Mahābhārata · Adhyāya 5.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.146.1
ततः सूर्यान्निश्चरितां कर्णः शुश्राव भारतीम् ।
दुरत्ययां प्रणयिनीं पितृवद्भास्करेरिताम् ॥ ५.१४६.१ ॥
Entonces Karṇa escuchó la palabra que brotó del sol, ineludible y afectuosa, pronunciada por el sol como un padre.
5.146.2
सत्यमाह पृथा वाक्यं कर्ण मातृवचः कुरु ।
श्रेयस्ते स्यान्नरव्याघ्र सर्वमाचरतस्तथा ॥ ५.१४६.२ ॥
Pṛthā ha dicho la verdad, Karṇa; sigue la palabra de tu madre. Tigre entre los hombres, si haces todo esto, será bueno para ti.
5.146.3
एवमुक्तस्य मात्रा च स्वयं पित्रा च भानुना ।
चचाल नैव कर्णस्य मतिः सत्यधृतेस्तदा ॥ ५.१४६.३ ॥
Aunque así se lo dijeron su madre y el propio padre Bhānu, la mente de Karṇa, firme en la verdad, no vaciló entonces.
5.146.4
न चैतच्छ्रद्दधे वाक्यं क्षत्रिये भाषितं त्वया ।
धर्मद्वारं ममैतत्स्यान्नियोगकरणं तव ॥ ५.१४६.४ ॥
No creo esta palabra que has dicho a un kṣatriya. Para mí sería la puerta del dharma, y sería cumplir tu mandato.
5.146.5
अकरोन्मयि यत्पापं भवती सुमहात्ययम् ।
अपाकीर्णोऽस्मि यन्मातस्तद्यशःकीर्तिनाशनम् ॥ ५.१४६.५ ॥
Oh madre, por la gran transgresión pecaminosa que has cometido contra mí, soy abandonado; esto destruye mi fama y renombre.
5.146.6
अहं चेत्क्षत्रियो जातो न प्राप्तः क्षत्रसत्क्रियाम् ।
त्वत्कृते किं नु पापीयः शत्रुः कुर्यान्ममाहितम् ॥ ५.१४६.६ ॥
Si yo nací kṣatriya y, por tu culpa, no recibí el honor debido a un kṣatriya, ¿qué mal más podría causarme un enemigo malvado?
5.146.7
क्रियाकाले त्वनुक्रोशमकृत्वा त्वमिमं मम ।
हीनसंस्क्रासमयमद्य मां समचूचुदः ॥ ५.१४६.७ ॥
Karṇa dijo: En el momento del rito no me mostraste compasión, y hoy me has empujado a un tiempo de consagración disminuida.
5.146.8
न वै मम हितं पूर्वं मातृवच्चेष्टितं त्वया ।
सा मां संबोधयस्यद्य केवलात्महितैषिणी ॥ ५.१४६.८ ॥
Karṇa dijo: Antes no te comportaste por mi bien como una madre; hoy, buscando solo tu propio bien, me llamas.
5.146.9
कृष्णेन सहितात्को वै न व्यथेत धनंजयात् ।
कोद्य भीतं न मां विद्यात्पर्थानां समितिं गतम् ॥ ५.१४६.९ ॥
Karṇa dijo: ¿Quién no se afligiría por Dhanaṃjaya, acompañado de Kṛṣṇa? ¿Y quién no sabría que yo, el temeroso, he entrado hoy en la asamblea de los hijos de Pṛthā?
5.146.10
अभ्राता विदितः पूर्वं युद्धकाले प्रकाशितः ।
पाण्डवान्यदि गच्छामि किं मां क्षत्रं वदिष्यति ॥ ५.१४६.१० ॥
Karṇa dijo: Antes era desconocido para mis hermanos y solo me revelé en el momento de la batalla; si voy con los Pāṇḍavas, ¿qué dirá de mí la casta guerrera?
5.146.11
सर्वकामैः संविभक्तः पूजितश्च यथासुखम् ।
अहं वै धार्तराष्ट्राणां कुर्यां तदफलं कथम् ॥ ५.१४६.११ ॥
Karṇa dijo: Habiendo sido colmado de todos los deseos y honrado con comodidad, ¿cómo podría yo realizar aquella acción infructuosa en favor de los hijos de Dhṛtarāṣṭra?
5.146.12
उपनह्य परैर्वैरं ये मां नित्यमुपासते ।
नमस्कुर्वन्ति च सदा वसवो वासवं यथा ॥ ५.१४६.१२ ॥
Karṇa dijo: Aquellos que, atando la enemistad hacia otros, siempre me sirven y siempre se inclinan ante mí, como los Vasus se inclinan ante Vāsava.
5.146.13
मम प्राणेन ये शत्रूञ्शक्ताः प्रतिसमासितुम् ।
मन्यन्ते ते कथं तेषामहं छिन्द्यां मनोरथम् ॥ ५.१४६.१३ ॥
¿Cómo podría yo frustrar el deseo de quienes creen que, con mi propia vida, podrán vencer a sus enemigos?
5.146.14
मया प्लवेन संग्रामं तितीर्षन्ति दुरत्ययम् ।
अपारे पारकामा ये त्यजेयं तानहं कथम् ॥ ५.१४६.१४ ॥
¿Cómo podría abandonar a quienes quieren cruzar esta batalla insuperable usándome como balsa, deseando la otra orilla de un mar sin límites?
5.146.15
अयं हि कालः संप्राप्तो धार्तराष्ट्रोपजीविनाम् ।
निर्वेष्टव्यं मया तत्र प्राणानपरिरक्षता ॥ ५.१४६.१५ ॥
Ha llegado el momento de saldar la deuda de quienes viven del sustento de los hijos de Dhṛtarāṣṭra; allí debo pagarla sin preservar mi vida.
5.146.16
कृतार्थाः सुभृता ये हि कृत्यकाले ह्युपस्थिते ।
अनवेक्ष्य कृतं पापा विकुर्वन्त्यनवस्थिताः ॥ ५.१४६.१६ ॥
Quienes, cumplidos sus fines y bien sustentados, al llegar el momento de la necesidad desprecian el favor recibido y, inestables y perversos, actúan en contra.
5.146.17
राजकिल्बिषिणां तेषां भर्तृपिण्डापहारिणाम् ।
नैवायं न परो लोको विद्यते पापकर्मणाम्। ॥ ५.१४६.१७ ॥
Para aquellos culpables ante el rey, que roban el sustento de su señor, no existe ni este mundo ni el otro.
5.146.18
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामर्थे योत्स्यामि ते सुतैः ।
बलं च शक्तिं चास्थाय न वै त्वय्यनृतं वदे ॥ ५.१४६.१८ ॥
Por el bien de los hijos de Dhṛtarāṣṭra lucharé contra tus hijos; confiando en mi fuerza y poder, no te digo ninguna mentira.
5.146.19
आनृशंस्यमथो वृत्तं रक्षन्सत्पुरुषोचितम् ।
अतोऽर्थकरमप्येतन्न करोम्यद्य ते वचः ॥ ५.१४६.१९ ॥
Guardando la amabilidad y la conducta propia de un hombre bueno, por eso hoy no haré lo que me pides, aunque fuera provechoso.
5.146.20
न च तेऽयं समारम्भो मयि मोघो भविष्यति ।
वध्यान्विषह्यान्संग्रामे न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ ५.१४६.२० ॥
Tu esfuerzo conmigo no será en vano. Aunque venza en batalla a tus hijos, que merecen la muerte, no los mataré.
5.146.21
युधिष्ठिरं च भीमं च यमौ चैवार्जुनादृते ।
अर्जुनेन समं युद्धमपि यौधिष्ठिरे बले ॥ ५.१४६.२१ ॥
A Yudhiṣṭhira, a Bhīma y a los gemelos, salvo a Arjuna; y en el ejército de Yudhiṣṭhira combatiré igual que con Arjuna.
5.146.22
अर्जुनं हि निहत्याजौ संप्राप्तं स्यात्फलं मया ।
यशसा चापि युज्येयं निहतः सव्यसाचिना ॥ ५.१४६.२२ ॥
Habiendo matado a Arjuna en la batalla, obtendría yo mi recompensa, y me uniría a la gloria; o bien, muerto por Savyasācin.
5.146.23
न ते जातु नशिष्यन्ति पुत्राः पञ्च यशस्विनि ।
निरर्जुनाः सकर्णा वा सार्जुना वा हते मयि ॥ ५.१४६.२३ ॥
Oh gloriosa, tus cinco hijos nunca perecerán —sin Arjuna, con Karṇa o con Arjuna— cuando yo sea muerto.
5.146.24
इति कर्णवचः श्रुत्वा कुन्ती दुःखात्प्रवेषती ।
उवाच पुत्रमाश्लिष्य कर्णं धैर्यादकम्पनम् ॥ ५.१४६.२४ ॥
Habiendo oído estas palabras de Karṇa, Kuntī, temblando de dolor, abrazó a su hijo Karṇa y habló, inquebrantable en su firmeza.
5.146.25
एवं वै भाव्यमेतेन क्षयं यास्यन्ति कौरवाः ।
यथा त्वं भाषसे कर्ण दैवं तु बलवत्तरम् ॥ ५.१४६.२५ ॥
Así debe ser: por esto los Kauravas perecerán, como dices, oh Karṇa, pues el destino es mucho más poderoso.
5.146.26
त्वया चतुर्णां भ्रातॄणामभयं शत्रुकर्शन ।
दत्तं तत्प्रतिजानीहि सङ्गरप्रतिमोचनम् ॥ ५.१४६.२६ ॥
Oh domadora de enemigos, tú has dado seguridad a mis cuatro hermanos; confirma esa promesa de liberarlos de la batalla.
5.146.27
अनामयं स्वस्ति चेति पृथाथो कर्णमब्रवीत् ।
तां कर्णोऽभ्यवदत्प्रीतस्ततस्तौ जग्मतुः पृथक् ॥ ५.१४६.२७ ॥
«Que haya bienestar y prosperidad», dijo Pṛthā a Karṇa. Entonces Karṇa, complacido, le respondió, y los dos se marcharon por separado.