ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.149.1
एवमुक्ते तु गान्धार्या धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
दुर्योधनमुवाचेदं राजमध्ये जनाधिप ॥ ५.१४९.१ ॥
ಗಾಂಧಾರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಜನೇಶ್ವರನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ರಾಜರ ನಡುವೆ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು, ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ.
5.149.2
दुर्योधन निबोधेदं यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
तथा तत्कुरु भद्रं ते यद्यस्ति पितृगौरवम् ॥ ५.१४९.२ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು, ಮಗನೇ. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ತಂದೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವವಿದ್ದರೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು.
5.149.3
सोमः प्रजापतिः पूर्वं कुरूणां वंशवर्धनः ।
सोमाद्बभूव षष्ठोऽयं ययातिर्नहुषात्मजः ॥ ५.१४९.३ ॥
ಹಿಂದೆ ಕುರುವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದ ಸೋಮ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಇದ್ದನು. ಸೋಮನಿಂದ ಆರನೆಯವನಾಗಿ ಈ ಯಯಾತಿ ಜನಿಸಿದನು, ಅವನು ನಹುಷನ ಮಗ.
5.149.4
तस्य पुत्रा बभूवुर्हि पञ्च राजर्षिसत्तमाः ।
तेषां यदुर्महातेजा ज्येष्ठः समभवत्प्रभुः ॥ ५.१४९.४ ॥
ಅವನಿಗೆ ಐವರು ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸಿದರು, ಅವರು ರಾಜರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಯದು ಜ್ಯೇಷ್ಠನಾಗಿ ಪ್ರಭುವಾದನು.
5.149.5
पूरुर्यवीयांश्च ततो योऽस्माकं वंशवर्धनः ।
शर्मिष्ठया संप्रसूतो दुहित्रा वृषपर्वणः ॥ ५.१४९.५ ॥
ನಂತರ ಕಿರಿಯವನಾದ ಪೂರು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನು ನಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದವನು, ವೃಷಪರ್ವನ ಮಗಳಾದ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು.
5.149.6
यदुश्च भरतश्रेष्ठ देवयान्याः सुतोऽभवत् ।
दौहित्रस्तात शुक्रस्य काव्यस्यामिततेजसः ॥ ५.१४९.६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯದು ದೇವಯಾನಿಯ ಮಗನಾದನು. ಅಯ್ಯಾ, ಅವನು ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ಶುಕ್ರ (ಕಾವ್ಯ) ನ ದೌಹಿತ್ರನು.
5.149.7
यादवानां कुलकरो बलवान्वीर्यसंमतः ।
अवमेने स तु क्षत्रं दर्पपूर्णः सुमन्दधीः ॥ ५.१४९.७ ॥
ಯಾದವರ ಕುಲವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ, ಬಲಿಷ್ಠನೂ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೂ ಆದ ಅವನು, ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅತಿ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದನು.
5.149.8
न चातिष्ठत्पितुः शस्त्रि बलदर्पविमोहितः ।
अवमेने च पितरं भ्रातॄंश्चाप्यपराजितः ॥ ५.१४९.८ ॥
ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ಅವನು ತಂದೆಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅಜೇಯನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ತಂದೆಯನ್ನೂ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸಿದನು.
5.149.9
पृथिव्यां चतुरन्तायां यदुदेवाभवद्बली ।
वशे कृत्वा स नृपतीन्न्यवसन्नागसाह्वये ॥ ५.१४९.९ ॥
ನಾಲ್ಕು ಸಾಗರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯದುಗಳ ಬಲಿಷ್ಠ ಪ್ರಭುವಾದನು; ರಾಜರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಗಸಾಹ್ವಯದಲ್ಲಿ (ಹಸ್ತಿನಾಪುರದಲ್ಲಿ) ವಾಸಿಸಿದನು.
5.149.10
तं पिता परमक्रुद्धो ययातिर्नहुषात्मजः ।
शशाप पुत्रं गान्धारे राज्याच्चापि व्यरोपयत् ॥ ५.१४९.१० ॥
ನಹುಷನ ಮಗನಾದ ಯಯಾತಿ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಆ ಮಗನನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು; ಓ ಗಾಂಧಾರಿ, ಅವನನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದಲೂ ಹೊರಹಾಕಿದನು.
5.149.11
ये चैनमन्ववर्तन्त भ्रातरो बलदर्पिताः ।
शशाप तानपि क्रुद्धो ययातिस्तनयानथ ॥ ५.१४९.११ ॥
ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ, ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಯಯಾತಿ ಶಪಿಸಿದನು.
5.149.12
यवीयांसं ततः पुरुं पुत्रं स्ववशवर्तिनम् ।
राज्ये निवेशयामास विधेयं नृपसत्तमः ॥ ५.१४९.१२ ॥
ಆಗ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ತನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದ, ಕಿರಿಯ ಮಗ ಪುರುವನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು; ಅವನು ವಿಧೇಯನಾಗಿದ್ದನು.
5.149.13
एवं ज्येष्ठोऽप्यथोत्सिक्तो न राज्यमभिजायते ।
यवीयांसोपि जायन्ते राज्यं वृद्धोपसेवया ॥ ५.१४९.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಹಿರಿಯನಾದರೂ ಅಹಂಕಾರಿಯಾದರೆ ರಾಜ್ಯ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕಿರಿಯರೂ ಹಿರಿಯರ ಸೇವೆಯಿಂದ ರಾಜ್ಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
5.149.14
तथैव सर्वधर्मज्ञः पितुर्मम पितामहः ।
प्रतीपः पृथिवीपालस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ ५.१४९.१४ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞನೂ, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ತಾತನೂ ಆದ ಪ್ರತೀಪನು, ಭೂಮಿಯ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.
5.149.15
तस्य पार्थिवसिंहस्य राज्यं धर्मेण शासतः ।
त्रयः प्रजज्ञिरे पुत्रा देवकल्पा यशस्विनः ॥ ५.१४९.१५ ॥
ಆ ರಾಜಸಿಂಹನು ಧರ್ಮದಿಂದ ರಾಜ್ಯ ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವಸಮಾನರಾದ ಮೂವರು ಯಶಸ್ವಿ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.
5.149.16
देवापिरभवच्छ्रेष्ठो बाह्लीकस्तदनन्तरम् ।
तृतीयः शन्तनुस्तात धृतिमान्मे पितामहः ॥ ५.१४९.१६ ॥
ದೇವಾಪಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು; ಅನಂತರ ಬಾಹ್ಲೀಕ; ಮಗೂ, ಮೂರನೆಯವನು ಧೃತಿವಂತ ಶಂತನು, ನನ್ನ ತಾತ.
5.149.17
देवापिस्तु महातेजास्त्वग्दोषी राजसत्तमः ।
धार्मिकः सत्यवादी च पितुः शुश्रूषणे रतः ॥ ५.१४९.१७ ॥
ಆದರೆ ದೇವಾಪಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ; ಚರ್ಮರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುವವನು; ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಧಾರ್ಮಿಕ, ಸತ್ಯವಾದಿ, ತಂದೆಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತ.
5.149.18
पौरजानपदानां च संमतः साधुसत्कृतः ।
सर्वेषां बालवृद्धानां देवापिर्हृदयङ्गमः ॥ ५.१४९.१८ ॥
ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮದ ಜನರಿಂದ ಗೌರವಿತನಾದ, ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ದೇವಾಪಿ.
5.149.19
वदान्यः सत्यसन्धश्च सर्वभूतहिते रतः ।
वर्तमानः पितुः शास्त्रे ब्राह्मणानां तथैव च ॥ ५.१४९.१९ ॥
ಅವನು ಉದಾರಿ, ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನು; ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನು. ತಂದೆಯ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಉಪದೇಶಾನುಸಾರವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
5.149.20
बाह्लीकस्य प्रियो भ्राता शन्तनोश्च महात्मनः ।
सौभ्रात्रं च परं तेषां सहितानां महात्मनाम् ॥ ५.१४९.२० ॥
ಅವನು ಬಾಹ್ಲೀಕನಿಗೆ ಪ್ರಿಯ ಸಹೋದರನು, ಮಹಾತ್ಮ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ. ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರ ನಡುವೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಹೋದರ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು.
5.149.21
अथ कालस्य पर्याये वृद्धो नृपतिसत्तमः ।
संभारानभिषेकार्थं कारयामास शास्त्रतः ॥ ५.१४९.२१ ॥
ಬಳಿಕ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಓಟದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧನಾದ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.
5.149.22
कारयामास सर्वाणि मङ्गलार्थानि वै विभुः ।
तं ब्राह्मणाश्च वृद्धाश्च पौरजानपदैः सह ॥ ५.१४९.२२ ॥
ಆ ಸಮರ್ಥನಾದ ರಾಜನು ಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಹಿರಿಯರು, ಪೌರರು ಮತ್ತು ಜನಪದರು ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದರು.
5.149.23
सर्वे निवारयामासुर्देवापेरभिषेचनम् ।
स तच्छ्रुत्वा तु नृपतिरभिषेकनिवारणम्।
अश्रुकण्ठोऽभवद्राजा पर्यशोचत चात्मजम् ॥ ५.१४९.२३ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ದೇವಾಪಿಯ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ತಡೆದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ರಾಜನ ಕಂಠ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದವಾಯಿತು; ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಿದನು.
5.149.24
एवं वदान्यो धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च सोऽभवत् ।
प्रियः प्रजानामपि संस्त्वग्दोषेण प्रदूषितः ॥ ५.१४९.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನು ಉದಾರಿ, ಧರ್ಮಜ್ಞ, ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನು ಆಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಆದರೂ ಚರ್ಮರೋಗದ ದೋಷದಿಂದ ಅವನು ಕಳಂಕಿತನಾದನು.
5.149.25
हीनाङ्गं पृथिवीपालं नाभिनन्दन्ति देवताः ।
इति कृत्वा नृपश्रेष्ठं प्रत्यषेधन्द्विजर्षभाः ॥ ५.१४९.२५ ॥
ಅಂಗವಿಕಲನಾದ ಭೂಪಾಲನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಮೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ತಡೆದರು.
5.149.26
ततः प्रव्यथिताङ्गोऽसौ पुत्रशोकसमन्वितः ।
ममार तं मृतं दृष्ट्वा देवापिः संश्रितो वनम् ॥ ५.१४९.२६ ॥
ನಂತರ ದುಃಖದಿಂದ ಅಂಗಗಳು ನಡುಗಿದ ಅವನು, ಮಗನ ಶೋಕದಿಂದ ಕೂಡಿ ಮರಣಹೊಂದಿದನು; ಅವನು ಮೃತನಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ದೇವಾಪಿ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು.
5.149.27
बाह्लीको मातुलकुलं त्यक्त्वा राज्यं समाश्रितः ।
पितृभ्रातॄन्परित्यज्य प्राप्तवान्परमर्धिमत् ॥ ५.१४९.२७ ॥
ಬಾಹ್ಲೀಕನು ಮಾವನ ಕುಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು; ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
5.149.28
बाह्लीकेन त्वनुज्ञातः शन्तनुर्लोकविश्रुतः ।
पितर्युपरते राजन्राजा राज्यमकारयत् ॥ ५.१४९.२८ ॥
ಬಾಹ್ಲೀಕನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶಂತನು, ಓ ರಾಜನೇ, ತಂದೆ ನಿಧನನಾದ ಬಳಿಕ ರಾಜನಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದನು.
5.149.29
तथैवाहं मतिमता परिचिन्त्येह पाण्डुना ।
ज्येष्ठः प्रभ्रंशितो राज्याद्धीनाङ्ग इति भारत ॥ ५.१४९.२९ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪಾಂಡುವು ಇಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಓ ಭಾರತ, ಅಂಗವಿಕಲನಾದ ಕಾರಣ ಹಿರಿಯನಾದ ನನ್ನನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟನು.
5.149.30
पाण्डुस्तु राज्यं संप्राप्तः कनीयानपि सन्नृपः ।
विनाशे तस्य पुत्राणामिदं राज्यमरिन्दम ॥ ५.१४९.३० ॥
ಪಾಂಡು ಕಿರಿಯನಾದರೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಓ ಅರಿಂದಮ, ಅವನ ಮಕ್ಕಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ರಾಜ್ಯ (ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು).
5.149.31
मय्यभागिनि राज्याय कथं त्वं राज्यमिच्छसि ।
अराजपुत्रो ह्यस्वामी परस्वं हर्तुमिच्छसि ॥ ५.१४९.३१ ॥
ನನ್ನ ಪಾಲಿಲ್ಲದ ನೀನು ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಯಸುತ್ತೀಯ? ರಾಜಪುತ್ರನೂ ಅಲ್ಲ, ಒಡೆಯನೂ ಅಲ್ಲದ ನೀನು ಇತರರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕಸಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ.
5.149.32
युधिष्ठिरो राजपुत्रो महात्मा ।
न्यायागतं राज्यमिदं च तस्य।
स कौरवस्यास्य कुलस्य भर्ता ।
प्रशासिता चैव महानुभावः ॥ ५.१४९.३२ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ರಾಜಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ. ಈ ರಾಜ್ಯ ಅವನಿಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಅವನು ಈ ಕೌರವ ವಂಶದ ರಕ್ಷಕನು ಮತ್ತು ಮಹಾಪ್ರಭಾವದ ಆಡಳಿತಗಾರನು.
5.149.33
स सत्यसन्धः स तथाऽप्रमत्तः ।
शास्त्रे स्थितो बन्धुजनस्य साधुः।
प्रियः प्रजानां सुहृदानुकम्पी ।
जितेन्द्रियः साधुजनस्य भर्ता ॥ ५.१४९.३३ ॥
ಅವನು ಸತ್ಯಸಂಧ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯುಳ್ಳವ, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವ, ಬಂಧುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಳ್ಳೆಯವ. ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಮಿತ್ರರ ಹಿತೈಷಿ, ದಯಾಳು, ಇಂದ್ರಿಯ ಜಯಿಸಿದವನು, ಸಜ್ಜನರ ರಕ್ಷಕನು.
5.149.34
क्षमा तितिक्षा दम आर्जवं च ।
सत्यव्रतत्वं श्रुतमप्रमादः ।
भूतानुकम्पा ह्यनुशासनं च ।
युधिष्ठिरे राजगुणाः समस्ताः ॥ ५.१४९.३४ ॥
ಕ್ಷಮೆ, ತಾಳ್ಮೆ, ದಮ, ಋಜುತ್ವ, ಸತ್ಯವ್ರತ, ಶ್ರುತ, ಅಪ್ರಮಾದ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಅನುಶಾಸನ — ಈ ಎಲ್ಲ ರಾಜಗುಣಗಳೂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಲ್ಲಿವೆ.
5.149.35
अराजपुत्रस्त्वमनार्यवृत्तो ।
लुब्धः सदा बन्धुषु पापबुद्धिः ।
क्रमागतं राज्यमिदं परेषां ।
हर्तुं कथं शक्ष्यसि दुर्विनीत ॥ ५.१४९.३५ ॥
ನೀನು ರಾಜಪುತ್ರನಲ್ಲ; ಅನಾರ್ಯ ನಡತೆಯುಳ್ಳವನು. ಸದಾ ಲೋಭಿ, ಬಂಧುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು. ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದ ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಇತರರಿಂದ ಹೇಗೆ ಕಸಿಯಬಲ್ಲೆ, ಓ ದುರ್ವಿನೀತನೇ?
5.149.36
प्रयच्छ राज्यार्धमपेतमोहः ।
सवाहनं त्व सपरिच्छदं च ।
ततोऽवशेषं तव जीवितस्य ।
सहानुजस्यैव भवेन्नरेन्द्र ॥ ५.१४९.३६ ॥
ನರೇಂದ್ರನೇ, ಮೋಹವನ್ನು ತೊರೆದು ರಾಜ್ಯದ ಅರ್ಧವನ್ನು ವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಕೊಡು. ಆಗ ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಉಳಿದ ಭಾಗ ನಿನ್ನ ತಮ್ಮಂದಿರೊಂದಿಗೆ ಇರುವುದು.