மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.146.1
ततः सूर्यान्निश्चरितां कर्णः शुश्राव भारतीम् ।
दुरत्ययां प्रणयिनीं पितृवद्भास्करेरिताम् ॥ ५.१४६.१ ॥
அப்போது சூரியனிடமிருந்து வெளிப்பட்ட அந்த வாக்கைக் கர்ணன் கேட்டான். தந்தையைப் போல் சூரியன் சொன்ன, தவிர்க்க முடியாத, அன்பான அந்தச் சொல் அது.
5.146.2
सत्यमाह पृथा वाक्यं कर्ण मातृवचः कुरु ।
श्रेयस्ते स्यान्नरव्याघ्र सर्वमाचरतस्तथा ॥ ५.१४६.२ ॥
பிருதை உண்மையைச் சொன்னாள், கர்ணா. தாயின் சொல்லைச் செய். நரவ்யாக்ரா, அவ்வாறு அனைத்தையும் செய்தால் உனக்கு நன்மை உண்டாகும்.
5.146.3
एवमुक्तस्य मात्रा च स्वयं पित्रा च भानुना ।
चचाल नैव कर्णस्य मतिः सत्यधृतेस्तदा ॥ ५.१४६.३ ॥
தாயாலும், தந்தை பானு சூரியனாலும் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டும், உண்மையில் உறுதியான கர்ணனின் மனம் அப்போது சிறிதும் அசையவில்லை.
5.146.4
न चैतच्छ्रद्दधे वाक्यं क्षत्रिये भाषितं त्वया ।
धर्मद्वारं ममैतत्स्यान्नियोगकरणं तव ॥ ५.१४६.४ ॥
ஒரு க்ஷத்திரியனிடம் நீ சொன்ன இந்த வாக்கை நான் நம்பவில்லை. இது எனக்கு தர்மத்தின் வாசலாகும்; இது உன் கட்டளையை நிறைவேற்றுவதாகும்.
5.146.5
अकरोन्मयि यत्पापं भवती सुमहात्ययम् ।
अपाकीर्णोऽस्मि यन्मातस्तद्यशःकीर्तिनाशनम् ॥ ५.१४६.५ ॥
அம்மா, நீங்கள் எனக்குச் செய்த இந்தப் பெரும் பாவக் குற்றத்தால் நான் கைவிடப்பட்டவனானேன். இது என் புகழையும் கீர்த்தியையும் அழிப்பது.
5.146.6
अहं चेत्क्षत्रियो जातो न प्राप्तः क्षत्रसत्क्रियाम् ।
त्वत्कृते किं नु पापीयः शत्रुः कुर्यान्ममाहितम् ॥ ५.१४६.६ ॥
நான் க்ஷத்திரியனாகப் பிறந்திருந்தும், உன்னால் க்ஷத்திரியருக்குரிய மரியாதையைப் பெறவில்லை என்றால், பாவியான எதிரி எனக்கு என்ன தீங்கு செய்ய முடியும்?
5.146.7
क्रियाकाले त्वनुक्रोशमकृत्वा त्वमिमं मम ।
हीनसंस्क्रासमयमद्य मां समचूचुदः ॥ ५.१४६.७ ॥
கர்ணன் கூறினான்: சடங்கு நேரத்தில் நீ எனக்கு இரக்கம் காட்டவில்லை; இன்று என்னை குறைந்த சடங்கு காலத்தில் தள்ளிவிட்டாய்.
5.146.8
न वै मम हितं पूर्वं मातृवच्चेष्टितं त्वया ।
सा मां संबोधयस्यद्य केवलात्महितैषिणी ॥ ५.१४६.८ ॥
கர்ணன் கூறினான்: முன்பு தாயைப்போல நீ எனக்கு நன்மை செய்யவில்லை; இன்று நீ வெறும் உன் சொந்த நலனை நாடி என்னை அழைக்கிறாய்.
5.146.9
कृष्णेन सहितात्को वै न व्यथेत धनंजयात् ।
कोद्य भीतं न मां विद्यात्पर्थानां समितिं गतम् ॥ ५.१४६.९ ॥
கர்ணன் கூறினான்: கிருஷ்ணனுடன் இருக்கும் தனஞ்சயனால் யார்தான் துன்புறமாட்டார்? இன்று பிருதையின் மக்களின் சபைக்குச் சென்ற பயந்தவனை யார்தான் அறியமாட்டார்?
5.146.10
अभ्राता विदितः पूर्वं युद्धकाले प्रकाशितः ।
पाण्डवान्यदि गच्छामि किं मां क्षत्रं वदिष्यति ॥ ५.१४६.१० ॥
கர்ணன் கூறினான்: முன்பு நான் சகோதரர்களால் அறியப்படாதவன்; போர்க்காலத்தில் வெளிப்பட்டேன்; பாண்டவர்களிடம் நான் சென்றால் க்ஷத்திரியர்கள் என்னை என்ன சொல்வார்கள்?
5.146.11
सर्वकामैः संविभक्तः पूजितश्च यथासुखम् ।
अहं वै धार्तराष्ट्राणां कुर्यां तदफलं कथम् ॥ ५.१४६.११ ॥
கர்ணன் கூறினான்: எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேற்றப்பட்டு, சுகமாக மதிக்கப்பட்ட நான், திருதராஷ்டிரரின் மக்களுக்கு அந்த பயனற்ற செயலை எப்படிச் செய்வேன்?
5.146.12
उपनह्य परैर्वैरं ये मां नित्यमुपासते ।
नमस्कुर्वन्ति च सदा वसवो वासवं यथा ॥ ५.१४६.१२ ॥
கர்ணன் கூறினான்: பகைமையைக் கட்டிக்கொண்டு எப்போதும் என்னை வழிபடுபவர்களும், வசுக்கள் வாசவனை வணங்குவது போல என்னை வணங்குபவர்களும்.
5.146.13
मम प्राणेन ये शत्रूञ्शक्ताः प्रतिसमासितुम् ।
मन्यन्ते ते कथं तेषामहं छिन्द्यां मनोरथम् ॥ ५.१४६.१३ ॥
என் உயிரின் துணையால் எதிரிகளை எதிர்த்து வெல்ல முடியும் என்று எண்ணுபவர்களின் விருப்பத்தை நான் எப்படி அறுக்க முடியும்?
5.146.14
मया प्लवेन संग्रामं तितीर्षन्ति दुरत्ययम् ।
अपारे पारकामा ये त्यजेयं तानहं कथम् ॥ ५.१४६.१४ ॥
என்னையே படகாகக் கொண்டு கடக்க முடியாத இந்தப் போரைக் கடக்க விரும்பி, எல்லையற்ற கடலில் கரையை நாடுபவர்களை நான் எப்படித் கைவிடுவேன்?
5.146.15
अयं हि कालः संप्राप्तो धार्तराष्ट्रोपजीविनाम् ।
निर्वेष्टव्यं मया तत्र प्राणानपरिरक्षता ॥ ५.१४६.१५ ॥
திருதராட்டிரனின் மகன்களின் உணவால் வாழ்பவர்களுக்குக் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய காலம் இப்போது வந்துவிட்டது; அங்கே நான் என் உயிரைக் காக்காமல் அதைச் செய்ய வேண்டும்.
5.146.16
कृतार्थाः सुभृता ये हि कृत्यकाले ह्युपस्थिते ।
अनवेक्ष्य कृतं पापा विकुर्वन्त्यनवस्थिताः ॥ ५.१४६.१६ ॥
தங்கள் நோக்கம் நிறைவேறி நன்கு காக்கப்பட்டவர்கள், தேவை வந்த வேளையில் செய்த உதவியைக் கருதாமல், நிலையற்ற பாவிகளாய் மாறி எதிர்மாறாக நடந்துகொள்கின்றனர்.
5.146.17
राजकिल्बिषिणां तेषां भर्तृपिण्डापहारिणाम् ।
नैवायं न परो लोको विद्यते पापकर्मणाम्। ॥ ५.१४६.१७ ॥
அரசனுக்குக் குற்றம் இழைத்து, தலைவனின் உணவைக் கவர்ந்த அந்தப் பாவிகளுக்கு இந்த உலகமும் இல்லை, மறு உலகமும் இல்லை.
5.146.18
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामर्थे योत्स्यामि ते सुतैः ।
बलं च शक्तिं चास्थाय न वै त्वय्यनृतं वदे ॥ ५.१४६.१८ ॥
திருதராட்டிரனின் மகன்களுக்காக நான் உன் மகன்களுடன் போரிடுவேன்; என் வலிமையையும் ஆற்றலையும் நம்பி, உன்னிடம் பொய் சொல்லேன்.
5.146.19
आनृशंस्यमथो वृत्तं रक्षन्सत्पुरुषोचितम् ।
अतोऽर्थकरमप्येतन्न करोम्यद्य ते वचः ॥ ५.१४६.१९ ॥
இரக்கமும் நல்லோர்க்குத் தகுந்த நடத்தையும் காக்கும் நான், ஆகையால் இன்று உங்கள் இந்தச் சொல்லை, இது பயனுள்ளதாக இருந்தாலும், செய்யமாட்டேன்.
5.146.20
न च तेऽयं समारम्भो मयि मोघो भविष्यति ।
वध्यान्विषह्यान्संग्रामे न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ ५.१४६.२० ॥
உங்களின் இந்த முயற்சி என்னிடத்தில் வீணாகாது. போரில் வெல்லக்கூடிய உங்கள் மக்களை நான் கொல்லமாட்டேன்.
5.146.21
युधिष्ठिरं च भीमं च यमौ चैवार्जुनादृते ।
अर्जुनेन समं युद्धमपि यौधिष्ठिरे बले ॥ ५.१४६.२१ ॥
யுதிஷ்டிரனையும் பீமனையும் இரட்டையர்களையும் அர்ஜுனனைத் தவிர, யுதிஷ்டிரனின் படையில் அர்ஜுனனுக்குச் சமமாக போரிடுவேன்.
5.146.22
अर्जुनं हि निहत्याजौ संप्राप्तं स्यात्फलं मया ।
यशसा चापि युज्येयं निहतः सव्यसाचिना ॥ ५.१४६.२२ ॥
போரில் அர்ஜுனனைக் கொன்றால் என் பலன் கிடைக்கும்; புகழும் எனக்கு உண்டாகும், அல்லது சவ்யசாசி அர்ஜுனனால் கொல்லப்பட்டு நான் புகழுடன் இணைவேன்.
5.146.23
न ते जातु नशिष्यन्ति पुत्राः पञ्च यशस्विनि ।
निरर्जुनाः सकर्णा वा सार्जुना वा हते मयि ॥ ५.१४६.२३ ॥
புகழுடையவளே, உங்கள் ஐந்து மக்களும் ஒருபோதும் அழியமாட்டார்கள்—அர்ஜுனன் இல்லாமலோ, கர்ணனுடனோ, அர்ஜுனனுடனோ, நான் கொல்லப்பட்டால்.
5.146.24
इति कर्णवचः श्रुत्वा कुन्ती दुःखात्प्रवेषती ।
उवाच पुत्रमाश्लिष्य कर्णं धैर्यादकम्पनम् ॥ ५.१४६.२४ ॥
கர்ணனின் இந்தச் சொற்களைக் கேட்ட குந்தி துயரால் நடுங்கி, மகன் கர்ணனைத் தழுவி, அசையாத மனஉறுதியுடன் சொன்னாள்.
5.146.25
एवं वै भाव्यमेतेन क्षयं यास्यन्ति कौरवाः ।
यथा त्वं भाषसे कर्ण दैवं तु बलवत्तरम् ॥ ५.१४६.२५ ॥
கர்ணா, நீ சொல்வது போலவே இதனால் கௌரவர்கள் அழிவார்கள்; ஏனெனில் விதியே மிகவும் வலியது.
5.146.26
त्वया चतुर्णां भ्रातॄणामभयं शत्रुकर्शन ।
दत्तं तत्प्रतिजानीहि सङ्गरप्रतिमोचनम् ॥ ५.१४६.२६ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவளே, நீ நான்கு சகோதரர்களுக்கும் அபயம் அளித்தாய்; போரிலிருந்து விடுதலை என்ற அந்த வாக்குறுதியை உறுதிப்படுத்து.
5.146.27
अनामयं स्वस्ति चेति पृथाथो कर्णमब्रवीत् ।
तां कर्णोऽभ्यवदत्प्रीतस्ततस्तौ जग्मतुः पृथक् ॥ ५.१४६.२७ ॥
"நலமும் மங்கலமும் உண்டாகட்டும்" என்று பிருதா கர்ணனிடம் சொன்னாள். பின்னர் கர்ணன் மகிழ்ச்சியுடன் அவளுக்குப் பதிலளித்தான்; பின் இருவரும் தனித்தனியே சென்றனர்.