మహాభారతం · అధ్యాయం 5.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.146.1
ततः सूर्यान्निश्चरितां कर्णः शुश्राव भारतीम् ।
दुरत्ययां प्रणयिनीं पितृवद्भास्करेरिताम् ॥ ५.१४६.१ ॥
అప్పుడు సూర్యుని నుండి వెలువడిన ఆ వాణిని కర్ణుడు విన్నాడు. అది తప్పించుకోలేనిది, ప్రేమపూర్ణమైనది, తండ్రివలె సూర్యుడు పలికినది.
5.146.2
सत्यमाह पृथा वाक्यं कर्ण मातृवचः कुरु ।
श्रेयस्ते स्यान्नरव्याघ्र सर्वमाचरतस्तथा ॥ ५.१४६.२ ॥
పృథ నిజమే చెప్పింది, కర్ణా. తల్లి మాటను పాటించు. నరవ్యాఘ్రా, అలా అన్నీ చేస్తే నీకు మేలు కలుగుతుంది.
5.146.3
एवमुक्तस्य मात्रा च स्वयं पित्रा च भानुना ।
चचाल नैव कर्णस्य मतिः सत्यधृतेस्तदा ॥ ५.१४६.३ ॥
తల్లి చేతా, స్వయంగా తండ్రి భానువు చేతా ఈ విధంగా చెప్పబడినా, సత్యనిష్ఠుడైన కర్ణుని మనస్సు అప్పుడు కదలలేదు.
5.146.4
न चैतच्छ्रद्दधे वाक्यं क्षत्रिये भाषितं त्वया ।
धर्मद्वारं ममैतत्स्यान्नियोगकरणं तव ॥ ५.१४६.४ ॥
ఒక క్షత్రియునితో నీవు చెప్పిన ఈ మాటను నేను నమ్మలేను. ఇది నాకు ధర్మ ద్వారం; ఇది నీ ఆజ్ఞను నెరవేర్చడమే.
5.146.5
अकरोन्मयि यत्पापं भवती सुमहात्ययम् ।
अपाकीर्णोऽस्मि यन्मातस्तद्यशःकीर्तिनाशनम् ॥ ५.१४६.५ ॥
అమ్మా, నీవు నాకు చేసిన ఈ ఘోర పాపాతిక్రమం వల్ల నేను విడిచిపెట్టబడ్డవాడినయ్యాను. ఇది నా యశస్సును, కీర్తిని నశింపజేస్తుంది.
5.146.6
अहं चेत्क्षत्रियो जातो न प्राप्तः क्षत्रसत्क्रियाम् ।
त्वत्कृते किं नु पापीयः शत्रुः कुर्यान्ममाहितम् ॥ ५.१४६.६ ॥
నేను క్షత్రియునిగా పుట్టినప్పటికీ, నీ వల్ల క్షత్రియ గౌరవాన్ని పొందలేకపోతే, పాపాత్ముడైన శత్రువు నాకు ఇంకేం అపకారం చేయగలడు?
5.146.7
क्रियाकाले त्वनुक्रोशमकृत्वा त्वमिमं मम ।
हीनसंस्क्रासमयमद्य मां समचूचुदः ॥ ५.१४६.७ ॥
కర్ణుడు ఇలా అన్నాడు: సంస్కార కాలంలో నీవు నాపై కరుణ చూపలేదు; ఈ రోజు నన్ను హీన సంస్కార సమయానికి నెట్టావు.
5.146.8
न वै मम हितं पूर्वं मातृवच्चेष्टितं त्वया ।
सा मां संबोधयस्यद्य केवलात्महितैषिणी ॥ ५.१४६.८ ॥
కర్ణుడు ఇలా అన్నాడు: పూర్వం తల్లిలా నా హితం కోసం నీవు ప్రవర్తించలేదు; ఈ రోజు కేవలం నీ స్వహితాన్ని కోరుతూ నన్ను పిలుస్తున్నావు.
5.146.9
कृष्णेन सहितात्को वै न व्यथेत धनंजयात् ।
कोद्य भीतं न मां विद्यात्पर्थानां समितिं गतम् ॥ ५.१४६.९ ॥
కర్ణుడు ఇలా అన్నాడు: కృష్ణునితో కూడిన ధనంజయుని వల్ల ఎవరు బాధపడరు? ఈ రోజు పృథ కుమారుల సభకు వెళ్ళిన భయపడిన నన్ను ఎవరు గుర్తించరు?
5.146.10
अभ्राता विदितः पूर्वं युद्धकाले प्रकाशितः ।
पाण्डवान्यदि गच्छामि किं मां क्षत्रं वदिष्यति ॥ ५.१४६.१० ॥
కర్ణుడు ఇలా అన్నాడు: పూర్వం నేను సోదరులకు తెలియనివాడను; యుద్ధకాలంలో వెల్లడయ్యాను; నేను పాండవుల వద్దకు వెళితే క్షత్రియులు నన్ను ఏమంటారు?
5.146.11
सर्वकामैः संविभक्तः पूजितश्च यथासुखम् ।
अहं वै धार्तराष्ट्राणां कुर्यां तदफलं कथम् ॥ ५.१४६.११ ॥
కర్ణుడు ఇలా అన్నాడు: అన్ని కోరికలతో పంచుకొనబడి, సుఖంగా గౌరవించబడిన నేను, ధృతరాష్ట్ర కుమారుల పట్ల ఆ ఫలహీనమైన కార్యాన్ని ఎలా చేయగలను?
5.146.12
उपनह्य परैर्वैरं ये मां नित्यमुपासते ।
नमस्कुर्वन्ति च सदा वसवो वासवं यथा ॥ ५.१४६.१२ ॥
కర్ణుడు ఇలా అన్నాడు: శత్రుత్వాన్ని కట్టుకొని ఎల్లప్పుడూ నన్ను సేవించేవారు, వసువులు వాసవుణ్ణి నమస్కరించినట్లు నన్ను నమస్కరించేవారు.
5.146.13
मम प्राणेन ये शत्रूञ्शक्ताः प्रतिसमासितुम् ।
मन्यन्ते ते कथं तेषामहं छिन्द्यां मनोरथम् ॥ ५.१४६.१३ ॥
నా ప్రాణబలంతో శత్రువులను ఎదుర్కొని జయించగలమని భావించేవారి కోరికను నేను ఎలా ఛేదించగలను?
5.146.14
मया प्लवेन संग्रामं तितीर्षन्ति दुरत्ययम् ।
अपारे पारकामा ये त्यजेयं तानहं कथम् ॥ ५.१४६.१४ ॥
నన్ను నావగా చేసుకుని దాటలేని ఈ యుద్ధాన్ని దాటాలనుకునేవారిని, అపారసముద్రంలో అవతలి తీరాన్ని కోరేవారిని నేను ఎలా విడిచిపెట్టగలను?
5.146.15
अयं हि कालः संप्राप्तो धार्तराष्ट्रोपजीविनाम् ।
निर्वेष्टव्यं मया तत्र प्राणानपरिरक्षता ॥ ५.१४६.१५ ॥
ధృతరాష్ట్రుని కుమారుల అన్నంతో జీవిస్తున్నవారికి ఋణం తీర్చవలసిన సమయం ఇప్పుడు వచ్చింది; అక్కడ నేను నా ప్రాణాలను రక్షించుకోకుండా ఆ ఋణం తీర్చాలి.
5.146.16
कृतार्थाः सुभृता ये हि कृत्यकाले ह्युपस्थिते ।
अनवेक्ष्य कृतं पापा विकुर्वन्त्यनवस्थिताः ॥ ५.१४६.१६ ॥
తమ కార్యం నెరవేరి బాగా పోషింపబడినవారు, అవసరం వచ్చిన సమయంలో చేసిన ఉపకారాన్ని పట్టించుకోక, చపలులూ పాపులూ అయి విపరీతంగా ప్రవర్తిస్తారు.
5.146.17
राजकिल्बिषिणां तेषां भर्तृपिण्डापहारिणाम् ।
नैवायं न परो लोको विद्यते पापकर्मणाम्। ॥ ५.१४६.१७ ॥
రాజుకు అపరాధులై, యజమాని అన్నాన్ని అపహరించే ఆ పాపకర్మలకు ఈ లోకమూ లేదు, పరలోకమూ లేదు.
5.146.18
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामर्थे योत्स्यामि ते सुतैः ।
बलं च शक्तिं चास्थाय न वै त्वय्यनृतं वदे ॥ ५.१४६.१८ ॥
ధృతరాష్ట్రుని కుమారుల కొరకు నేను నీ కుమారులతో యుద్ధం చేస్తాను; నా బలాన్ని, శక్తిని ఆశ్రయించి, నీతో అసత్యం పలకను.
5.146.19
आनृशंस्यमथो वृत्तं रक्षन्सत्पुरुषोचितम् ।
अतोऽर्थकरमप्येतन्न करोम्यद्य ते वचः ॥ ५.१४६.१९ ॥
దయను, సత్పురుషులకు తగిన ప్రవర్తనను కాపాడుతూ, అందువల్ల ఈ రోజు మీ ఈ మాటను, ఇది ప్రయోజనకరమైనప్పటికీ, నేను చేయను.
5.146.20
न च तेऽयं समारम्भो मयि मोघो भविष्यति ।
वध्यान्विषह्यान्संग्रामे न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ ५.१४६.२० ॥
మీ ఈ ప్రయత్నం నా విషయంలో వ్యర్థం కాదు. యుద్ధంలో వధ్యులైన మీ కుమారులను జయించినప్పటికీ నేను చంపను.
5.146.21
युधिष्ठिरं च भीमं च यमौ चैवार्जुनादृते ।
अर्जुनेन समं युद्धमपि यौधिष्ठिरे बले ॥ ५.१४६.२१ ॥
యుధిష్ఠిరుని, భీముని, ఇద్దరు యమళులను అర్జునుడు తప్ప, యుధిష్ఠిరుని సైన్యంలో అర్జునునితో సమానంగా యుద్ధం చేస్తాను.
5.146.22
अर्जुनं हि निहत्याजौ संप्राप्तं स्यात्फलं मया ।
यशसा चापि युज्येयं निहतः सव्यसाचिना ॥ ५.१४६.२२ ॥
యుద్ధంలో అర్జునుని చంపితే నాకు ఫలం లభిస్తుంది; కీర్తితో కూడి ఉంటాను, లేదా సవ్యసాచి అర్జునుని చేత చంపబడి.
5.146.23
न ते जातु नशिष्यन्ति पुत्राः पञ्च यशस्विनि ।
निरर्जुनाः सकर्णा वा सार्जुना वा हते मयि ॥ ५.१४६.२३ ॥
ఓ యశస్విని, మీ ఐదుగురు కుమారులు ఎప్పుడూ నశించరు—అర్జునుడు లేకుండా, కర్ణునితో, లేదా అర్జునునితో సహా, నేను చంపబడినప్పుడు.
5.146.24
इति कर्णवचः श्रुत्वा कुन्ती दुःखात्प्रवेषती ।
उवाच पुत्रमाश्लिष्य कर्णं धैर्यादकम्पनम् ॥ ५.१४६.२४ ॥
కర్ణుని ఈ మాటలు విని, దుఃఖంతో వణుకుతూ కుంతి కుమారుడైన కర్ణుని కౌగిలించుకొని, ధైర్యంతో చలించకుండా ఇలా అంది.
5.146.25
एवं वै भाव्यमेतेन क्षयं यास्यन्ति कौरवाः ।
यथा त्वं भाषसे कर्ण दैवं तु बलवत्तरम् ॥ ५.१४६.२५ ॥
కర్ణా, నీవు చెప్పినట్లుగానే ఇదే కారణంగా కౌరవులు నశిస్తారు; దైవమే అత్యంత బలవంతమైనది.
5.146.26
त्वया चतुर्णां भ्रातॄणामभयं शत्रुकर्शन ।
दत्तं तत्प्रतिजानीहि सङ्गरप्रतिमोचनम् ॥ ५.१४६.२६ ॥
శత్రువులను అణచువాడా, నీవు నా నలుగురు సోదరులకు అభయం ఇచ్చావు; యుద్ధం నుండి విడుదల అనే ఆ మాటను ధృవపరచుము.
5.146.27
अनामयं स्वस्ति चेति पृथाथो कर्णमब्रवीत् ।
तां कर्णोऽभ्यवदत्प्रीतस्ततस्तौ जग्मतुः पृथक् ॥ ५.१४६.२७ ॥
"క్షేమమూ మంగళమూ కలుగుగాక" అని పృథ కర్ణునితో అంది. అప్పుడు కర్ణుడు సంతోషంతో ఆమెకు సమాధానమిచ్చాడు; తరువాత ఇద్దరూ వేర్వేరుగా వెళ్లారు.