Mahābhārata · Adhyāya 5.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.146.1
ततः सूर्यान्निश्चरितां कर्णः शुश्राव भारतीम् ।
दुरत्ययां प्रणयिनीं पितृवद्भास्करेरिताम् ॥ ५.१४६.१ ॥
Da hörte Karṇa die Rede, die von der Sonne ausging, unabwendbar und liebevoll, von der Sonne gesprochen wie ein Vater.
5.146.2
सत्यमाह पृथा वाक्यं कर्ण मातृवचः कुरु ।
श्रेयस्ते स्यान्नरव्याघ्र सर्वमाचरतस्तथा ॥ ५.१४६.२ ॥
Pṛthā hat die Wahrheit gesprochen, Karṇa; folge dem Wort deiner Mutter. Tiger unter den Männern, wenn du all dies tust, wird es dir gut ergehen.
5.146.3
एवमुक्तस्य मात्रा च स्वयं पित्रा च भानुना ।
चचाल नैव कर्णस्य मतिः सत्यधृतेस्तदा ॥ ५.१४६.३ ॥
Obwohl Mutter und Vater Bhānu selbst so zu ihm sprachen, wankte Karṇas Sinn, fest in der Wahrheit, damals nicht.
5.146.4
न चैतच्छ्रद्दधे वाक्यं क्षत्रिये भाषितं त्वया ।
धर्मद्वारं ममैतत्स्यान्नियोगकरणं तव ॥ ५.१४६.४ ॥
Ich glaube nicht an diese Rede, die du zu einem Kṣatriya gesprochen hast. Für mich wäre dies das Tor des Dharma, und es wäre die Ausführung deines Befehls.
5.146.5
अकरोन्मयि यत्पापं भवती सुमहात्ययम् ।
अपाकीर्णोऽस्मि यन्मातस्तद्यशःकीर्तिनाशनम् ॥ ५.१४६.५ ॥
O Mutter, durch den großen sündhaften Frevel, den du an mir begangen hast, bin ich verstoßen; dies zerstört meinen Ruhm und meinen Namen.
5.146.6
अहं चेत्क्षत्रियो जातो न प्राप्तः क्षत्रसत्क्रियाम् ।
त्वत्कृते किं नु पापीयः शत्रुः कुर्यान्ममाहितम् ॥ ५.१४६.६ ॥
Wenn ich als Kṣatriya geboren wurde und doch durch dich die einem Kṣatriya gebührende Ehre nicht erhielt, welchen größeren Schaden könnte mir dann ein frevelhafter Feind zufügen?
5.146.7
क्रियाकाले त्वनुक्रोशमकृत्वा त्वमिमं मम ।
हीनसंस्क्रासमयमद्य मां समचूचुदः ॥ ५.१४६.७ ॥
Karṇa sprach: Zur Zeit des Ritus hast du mir kein Mitgefühl gezeigt, und heute hast du mich in eine Zeit geringerer Weihe gedrängt.
5.146.8
न वै मम हितं पूर्वं मातृवच्चेष्टितं त्वया ।
सा मां संबोधयस्यद्य केवलात्महितैषिणी ॥ ५.१४६.८ ॥
Karṇa sprach: Früher hast du nicht wie eine Mutter für mein Wohl gehandelt; heute sprichst du mich an, nur auf dein eigenes Wohl bedacht.
5.146.9
कृष्णेन सहितात्को वै न व्यथेत धनंजयात् ।
कोद्य भीतं न मां विद्यात्पर्थानां समितिं गतम् ॥ ५.१४६.९ ॥
Karṇa sprach: Wer würde nicht von Dhanaṃjaya bedrängt, der mit Kṛṣṇa zusammen ist? Und wer würde nicht wissen, dass ich, der Furchtsame, heute in die Versammlung der Söhne Pṛthās gegangen bin?
5.146.10
अभ्राता विदितः पूर्वं युद्धकाले प्रकाशितः ।
पाण्डवान्यदि गच्छामि किं मां क्षत्रं वदिष्यति ॥ ५.१४६.१० ॥
Karṇa sprach: Früher war ich meinen Brüdern unbekannt und wurde erst im Augenblick der Schlacht offenbart; wenn ich zu den Pāṇḍavas gehe, was wird die Kriegerkaste von mir sagen?
5.146.11
सर्वकामैः संविभक्तः पूजितश्च यथासुखम् ।
अहं वै धार्तराष्ट्राणां कुर्यां तदफलं कथम् ॥ ५.१४६.११ ॥
Karṇa sprach: Wie könnte ich, mit allen Wünschen versorgt und bequem geehrt, jene fruchtlose Tat für die Söhne Dhṛtarāṣṭras vollbringen?
5.146.12
उपनह्य परैर्वैरं ये मां नित्यमुपासते ।
नमस्कुर्वन्ति च सदा वसवो वासवं यथा ॥ ५.१४६.१२ ॥
Karṇa sprach: Jene, die, Feindschaft gegen andere im Herzen tragend, mir stets dienen und sich stets vor mir verneigen, wie die Vasus vor Vāsava.
5.146.13
मम प्राणेन ये शत्रूञ्शक्ताः प्रतिसमासितुम् ।
मन्यन्ते ते कथं तेषामहं छिन्द्यां मनोरथम् ॥ ५.१४६.१३ ॥
Wie könnte ich den Wunsch derer zunichtemachen, die glauben, mit meinem Lebensatem ihre Feinde besiegen zu können?
5.146.14
मया प्लवेन संग्रामं तितीर्षन्ति दुरत्ययम् ।
अपारे पारकामा ये त्यजेयं तानहं कथम् ॥ ५.१४६.१४ ॥
Wie könnte ich jene verlassen, die mit mir als Floß diese unüberwindliche Schlacht überqueren wollen und im grenzenlosen Meer das andere Ufer begehren?
5.146.15
अयं हि कालः संप्राप्तो धार्तराष्ट्रोपजीविनाम् ।
निर्वेष्टव्यं मया तत्र प्राणानपरिरक्षता ॥ ५.१४६.१५ ॥
Nun ist die Zeit gekommen, die Schuld derer zu begleichen, die vom Brot der Söhne Dhṛtarāṣṭras leben; dort muss ich sie begleichen, ohne mein Leben zu schonen.
5.146.16
कृतार्थाः सुभृता ये हि कृत्यकाले ह्युपस्थिते ।
अनवेक्ष्य कृतं पापा विकुर्वन्त्यनवस्थिताः ॥ ५.१४६.१६ ॥
Jene, deren Ziele erfüllt und die gut versorgt sind, achten, wenn die Stunde der Not kommt, nicht auf die empfangene Wohltat, sondern handeln unbeständig und sündhaft verkehrt.
5.146.17
राजकिल्बिषिणां तेषां भर्तृपिण्डापहारिणाम् ।
नैवायं न परो लोको विद्यते पापकर्मणाम्। ॥ ५.१४६.१७ ॥
Für jene, die sich am König schuldig machen und den Unterhalt ihres Herrn stehlen, gibt es weder diese Welt noch die jenseitige.
5.146.18
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामर्थे योत्स्यामि ते सुतैः ।
बलं च शक्तिं चास्थाय न वै त्वय्यनृतं वदे ॥ ५.१४६.१८ ॥
Um der Söhne Dhṛtarāṣṭras willen werde ich gegen deine Söhne kämpfen; auf meine Kraft und Stärke vertrauend, spreche ich dir gegenüber keine Unwahrheit.
5.146.19
आनृशंस्यमथो वृत्तं रक्षन्सत्पुरुषोचितम् ।
अतोऽर्थकरमप्येतन्न करोम्यद्य ते वचः ॥ ५.१४६.१९ ॥
Da ich Güte und das einem guten Mann geziemende Verhalten bewahre, werde ich heute deine Bitte nicht erfüllen, auch wenn sie nützlich wäre.
5.146.20
न च तेऽयं समारम्भो मयि मोघो भविष्यति ।
वध्यान्विषह्यान्संग्रामे न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ ५.१४६.२० ॥
Deine Bemühung wird mir gegenüber nicht vergeblich sein. Auch wenn ich deine Söhne, die dem Tod verfallen sind, im Kampf besiege, werde ich sie nicht töten.
5.146.21
युधिष्ठिरं च भीमं च यमौ चैवार्जुनादृते ।
अर्जुनेन समं युद्धमपि यौधिष्ठिरे बले ॥ ५.१४६.२१ ॥
Yudhiṣṭhira, Bhīma und die Zwillinge, außer Arjuna; und im Heer Yudhiṣṭhiras werde ich dem Arjuna gleich kämpfen.
5.146.22
अर्जुनं हि निहत्याजौ संप्राप्तं स्यात्फलं मया ।
यशसा चापि युज्येयं निहतः सव्यसाचिना ॥ ५.१४६.२२ ॥
Hätte ich Arjuna im Kampf erschlagen, würde mir die Frucht zuteil, und ich wäre mit Ruhm verbunden; oder ich würde von Savyasācin erschlagen.
5.146.23
न ते जातु नशिष्यन्ति पुत्राः पञ्च यशस्विनि ।
निरर्जुनाः सकर्णा वा सार्जुना वा हते मयि ॥ ५.१४६.२३ ॥
O Ruhmreiche, deine fünf Söhne werden niemals zugrunde gehen — ohne Arjuna, mit Karṇa oder mit Arjuna —, wenn ich erschlagen bin.
5.146.24
इति कर्णवचः श्रुत्वा कुन्ती दुःखात्प्रवेषती ।
उवाच पुत्रमाश्लिष्य कर्णं धैर्यादकम्पनम् ॥ ५.१४६.२४ ॥
Als Kuntī diese Worte Karṇas hörte, umarmte sie, vor Kummer zitternd, ihren Sohn Karṇa und sprach, unerschütterlich in ihrer Standhaftigkeit.
5.146.25
एवं वै भाव्यमेतेन क्षयं यास्यन्ति कौरवाः ।
यथा त्वं भाषसे कर्ण दैवं तु बलवत्तरम् ॥ ५.१४६.२५ ॥
So muss es sein: Durch dies werden die Kauravas zugrunde gehen, wie du sagst, o Karṇa, denn das Schicksal ist weit stärker.
5.146.26
त्वया चतुर्णां भ्रातॄणामभयं शत्रुकर्शन ।
दत्तं तत्प्रतिजानीहि सङ्गरप्रतिमोचनम् ॥ ५.१४६.२६ ॥
O Bezwingerin der Feinde, du hast meinen vier Brüdern Sicherheit gegeben; bekräftige jenes Versprechen der Befreiung vom Kampf.
5.146.27
अनामयं स्वस्ति चेति पृथाथो कर्णमब्रवीत् ।
तां कर्णोऽभ्यवदत्प्रीतस्ततस्तौ जग्मतुः पृथक् ॥ ५.१४६.२७ ॥
»Möge es dir wohl und gut ergehen«, sprach Pṛthā zu Karṇa. Da antwortete ihr Karṇa erfreut, und die beiden gingen getrennt voneinander fort.