاع، يا أم الأبناء الأحياء؛ ومع أني أصيح، فإن سويودهانا لا يأخذ بكلامي.
5.144.3
उपपन्नो ह्यसौ राजा चेदिपाञ्चालकेकयैः ।
भीमार्जुनाभ्यां कृष्णेन युयुधानयमैरपि ॥ ५.१४४.३ ॥
إن ذلك الملك متحد مع التشيدي والبانتشالا والكيكايا، ومع بهيما وأرجونا، ومع كريشنا، ومع يويودهانا والتوأمين.
5.144.4
उपप्लाव्ये निविष्टोऽपि धर्ममेव युधिष्ठिरः ।
काङ्क्षते ज्ञातिसौहार्दाद्बलवान्दुर्बलो यथा ॥ ५.१४४.४ ॥
مع أن يودهيشثيرا معسكر في أوبابلافيا، فإنه يبتغي الدارما وحدها، بدافع المحبة للأقارب، كما يبتغي القوي الضعيف.
5.144.5
राजा तु धृतराष्ट्रोऽयं वयोवृद्धो न शाम्यति ।
मत्तः पुत्रमदेनैव विधर्मे पथि वर्तते ॥ ५.१४४.५ ॥
لكن هذا الملك دهريتاراشترا، وإن شاخ، لا يهدأ؛ فقد أسكره زهو أبنائه، فسلك طريق ما ليس بالدارما.
5.144.6
जयद्रथस्य कर्णस्य तथा दुःशासनस्य च ।
सौबलस्य च दुर्बुद्ध्या मिथो भेदः प्रपत्स्यते । ॥ ५.१४४.६ ॥
بسبب حماقة جايادراثا وكارنا ودُحشاسانا وسوبالا (شاكوني) سيقع بينهم انشقاق متبادل.
5.144.7
अधर्मेम हि धर्मिष्ठं ह्रियते राज्यमीदृशम् ।
येषां तेषामयं धर्मः सानुबन्धो भविष्यति ॥ ५.१४४.७ ॥
حقًّا، إن مملكةً عادلةً كهذه تُنتزع بالظلم. أما الذين لهم هذا الدارما، فستلحقهم عواقبه.
5.144.8
क्रियमाणे बलाद्धर्मे कुरुभिः को न संज्वरेत् ।
असाम्ना केशवे याते समुद्योक्ष्यन्ति पाण्डवाः ॥ ५.१४४.८ ॥
حين يُمارَس الدارما بالقوة من قِبل الكورو، من ذا الذي لا يشتعل غضبًا؟ وإذا رحل كيشافا دون صلح، فإن الباندافا سينهضون للقتال.
5.144.9
ततः कुरूणामनयो भविता वीरनाशनः ।
चिन्तयन्न लभे निद्रामहःसु च निशासु च ॥ ५.१४४.९ ॥
عندئذٍ ستحلّ بالكورو نكبةٌ تُفني الأبطال. وإذ أفكّر في ذلك، لا أنال النوم نهارًا ولا ليلًا.
5.144.10
श्रुत्वा तु कुन्ती तद्वाक्यमर्थकामेन भाषितम् ।
सा निःश्वसन्ती दुःखार्ता मनसा विममर्श ह ॥ ५.१४४.१० ॥
لما سمعت كُنتي تلك الأقوال التي قيلت طمعًا في الثروة، أخذها الحزن، فتنهدت بعمق وراحت تتأمل في نفسها.
5.144.11
धिगस्त्वर्थं यत्कृतेयं सुमहाञ्ज्ञातिसंक्षयः ।
वर्त्स्यते सुहृदां चैव युद्धेऽस्मिन्वै पराभवः ॥ ५.१४४.११ ॥
الخزي لذلك المال، فبسببه سيقع هذا الفناء العظيم للأقارب! وفي هذه الحرب ستقع الهزيمة حتمًا على الأصدقاء أيضًا.
5.144.12
पाण्डवाश्चेदिपञ्चाला यादवाश्च समागताः ।
भारतैः सह योत्स्यन्ति किं नु दुःखमतःपरम् ॥ ५.१४४.१२ ॥
حين يجتمع الباندافا والتشيدي والبانتشالا واليادافا، سيقاتلون مع البهاراتا معًا. فأي حزن يكون أعظم من هذا؟
5.144.13
पश्ये दोषं ध्रुवं युद्धे तथाऽयुद्धे पराभवम् ।
अधनस्य मृतं श्रेयो न हि ज्ञातिक्षयो जयः।
इति मे चिन्तयन्त्या वै हृदि दुःखं प्रवर्तते ॥ ५.१४४.१३ ॥
أرى بالتأكيد خطأً في الحرب، والهزيمة في عدم القتال. موت الفقير خير؛ والنصر بإفناء الأقارب ليس بخير. وفيما أفكر هكذا ينشأ الحزن في قلبي.
5.144.14
पितामहः शान्तनव आचार्यश्च युधां पतिः ।
कर्णश्च धार्तराष्ट्रार्थं वर्धयन्ति भयं मम ॥ ५.१४४.१४ ॥
الجد بيشما ابن شانتانو، والمعلم سيد المحاربين، وكارنا — من أجل ابن دهريتراشترا يزيدون خوفي.
5.144.15
नाचार्यः कामवाञ्शिष्यैद्रौणोयुद्ध्येत जातुचित् ।
पाण्डवेषु कथं हार्दं कुर्यान्न च पितामहः । ॥ ५.१४४.१५ ॥
المعلم، المفعم بالمحبة لتلاميذه، لن يحارب البانداڤا أبداً، وكذلك ابن درونا. وكيف يُظهر الجد المودة للبانداڤا؟
5.144.16
अयं त्वेको वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
मोहानुवर्ती सततं पापो द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ५.१४४.१६ ॥
لكن هذا وحده، ابن دهريتراشترا ذو البصيرة الباطلة والعقل الفاسد، متبعاً الوهم دائماً، الآثم، يبغض البانداڤا.
5.144.17
महत्यनर्थे निर्बन्धी बलवांश्च विशेषतः ।
कर्णः सदा पाण्डवानां तन्मे दहति संप्रति ॥ ५.१४४.१७ ॥
في الكارثة العظيمة، كارنا العنيد والقوي بوجه خاص، هو دائماً هكذا تجاه البانداڤا. وهذا يحرق عقلي الآن.
5.144.18
आशंसे त्वद्य कर्णस्य मनोऽहं पाण्डवान्प्रति ।
ग्रसादयितुमासाद्य दर्शयन्ती यथातथम् ॥ ५.१४४.१८ ॥
لكنني اليوم أرجو أن أستميل قلب كارنا نحو البانداڤا، بالذهاب إليه وإظهار الأمور كما هي حقاً.
5.144.19
तोषितो भगवान्यत्र दुर्वासा मे वरं ददौ ।
आह्वानं मन्त्रसंयुक्तं वसन्त्याः पितृवेश्मनि ॥ ५.१४४.१९ ॥
عندما كنتُ أقيم في بيت أبي، منحني الجليل دورفاسا، وقد سُرّ، نعمةً: دعوةً مقرونةً بتعويذة.
5.144.20
साहमन्तःपुरे राज्ञः कुन्तिभोजपुरस्कृता ।
चिन्तयन्ती बहुविधं हृदयेन विदूयता ॥ ५.१४४.२० ॥
كنتُ، مكرّمةً من كونتيبهوجا في حريم الملك، متألمةَ القلب، أفكّر بوجوه شتّى.
5.144.21
बलाबलं च मन्त्राणां ब्राह्मणस्य च वाग्बलम् ।
स्त्रीभावाद्बालभावाच्च चिन्तयन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१४४.२१ ॥
قوّة التعاويذ وضعفها، وقوّة كلام البرهمي، إذ كنتُ امرأةً وفتاةً صغيرة، فكّرتُ مرارًا وتكرارًا.
5.144.22
धात्र्या विस्रब्धया गुप्ता सखीजनवृता तदा ।
दोषं परिहरन्ती च पितुश्चारित्र्यरक्षिणी ॥ ५.१४४.२२ ॥
كنتُ حينذاك محروسةً بمُرضعةٍ موثوقة، محاطةً برفيقاتي، أتجنّب الزلل وأصون سيرة أبي.
5.144.23
कथं नु सुकृतं मे स्यान्नापराधवती कथम् ।
भवेयमिति संचिन्त्य ब्राह्मणं तं नमस्य च ॥ ५.१४४.२३ ॥
فكّرتُ: "كيف يكون عملي حسنًا، وكيف لا أصير مذنبة؟" فانحنيتُ لذلك البرهمي.
5.144.24
कौतूहलात्तु तं लब्धा बालिश्यादाचरं तदा ।
कन्या सती देवमर्कमासादयमहं ततः ॥ ५.१४४.२४ ॥
لمّا حصلتُ على تلك التعويذة بدافع الفضول، استعملتُها حينها بحماقة الطفولة. وأنا فتاةٌ عفيفة، استدعيتُ عندئذٍ الإله الشمس.
5.144.25
योऽसौ कानीनगर्भो मे पुत्रवत्परिरक्षितः ।
कस्मान्न कुर्याद्वचनं पथ्यं भ्रातृहितं तथा ॥ ५.१४४.२५ ॥
لماذا لا يفعل هو، ابن الزواج المسبق الذي حميته كابن، كلامي النافع ومصلحة إخوته؟
5.144.26
इति कुन्ती विनिश्चित्य कार्यनिश्चयमुत्तमम् ।
कार्यार्थमभिनिश्चित्य ययौ भागीरथीं प्रति ॥ ५.१४४.२६ ॥
هكذا، بعد أن قررت كونتي القرار الأعلى في الأمر وعزمت عزمًا ثابتًا على الغاية، مضت نحو البهاغيراثي.
5.144.27
आत्मजस्य ततस्तस्य घृणिनः सत्यसङ्गिनः ।
गङ्गातीरे पृथापश्यञ्जपस्थानमनुत्तमम् ॥ ५.१४४.२७ ॥
ثم رأت برithaa على ضفة الغانج مكان ذكر ابنها الأعلى، ذلك المشرق المخلص للحق.
5.144.28
प्राङ्मुखस्योर्ध्वबाहोः सा पर्यतिष्ठत पृष्ठतः ।
जप्यावसानं कार्यार्थं प्रतीक्षन्ती तपस्विनी ॥ ५.१४४.२८ ॥
وقفت خلفه، وهو متجه نحو الشرق رافعًا ذراعيه، تلك المتعبدة تنتظر انتهاء ذكره من أجل الغاية.
5.144.29
अतिष्ठत्सूर्यतापार्ता कर्णस्योत्तरवाससि ।
कौरव्यपत्नी वार्ष्णेयी मद्ममालेव शुष्यती ॥ ५.१४४.२९ ॥
متألمة من حرارة الشمس وقفت في الرداء العلوي لكرنا، زوجة الكوراويين، فتاة الفريشني، ذابلة كإكليل من أزهار المَدْمَ.
5.144.30
आपृष्ठतापाञ्जप्त्वा स परिवृत्त्य यतव्रतः ।
दृष्ट्वा कुन्तीमुपातिष्ठदभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ ५.१४४.३० ॥
بعد أن ذكر، وقد احترق ظهره، استدار؛ وهو ثابت في نذره، رأى كونتي، فحياها بتوقير ووقف قريبًا منها ويداه مضمومتان.
5.144.31
यथान्यायं महातेजा मानी धर्मभृतां वरः ।
उत्स्मयन्प्रणतः प्राह कुन्तीं वैकर्तनो वृषः ॥ ५.१४४.३१ ॥
فقال بحسب الأصول، ذو البهاء العظيم والمعتز بنفسه، وأفضل حملة الدهارما، ابن فيكارتانا، الثور (كارنا)، مبتسمًا ومنحنيًا، لكونتي: