マハーバーラタ · 章 5.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.147.1
आगम्य हास्तिनपुरादुपप्लाव्यमरिन्दमः ।
पाण्डवानां यथावृत्तं केशवः सर्वमुक्तवान् ॥ ५.१४७.१ ॥
ハースティナープラから ウパプラヴィヤに来た敵を制する者ケーシャヴァは、起こったことをすべてパーンダヴァたちに、そのままに語った。
5.147.2
संभाष्य सुचिरं कालं मन्त्रयित्वा पुनः पुनः ।
स्वमेव भवनं शौरिर्विश्रमार्थं जगाम ह ॥ ५.१४७.२ ॥
長い時間語り合い、幾度も相談した後、シャウリは休息のために自分の館へ去った。
5.147.3
विसृज्य सर्वान्नृपतीन्विराटप्रमुखांस्तदा ।
पाण्डवा भ्रातरः पञ्च भानावस्तंगते सति ॥ ५.१४७.३ ॥
ヴィラータを筆頭とする王たちをすべて送り出した後、太陽が沈んだとき、五人の兄弟パーンダヴァたちは……
5.147.4
सन्ध्यामुपास्य ध्यायन्तस्तमेव गतमानसाः ।
आनाय्य कृष्णं दाशार्हं पुनर्मन्त्रममन्त्रयन् ॥ ५.१४७.४ ॥
夕べの祭儀を行い、心を彼に向けたまま、ダーシャールハのクリシュナを呼び寄せ、再び協議した。
5.147.5
त्वया नागपुरं गत्वा सभायां धृतराष्ट्रजः ।
किमुक्तः पुण्डरीकाक्ष तन्नः शंसितुमर्हसि ॥ ५.१४७.५ ॥
蓮華眼の者よ、ナーガプラに行き、会議で ドリタラーシュトラの息子に何を言ったのか。それを我々に語るべきだ。
5.147.6
मया नागपुरं गत्वा सभायां धृतराष्ट्रजः ।
तथ्यं पथ्यं हितं चोक्तो न च गृह्णाति दुर्मतिः । ॥ ५.१४७.६ ॥
私はナーガプラに行き、会議でドリタラーシュトラの息子に真実で有益な、ためになる言葉を告げたが、その悪心の者はそれを受け入れなかった。
5.147.7
तस्मिन्नुत्पथमापन्ने कुरुवृद्धः पितामहः ।
किमुक्तवान्हृषीकेश दुर्योधनममर्षणम् ॥ ५.१४७.७ ॥
フリシケーシャよ、彼が邪道に陥ったとき、クル族の長老である祖父は、怒りやすいドゥルヨーダナに何を言ったのか。
5.147.8
आचार्यो वा महाभाग भारद्वाजः किमब्रवीत् ।
पितरौ धृतराष्ट्रस्तं गान्धारी वा किमब्रवीत् ॥ ५.१४७.८ ॥
大いなる幸運者よ、師バーラドヴァージャ（ドローナ）は何と言ったのか。あるいは両親のドリタラーシュトラとガーンダーリーは彼に何と言ったのか。
5.147.9
पिता यवीयानस्माकं क्षत्ता धर्मविदां वरः ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः किमाह धृतराष्ट्रजम् ॥ ५.१४७.९ ॥
我らの父の弟、法を知る者の中で最も優れたクシャッター（ヴィドゥラ）は、息子の悲しみに苦しみ、ドリタラーシュトラの息子に何と言ったのか。
5.147.10
किंच सर्वे नृपतयः सभायां ये समासते ।
उक्तवन्तो यथातत्त्वं तद्ब्रूहि त्वं जनार्दन ॥ ५.१४७.१० ॥
集会に座していた諸王は、実際のところ何と言ったのか。ジャナールダナよ、あなたがそれを語ってください。
5.147.11
उक्तवान्हि भवान्सर्वं वचनं कुरुमुख्ययोः ।
धार्तराष्ट्रस्य तेषां हि वचनं कुरुसंसदि ॥ ५.१४७.११ ॥
あなたは確かに、クルの二人の首長の言葉すべてを語った。そしてクルの集会でのドリタラーシュトラの息子と彼らの言葉も。
5.147.12
कामलोभाभिभूतस्य मन्दस्य प्राज्ञमानिनः ।
अप्रियं हृदये मह्यं तन्न तिष्ठति केशव ॥ ५.१४७.१२ ॥
欲望と貪欲に打ち負かされ、愚かなのに自らを賢者と思うその者の不快な言葉は、私の心に残りません。ケーシャヴァよ。
5.147.13
तेषां वाक्यानि गोविन्द श्रोतुमिच्छाम्यहं विभो ।
यथा च नाभिपद्येत कालस्तात तथा कुरु।
भवान्हि नो गतिः कृष्ण भवान्नाथो भवान्गुरुः ॥ ५.१४७.१३ ॥
ああ、ゴーヴィンダよ、全能の方よ。私は彼らの言葉を聞きたい。親しい者よ、時が我々に不利にならぬよう計らえ。クリシュナよ、あなたこそ我らの拠り所、主であり師である。
5.147.14
श्रृणु राजन्यथा वाक्यमुक्तो राजा सुयोधनः ।
मध्ये कुरूणां राजेन्द्र सभायां तन्निबोध मे ॥ ५.१४७.१४ ॥
王よ、聞け。クル族の真ん中の集会で、王スヨーダナに語られた言葉を、私から知るがよい。
5.147.15
मया विश्राविते वाक्ये जहास धृतराष्ट्रजः ।
अथ भीष्मः सुसंक्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.१४७.१५ ॥
私がそれらの言葉を告げたとき、ドリタラーシュトラの息子は笑った。するとビーシュマは激しく怒り、この言葉を語った。
5.147.16
दुर्योधन निबोधेदं कुलार्थे यद्ब्रवीमि ते ।
तच्छ्रुत्वा राजशार्दूल स्वकुलस्य हितं कुरु ॥ ५.१४७.१६ ॥
ドゥルヨーダナよ、家のためにお前に語ることを聞け。王の中の虎よ、それを聞いて自らの家の利益を図れ。
5.147.17
मम तात पिता राजञ्शन्तनुर्लोकविश्रुतः ।
तस्याहमेक एवासं पुत्रः पुत्रवतां वरः ॥ ५.१४७.१७ ॥
王よ、私の父は世に名高いシャンタヌであった。私は彼の唯一の息子であり、息子を持つ者の中で最も優れた者であった。
5.147.18
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना द्वितीयः स्यात्कथं सुतः ।
एकपुत्रमपुत्रं वै प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ ५.१४७.१८ ॥
彼の心に思いが生じた。どうして二人目の息子がいようか。賢者たちは、ただ一人の息子を持つ者は実は息子のない者だと言う。
5.147.19
न चोच्छेदं कुलं यायाद्विस्तीर्येच्च कथं यशः ।
तस्याहमीप्सितं बुद्ध्वा कालीं मातरमावहम् ॥ ५.१४७.१९ ॥
家系が絶えず、名声が広まるように――彼の望みを知り、私は母カーリーを連れて来た。
5.147.20
प्रतिज्ञां दुष्करां कृत्वा पितुरर्थे कुलस्य च ।
अराजा चोर्ध्वरेताश्च यथा सुविदितं तव।
प्रतीतो निवसाम्येष प्रतिज्ञामनुपालयन् ॥ ५.१४७.२० ॥
父と家のために困難な誓いを立て、王とはならず、禁欲を守り——あなたもよくご存じのように——彼は名高く、誓いを守って暮らしている。
5.147.21
तस्यां जज्ञे महाबाहुः श्रीमान्कुरुकुलोद्वहः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा कनीयान्मम पार्थिव ॥ ५.१४७.२१ ॥
彼女からは、力強い腕を持ち、クル族の栄えある担い手、正しき心のヴィチトラヴィーリヤが生まれた——王よ、彼は私の弟である。
5.147.22
स्वर्यातेऽहं पितरि तं स्वराज्ये सन्न्यवेशयम् ।
विचित्रवीर्यं राजानं भृत्यो भूत्वा ह्यधश्चरः ॥ ५.१४७.२२ ॥
父が天に昇ったのち、私は彼を自らの王国に据えた——王ヴィチトラヴィーリヤを。私は彼の従者となり、下に仕えた。
5.147.23
तस्याहं सदृशान्दारान्राजेन्द्र समुपाहरम् ।
जित्वा पार्थिवसङ्घातमपि ते बहुशः श्रुतम् ॥ ५.१४७.२३ ॥
王の中の王よ、彼のために私はふさわしい妃たちを迎えた——多くの王の軍勢を打ち破って。これはあなたも幾度も聞かれたことだ。
5.147.24
ततो रामेण समरे द्वन्द्वयुद्धमुपागमम् ।
स हि रामभयादेभिर्नागरैर्विप्रवासितः ॥ ५.१४७.२४ ॥
そのあと戦場で、私はラーマと一騎打ちに臨んだ。ラーマを恐れて、彼はこの町の人々によって追放されていたのだ。
5.147.25
दारेष्वप्यतिसक्तश्च यक्ष्माणं समपद्यत ।
यदा त्वराजके राष्ट्रे न ववर्ष सुरेश्वरः ।
तदाभ्यधावन्मामेव प्रजाः क्षुद्भयपीडिताः ॥ ५.१४७.२५ ॥
妻たちにさえ過度に執着したため、彼は労咳を患った。王なき国で神々の主（インドラ）が雨を降らさなかったとき、飢えと恐れに苦しむ民は私のもとへ駆け寄ってきた。
5.147.26
उपक्षीणाः प्रजाः सर्वा राजा भव भवाय नः ।
ईतीः प्रणुद भद्रं शन्तनोः कुलवर्धन ॥ ५.१४७.२६ ॥
民はみな衰えきっている。我らの繁栄のために王となられよ。シャンタヌの一族を栄えさせる方よ、災いを払いのけたまえ。シャンタヌに幸いあれ。
5.147.27
पीड्यन्ते ते प्रजाः सर्वा व्याधिभिर्भृशदारुणैः ।
अल्पावशिष्टा गाङ्गेय ताः परित्रातुमर्हसि ॥ ५.१४७.२७ ॥
あなたの民はみな、恐ろしい病に苦しめられている。ガンガーの子よ、もはや残りわずかだ。彼らを救うべきである。
5.147.28
व्याधीन्प्रणुद्य वीर त्वं प्रजा धर्मेण पालय ।
त्वयि जिवती मा राष्ट्रं विनाशमुपगच्छतु ॥ ५.१४७.२८ ॥
勇士よ、病を払い、法に従って民を守りたまえ。あなたが生きている限り、国が滅びることがないように。
5.147.29
प्रजानां क्रोशतीनां वै नैवाक्षुभ्यत मे मनः ।
प्रतिज्ञां रक्षमाणस्य तद्वृत्तं स्मरतस्तथा ।
ततः पौरा महाराज माता काली च मे शुभा ॥ ५.१४७.२९ ॥
民が泣き叫んでも、私の心は揺らがなかった。私は誓いを守り、あの行いを思い起こしていたのだ。そのとき、大王よ、市民たちと吉祥なる母カーリーも（私に懇願し始めた）。
5.147.30
भृत्याः पुरोहिताचार्या ब्राह्मणाश्च बहुश्रुताः ।
मामूचुर्भृशसंतप्ता भव राजेति सन्ततम् ॥ ५.१४७.३० ॥
召使、家の司祭と師、そして博学なバラモンたちも、ひどく心を痛めて、絶えず私に「王となられよ」と言い続けた。
5.147.31
प्रतीपरक्षितं राष्ट्रं त्वां प्राप्य विनशिष्यति ।
स त्वमस्मद्धितार्थं वै राजा भव महामते ॥ ५.१४७.३१ ॥
プラティーパに守られたこの王国は、あなたを得なければ滅びるでしょう。ゆえに大いなる知者よ、我らの幸いのために王となられよ。
5.147.32
इत्युक्तः प्राञ्जलिर्भूत्वा दुःखितो भृशमातुरः ।
तेभ्यो न्यवेदयं तत्र प्रतिज्ञां पितृगोरवात् ॥ ५.१४७.३२ ॥
このように言われ、合掌し、深く悲しみ苦しみつつ、父への敬意から、私はその場で彼らに誓いを告げました。
5.147.33
ऊर्ध्वरेता ह्यराजा च कुलस्यार्थे पुनः पुनः ।
विशेषतस्त्वदर्थं च धुरि मा मां नियोजय ॥ ५.१४७.३३ ॥
私は精液を保つ者であり、王ではありません。それでも家系のため、何度も、とりわけあなたのために、私を重荷の軛につなぐことはしないでください。
5.147.34
ततोऽहं प्राञ्जलिर्भूत्वा मातरं संप्रसादयम् ।
नाम्ब शन्तनुना जातः कौरवं वंशमुद्वहन् ॥ ५.१४७.३४ ॥
そこで私は合掌して母をなだめました。「母上、私はシャンタヌから生まれ、クル族の家系を担う者です。」
5.147.35
प्रतिज्ञां वितथां कुर्यामिति राजन्पुनः पुनः ।
विशेषतस्त्वदर्थं च प्रतिज्ञां कृतवानहम् ॥ ५.१४७.३५ ॥
王よ、私は何度も誓いを偽りにしようというのではありません。とりわけあなたのためにこの誓いを立てたのです。
5.147.36
अहं प्रेष्यश्च दासश्च तवाद्य सुतवत्सले ।
एवं तामनुनीयाहं मातरं जनसन्निधौ ॥ ५.१४७.३६ ॥
今日、私はあなたの従者であり奴隷です、子を慈しむ母上。こうして人々の前で、私は母をなだめました。
5.147.37
अयाचं भ्रतृदारेषु तदा व्यासं महामुनिम् ।
सह मात्रा महाराज प्रसाद्य तमृषिं महामुनिम् । ॥ ५.१४७.३७ ॥
偉大な王よ、その時私は母とともにあの大聖者を喜ばせ、兄の妻たちのことについて大聖者ヴィヤーサに願い出た。
5.147.38
अपत्यार्थं महाराज प्रसादं कृतवांश्च सः ।
त्रीन्स पुत्रानजनयत्तदा भरतसत्तम ॥ ५.१४७.३८ ॥
偉大な王よ、子孫のために彼は恩恵を施し、そしてバラタの最良の者よ、彼は三人の息子をもうけた。
5.147.39
अन्धः करणहीनत्वान्न वै राजा पिता तव ।
राजा तु पाण्डुरभवन्महात्मा लोकविश्रुतः ॥ ५.१४७.३९ ॥
盲目で視力を欠いていたため、お前の父は王にならなかった。しかし、偉大な魂を持ち世に名高いパーンドゥが王となった。
5.147.40
स राजा तस्य ते पुत्राः पितुर्दायाद्यहारिणः ।
मा तात कलहं कार्षी राज्यस्यार्धं प्रदीयताम् ॥ ५.१४७.४० ॥
あの王とその子らは父の遺産を受け継ぐ者である。わが子よ、争いを起こしてはならない。王国の半分を与えよ。
5.147.41
मयि जीवति राज्यं कः संप्रशासेत्पुमानिह ।
मावमंस्या वचो मह्यं शममिच्छामि वः सदा ॥ ५.१४७.४१ ॥
私が生きている限り、誰がこの王国を統治できようか。私の言葉を軽んじてはならない。私は常にお前たちの平安を願っている。
5.147.42
न विशेषोऽस्ति मे पुत्र त्वयि तेषु च षार्थिव ।
मतमेतत्पितुस्तुभ्यं गान्धार्या विदुरस्य च ॥ ५.१४७.४२ ॥
わが子よ、私にとってお前と彼らの間に区別はない、王よ。これはお前の父の考えであり、お前にとってはガーンダーリーとヴィドゥラの考えでもある。
5.147.43
श्रोतव्यं खलु वृद्धानां नाभिशङ्कीर्वचो मम ।
नाशयिष्यसि मा सर्वमात्मानं पृथिवीं तथा ॥ ५.१४७.४३ ॥
年長者の言葉は必ず聞くべきである。私の言葉を疑ってはならない。さもなければ、お前は自分も大地も含め、すべてを滅ぼすであろう。