มหาภารตะ · อัธยายะ 5.144

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

5.144.1

असिद्धानुनये कृष्णे कुरुभ्यः पाण्डवान्गते ।
अभिगम्य पृथां क्षत्ता शनैः शोचन्निवाब्रवीत् ॥ ५.१४४.१ ॥

เมื่อการประนีประนอมกับเหล่าคุรุไม่สำเร็จ และพระกฤษณะได้กลับไปหาปาณฑพแล้ว วิทุระจึงเข้าไปหาปฤถา แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ช้าๆ

5.144.2

जानासि मे जीवपुत्री भावं नित्यमविग्रहे ।
क्रोशतो नच गृह्णीते वचनं मे सुयोधनः ॥ ५.१४४.२ ॥

ท่านรู้ใจข้าอยู่เสมอ ว่าข้ายินดีในสันติโดยไม่ก่อความขัดแย้ง ข้าร้องห้ามแล้วร้องห้ามอีก แต่สุโยธนะก็ไม่ฟังถ้อยคำของข้า โอ้มารดาของบุตรผู้มีชีวิต

5.144.3

उपपन्नो ह्यसौ राजा चेदिपाञ्चालकेकयैः ।
भीमार्जुनाभ्यां कृष्णेन युयुधानयमैरपि ॥ ५.१४४.३ ॥

แท้จริงกษัตริย์องค์นั้นได้ผนึกกำลังกับเจทิ ปาญจาละ และเกกัย กับภีมะและอรชุน กับพระกฤษณะ และกับยุยุธาน และฝาแฝดด้วย

5.144.4

उपप्लाव्ये निविष्टोऽपि धर्ममेव युधिष्ठिरः ।
काङ्क्षते ज्ञातिसौहार्दाद्बलवान्दुर्बलो यथा ॥ ५.१४४.४ ॥

แม้ยุธิษฐิระจะตั้งทัพอยู่ที่อุปปลาวยะ ท่านก็ยังปรารถนาธรรมนั่นเอง เพราะความรักใคร่ต่อญาติพี่น้อง ดังคนแข็งแรงปรารถนาคนอ่อนแอ

5.144.5

राजा तु धृतराष्ट्रोऽयं वयोवृद्धो न शाम्यति ।
मत्तः पुत्रमदेनैव विधर्मे पथि वर्तते ॥ ५.१४४.५ ॥

แต่พระเจ้าธฤตราษฎร์ผู้นี้ แม้จะชราแล้ว ก็ยังไม่สงบลง เพราะความเมาในอำนาจของบุตรทั้งหลาย ท่านจึงดำเนินไปในทางที่ไม่ใช่ธรรม

5.144.6

जयद्रथस्य कर्णस्य तथा दुःशासनस्य च ।
सौबलस्य च दुर्बुद्ध्या मिथो भेदः प्रपत्स्यते । ॥ ५.१४४.६ ॥

ด้วยความโง่เขลาของชยัทรถ กรรณะ ทุศศาสนะ และสาวละ (ศกุนิ) ความแตกแยกระหว่างพวกเขาจะเกิดขึ้น

5.144.7

अधर्मेम हि धर्मिष्ठं ह्रियते राज्यमीदृशम् ।
येषां तेषामयं धर्मः सानुबन्धो भविष्यति ॥ ५.१४४.७ ॥

แท้จริง อาณาจักรอันชอบธรรมเช่นนี้กำลังถูกแย่งชิงไปด้วยอธรรม ผลของธรรมนี้จะตามมาถึงผู้ที่เป็นเจ้าของธรรมนั้น

5.144.8

क्रियमाणे बलाद्धर्मे कुरुभिः को न संज्वरेत् ।
असाम्ना केशवे याते समुद्योक्ष्यन्ति पाण्डवाः ॥ ५.१४४.८ ॥

เมื่อพวกคุรุใช้กำลังบังคับให้เกิดธรรม ใครเล่าจะไม่ร้อนรุ่มด้วยความโกรธ เมื่อพระเกศวะจากไปโดยไม่ได้ประนีประนอม ปาณฑพก็จะลุกขึ้นทำศึก

5.144.9

ततः कुरूणामनयो भविता वीरनाशनः ।
चिन्तयन्न लभे निद्रामहःसु च निशासु च ॥ ५.१४४.९ ॥

ความวิบัติที่ทำลายวีรบุรุษจะเกิดแก่เหล่าคุรุ ข้าครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ จึงไม่อาจหลับได้ทั้งกลางวันและกลางคืน

5.144.10

श्रुत्वा तु कुन्ती तद्वाक्यमर्थकामेन भाषितम् ।
सा निःश्वसन्ती दुःखार्ता मनसा विममर्श ह ॥ ५.१४४.१० ॥

กุนตี เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านั้นซึ่งกล่าวโดยผู้ปรารถนาทรัพย์ นางถอนใจยาว ทุกข์ระทมด้วยความโศก แล้วไตร่ตรองอยู่ในใจ

5.144.11

धिगस्त्वर्थं यत्कृतेयं सुमहाञ्ज्ञातिसंक्षयः ।
वर्त्स्यते सुहृदां चैव युद्धेऽस्मिन्वै पराभवः ॥ ५.१४४.११ ॥

ทรัพย์สมบัตินั้นน่าอับอายเสียจริง เพราะเพราะทรัพย์นั้นการทำลายล้างญาติพี่น้องครั้งใหญ่นี้จะเกิดขึ้น ในสงครามนี้ ความพ่ายแพ้จะตกแก่แม้มิตรสหายของเรา

5.144.12

पाण्डवाश्चेदिपञ्चाला यादवाश्च समागताः ।
भारतैः सह योत्स्यन्ति किं नु दुःखमतःपरम् ॥ ५.१४४.१२ ॥

เมื่อปาณฑพ เจทิและปาญจาละ และยาทพมารวมตัวกัน และจะรบร่วมกับภารตะ จะมีความทุกข์ใดยิ่งไปกว่านี้อีกเล่า

5.144.13

पश्ये दोषं ध्रुवं युद्धे तथाऽयुद्धे पराभवम् ।
अधनस्य मृतं श्रेयो न हि ज्ञातिक्षयो जयः।
इति मे चिन्तयन्त्या वै हृदि दुःखं प्रवर्तते ॥ ५.१४४.१३ ॥

ข้าเห็นโทษที่แน่นอนในการรบ และความพ่ายแพ้ในการไม่รบ แม้ความตายของคนยากจนก็ยังดีกว่า ชัยชนะที่ได้มาด้วยการทำลายญาติพี่น้องนั้นไม่ดีเลย เมื่อข้าคิดอย่างนี้ ความทุกข์ก็เกิดขึ้นในใจของข้า

5.144.14

पितामहः शान्तनव आचार्यश्च युधां पतिः ।
कर्णश्च धार्तराष्ट्रार्थं वर्धयन्ति भयं मम ॥ ५.१४४.१४ ॥

ปิตามหะ ภีษมะ บุตรของศานตนุ และอาจารย์ผู้เป็นเจ้าแห่งนักรบ และกรรณะ ทั้งสามนี้ เพื่อประโยชน์ของบุตรของธฤตราษฎร์ ต่างเพิ่มความหวาดกลัวให้แก่ข้า

5.144.15

नाचार्यः कामवाञ्शिष्यैद्रौणोयुद्ध्येत जातुचित् ।
पाण्डवेषु कथं हार्दं कुर्यान्न च पितामहः । ॥ ५.१४४.१५ ॥

อาจารย์ผู้เต็มไปด้วยความปรารถนาต่อศิษย์ของตน ย่อมไม่มีวันรบกับปาณฑพเลย บุตรของโทรณะก็เช่นกัน และปิตามหะจะแสดงความรักใคร่ต่อปาณฑพได้อย่างไร

5.144.16

अयं त्वेको वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
मोहानुवर्ती सततं पापो द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ५.१४४.१६ ॥

แต่มีอยู่คนเดียวเท่านั้น คือบุตรของธฤตราษฎร์ผู้มีใจชั่วและการเห็นที่ผิดเปล่า ผู้ดำเนินตามความหลงอยู่เสมอ เป็นคนบาป ย่อมเกลียดชังปาณฑพ

5.144.17

महत्यनर्थे निर्बन्धी बलवांश्च विशेषतः ।
कर्णः सदा पाण्डवानां तन्मे दहति संप्रति ॥ ५.१४४.१७ ॥

ในความวิบัติครั้งใหญ่ กรรณะผู้ดื้อรั้นและมีกำลังเป็นพิเศษ ย่อมเป็นเช่นนั้นต่อปาณฑพเสมอ และความนั้นกำลังเผาใจของข้าอยู่ในบัดนี้

5.144.18

आशंसे त्वद्य कर्णस्य मनोऽहं पाण्डवान्प्रति ।
ग्रसादयितुमासाद्य दर्शयन्ती यथातथम् ॥ ५.१४४.१८ ॥

แต่วันนี้ข้าหวังจะชนะใจกรรณะให้มีต่อปาณฑพ โดยเข้าไปหาเขาและแสดงความจริงให้เห็นตามที่เป็นอยู่

5.144.19

तोषितो भगवान्यत्र दुर्वासा मे वरं ददौ ।
आह्वानं मन्त्रसंयुक्तं वसन्त्याः पितृवेश्मनि ॥ ५.१४४.१९ ॥

เมื่อข้ายังอาศัยอยู่ในเรือนของบิดา พระทุรวาสผู้ทรงเกียรติ ทรงพอพระทัย ได้ประทานพรแก่ข้า คือบทเรียกใช้ที่ประกอบด้วยมนตร์

5.144.20

साहमन्तःपुरे राज्ञः कुन्तिभोजपुरस्कृता ।
चिन्तयन्ती बहुविधं हृदयेन विदूयता ॥ ५.१४४.२० ॥

ข้าซึ่งได้รับการเคารพจากกุนติโภชในห้องสตรีของพระราชา ใจข้าเจ็บปวดรวดร้าว ได้แต่ครุ่นคิดในหลายแนวทาง

5.144.21

बलाबलं च मन्त्राणां ब्राह्मणस्य च वाग्बलम् ।
स्त्रीभावाद्बालभावाच्च चिन्तयन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१४४.२१ ॥

ข้าพเจ้าคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึงกำลังและความอ่อนแอของมนต์ทั้งหลาย และพลังแห่งวาจาของพราหมณ์ ในฐานะหญิงและในฐานะเด็ก

5.144.22

धात्र्या विस्रब्धया गुप्ता सखीजनवृता तदा ।
दोषं परिहरन्ती च पितुश्चारित्र्यरक्षिणी ॥ ५.१४४.२२ ॥

ในเวลานั้นข้าพเจ้าได้รับการคุ้มครองจากนางพี่เลี้ยงผู้ไว้วางใจได้ มีหมู่สหายหญิงล้อมรอบ หลีกเลี่ยงความผิดและรักษาชื่อเสียงของบิดา

5.144.23

कथं नु सुकृतं मे स्यान्नापराधवती कथम् ।
भवेयमिति संचिन्त्य ब्राह्मणं तं नमस्य च ॥ ५.१४४.२३ ॥

ข้าพเจ้าคิดว่า “ทำอย่างไรการกระทำของข้าพเจ้าจึงจะเป็นบุญ และทำอย่างไรข้าพเจ้าจึงจะไม่กลายเป็นผู้ทำผิด” ครั้นคิดดังนี้แล้ว ข้าพเจ้าจึงถวายความนอบน้อมแด่พราหมณ์ผู้นั้น

5.144.24

कौतूहलात्तु तं लब्धा बालिश्यादाचरं तदा ।
कन्या सती देवमर्कमासादयमहं ततः ॥ ५.१४४.२४ ॥

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ข้าพเจ้าได้มนต์นั้นมา แล้วด้วยความเขลาอย่างเด็ก ข้าพเจ้าจึงได้ใช้มันในครั้งนั้น ข้าพเจ้าซึ่งยังเป็นสาวพรหมจารีและบริสุทธิ์ ได้เรียกพระอาทิตย์เทพผู้นั้นมา

5.144.25

योऽसौ कानीनगर्भो मे पुत्रवत्परिरक्षितः ।
कस्मान्न कुर्याद्वचनं पथ्यं भ्रातृहितं तथा ॥ ५.१४४.२५ ॥

เหตุใดเล่าบุตรที่เกิดก่อนการอภิเษกสมรสของข้าพเจ้าผู้นี้ ซึ่งข้าพเจ้าได้ปกป้องดุจบุตรแท้ๆ จะไม่ทำตามคำของข้าพเจ้าอันเป็นประโยชน์ และไม่ทำเพื่อประโยชน์ของพี่น้องของเขาเล่า

5.144.26

इति कुन्ती विनिश्चित्य कार्यनिश्चयमुत्तमम् ।
कार्यार्थमभिनिश्चित्य ययौ भागीरथीं प्रति ॥ ५.१४४.२६ ॥

กุนตีคิดไตร่ตรองดังนี้ จึงตัดสินใจในกิจอันประเสริฐนั้น และครั้นมุ่งมั่นแน่วแน่ในจุดหมายแล้ว นางจึงเดินทางไปยังแม่น้ำภาคีรถี

5.144.27

आत्मजस्य ततस्तस्य घृणिनः सत्यसङ्गिनः ।
गङ्गातीरे पृथापश्यञ्जपस्थानमनुत्तमम् ॥ ५.१४४.२७ ॥

จากนั้นปฤถาเห็นบุตรของนางผู้นั้น ผู้มีรัศมีงดงามและยึดมั่นในความจริง กำลังบริกรรมมนต์อยู่ที่ฝั่งแม่น้ำคงคา ณ สถานที่สวดมนต์อันประเสริฐยิ่ง

5.144.28

प्राङ्मुखस्योर्ध्वबाहोः सा पर्यतिष्ठत पृष्ठतः ।
जप्यावसानं कार्यार्थं प्रतीक्षन्ती तपस्विनी ॥ ५.१४४.२८ ॥

นางยืนอยู่ข้างหลังเขาซึ่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออกและยกแขนขึ้น หญิงผู้บำเพ็ญตบะนั้นรอคอยให้การสวดมนต์สิ้นสุดลง เพื่อจุดหมายของนาง

5.144.29

अतिष्ठत्सूर्यतापार्ता कर्णस्योत्तरवाससि ।
कौरव्यपत्नी वार्ष्णेयी मद्ममालेव शुष्यती ॥ ५.१४४.२९ ॥

นางยืนอยู่ในผ้าคลุมส่วนบนของกรรณะ ถูกความร้อนของพระอาทิตย์ทำให้ทุกข์ระทม เป็นชายาของกษัตริย์เการพและเป็นธิดาแห่งวฤษณี เหี่ยวเฉาดุจพวงมาลัยดอกมัทมะ

5.144.30

आपृष्ठतापाञ्जप्त्वा स परिवृत्त्य यतव्रतः ।
दृष्ट्वा कुन्तीमुपातिष्ठदभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ ५.१४४.३० ॥

เขาบริกรรมมนต์ไปพลางรับความร้อนที่แผ่นหลังไปพลาง แล้วจึงหันกลับมา เขาผู้มั่นคงในวัตรปฏิบัติเห็นกุนตี จึงถวายการนอบน้อม ประนมมือ และยืนอยู่ใกล้นาง

5.144.31

यथान्यायं महातेजा मानी धर्मभृतां वरः ।
उत्स्मयन्प्रणतः प्राह कुन्तीं वैकर्तनो वृषः ॥ ५.१४४.३१ ॥

ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ผู้มีศักดิ์ศรี และเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้ทรงธรรม บุตรแห่งไววกรรตนะ ผู้เปรียบดังโคผู้ (กรรณะ) ยิ้มแย้มและก้มศีรษะลง กล่าวแก่กุนตีตามธรรมเนียมอันควร