Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.146

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

5.146.1

ततः सूर्यान्निश्चरितां कर्णः शुश्राव भारतीम् ।
दुरत्ययां प्रणयिनीं पितृवद्भास्करेरिताम् ॥ ५.१४६.१ ॥

ତା'ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ନିଃସୃତ ସେହି ବାଣୀ କର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣିଲେ। ତାହା ଅଟଳ, ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ, ପିତାଙ୍କ ପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ଥିଲା।

5.146.2

सत्यमाह पृथा वाक्यं कर्ण मातृवचः कुरु ।
श्रेयस्ते स्यान्नरव्याघ्र सर्वमाचरतस्तथा ॥ ५.१४६.२ ॥

ପୃଥା ସତ୍ୟ କହିଛନ୍ତି, କର୍ଣ୍ଣ। ମାତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କର। ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ଏପରି ସବୁ କଲେ ତୁମର କଲ୍ୟାଣ ହେବ।

5.146.3

एवमुक्तस्य मात्रा च स्वयं पित्रा च भानुना ।
चचाल नैव कर्णस्य मतिः सत्यधृतेस्तदा ॥ ५.१४६.३ ॥

ମାତା ଓ ସ୍ୱୟଂ ପିତା ଭାନୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏପରି କହିଲେ ମଧ୍ୟ, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ମନ ସେତେବେଳେ ଟଳିଲା ନାହିଁ।

5.146.4

न चैतच्छ्रद्दधे वाक्यं क्षत्रिये भाषितं त्वया ।
धर्मद्वारं ममैतत्स्यान्नियोगकरणं तव ॥ ५.१४६.४ ॥

କ୍ଷତ୍ରିୟକୁ ତୁମେ କହିଥିବା ଏହି ବାକ୍ୟରେ ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ନାହିଁ। ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଧର୍ମର ଦ୍ୱାର ହେବ; ଏହା ତୁମ ଆଦେଶ ପାଳନ ହେବ।

5.146.5

अकरोन्मयि यत्पापं भवती सुमहात्ययम् ।
अपाकीर्णोऽस्मि यन्मातस्तद्यशःकीर्तिनाशनम् ॥ ५.१४६.५ ॥

ହେ ମାତା, ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ମହାପାପରୂପ ଅପରାଧ କରିଛ, ତାହାରେ ମୁଁ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଛି। ଏହା ମୋ ଯଶ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ନାଶ କରେ।

5.146.6

अहं चेत्क्षत्रियो जातो न प्राप्तः क्षत्रसत्क्रियाम् ।
त्वत्कृते किं नु पापीयः शत्रुः कुर्यान्ममाहितम् ॥ ५.१४६.६ ॥

ମୁଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ରୂପେ ଜନ୍ମିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଯୋଗୁ କ୍ଷତ୍ରିୟୋଚିତ ସମ୍ମାନ ପାଇ ନାହିଁ, ତେବେ ପାପୀ ଶତ୍ରୁ ମୋର ଆଉ କଣ ଅହିତ କରିବ?

5.146.7

क्रियाकाले त्वनुक्रोशमकृत्वा त्वमिमं मम ।
हीनसंस्क्रासमयमद्य मां समचूचुदः ॥ ५.१४६.७ ॥

କର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ: ସଂସ୍କାର କାଳରେ ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତି ଦୟା କରିନାହଁ; ଆଜି ହୀନ ସଂସ୍କାର ସମୟକୁ ତୁମେ ମୋତେ ଠେଲିଦେଲ।

5.146.8

न वै मम हितं पूर्वं मातृवच्चेष्टितं त्वया ।
सा मां संबोधयस्यद्य केवलात्महितैषिणी ॥ ५.१४६.८ ॥

କର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ: ପୂର୍ବରେ ମାତା ପରି ତୁମେ ମୋ ହିତ ପାଇଁ ଆଚରଣ କରିନାହଁ; ଆଜି କେବଳ ନିଜ ହିତ ଇଚ୍ଛାରେ ତୁମେ ମୋତେ ଡାକୁଛ।

5.146.9

कृष्णेन सहितात्को वै न व्यथेत धनंजयात् ।
कोद्य भीतं न मां विद्यात्पर्थानां समितिं गतम् ॥ ५.१४६.९ ॥

କର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ: କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କିଏ ବ୍ୟଥିତ ନ ହେବ? ଆଜି ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସଭାକୁ ଯାଇଥିବା ଭୀତ ମୋତେ କିଏ ନ ଜାଣିବ?

5.146.10

अभ्राता विदितः पूर्वं युद्धकाले प्रकाशितः ।
पाण्डवान्यदि गच्छामि किं मां क्षत्रं वदिष्यति ॥ ५.१४६.१० ॥

କର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ: ପୂର୍ବରେ ମୁଁ ଭାଇମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜ୍ଞାତ ଥିଲି; ଯୁଦ୍ଧକାଳରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲି; ଯଦି ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ମୋତେ କ'ଣ କହିବେ?

5.146.11

सर्वकामैः संविभक्तः पूजितश्च यथासुखम् ।
अहं वै धार्तराष्ट्राणां कुर्यां तदफलं कथम् ॥ ५.१४६.११ ॥

କର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ବାଣ୍ଟି ହୋଇ, ସୁଖରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ମୁଁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ନିଷ୍ଫଳ କର୍ମ କିପରି କରିବି?

5.146.12

उपनह्य परैर्वैरं ये मां नित्यमुपासते ।
नमस्कुर्वन्ति च सदा वसवो वासवं यथा ॥ ५.१४६.१२ ॥

କର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ: ଶତ୍ରୁତାକୁ ଭିତରେ ବାନ୍ଧି ଯେଉଁମାନେ ସଦା ମୋର ସେବା କରନ୍ତି ଏବଂ ବସୁଗଣ ଯେପରି ବାସବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।

5.146.13

मम प्राणेन ये शत्रूञ्शक्ताः प्रतिसमासितुम् ।
मन्यन्ते ते कथं तेषामहं छिन्द्यां मनोरथम् ॥ ५.१४६.१३ ॥

ମୋ ପ୍ରାଣର ବଳରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ବୋଲି ଯେଉଁମାନେ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ମୁଁ କିପରି ଛେଦନ କରିବି?

5.146.14

मया प्लवेन संग्रामं तितीर्षन्ति दुरत्ययम् ।
अपारे पारकामा ये त्यजेयं तानहं कथम् ॥ ५.१४६.१४ ॥

ମୋତେ ଭେଳା କରି ଏହି ଦୁସ୍ତର ଯୁଦ୍ଧ ପାର ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ଅପାର ସମୁଦ୍ରରେ ଅପର କୂଳ କାମନା କରୁଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ କିପରି ତ୍ୟାଗ କରିବି?

5.146.15

अयं हि कालः संप्राप्तो धार्तराष्ट्रोपजीविनाम् ।
निर्वेष्टव्यं मया तत्र प्राणानपरिरक्षता ॥ ५.१४६.१५ ॥

ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଅନ୍ନରେ ଜୀବନଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଋଣ ପରିଶୋଧ କରିବାର ସମୟ ଏବେ ଆସିଛି; ସେଠାରେ ମୁଁ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ନ କରି ତାହା ପରିଶୋଧ କରିବି।

5.146.16

कृतार्थाः सुभृता ये हि कृत्यकाले ह्युपस्थिते ।
अनवेक्ष्य कृतं पापा विकुर्वन्त्यनवस्थिताः ॥ ५.१४६.१६ ॥

ଯେଉଁମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଛି ଓ ଯେଉଁମାନେ ଭଲ ଭାବେ ପୋଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦରକାର ସମୟ ଆସିଲେ କରାଯାଇଥିବା ଉପକାରକୁ ଅଣଦେଖା କରି, ଚଞ୍ଚଳ ଓ ପାପୀ ହୋଇ ବିପରୀତ ଆଚରଣ କରନ୍ତି।

5.146.17

राजकिल्बिषिणां तेषां भर्तृपिण्डापहारिणाम् ।
नैवायं न परो लोको विद्यते पापकर्मणाम्। ॥ ५.१४६.१७ ॥

ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅପରାଧୀ ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନ୍ନ ହରଣକାରୀ ସେହି ପାପକର୍ମୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏ ଲୋକ ନାହିଁ କି ପରଲୋକ ନାହିଁ।

5.146.18

धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामर्थे योत्स्यामि ते सुतैः ।
बलं च शक्तिं चास्थाय न वै त्वय्यनृतं वदे ॥ ५.१४६.१८ ॥

ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି; ନିଜ ବଳ ଓ ଶକ୍ତିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ମୁଁ ତୁମ ନିକଟରେ କେବେ ମିଥ୍ୟା କହେ ନାହିଁ।

5.146.19

आनृशंस्यमथो वृत्तं रक्षन्सत्पुरुषोचितम् ।
अतोऽर्थकरमप्येतन्न करोम्यद्य ते वचः ॥ ५.१४६.१९ ॥

କୋମଳତା ଓ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ଉଚିତ ଆଚରଣ ରକ୍ଷାକାରୀ ମୁଁ, ତେଣୁ ଆଜି ଆପଣଙ୍କ ଏ କଥା, ଯଦିଓ ଲାଭକାରୀ, କରିବି ନାହିଁ।

5.146.20

न च तेऽयं समारम्भो मयि मोघो भविष्यति ।
वध्यान्विषह्यान्संग्रामे न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ ५.१४६.२० ॥

ଆପଣଙ୍କ ଏହି ପ୍ରୟାସ ମୋ ବିଷୟରେ ବ୍ୟର୍ଥ ହେବ ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ମାରିବି ନାହିଁ।

5.146.21

युधिष्ठिरं च भीमं च यमौ चैवार्जुनादृते ।
अर्जुनेन समं युद्धमपि यौधिष्ठिरे बले ॥ ५.१४६.२१ ॥

ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମ ଓ ଯମଜ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ—ଅର୍ଜୁନ ବ୍ୟତୀତ; ଏବଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସେନାରେ ଅର୍ଜୁନ ସହ ସମାନ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।

5.146.22

अर्जुनं हि निहत्याजौ संप्राप्तं स्यात्फलं मया ।
यशसा चापि युज्येयं निहतः सव्यसाचिना ॥ ५.१४६.२२ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ ମୋର ଫଳ ମିଳିବ; ଏବଂ ଯଶ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେବି, କିମ୍ବା ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୋଇ।

5.146.23

न ते जातु नशिष्यन्ति पुत्राः पञ्च यशस्विनि ।
निरर्जुनाः सकर्णा वा सार्जुना वा हते मयि ॥ ५.१४६.२३ ॥

ହେ ଯଶସ୍ୱିନୀ, ଆପଣଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର କେବେ ବି ନଷ୍ଟ ହେବେ ନାହିଁ—ଅର୍ଜୁନ ବିନା, କର୍ଣ୍ଣ ସହ, କିମ୍ବା ଅର୍ଜୁନ ସହ, ମୋ ନିହତ ହେଲେ।

5.146.24

इति कर्णवचः श्रुत्वा कुन्ती दुःखात्प्रवेषती ।
उवाच पुत्रमाश्लिष्य कर्णं धैर्यादकम्पनम् ॥ ५.१४६.२४ ॥

କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ଏ କଥା ଶୁଣି ଦୁଃଖରେ କମ୍ପି କୁନ୍ତୀ ପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ଅଚଳ ହୋଇ କହିଲେ।

5.146.25

एवं वै भाव्यमेतेन क्षयं यास्यन्ति कौरवाः ।
यथा त्वं भाषसे कर्ण दैवं तु बलवत्तरम् ॥ ५.१४६.२५ ॥

ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ, ସେପରି ହେବ; ଏଥିରେ କୌରବମାନେ ବିନାଶ ପାଇବେ, କାରଣ ଦୈବ ଅଧିକ ବଳବାନ।

5.146.26

त्वया चतुर्णां भ्रातॄणामभयं शत्रुकर्शन ।
दत्तं तत्प्रतिजानीहि सङ्गरप्रतिमोचनम् ॥ ५.१४६.२६ ॥

ହେ ଶତ୍ରୁଦମନକାରିଣୀ, ତୁମେ ମୋ ଚାରି ଭାଇଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେଇଛ; ଯୁଦ୍ଧରୁ ମୁକ୍ତିର ସେହି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ସ୍ୱୀକାର କର।

5.146.27

अनामयं स्वस्ति चेति पृथाथो कर्णमब्रवीत् ।
तां कर्णोऽभ्यवदत्प्रीतस्ततस्तौ जग्मतुः पृथक् ॥ ५.१४६.२७ ॥

"କୁଶଳ ଓ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ" ଏହା କହି ପୃଥା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ। ତାପରେ କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ; ଏହାପରେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଚାଲିଗଲେ।