مهابهاراتا · أدهيايا 5.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.147.1
आगम्य हास्तिनपुरादुपप्लाव्यमरिन्दमः ।
पाण्डवानां यथावृत्तं केशवः सर्वमुक्तवान् ॥ ५.१४७.१ ॥
جاء كيشافا، مُخضِع الأعداء، من هاستيناپورا إلى أوبابلافيا، وأخبر البانديافيين بكل ما جرى كما حدث تماماً.
5.147.2
संभाष्य सुचिरं कालं मन्त्रयित्वा पुनः पुनः ।
स्वमेव भवनं शौरिर्विश्रमार्थं जगाम ह ॥ ५.१४७.२ ॥
بعد أن تحدث طويلاً وتشاور مراراً وتكراراً، ذهب شوري إلى مسكنه ليستريح.
5.147.3
विसृज्य सर्वान्नृपतीन्विराटप्रमुखांस्तदा ।
पाण्डवा भ्रातरः पञ्च भानावस्तंगते सति ॥ ५.१४७.३ ॥
بعد أن صرفوا جميع الملوك وعلى رأسهم فيراتا، حين غابت الشمس، أولئك الإخوة الخمسة البانديافيون…
5.147.4
सन्ध्यामुपास्य ध्यायन्तस्तमेव गतमानसाः ।
आनाय्य कृष्णं दाशार्हं पुनर्मन्त्रममन्त्रयन् ॥ ५.१४७.४ ॥
أدّوا صلاة الغروب وقلوبهم متعلقة به، فاستدعوا كريشنا الداشارهي وتشاوروا من جديد.
5.147.5
त्वया नागपुरं गत्वा सभायां धृतराष्ट्रजः ।
किमुक्तः पुण्डरीकाक्ष तन्नः शंसितुमर्हसि ॥ ५.१४७.५ ॥
يا ذا العينين كاللوتس! ماذا قلت لابن دهريتاراشترا في المجلس بعدما ذهبت إلى ناغابورا؟ ينبغي أن تخبرنا بذلك.
5.147.6
मया नागपुरं गत्वा सभायां धृतराष्ट्रजः ।
तथ्यं पथ्यं हितं चोक्तो न च गृह्णाति दुर्मतिः । ॥ ५.१४७.६ ॥
ذهبت إلى ناغابورا وقلت لابن دهريتاراشترا في المجلس كلاماً صادقاً نافعاً ومفيداً، لكن ذلك سيئ الرأي لم يقبله.
5.147.7
तस्मिन्नुत्पथमापन्ने कुरुवृद्धः पितामहः ।
किमुक्तवान्हृषीकेश दुर्योधनममर्षणम् ॥ ५.१४७.७ ॥
يا هريشيكيشا! لما انحرف عن الطريق، ماذا قال الجد، أكبر الكورو، لدُرْيودهنا الذي لا يتحمل؟
5.147.8
आचार्यो वा महाभाग भारद्वाजः किमब्रवीत् ।
पितरौ धृतराष्ट्रस्तं गान्धारी वा किमब्रवीत् ॥ ५.१४७.८ ॥
يا عظيم الحظ! ماذا قال المعلّم بهاردواجا (درونا)؟ أو ماذا قال له أبواه دهرتاراشترا وغاندهاري؟
5.147.9
पिता यवीयानस्माकं क्षत्ता धर्मविदां वरः ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः किमाह धृतराष्ट्रजम् ॥ ५.१४७.९ ॥
عمُّ أبينا الأصغر، كشّتّا (فيدورا)، أفضل العارفين بالدَّهَرْمَا، المتألم بحزن ابنه، ماذا قال لابن دهرتاراشترا؟
5.147.10
किंच सर्वे नृपतयः सभायां ये समासते ।
उक्तवन्तो यथातत्त्वं तद्ब्रूहि त्वं जनार्दन ॥ ५.१४७.१० ॥
وماذا قال جميع الملوك الجالسون في المجلس بحسب الحقيقة؟ يا جَنَارْدَنَا، قل ذلك أنت.
5.147.11
उक्तवान्हि भवान्सर्वं वचनं कुरुमुख्ययोः ।
धार्तराष्ट्रस्य तेषां हि वचनं कुरुसंसदि ॥ ५.१४७.११ ॥
لقد ذكرت كل أقوال الكورو الاثنين الأكبر، وفي مجلس الكورو أقوال ابن دهرتاراشترا وأقوالهم أيضاً.
5.147.12
कामलोभाभिभूतस्य मन्दस्य प्राज्ञमानिनः ।
अप्रियं हृदये मह्यं तन्न तिष्ठति केशव ॥ ५.१४७.१२ ॥
إن كلماته المؤلمة، من رجل قد غلبه الشهوة والطمع، جاهل يظن نفسه حكيماً، لا تبقى في قلبي، يا كيشافا.
5.147.13
तेषां वाक्यानि गोविन्द श्रोतुमिच्छाम्यहं विभो ।
यथा च नाभिपद्येत कालस्तात तथा कुरु।
भवान्हि नो गतिः कृष्ण भवान्नाथो भवान्गुरुः ॥ ५.१४७.१३ ॥
يا غوفيندا، يا أيها القدير، أود أن أسمع كلامهم. يا عزيزي، افعل حتى لا ينقلب الزمان ضدنا. يا كريشنا، أنت وحدك ملاذنا، وأنت سيدنا ومعلمنا.
5.147.14
श्रृणु राजन्यथा वाक्यमुक्तो राजा सुयोधनः ।
मध्ये कुरूणां राजेन्द्र सभायां तन्निबोध मे ॥ ५.१४७.१४ ॥
اسمع أيها الملك: اعرف مني الكلمات التي قيلت للملك سويودهانا في المجلس وسط الكورو.
5.147.15
मया विश्राविते वाक्ये जहास धृतराष्ट्रजः ।
अथ भीष्मः सुसंक्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.१४७.१५ ॥
لما أعلنت تلك الكلمات ضحك ابن دهرتاراشترا. فغضب بهيشما غضبا شديدا وقال هذا القول.
5.147.16
दुर्योधन निबोधेदं कुलार्थे यद्ब्रवीमि ते ।
तच्छ्रुत्वा राजशार्दूल स्वकुलस्य हितं कुरु ॥ ५.१४७.१६ ॥
يا دوريودهانا، اسمع ما أقوله لك من أجل الأسرة. يا نمر الملوك، بعد أن تسمعه، اعمل لصالح أسرتك.
5.147.17
मम तात पिता राजञ्शन्तनुर्लोकविश्रुतः ।
तस्याहमेक एवासं पुत्रः पुत्रवतां वरः ॥ ५.१४७.१७ ॥
كان أبي أيها الملك شانتانو المشهور في العالم. وكنت ابنه الوحيد، خير من لهم أبناء.
5.147.18
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना द्वितीयः स्यात्कथं सुतः ।
एकपुत्रमपुत्रं वै प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ ५.१४७.१८ ॥
خطر له هذا الخاطر: كيف يكون له ابن ثان؟ والحكماء يقولون إن من له ابن واحد فهو في الحقيقة بلا ابن.
5.147.19
न चोच्छेदं कुलं यायाद्विस्तीर्येच्च कथं यशः ।
तस्याहमीप्सितं बुद्ध्वा कालीं मातरमावहम् ॥ ५.१४७.१९ ॥
لئلا تنقرض السلالة ولينتشر المجد — وإذ علمتُ رغبته، أحضرتُ الأم كالي.
5.147.20
प्रतिज्ञां दुष्करां कृत्वा पितुरर्थे कुलस्य च ।
अराजा चोर्ध्वरेताश्च यथा सुविदितं तव।
प्रतीतो निवसाम्येष प्रतिज्ञामनुपालयन् ॥ ५.१४७.२० ॥
وقد نذر نذرًا شاقًّا لأجل أبيه والسلالة، فلم يصر ملكًا، وبقي عفيفًا — كما تعلم جيدًا — فهو يقيم مشهورًا يحفظ نذره.
5.147.21
तस्यां जज्ञे महाबाहुः श्रीमान्कुरुकुलोद्वहः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा कनीयान्मम पार्थिव ॥ ५.१४७.२१ ॥
فولد منها ذو الذراعين القويتين، المجيد حامل سلالة الكورو، فيتشيتراviryā ذو النفس الصالحة، أخي الأصغر، أيها الملك.
5.147.22
स्वर्यातेऽहं पितरि तं स्वराज्ये सन्न्यवेशयम् ।
विचित्रवीर्यं राजानं भृत्यो भूत्वा ह्यधश्चरः ॥ ५.१४७.२२ ॥
ولما صعد أبي إلى السماء، أقمته في مملكته — الملك فيتشيتراviryā — وصرتُ خادمه، مقيمًا دونه.
5.147.23
तस्याहं सदृशान्दारान्राजेन्द्र समुपाहरम् ।
जित्वा पार्थिवसङ्घातमपि ते बहुशः श्रुतम् ॥ ५.१४७.२३ ॥
يا سيد الملوك، لأجله أحضرتُ زوجاتٍ لائقات، بعدما هزمتُ جمعًا من الملوك — كما سمعتَ مرارًا.
5.147.24
ततो रामेण समरे द्वन्द्वयुद्धमुपागमम् ।
स हि रामभयादेभिर्नागरैर्विप्रवासितः ॥ ५.१४७.२४ ॥
ثم في المعركة خضتُ نزالًا فرديًّا مع راما. فقد نفاه هؤلاء المدنيون خوفًا من راما.
5.147.25
दारेष्वप्यतिसक्तश्च यक्ष्माणं समपद्यत ।
यदा त्वराजके राष्ट्रे न ववर्ष सुरेश्वरः ।
तदाभ्यधावन्मामेव प्रजाः क्षुद्भयपीडिताः ॥ ५.१४७.२५ ॥
وكان مفرطًا في التعلق بزوجاته أيضًا، فأصابه داء السل. ولما لم يُمطر سيد الآلهة (إندرا) في مملكة بلا ملك، جاء الشعب المنهوك بالجوع والخوف مسرعًا إليّ.
5.147.26
उपक्षीणाः प्रजाः सर्वा राजा भव भवाय नः ।
ईतीः प्रणुद भद्रं शन्तनोः कुलवर्धन ॥ ५.१४७.२६ ॥
لقد أنهك الشعب كله. كن ملكًا لخيرنا. يا من تنمّي نسل شانتانو، ادفع المصائب؛ فليكن الخير لشانتانو.
5.147.27
पीड्यन्ते ते प्रजाः सर्वा व्याधिभिर्भृशदारुणैः ।
अल्पावशिष्टा गाङ्गेय ताः परित्रातुमर्हसि ॥ ५.१४७.२७ ॥
إن شعبك كله يعاني من أمراض شديدة الفتك. يا ابن الغانغا، لم يبق إلا القليل؛ فعليك أن تنقذهم.
5.147.28
व्याधीन्प्रणुद्य वीर त्वं प्रजा धर्मेण पालय ।
त्वयि जिवती मा राष्ट्रं विनाशमुपगच्छतु ॥ ५.१४७.२८ ॥
أيها البطل، ادفع الأمراض واحمِ الشعب بالدهرما. ما دمتَ حيًّا، فلا يُصِب المملكةَ الهلاكُ.
5.147.29
प्रजानां क्रोशतीनां वै नैवाक्षुभ्यत मे मनः ।
प्रतिज्ञां रक्षमाणस्य तद्वृत्तं स्मरतस्तथा ।
ततः पौरा महाराज माता काली च मे शुभा ॥ ५.१४७.२९ ॥
ومع أن الشعب كان يصيح، لم يضطرب قلبي؛ كنتُ أحفظ نذري وأستذكر ذلك السلوك. ثم، أيها الملك العظيم، أخذ أهل المدينة وأمي الميمونة كالي يتوسلون إليّ.
5.147.30
भृत्याः पुरोहिताचार्या ब्राह्मणाश्च बहुश्रुताः ।
मामूचुर्भृशसंतप्ता भव राजेति सन्ततम् ॥ ५.१४७.३० ॥
وكان الخدم والكهنة والمعلّمون والبراهمة العالمون، وقد أصابهم الحزن الشديد، يقولون لي مرارًا وتكرارًا: «كن ملكًا».
5.147.31
प्रतीपरक्षितं राष्ट्रं त्वां प्राप्य विनशिष्यति ।
स त्वमस्मद्धितार्थं वै राजा भव महामते ॥ ५.१४७.३१ ॥
هذه المملكة التي حماها برتيبا ستهلك إن لم تنلك. فلذلك، أيها الحكيم العظيم، كن ملكًا من أجل خيرنا.
5.147.32
इत्युक्तः प्राञ्जलिर्भूत्वा दुःखितो भृशमातुरः ।
तेभ्यो न्यवेदयं तत्र प्रतिज्ञां पितृगोरवात् ॥ ५.१४७.३२ ॥
فلما قيل لي ذلك، وقد وقفت مطبق الكفين، حزينًا جدًا ومضطربًا، أعلنت لهم هناك نذري، إجلالًا لأبي.
5.147.33
ऊर्ध्वरेता ह्यराजा च कुलस्यार्थे पुनः पुनः ।
विशेषतस्त्वदर्थं च धुरि मा मां नियोजय ॥ ५.१४७.३३ ॥
أنا ممن حبس نطفته ولست ملكًا؛ ومع ذلك، من أجل النسل مرارًا وتكرارًا، وخاصة من أجلك، لا تضعني من جديد تحت نير العبء.
5.147.34
ततोऽहं प्राञ्जलिर्भूत्वा मातरं संप्रसादयम् ।
नाम्ब शन्तनुना जातः कौरवं वंशमुद्वहन् ॥ ५.१४७.३४ ॥
فأرضيت أمي وأنا مطبق الكفين: «يا أماه، لقد وُلدت من شانتنو، وأحمل نسل الكورو».
5.147.35
प्रतिज्ञां वितथां कुर्यामिति राजन्पुनः पुनः ।
विशेषतस्त्वदर्थं च प्रतिज्ञां कृतवानहम् ॥ ५.१४७.३५ ॥
أيها الملك، لست أنوي أن أجعل نذري كاذبًا مرارًا وتكرارًا؛ فقد نذرت هذا النذر خصوصًا من أجلك.
5.147.36
अहं प्रेष्यश्च दासश्च तवाद्य सुतवत्सले ।
एवं तामनुनीयाहं मातरं जनसन्निधौ ॥ ५.१४७.३६ ॥
أنا اليوم خادمك وعبدك، أيتها الأم الحانية على أبنائها. وهكذا، أمام الناس، أرضيت أمي.
5.147.37
अयाचं भ्रतृदारेषु तदा व्यासं महामुनिम् ।
सह मात्रा महाराज प्रसाद्य तमृषिं महामुनिम् । ॥ ५.१४७.३७ ॥
أيها الملك العظيم، فسألت حينها الحكيم العظيم فياسا بشأن زوجات أخي، بعد أن أرضيت ذلك الحكيم العظيم مع أمنا.
5.147.38
अपत्यार्थं महाराज प्रसादं कृतवांश्च सः ।
त्रीन्स पुत्रानजनयत्तदा भरतसत्तम ॥ ५.१४७.३८ ॥
أيها الملك العظيم، من أجل النسل منح فضله، ثم أيها الأفضل بين البهاراتا، أنجب ثلاثة أبناء.
5.147.39
अन्धः करणहीनत्वान्न वै राजा पिता तव ।
राजा तु पाण्डुरभवन्महात्मा लोकविश्रुतः ॥ ५.१४७.३९ ॥
لأنه كان أعمى وفاقد البصر، لم يصبح والدك ملكا؛ لكن باندو، العظيم النفس المشهور في العالم، صار ملكا.
5.147.40
स राजा तस्य ते पुत्राः पितुर्दायाद्यहारिणः ।
मा तात कलहं कार्षी राज्यस्यार्धं प्रदीयताम् ॥ ५.१४७.४० ॥
ذلك الملك وأبناؤه هم ورثة ميراث الأب؛ يا بني، لا تثر خصومة؛ فليُعطَ نصف المملكة.
5.147.41
मयि जीवति राज्यं कः संप्रशासेत्पुमानिह ।
मावमंस्या वचो मह्यं शममिच्छामि वः सदा ॥ ५.१४७.४१ ॥
ما دمت حيا، فمن هنا يحكم المملكة؟ لا تستخف بكلامي؛ إني أبغي لكم السلام دائما.
5.147.42
न विशेषोऽस्ति मे पुत्र त्वयि तेषु च षार्थिव ।
मतमेतत्पितुस्तुभ्यं गान्धार्या विदुरस्य च ॥ ५.१४७.४२ ॥
يا بني، ليس لي فرق بينك وبينهم، أيها الملك. هذا رأي أبيك، ورأي غاندهاري وفيدورا لأجلك أيضا.
5.147.43
श्रोतव्यं खलु वृद्धानां नाभिशङ्कीर्वचो मम ।
नाशयिष्यसि मा सर्वमात्मानं पृथिवीं तथा ॥ ५.१४७.४३ ॥
يجب حقًا أن تُصغي إلى كلام الكبار، ولا تشكّ في قولي. وإلا فستُهلك كل شيء، نفسك والأرض أيضًا.