മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.149.1
एवमुक्ते तु गान्धार्या धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
दुर्योधनमुवाचेदं राजमध्ये जनाधिप ॥ ५.१४९.१ ॥
ഗാന്ധാരി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ജനേശ്വരനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ രാജാക്കന്മാർക്കിടയിൽ ദുര്യോധനനോട് ഇത് പറഞ്ഞു, ഓ ജനാധിപാ.
5.149.2
दुर्योधन निबोधेदं यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
तथा तत्कुरु भद्रं ते यद्यस्ति पितृगौरवम् ॥ ५.१४९.२ ॥
ദുര്യോധനാ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത് കേൾക്കൂ, മകനേ. നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; പിതാവിനോടുള്ള ആദരവുണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുക.
5.149.3
सोमः प्रजापतिः पूर्वं कुरूणां वंशवर्धनः ।
सोमाद्बभूव षष्ठोऽयं ययातिर्नहुषात्मजः ॥ ५.१४९.३ ॥
പണ്ട് കുരുവംശത്തെ വളർത്തിയ സോമൻ പ്രജാപതിയായിരുന്നു. സോമനിൽനിന്ന് ആറാമനായി ഈ യയാതി ജനിച്ചു, അവൻ നഹുഷന്റെ പുത്രനാണ്.
5.149.4
तस्य पुत्रा बभूवुर्हि पञ्च राजर्षिसत्तमाः ।
तेषां यदुर्महातेजा ज्येष्ठः समभवत्प्रभुः ॥ ५.१४९.४ ॥
അവന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു, അവർ രാജർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായിരുന്നു. അവരിൽ മഹാതേജസ്വിയായ യദു മൂത്തവനും പ്രഭുവുമായി.
5.149.5
पूरुर्यवीयांश्च ततो योऽस्माकं वंशवर्धनः ।
शर्मिष्ठया संप्रसूतो दुहित्रा वृषपर्वणः ॥ ५.१४९.५ ॥
പിന്നെ ഇളയവനായ പൂരു ജനിച്ചു; അവൻ നമ്മുടെ വംശത്തെ വളർത്തിയവനാണ്, വൃഷപർവ്വാവിന്റെ മകളായ ശർമ്മിഷ്ഠയിൽനിന്ന് ജനിച്ചവൻ.
5.149.6
यदुश्च भरतश्रेष्ठ देवयान्याः सुतोऽभवत् ।
दौहित्रस्तात शुक्रस्य काव्यस्यामिततेजसः ॥ ५.१४९.६ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, യദു ദേവയാനിയുടെ പുത്രനായി. പ്രിയനേ, അവൻ അമിതതേജസ്വിയായ ശുക്രന്റെ (കാവ്യന്റെ) ദൗഹിത്രനാണ്.
5.149.7
यादवानां कुलकरो बलवान्वीर्यसंमतः ।
अवमेने स तु क्षत्रं दर्पपूर्णः सुमन्दधीः ॥ ५.१४९.७ ॥
യാദവകുലത്തിന്റെ സ്ഥാപകനും ബലവാനും വീര്യത്താൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനുമായ അവൻ, അഹങ്കാരം നിറഞ്ഞവനായി, അതിമന്ദബുദ്ധിയോടെ ക്ഷത്രിയരെ അവമതിച്ചു.
5.149.8
न चातिष्ठत्पितुः शस्त्रि बलदर्पविमोहितः ।
अवमेने च पितरं भ्रातॄंश्चाप्यपराजितः ॥ ५.१४९.८ ॥
ബലാഹങ്കാരത്താൽ മോഹിതനായ അവൻ പിതാവിനെ അനുസരിച്ചില്ല; അജയ്യനായിരുന്നതിനാൽ പിതാവിനെയും സഹോദരന്മാരെയും അവമതിച്ചു.
5.149.9
पृथिव्यां चतुरन्तायां यदुदेवाभवद्बली ।
वशे कृत्वा स नृपतीन्न्यवसन्नागसाह्वये ॥ ५.१४९.९ ॥
നാല് സമുദ്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഭൂമിയിൽ യദുക്കളുടെ ബലവാനായ പ്രഭുവായി; രാജാക്കന്മാരെ വശപ്പെടുത്തി നാഗസാഹ്വയത്തിൽ (ഹസ്തിനാപുരത്തിൽ) അവൻ വസിച്ചു.
5.149.10
तं पिता परमक्रुद्धो ययातिर्नहुषात्मजः ।
शशाप पुत्रं गान्धारे राज्याच्चापि व्यरोपयत् ॥ ५.१४९.१० ॥
നഹുഷന്റെ പുത്രനായ യയാതി അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി; ആ പുത്രനെ ശപിക്കുകയും, ഹേ ഗാന്ധാരീ, രാജ്യത്തുനിന്ന് നീക്കുകയും ചെയ്തു.
5.149.11
ये चैनमन्ववर्तन्त भ्रातरो बलदर्पिताः ।
शशाप तानपि क्रुद्धो ययातिस्तनयानथ ॥ ५.१४९.११ ॥
അവനെ പിന്തുടർന്ന, ബലാഹങ്കാരമുള്ള സഹോദരന്മാരെയും കോപിച്ച യയാതി ശപിച്ചു.
5.149.12
यवीयांसं ततः पुरुं पुत्रं स्ववशवर्तिनम् ।
राज्ये निवेशयामास विधेयं नृपसत्तमः ॥ ५.१४९.१२ ॥
അപ്പോൾ ആ ശ്രേഷ്ഠരാജാവ്, തന്റെ വശത്തുനിന്ന അനുസരണയുള്ള ഇളയ പുത്രനായ പുരുവിനെ രാജ്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
5.149.13
एवं ज्येष्ठोऽप्यथोत्सिक्तो न राज्यमभिजायते ।
यवीयांसोपि जायन्ते राज्यं वृद्धोपसेवया ॥ ५.१४९.१३ ॥
ഇങ്ങനെ മൂത്തവനും അഹങ്കാരിയെങ്കിൽ രാജ്യം ലഭിക്കില്ല; ഇളയവരും മുതിർന്നവരെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ രാജ്യം നേടുന്നു.
5.149.14
तथैव सर्वधर्मज्ञः पितुर्मम पितामहः ।
प्रतीपः पृथिवीपालस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ ५.१४९.१४ ॥
അതുപോലെ സർവധർമജ്ഞനും എന്റെ പിതാവിന്റെ പിതാമഹനുമായ പ്രതീപൻ, ഭൂമിയുടെ പാലകനായി മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
5.149.15
तस्य पार्थिवसिंहस्य राज्यं धर्मेण शासतः ।
त्रयः प्रजज्ञिरे पुत्रा देवकल्पा यशस्विनः ॥ ५.१४९.१५ ॥
ആ രാജസിംഹൻ ധർമത്താൽ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ, ദേവതുല്യരായ യശസ്വികളായ മൂന്നു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
5.149.16
देवापिरभवच्छ्रेष्ठो बाह्लीकस्तदनन्तरम् ।
तृतीयः शन्तनुस्तात धृतिमान्मे पितामहः ॥ ५.१४९.१६ ॥
ദേവാപി ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു; പിന്നെ ബാഹ്ലീകൻ; പ്രിയനേ, മൂന്നാമൻ ധൃതിമാനായ ശന്തനു, എന്റെ പിതാമഹൻ.
5.149.17
देवापिस्तु महातेजास्त्वग्दोषी राजसत्तमः ।
धार्मिकः सत्यवादी च पितुः शुश्रूषणे रतः ॥ ५.१४९.१७ ॥
എന്നാൽ ദേവാപി മഹാതേജസ്വിയായിരുന്നു; ത്വക് രോഗബാധിതനായിരുന്നു; രാജശ്രേഷ്ഠനും ധാർമികനും സത്യവാദിയും പിതൃസേവയിൽ മുഴുകിയവനുമായിരുന്നു.
5.149.18
पौरजानपदानां च संमतः साधुसत्कृतः ।
सर्वेषां बालवृद्धानां देवापिर्हृदयङ्गमः ॥ ५.१४९.१८ ॥
പട്ടണവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും ആദരിച്ച, സജ്ജനങ്ങൾ സത്കരിച്ച, ബാലവൃദ്ധരെല്ലാവരുടെയും ഹൃദയപ്രിയനായ ദേവാപി.
5.149.19
वदान्यः सत्यसन्धश्च सर्वभूतहिते रतः ।
वर्तमानः पितुः शास्त्रे ब्राह्मणानां तथैव च ॥ ५.१४९.१९ ॥
അദ്ദേഹം ഔദാര്യമുള്ളവനും സത്യപ്രതിജ്ഞനും സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ഹിതത്തിൽ മുഴുകിയവനും ആയിരുന്നു. പിതാവിന്റെ ശാസ്ത്രത്തിലും ബ്രാഹ്മണരുടെ ഉപദേശത്തിലും അദ്ദേഹം നടന്നു.
5.149.20
बाह्लीकस्य प्रियो भ्राता शन्तनोश्च महात्मनः ।
सौभ्रात्रं च परं तेषां सहितानां महात्मनाम् ॥ ५.१४९.२० ॥
അദ്ദേഹം ബാഹ്ലീകന്റെ പ്രിയ സഹോദരനും മഹാത്മാവായ ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനുമായിരുന്നു. ഒരുമിച്ചു കഴിഞ്ഞ ആ മഹാത്മാക്കൾക്കിടയിൽ അത്യുത്തമമായ സഹോദരസ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നു.
5.149.21
अथ कालस्य पर्याये वृद्धो नृपतिसत्तमः ।
संभारानभिषेकार्थं कारयामास शास्त्रतः ॥ ५.१४९.२१ ॥
പിന്നീട് കാലക്രമത്തിൽ വൃദ്ധനായ നൃപശ്രേഷ്ഠൻ അഭിഷേകത്തിനുള്ള സാമഗ്രികൾ ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം ഒരുക്കിച്ചു.
5.149.22
कारयामास सर्वाणि मङ्गलार्थानि वै विभुः ।
तं ब्राह्मणाश्च वृद्धाश्च पौरजानपदैः सह ॥ ५.१४९.२२ ॥
ആ സമർഥനായ രാജാവ് മംഗളകരമായ സകല വസ്തുക്കളും ഒരുക്കിച്ചു. അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണരും വൃദ്ധരും പൗരജാനപദരും ചേർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചു.
5.149.23
सर्वे निवारयामासुर्देवापेरभिषेचनम् ।
स तच्छ्रुत्वा तु नृपतिरभिषेकनिवारणम्।
अश्रुकण्ठोऽभवद्राजा पर्यशोचत चात्मजम् ॥ ५.१४९.२३ ॥
എല്ലാവരും ദേവാപിയുടെ അഭിഷേകം തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അഭിഷേകം തടഞ്ഞെന്നു കേട്ട രാജാവിന്റെ കണ്ഠം കണ്ണീരാൽ ഇടറി; അദ്ദേഹം തന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ചു വിലപിച്ചു.
5.149.24
एवं वदान्यो धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च सोऽभवत् ।
प्रियः प्रजानामपि संस्त्वग्दोषेण प्रदूषितः ॥ ५.१४९.२४ ॥
ഇങ്ങനെ അദ്ദേഹം ഔദാര്യമുള്ളവനും ധർമജ്ഞനും സത്യപ്രതിജ്ഞനും ആയിരുന്നു; പ്രജകൾക്ക് പ്രിയനുമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ത്വക്‌രോഗദോഷത്താൽ അദ്ദേഹം ദൂഷിതനായി.
5.149.25
हीनाङ्गं पृथिवीपालं नाभिनन्दन्ति देवताः ।
इति कृत्वा नृपश्रेष्ठं प्रत्यषेधन्द्विजर्षभाः ॥ ५.१४९.२५ ॥
അവയവവൈകല്യമുള്ള ഭൂപാലനെ ദേവന്മാർ അംഗീകരിക്കില്ലെന്ന് കരുതി ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണർ ആ നൃപശ്രേഷ്ഠനെ തടഞ്ഞു.
5.149.26
ततः प्रव्यथिताङ्गोऽसौ पुत्रशोकसमन्वितः ।
ममार तं मृतं दृष्ट्वा देवापिः संश्रितो वनम् ॥ ५.१४९.२६ ॥
പിന്നെ ദുഃഖത്താൽ അവയവങ്ങൾ വിറച്ച അവൻ പുത്രശോകത്തോടെ മരിച്ചു; അവൻ മരിച്ചതു കണ്ട് ദേവാപി വനത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.
5.149.27
बाह्लीको मातुलकुलं त्यक्त्वा राज्यं समाश्रितः ।
पितृभ्रातॄन्परित्यज्य प्राप्तवान्परमर्धिमत् ॥ ५.१४९.२७ ॥
ബാഹ്ലീകൻ മാതുലകുലം ഉപേക്ഷിച്ച് രാജ്യം സ്വീകരിച്ചു; പിതാവിനെയും സഹോദരന്മാരെയും ഉപേക്ഷിച്ച് അത്യന്തം ഐശ്വര്യം നേടി.
5.149.28
बाह्लीकेन त्वनुज्ञातः शन्तनुर्लोकविश्रुतः ।
पितर्युपरते राजन्राजा राज्यमकारयत् ॥ ५.१४९.२८ ॥
ബാഹ്ലീകന്റെ അനുമതിയോടെ ലോകപ്രസിദ്ധനായ ശന്തനു, രാജാവേ, പിതാവ് മരിച്ചശേഷം രാജാവായി രാജ്യം ഭരിച്ചു.
5.149.29
तथैवाहं मतिमता परिचिन्त्येह पाण्डुना ।
ज्येष्ठः प्रभ्रंशितो राज्याद्धीनाङ्ग इति भारत ॥ ५.१४९.२९ ॥
അതുപോലെതന്നെ, ബുദ്ധിമാനായ പാണ്ഡു ഇവിടെ നന്നായി ആലോചിച്ച്, ഭാരതാ, അവയവവൈകല്യമുള്ളതിനാൽ മൂത്തവനായ എന്നെ രാജ്യത്തിൽനിന്ന് മാറ്റിനിർത്തി.
5.149.30
पाण्डुस्तु राज्यं संप्राप्तः कनीयानपि सन्नृपः ।
विनाशे तस्य पुत्राणामिदं राज्यमरिन्दम ॥ ५.१४९.३० ॥
പാണ്ഡു ഇളയവനായിരുന്നിട്ടും രാജ്യം നേടി; ശത്രുനിഗ്രഹിയേ, അവന്റെ പുത്രന്മാരുടെ നാശത്തിനായിട്ടാണ് ഈ രാജ്യം (അവനു ലഭിച്ചത്).
5.149.31
मय्यभागिनि राज्याय कथं त्वं राज्यमिच्छसि ।
अराजपुत्रो ह्यस्वामी परस्वं हर्तुमिच्छसि ॥ ५.१४९.३१ ॥
എന്റെ ഓഹരിയില്ലാത്ത നീ രാജ്യത്തിനായി എങ്ങനെ രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു? രാജപുത്രനും ഉടമസ്ഥനുമല്ലാത്ത നീ മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്ത് അപഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.149.32
युधिष्ठिरो राजपुत्रो महात्मा ।
न्यायागतं राज्यमिदं च तस्य।
स कौरवस्यास्य कुलस्य भर्ता ।
प्रशासिता चैव महानुभावः ॥ ५.१४९.३२ ॥
യുധിഷ്ഠിരൻ രാജപുത്രനും മഹാത്മാവുമാണ്. ഈ രാജ്യം അദ്ദേഹത്തിന് ന്യായമായി ലഭിച്ചതാണ്. അദ്ദേഹം ഈ കൗരവ വംശത്തിന്റെ പാലകനും മഹാപ്രഭാവമുള്ള ഭരണാധികാരിയുമാണ്.
5.149.33
स सत्यसन्धः स तथाऽप्रमत्तः ।
शास्त्रे स्थितो बन्धुजनस्य साधुः।
प्रियः प्रजानां सुहृदानुकम्पी ।
जितेन्द्रियः साधुजनस्य भर्ता ॥ ५.१४९.३३ ॥
അദ്ദേഹം സത്യസന്ധനും ജാഗ്രതയുള്ളവനും ശാസ്ത്രത്തിൽ ഉറച്ചവനും ബന്ധുജനങ്ങളോട് നല്ലവനുമാണ്. പ്രജകൾക്ക് പ്രിയനും സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഹിതൈഷിയും ദയാലുവും ഇന്ദ്രിയജയിയും സജ്ജനങ്ങളുടെ പാലകനുമാണ്.
5.149.34
क्षमा तितिक्षा दम आर्जवं च ।
सत्यव्रतत्वं श्रुतमप्रमादः ।
भूतानुकम्पा ह्यनुशासनं च ।
युधिष्ठिरे राजगुणाः समस्ताः ॥ ५.१४९.३४ ॥
ക്ഷമ, സഹനം, ദമം, ആർജവം, സത്യവ്രതം, ശ്രുതം, അപ്രമാദം, ജീവജാലങ്ങളോടുള്ള കാരുണ്യം, അനുശാസനം — ഈ രാജഗുണങ്ങളെല്ലാം യുധിഷ്ഠിരനിലുണ്ട്.
5.149.35
अराजपुत्रस्त्वमनार्यवृत्तो ।
लुब्धः सदा बन्धुषु पापबुद्धिः ।
क्रमागतं राज्यमिदं परेषां ।
हर्तुं कथं शक्ष्यसि दुर्विनीत ॥ ५.१४९.३५ ॥
നീ രാജപുത്രനല്ല; അനാര്യമായ നടപ്പുള്ളവനാണ്. എപ്പോഴും ലോഭിയും ബന്ധുക്കളോട് പാപബുദ്ധിയുള്ളവനുമാണ്. പരമ്പരയായി വന്ന ഈ രാജ്യം മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് നീ എങ്ങനെ കവർന്നെടുക്കും, അവിനീതാ?
5.149.36
प्रयच्छ राज्यार्धमपेतमोहः ।
सवाहनं त्व सपरिच्छदं च ।
ततोऽवशेषं तव जीवितस्य ।
सहानुजस्यैव भवेन्नरेन्द्र ॥ ५.१४९.३६ ॥
നരേന്ദ്രാ, മോഹം വെടിഞ്ഞ് രാജ്യത്തിന്റെ പകുതി വാഹനങ്ങളോടും പരിവാരത്തോടും കൂടി നൽകുക. അപ്പോൾ നിന്റെ ജീവിതശേഷം അനുജന്മാരോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.