Mahābhārata · Adhyāya 5.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.144.1
असिद्धानुनये कृष्णे कुरुभ्यः पाण्डवान्गते ।
अभिगम्य पृथां क्षत्ता शनैः शोचन्निवाब्रवीत् ॥ ५.१४४.१ ॥
Quando a reconciliação com os Kurus fracassou e Kṛṣṇa partiu para junto dos Pāṇḍavas, Vidura aproximou-se de Pṛthā e, lamentando-se, falou devagar.
5.144.2
जानासि मे जीवपुत्री भावं नित्यमविग्रहे ।
क्रोशतो नच गृह्णीते वचनं मे सुयोधनः ॥ ५.१४४.२ ॥
Tu conheces minha disposição constante para a paz sem contenda, ó mãe de filhos vivos; embora eu clame, Suyodhana não acolhe minhas palavras.
5.144.3
उपपन्नो ह्यसौ राजा चेदिपाञ्चालकेकयैः ।
भीमार्जुनाभ्यां कृष्णेन युयुधानयमैरपि ॥ ५.१४४.३ ॥
Certamente esse rei está unido aos Cedi, Pāñcāla e Kekaya, a Bhīma e Arjuna, a Kṛṣṇa, e a Yuyudhāna e os gêmeos.
5.144.4
उपप्लाव्ये निविष्टोऽपि धर्ममेव युधिष्ठिरः ।
काङ्क्षते ज्ञातिसौहार्दाद्बलवान्दुर्बलो यथा ॥ ५.१४४.४ ॥
Embora acampado em Upaplavya, Yudhiṣṭhira ainda deseja o próprio dharma, por afeição aos parentes, como o forte deseja o fraco.
5.144.5
राजा तु धृतराष्ट्रोऽयं वयोवृद्धो न शाम्यति ।
मत्तः पुत्रमदेनैव विधर्मे पथि वर्तते ॥ ५.१४४.५ ॥
Mas este rei Dhṛtarāṣṭra, velho em anos, não se acalma; embriagado pelo orgulho de seus filhos, segue o caminho do que não é dharma.
5.144.6
जयद्रथस्य कर्णस्य तथा दुःशासनस्य च ।
सौबलस्य च दुर्बुद्ध्या मिथो भेदः प्रपत्स्यते । ॥ ५.१४४.६ ॥
Pela insensatez de Jayadratha, Karṇa, Duḥśāsana e Saubala (Śakuni), surgirá entre eles a divisão mútua.
5.144.7
अधर्मेम हि धर्मिष्ठं ह्रियते राज्यमीदृशम् ।
येषां तेषामयं धर्मः सानुबन्धो भविष्यति ॥ ५.१४४.७ ॥
Na verdade, um reino tão justo está sendo tomado pela injustiça. Para aqueles a quem pertence este dharma, suas consequências se seguirão.
5.144.8
क्रियमाणे बलाद्धर्मे कुरुभिः को न संज्वरेत् ।
असाम्ना केशवे याते समुद्योक्ष्यन्ति पाण्डवाः ॥ ५.१४४.८ ॥
Quando os Kuru praticam o dharma pela força, quem não se inflamaria de ira? Quando Keśava partir sem conciliação, os Pāṇḍava se levantarão para lutar.
5.144.9
ततः कुरूणामनयो भविता वीरनाशनः ।
चिन्तयन्न लभे निद्रामहःसु च निशासु च ॥ ५.१४४.९ ॥
Então uma calamidade destruidora dos heróis sobrevirá aos Kuru. Pensando nisso, não encontro sono nem de dia nem de noite.
5.144.10
श्रुत्वा तु कुन्ती तद्वाक्यमर्थकामेन भाषितम् ।
सा निःश्वसन्ती दुःखार्ता मनसा विममर्श ह ॥ ५.१४४.१० ॥
Kuntī, ao ouvir aquelas palavras ditas por quem desejava riquezas, afligida pela dor e suspirando fundo, refletiu em seu íntimo.
5.144.11
धिगस्त्वर्थं यत्कृतेयं सुमहाञ्ज्ञातिसंक्षयः ।
वर्त्स्यते सुहृदां चैव युद्धेऽस्मिन्वै पराभवः ॥ ५.१४४.११ ॥
Maldita seja essa riqueza, pois por causa dela ocorrerá esta grande destruição de parentes! Nesta batalha, de fato, a derrota recairá também sobre os amigos.
5.144.12
पाण्डवाश्चेदिपञ्चाला यादवाश्च समागताः ।
भारतैः सह योत्स्यन्ति किं नु दुःखमतःपरम् ॥ ५.१४४.१२ ॥
Quando os Pāṇḍava, os Cedi, os Pañcāla e os Yādava se reunirem, lutarão junto com os Bhārata. Que maior dor poderia haver além disso?
5.144.13
पश्ये दोषं ध्रुवं युद्धे तथाऽयुद्धे पराभवम् ।
अधनस्य मृतं श्रेयो न हि ज्ञातिक्षयो जयः।
इति मे चिन्तयन्त्या वै हृदि दुःखं प्रवर्तते ॥ ५.१४४.१३ ॥
Vejo certamente falta na guerra, e derrota em não combater. Mesmo a morte de um homem pobre é melhor; a vitória obtida pela destruição dos parentes não é boa. Enquanto penso assim, a dor surge em meu coração.
5.144.14
पितामहः शान्तनव आचार्यश्च युधां पतिः ।
कर्णश्च धार्तराष्ट्रार्थं वर्धयन्ति भयं मम ॥ ५.१४४.१४ ॥
O avô Bhīṣma, filho de Śantanu, e o mestre, senhor dos guerreiros, e Karṇa — pelo bem do filho de Dhṛtarāṣṭra, aumentam o meu medo.
5.144.15
नाचार्यः कामवाञ्शिष्यैद्रौणोयुद्ध्येत जातुचित् ।
पाण्डवेषु कथं हार्दं कुर्यान्न च पितामहः । ॥ ५.१४४.१५ ॥
O mestre, cheio de afeto por seus discípulos, jamais lutaria contra os Pāṇḍavas, nem o filho de Droṇa. E como o avô demonstraria afeição aos Pāṇḍavas?
5.144.16
अयं त्वेको वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
मोहानुवर्ती सततं पापो द्वेष्टि च पाण्डवान् ॥ ५.१४४.१६ ॥
Mas este único, o filho de Dhṛtarāṣṭra de visão vã e mente perversa, sempre seguindo a ilusão, o pecador, odeia os Pāṇḍavas.
5.144.17
महत्यनर्थे निर्बन्धी बलवांश्च विशेषतः ।
कर्णः सदा पाण्डवानां तन्मे दहति संप्रति ॥ ५.१४४.१७ ॥
Na grande calamidade, Karṇa, teimoso e especialmente forte, é sempre assim com os Pāṇḍavas. Isso agora queima minha mente.
5.144.18
आशंसे त्वद्य कर्णस्य मनोऽहं पाण्डवान्प्रति ।
ग्रसादयितुमासाद्य दर्शयन्ती यथातथम् ॥ ५.१४४.१८ ॥
Mas hoje espero conquistar a mente de Karṇa em favor dos Pāṇḍavas, aproximando-me dele e mostrando as coisas exatamente como são.
5.144.19
तोषितो भगवान्यत्र दुर्वासा मे वरं ददौ ।
आह्वानं मन्त्रसंयुक्तं वसन्त्याः पितृवेश्मनि ॥ ५.१४४.१९ ॥
Quando eu morava na casa de meu pai, o venerável Durvāsas, satisfeito, concedeu-me uma dádiva: um chamado unido a um mantra.
5.144.20
साहमन्तःपुरे राज्ञः कुन्तिभोजपुरस्कृता ।
चिन्तयन्ती बहुविधं हृदयेन विदूयता ॥ ५.१४४.२० ॥
Eu, honrada por Kuntibhoja nos aposentos das mulheres do rei, aflita no coração, continuava a refletir de muitas maneiras.
5.144.21
बलाबलं च मन्त्राणां ब्राह्मणस्य च वाग्बलम् ।
स्त्रीभावाद्बालभावाच्च चिन्तयन्ती पुनः पुनः ॥ ५.१४४.२१ ॥
A força e a fraqueza dos mantras e o poder da palavra do brâmane, como mulher e criança, eu ponderava repetidamente.
5.144.22
धात्र्या विस्रब्धया गुप्ता सखीजनवृता तदा ।
दोषं परिहरन्ती च पितुश्चारित्र्यरक्षिणी ॥ ५.१४४.२२ ॥
Naquele tempo, protegida por uma ama de confiança, cercada de companheiras, evitando a falta e guardando a conduta de meu pai, eu estava ali.
5.144.23
कथं नु सुकृतं मे स्यान्नापराधवती कथम् ।
भवेयमिति संचिन्त्य ब्राह्मणं तं नमस्य च ॥ ५.१४४.२३ ॥
Pensando: "Como será meritória a minha ação, e como não me tornarei culpada?", inclinei-me diante daquele brâmane.
5.144.24
कौतूहलात्तु तं लब्धा बालिश्यादाचरं तदा ।
कन्या सती देवमर्कमासादयमहं ततः ॥ ५.१४४.२४ ॥
Tendo obtido aquele mantra por curiosidade, na tolice da infância eu o usei então. Sendo donzela e casta, chamei então o deus Sol.
5.144.25
योऽसौ कानीनगर्भो मे पुत्रवत्परिरक्षितः ।
कस्मान्न कुर्याद्वचनं पथ्यं भ्रातृहितं तथा ॥ ५.१४४.२५ ॥
Por que ele, o filho nascido antes do casamento que protegi como a um filho, não faria a palavra benéfica e o bem de seus irmãos?
5.144.26
इति कुन्ती विनिश्चित्य कार्यनिश्चयमुत्तमम् ।
कार्यार्थमभिनिश्चित्य ययौ भागीरथीं प्रति ॥ ५.१४४.२६ ॥
Assim Kuntī, tendo resolvido a decisão suprema sobre o assunto e firmemente determinada no propósito, foi em direção ao Bhāgīrathī.
5.144.27
आत्मजस्य ततस्तस्य घृणिनः सत्यसङ्गिनः ।
गङ्गातीरे पृथापश्यञ्जपस्थानमनुत्तमम् ॥ ५.१४४.२७ ॥
Então Pṛthā viu, na margem do Gaṅgā, o lugar supremo de recitação de seu filho, aquele radiante, devotado à verdade.
5.144.28
प्राङ्मुखस्योर्ध्वबाहोः सा पर्यतिष्ठत पृष्ठतः ।
जप्यावसानं कार्यार्थं प्रतीक्षन्ती तपस्विनी ॥ ५.१४४.२८ ॥
De pé atrás dele, que estava voltado para o leste com os braços erguidos, a mulher asceta esperou o fim de sua recitação pelo propósito.
5.144.29
अतिष्ठत्सूर्यतापार्ता कर्णस्योत्तरवाससि ।
कौरव्यपत्नी वार्ष्णेयी मद्ममालेव शुष्यती ॥ ५.१४४.२९ ॥
Atormentada pelo calor do sol, ficou na veste superior de Karṇa, a esposa de um Kaurava, a donzela vṛṣṇi, murchando como uma guirlanda de flores madma.
5.144.30
आपृष्ठतापाञ्जप्त्वा स परिवृत्त्य यतव्रतः ।
दृष्ट्वा कुन्तीमुपातिष्ठदभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ ५.१४४.३० ॥
Tendo recitado, com as costas queimando, virou-se; firme em seu voto, viu Kuntī, saudou-a e ficou perto dela com as palmas unidas.
5.144.31
यथान्यायं महातेजा मानी धर्मभृतां वरः ।
उत्स्मयन्प्रणतः प्राह कुन्तीं वैकर्तनो वृषः ॥ ५.१४४.३१ ॥
Conforme o costume, o de grande esplendor, orgulhoso e o melhor entre os guardiões do dharma, o filho de Vikartana, o touro (Karṇa), sorrindo e curvando-se, falou a Kuntī.