Mahābhārata · Adhyāya 5.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.144.1
असिद्धानुनये कृष्णे कुरुभ्यः पाण्डवान्गते ।
अभिगम्य पृथां क्षत्ता शनैः शोचन्निवाब्रवीत् ॥ ५.१४४.१ ॥
Cuando la reconciliación con los Kurus había fracasado y Kṛṣṇa había regresado junto a los Pāṇḍavas, Vidura se acercó a Pṛthā y, afligido, habló despacio.
5.144.2
जानासि मे जीवपुत्री भावं नित्यमविग्रहे ।
क्रोशतो नच गृह्णीते वचनं मे सुयोधनः ॥ ५.१४४.२ ॥
Tú conoces mi constante disposición hacia la paz sin discordia, oh madre de hijos vivos; aunque clamo, Suyodhana no atiende mis palabras.
5.144.3
उपपन्नो ह्यसौ राजा चेदिपाञ्चालकेकयैः ।
भीमार्जुनाभ्यां कृष्णेन युयुधानयमैरपि ॥ ५.१४४.३ ॥
Ciertamente ese rey está unido a los Cedi, los Pāñcāla y los Kekaya, a Bhīma y Arjuna, a Kṛṣṇa, y a Yuyudhāna y los gemelos.
5.144.4
उपप्लाव्ये निविष्टोऽपि धर्ममेव युधिष्ठिरः ।
काङ्क्षते ज्ञातिसौहार्दाद्बलवान्दुर्बलो यथा ॥ ५.१४४.४ ॥
Aunque acampado en Upaplavya, Yudhiṣṭhira anhela aún el dharma mismo, por afecto a sus parientes, como el fuerte anhela al débil.
5.144.5
राजा तु धृतराष्ट्रोऽयं वयोवृद्धो न शाम्यति ।
मत्तः पुत्रमदेनैव विधर्मे पथि वर्तते ॥ ५.१४४.५ ॥
Pero este rey Dhṛtarāṣṭra, viejo en años, no se apacigua; ebrio por el orgullo de sus hijos, avanza por el camino de lo que no es dharma.
5.144.6
जयद्रथस्य कर्णस्य तथा दुःशासनस्य च ।
सौबलस्य च दुर्बुद्ध्या मिथो भेदः प्रपत्स्यते । ॥ ५.१४४.६ ॥
Por la necedad de Jayadratha, Karṇa, Duḥśāsana y Saubala (Śakuni), surgirá entre ellos la división mutua.
5.144.7
अधर्मेम हि धर्मिष्ठं ह्रियते राज्यमीदृशम् ।
येषां तेषामयं धर्मः सानुबन्धो भविष्यति ॥ ५.१४४.७ ॥
En verdad, un reino tan justo está siendo arrebatado por la injusticia. Para aquellos a quienes pertenece este dharma, sus consecuencias los alcanzarán.
5.144.8
क्रियमाणे बलाद्धर्मे कुरुभिः को न संज्वरेत् ।
असाम्ना केशवे याते समुद्योक्ष्यन्ति पाण्डवाः ॥ ५.१४४.८ ॥
Cuando los kurus hacen el dharma por la fuerza, ¿quién no ardería de ira? Cuando Keśava se haya marchado sin conciliación, los Pāṇḍavas se levantarán para luchar.
5.144.9
ततः कुरूणामनयो भविता वीरनाशनः ।
चिन्तयन्न लभे निद्रामहःसु च निशासु च ॥ ५.१४४.९ ॥
Entonces sobrevendrá a los kurus una calamidad que destruirá a los héroes. Pensando en ello, no encuentro sueño ni de día ni de noche.
5.144.10
श्रुत्वा तु कुन्ती तद्वाक्यमर्थकामेन भाषितम् ।
सा निःश्वसन्ती दुःखार्ता मनसा विममर्श ह ॥ ५.१४४.१० ॥
Kuntī, al escuchar aquellas palabras pronunciadas por quien deseaba riquezas, afligida por el dolor y suspirando profundamente, reflexionó en su interior.
5.144.11
धिगस्त्वर्थं यत्कृतेयं सुमहाञ्ज्ञातिसंक्षयः ।
वर्त्स्यते सुहृदां चैव युद्धेऽस्मिन्वै पराभवः ॥ ५.१४४.११ ॥
¡Maldita sea esa riqueza, pues por ella sobrevendrá esta gran destrucción de parientes! En esta batalla, ciertamente, también caerá la derrota sobre nuestros amigos.
5.144.12
पाण्डवाश्चेदिपञ्चाला यादवाश्च समागताः ।
भारतैः सह योत्स्यन्ति किं नु दुःखमतःपरम् ॥ ५.१४४.१२ ॥
Cuando los Pāṇḍava, los Cedi, los Pañcāla y los Yādava se hayan reunido, lucharán junto a los Bhārata. ¿Qué mayor dolor podría haber más allá de esto?
5.144.13
पश्ये दोषं ध्रुवं युद्धे तथाऽयुद्धे पराभवम् ।
अधनस्य मृतं श्रेयो न हि ज्ञातिक्षयो जयः।
इति मे चिन्तयन्त्या वै हृदि दुःखं प्रवर्तते ॥ ५.१४४.१३ ॥
Veo sin duda una falta en la guerra, y derrota en no combatir. Incluso la muerte de un hombre pobre es mejor; la victoria obtenida con la destrucción de los parientes no es buena. Mientras pienso así, el dolor surge en mi corazón.
5.144.14
पितामहः शान्तनव आचार्यश्च युधां पतिः ।
कर्णश्च धार्तराष्ट्रार्थं वर्धयन्ति भयं मम ॥ ५.१४४.१४ ॥
El abuelo Bhīṣma, hijo de Śantanu, y el maestro Droṇa, señor de los guerreros, y Karṇa — por el bien del hijo de Dhṛtarāṣṭra, acrecientan mi temor.
5.144.15
नाचार्यः कामवाञ्शिष्यैद्रौणोयुद्ध्येत जातुचित् ।
पाण्डवेषु कथं हार्दं कुर्यान्न च पितामहः । ॥ ५.१४४.१५ ॥
El maestro, lleno de afecto por sus discípulos, nunca lucharía contra los Pāṇḍavas, ni el hijo de Droṇa. ¿Y cómo mostraría el abuelo afecto hacia los Pāṇḍavas?
5.144.16
अयं त्वेको वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
मोहानुवर्ती सततं पापो द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ५.१४४.१६ ॥
Pero este solo, el hijo de Dhṛtarāṣṭra de vista vana y mente perversa, siguiendo siempre el engaño, el pecador, odia a los Pāṇḍavas.
5.144.17
महत्यनर्थे निर्बन्धी बलवांश्च विशेषतः ।
कर्णः सदा पाण्डवानां तन्मे दहति संप्रति ॥ ५.१४४.१७ ॥
En la gran calamidad, Karṇa, obstinado y en especial fuerte, siempre es así con los Pāṇḍavas. Eso ahora quema mi mente.
5.144.18
आशंसे त्वद्य कर्णस्य मनोऽहं पाण्डवान्प्रति ।
ग्रसादयितुमासाद्य दर्शयन्ती यथातथम् ॥ ५.१४४.१८ ॥
Pero hoy espero ganar la mente de Karṇa hacia los Pāṇḍavas, acercándome a él y mostrándole las cosas tal como realmente son.
5.144.19
तोषितो भगवान्यत्र दुर्वासा मे वरं ददौ ।
आह्वानं मन्त्रसंयुक्तं वसन्त्याः पितृवेश्मनि ॥ ५.१४४.१९ ॥
Cuando yo vivía en casa de mi padre, el venerable Durvāsas, complacido, me concedió un don: un llamado unido a un mantra.
5.144.20
साहमन्तःपुरे राज्ञः कुन्तिभोजपुरस्कृता ।
चिन्तयन्ती बहुविधं हृदयेन विदूयता ॥ ५.१४४.२० ॥
Yo, honrada por Kuntibhoja en los aposentos de las mujeres del rey, afligida en el corazón, seguía reflexionando de muchas maneras.
5.144.21
बलाबलं च मन्त्राणां ब्राह्मणस्य च वाग्बलम् ।
स्त्रीभावाद्बालभावाच्च चिन्तयन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१४४.२१ ॥
La fuerza y debilidad de los mantras y el poder de la palabra del brahmán, siendo mujer y niña, los fui considerando una y otra vez.
5.144.22
धात्र्या विस्रब्धया गुप्ता सखीजनवृता तदा ।
दोषं परिहरन्ती च पितुश्चारित्र्यरक्षिणी ॥ ५.१४४.२२ ॥
En aquel tiempo, protegida por una nodriza de confianza, rodeada de compañeras, evitando la falta y guardando la reputación de mi padre.
5.144.23
कथं नु सुकृतं मे स्यान्नापराधवती कथम् ।
भवेयमिति संचिन्त्य ब्राह्मणं तं नमस्य च ॥ ५.१४४.२३ ॥
Pensando: "¿Cómo será mi acción meritoria, y cómo no me volveré culpable?", me incliné ante aquel brahmán.
5.144.24
कौतूहलात्तु तं लब्धा बालिश्यादाचरं तदा ।
कन्या सती देवमर्कमासादयमहं ततः ॥ ५.१४४.२४ ॥
Habiendo obtenido aquel mantra por curiosidad, en la necedad de la niñez lo usé entonces. Siendo doncella y casta, llamé entonces al dios Sol.
5.144.25
योऽसौ कानीनगर्भो मे पुत्रवत्परिरक्षितः ।
कस्मान्न कुर्याद्वचनं पथ्यं भ्रातृहितं तथा ॥ ५.१४४.२५ ॥
¿Por qué no haría él, el hijo nacido antes del matrimonio al que he protegido como a un hijo, la palabra beneficiosa y el bien de sus hermanos?
5.144.26
इति कुन्ती विनिश्चित्य कार्यनिश्चयमुत्तमम् ।
कार्यार्थमभिनिश्चित्य ययौ भागीरथीं प्रति ॥ ५.१४४.२६ ॥
Así Kuntī, habiendo resuelto la decisión suprema sobre el asunto y habiéndose determinado firmemente para el propósito, se dirigió hacia el Bhāgīrathī.
5.144.27
आत्मजस्य ततस्तस्य घृणिनः सत्यसङ्गिनः ।
गङ्गातीरे पृथापश्यञ्जपस्थानमनुत्तमम् ॥ ५.१४४.२७ ॥
Entonces Pṛthā vio, en la orilla del Gaṅgā, el sitio supremo de recitación de su hijo, aquel radiante, fiel a la verdad.
5.144.28
प्राङ्मुखस्योर्ध्वबाहोः सा पर्यतिष्ठत पृष्ठतः ।
जप्यावसानं कार्यार्थं प्रतीक्षन्ती तपस्विनी ॥ ५.१४४.२८ ॥
De pie detrás de él, que miraba al este con los brazos en alto, la mujer asceta esperó el fin de su recitación para el propósito.
5.144.29
अतिष्ठत्सूर्यतापार्ता कर्णस्योत्तरवाससि ।
कौरव्यपत्नी वार्ष्णेयी मद्ममालेव शुष्यती ॥ ५.१४४.२९ ॥
Afligida por el calor del sol, se quedó en la prenda superior de Karṇa, esposa de un Kaurava, doncella vṛṣṇi, marchitándose como una guirnalda de flores madma.
5.144.30
आपृष्ठतापाञ्जप्त्वा स परिवृत्त्य यतव्रतः ।
दृष्ट्वा कुन्तीमुपातिष्ठदभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ ५.१४४.३० ॥
Tras recitar, con la espalda abrasada, se volvió; firme en su voto, vio a Kuntī, la saludó con reverencia y se quedó cerca con las palmas unidas.
5.144.31
यथान्यायं महातेजा मानी धर्मभृतां वरः ।
उत्स्मयन्प्रणतः प्राह कुन्तीं वैकर्तनो वृषः ॥ ५.१४४.३१ ॥
Como correspondía, el de gran resplandor, orgulloso y el mejor de los que sostienen el dharma, el hijo de Vikartana, el toro (Karṇa), sonriendo e inclinándose, habló a Kuntī.