Mahābhārata · Adhyāya 5.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.146.1
ततः सूर्यान्निश्चरितां कर्णः शुश्राव भारतीम् ।
दुरत्ययां प्रणयिनीं पितृवद्भास्करेरिताम् ॥ ५.१४६.१ ॥
Então Karṇa ouviu a palavra que saiu do sol, inescapável e afetuosa, proferida pelo sol como um pai.
5.146.2
सत्यमाह पृथा वाक्यं कर्ण मातृवचः कुरु ।
श्रेयस्ते स्यान्नरव्याघ्र सर्वमाचरतस्तथा ॥ ५.१४६.२ ॥
Pṛthā disse a verdade, Karṇa; siga a palavra de tua mãe. Tigre entre os homens, se fizeres tudo isso, será bom para ti.
5.146.3
एवमुक्तस्य मात्रा च स्वयं पित्रा च भानुना ।
चचाल नैव कर्णस्य मतिः सत्यधृतेस्तदा ॥ ५.१४६.३ ॥
Embora assim falassem a mãe e o próprio pai Bhānu, a mente de Karṇa, firme na verdade, não vacilou então.
5.146.4
न चैतच्छ्रद्दधे वाक्यं क्षत्रिये भाषितं त्वया ।
धर्मद्वारं ममैतत्स्यान्नियोगकरणं तव ॥ ५.१४६.४ ॥
Não confio nesta palavra que disseste a um kṣatriya. Para mim seria a porta do dharma, e seria cumprir a tua ordem.
5.146.5
अकरोन्मयि यत्पापं भवती सुमहात्ययम् ।
अपाकीर्णोऽस्मि यन्मातस्तद्यशःकीर्तिनाशनम् ॥ ५.१४६.५ ॥
Ó mãe, pela grande transgressão pecaminosa que cometeste contra mim, sou rejeitado; isto destrói minha fama e renome.
5.146.6
अहं चेत्क्षत्रियो जातो न प्राप्तः क्षत्रसत्क्रियाम् ।
त्वत्कृते किं नु पापीयः शत्रुः कुर्यान्ममाहितम् ॥ ५.१४६.६ ॥
Se nasci kṣatriya e, por tua causa, não recebi a honra devida a um kṣatriya, que mal maior poderia me causar um inimigo perverso?
5.146.7
क्रियाकाले त्वनुक्रोशमकृत्वा त्वमिमं मम ।
हीनसंस्क्रासमयमद्य मां समचूचुदः ॥ ५.१४६.७ ॥
Karṇa disse: No momento do rito não me mostraste compaixão, e hoje me empurraste para um tempo de consagração diminuída.
5.146.8
न वै मम हितं पूर्वं मातृवच्चेष्टितं त्वया ।
सा मां संबोधयस्यद्य केवलात्महितैषिणी ॥ ५.१४६.८ ॥
Karṇa disse: Antes não agiste pelo meu bem como uma mãe; hoje, buscando apenas o teu próprio bem, dirijes-te a mim.
5.146.9
कृष्णेन सहितात्को वै न व्यथेत धनंजयात् ।
कोद्य भीतं न मां विद्यात्पर्थानां समितिं गतम् ॥ ५.१४६.९ ॥
Karṇa disse: Quem não se afligiria com Dhanaṃjaya, acompanhado de Kṛṣṇa? E quem não saberia que eu, o temeroso, entrei hoje na assembleia dos filhos de Pṛthā?
5.146.10
अभ्राता विदितः पूर्वं युद्धकाले प्रकाशितः ।
पाण्डवान्यदि गच्छामि किं मां क्षत्रं वदिष्यति ॥ ५.१४६.१० ॥
Karṇa disse: Antes eu era desconhecido dos meus irmãos e só fui revelado no tempo da batalha; se eu for aos Pāṇḍavas, o que dirá de mim a casta guerreira?
5.146.11
सर्वकामैः संविभक्तः पूजितश्च यथासुखम् ।
अहं वै धार्तराष्ट्राणां कुर्यां तदफलं कथम् ॥ ५.१४६.११ ॥
Karṇa disse: Tendo sido atendido em todos os desejos e honrado com conforto, como eu poderia realizar aquele ato infrutífero em favor dos filhos de Dhṛtarāṣṭra?
5.146.12
उपनह्य परैर्वैरं ये मां नित्यमुपासते ।
नमस्कुर्वन्ति च सदा वसवो वासवं यथा ॥ ५.१४६.१२ ॥
Karṇa disse: Aqueles que, atando a inimizade contra outros, sempre me servem e sempre se inclinam diante de mim, como os Vasus se inclinam diante de Vāsava.
5.146.13
मम प्राणेन ये शत्रूञ्शक्ताः प्रतिसमासितुम् ।
मन्यन्ते ते कथं तेषामहं छिन्द्यां मनोरथम् ॥ ५.१४६.१३ ॥
Como poderia eu frustrar o desejo daqueles que pensam poder vencer seus inimigos com o meu sopro de vida?
5.146.14
मया प्लवेन संग्रामं तितीर्षन्ति दुरत्ययम् ।
अपारे पारकामा ये त्यजेयं तानहं कथम् ॥ ५.१४६.१४ ॥
Como poderia abandonar aqueles que querem atravessar esta batalha intransponível usando-me como jangada, desejando a outra margem de um mar sem fim?
5.146.15
अयं हि कालः संप्राप्तो धार्तराष्ट्रोपजीविनाम् ।
निर्वेष्टव्यं मया तत्र प्राणानपरिरक्षता ॥ ५.१४६.१५ ॥
Chegou o momento de pagar a dívida daqueles que vivem do sustento dos filhos de Dhṛtarāṣṭra; ali devo quitá-la, sem poupar minha vida.
5.146.16
कृतार्थाः सुभृता ये हि कृत्यकाले ह्युपस्थिते ।
अनवेक्ष्य कृतं पापा विकुर्वन्त्यनवस्थिताः ॥ ५.१४६.१६ ॥
Aqueles que, tendo seus fins cumpridos e bem sustentados, ao chegar o momento da necessidade desprezam o favor recebido e, instáveis e pecadores, agem perversamente.
5.146.17
राजकिल्बिषिणां तेषां भर्तृपिण्डापहारिणाम् ।
नैवायं न परो लोको विद्यते पापकर्मणाम्। ॥ ५.१४६.१७ ॥
Para aqueles culpados perante o rei, que roubam o sustento de seu senhor, não existe nem este mundo nem o outro.
5.146.18
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामर्थे योत्स्यामि ते सुतैः ।
बलं च शक्तिं चास्थाय न वै त्वय्यनृतं वदे ॥ ५.१४६.१८ ॥
Pelo bem dos filhos de Dhṛtarāṣṭra, lutarei contra os teus filhos; confiando em minha força e poder, não te digo nenhuma mentira.
5.146.19
आनृशंस्यमथो वृत्तं रक्षन्सत्पुरुषोचितम् ।
अतोऽर्थकरमप्येतन्न करोम्यद्य ते वचः ॥ ५.१४६.१९ ॥
Guardando a bondade e a conduta digna de um homem bom, por isso não farei hoje o teu pedido, ainda que fosse proveitoso.
5.146.20
न च तेऽयं समारम्भो मयि मोघो भविष्यति ।
वध्यान्विषह्यान्संग्रामे न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ ५.१४६.२० ॥
Teu esforço a meu respeito não será em vão. Ainda que eu vença teus filhos, que são passíveis de morte, na batalha, não os matarei.
5.146.21
युधिष्ठिरं च भीमं च यमौ चैवार्जुनादृते ।
अर्जुनेन समं युद्धमपि यौधिष्ठिरे बले ॥ ५.१४६.२१ ॥
Yudhiṣṭhira, Bhīma e os gêmeos, exceto Arjuna; e no exército de Yudhiṣṭhira combaterei em igualdade com Arjuna.
5.146.22
अर्जुनं हि निहत्याजौ संप्राप्तं स्यात्फलं मया ।
यशसा चापि युज्येयं निहतः सव्यसाचिना ॥ ५.१४६.२२ ॥
Tendo matado Arjuna na batalha, eu alcançaria o fruto, e me uniria à fama; ou seria morto por Savyasācin.
5.146.23
न ते जातु नशिष्यन्ति पुत्राः पञ्च यशस्विनि ।
निरर्जुनाः सकर्णा वा सार्जुना वा हते मयि ॥ ५.१४६.२३ ॥
Ó gloriosa, teus cinco filhos jamais perecerão — sem Arjuna, com Karṇa ou com Arjuna — quando eu for morto.
5.146.24
इति कर्णवचः श्रुत्वा कुन्ती दुःखात्प्रवेषती ।
उवाच पुत्रमाश्लिष्य कर्णं धैर्यादकम्पनम् ॥ ५.१४६.२४ ॥
Ao ouvir as palavras de Karṇa, Kuntī, tremendo de dor, abraçou seu filho Karṇa e falou, inabalável em sua firmeza.
5.146.25
एवं वै भाव्यमेतेन क्षयं यास्यन्ति कौरवाः ।
यथा त्वं भाषसे कर्ण दैवं तु बलवत्तरम् ॥ ५.१४६.२५ ॥
Assim deve ser: por isso os Kauravas perecerão, como dizes, ó Karṇa, pois o destino é muito mais poderoso.
5.146.26
त्वया चतुर्णां भ्रातॄणामभयं शत्रुकर्शन ।
दत्तं तत्प्रतिजानीहि सङ्गरप्रतिमोचनम् ॥ ५.१४६.२६ ॥
Ó domadora de inimigos, deste segurança aos meus quatro irmãos; confirma essa promessa de libertá-los da batalha.
5.146.27
अनामयं स्वस्ति चेति पृथाथो कर्णमब्रवीत् ।
तां कर्णोऽभ्यवदत्प्रीतस्ततस्तौ जग्मतुः पृथक् ॥ ५.१४६.२७ ॥
«Que haja bem-estar e prosperidade», disse Pṛthā a Karṇa. Então Karṇa, satisfeito, respondeu-lhe, e os dois partiram separadamente.