Mahābhārata · Adhyāya 5.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.149.1
एवमुक्ते तु गान्धार्या धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
दुर्योधनमुवाचेदं राजमध्ये जनाधिप ॥ ५.१४९.१ ॥
Als Gāndhārī so gesprochen hatte, sagte Dhṛtarāṣṭra, Herr der Menschen, dies zu Duryodhana inmitten der Könige, o Herr des Volkes.
5.149.2
दुर्योधन निबोधेदं यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
तथा तत्कुरु भद्रं ते यद्यस्ति पितृगौरवम् ॥ ५.१४९.२ ॥
Duryodhana, höre, was ich dir sagen werde, mein Sohn. Möge dir Gutes widerfahren; wenn du Ehrfurcht vor deinem Vater hast, so tu es.
5.149.3
सोमः प्रजापतिः पूर्वं कुरूणां वंशवर्धनः ।
सोमाद्बभूव षष्ठोऽयं ययातिर्नहुषात्मजः ॥ ५.१४९.३ ॥
Einst war Soma, der Herr der Geschöpfe, der Mehrer des Geschlechts der Kurus. Von Soma, als Sechster, wurde dieser Yayāti geboren, Sohn des Nahuṣa.
5.149.4
तस्य पुत्रा बभूवुर्हि पञ्च राजर्षिसत्तमाः ।
तेषां यदुर्महातेजा ज्येष्ठः समभवत्प्रभुः ॥ ५.१४९.४ ॥
Ihm wurden fünf Söhne geboren, die besten der königlichen Weisen; unter ihnen wurde Yadu, von großer Strahlkraft, der Älteste und Herr.
5.149.5
पूरुर्यवीयांश्च ततो योऽस्माकं वंशवर्धनः ।
शर्मिष्ठया संप्रसूतो दुहित्रा वृषपर्वणः ॥ ५.१४९.५ ॥
Dann kam Puru, der Jüngere, der unser Geschlecht mehrte, geboren von Śarmiṣṭhā, der Tochter Vṛṣaparvans.
5.149.6
यदुश्च भरतश्रेष्ठ देवयान्याः सुतोऽभवत् ।
दौहित्रस्तात शुक्रस्य काव्यस्यामिततेजसः ॥ ५.१४९.६ ॥
Und Yadu, der Beste der Bharatas, wurde der Sohn Devayānīs; lieber Freund, er war der Enkel durch eine Tochter von Śukra (Kāvya), von unermesslichem Glanz.
5.149.7
यादवानां कुलकरो बलवान्वीर्यसंमतः ।
अवमेने स तु क्षत्रं दर्पपूर्णः सुमन्दधीः ॥ ५.१४९.७ ॥
Der Stammvater der Yādavas, stark und seiner Tapferkeit wegen geachtet, voller Hochmut und von sehr beschränktem Verstand, verachtete er den Kriegerstand.
5.149.8
न चातिष्ठत्पितुः शस्त्रि बलदर्पविमोहितः ।
अवमेने च पितरं भ्रातॄंश्चाप्यपराजितः ॥ ५.१४९.८ ॥
Von dem Stolz auf seine Stärke verblendet, gehorchte er seinem Vater nicht; unbesiegt, verachtete er auch seinen Vater und seine Brüder.
5.149.9
पृथिव्यां चतुरन्तायां यदुदेवाभवद्बली ।
वशे कृत्वा स नृपतीन्न्यवसन्नागसाह्वये ॥ ५.१४९.९ ॥
Auf der von vier Ozeanen umgebenen Erde wurde er der mächtige Herr der Yadus; nachdem er die Könige unterworfen hatte, wohnte er in der Stadt namens Nāga-sāhvaya (Hāstinapura).
5.149.10
तं पिता परमक्रुद्धो ययातिर्नहुषात्मजः ।
शशाप पुत्रं गान्धारे राज्याच्चापि व्यरोपयत् ॥ ५.१४९.१० ॥
Yayāti, Sohn des Nahuṣa, im höchsten Zorn, verfluchte diesen Sohn und entriss ihm, o Gāndhārī, auch die Herrschaft.
5.149.11
ये चैनमन्ववर्तन्त भ्रातरो बलदर्पिताः ।
शशाप तानपि क्रुद्धो ययातिस्तनयानथ ॥ ५.१४९.११ ॥
Yayāti, zornig, verfluchte auch die Brüder, die ihm folgten und voll Stolz auf ihre Stärke waren, und dann die Söhne.
5.149.12
यवीयांसं ततः पुरुं पुत्रं स्ववशवर्तिनम् ।
राज्ये निवेशयामास विधेयं नृपसत्तमः ॥ ५.१४९.१२ ॥
Da setzte jener beste der Könige seinen jüngeren Sohn Puru, der ihm gehorchte, auf den Thron; er war gehorsam.
5.149.13
एवं ज्येष्ठोऽप्यथोत्सिक्तो न राज्यमभिजायते ।
यवीयांसोपि जायन्ते राज्यं वृद्धोपसेवया ॥ ५.१४९.१३ ॥
So erlangt auch der Älteste, wenn er hochmütig ist, kein Königtum; und auch die Jüngeren erlangen das Königtum durch den Dienst an den Alten.
5.149.14
तथैव सर्वधर्मज्ञः पितुर्मम पितामहः ।
प्रतीपः पृथिवीपालस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ ५.१४९.१४ ॥
Ebenso war Pratīpa, der Kenner aller Dharmas, der Großvater meines Vaters, Beschützer der Erde, in den drei Welten berühmt.
5.149.15
तस्य पार्थिवसिंहस्य राज्यं धर्मेण शासतः ।
त्रयः प्रजज्ञिरे पुत्रा देवकल्पा यशस्विनः ॥ ५.१४९.१५ ॥
Während jener Löwe unter den Königen das Reich gerecht regierte, wurden ihm drei glorreiche, gottgleiche Söhne geboren.
5.149.16
देवापिरभवच्छ्रेष्ठो बाह्लीकस्तदनन्तरम् ।
तृतीयः शन्तनुस्तात धृतिमान्मे पितामहः ॥ ५.१४९.१६ ॥
Devāpi war der Älteste und Beste; danach Bāhlīka; und der Dritte, Lieber, war der standhafte Śantanu, mein Großvater.
5.149.17
देवापिस्तु महातेजास्त्वग्दोषी राजसत्तमः ।
धार्मिकः सत्यवादी च पितुः शुश्रूषणे रतः ॥ ५.१४९.१७ ॥
Devāpi aber war von großer Strahlkraft, mit einer Hautkrankheit behaftet, der beste der Könige, rechtschaffen, wahrhaftig und dem Dienst an seinem Vater ergeben.
5.149.18
पौरजानपदानां च संमतः साधुसत्कृतः ।
सर्वेषां बालवृद्धानां देवापिर्हृदयङ्गमः ॥ ५.१४९.१८ ॥
Von Stadtbewohnern und Landleuten geschätzt, von den Guten gut geehrt, war Devāpi allen ans Herz gewachsen, Kindern wie Alten.
5.149.19
वदान्यः सत्यसन्धश्च सर्वभूतहिते रतः ।
वर्तमानः पितुः शास्त्रे ब्राह्मणानां तथैव च ॥ ५.१४९.१९ ॥
Er war freigebig, seinem Wort treu und dem Wohl aller Wesen ergeben; er handelte nach der Lehre seines Vaters und ebenso nach den Brahmanen.
5.149.20
बाह्लीकस्य प्रियो भ्राता शन्तनोश्च महात्मनः ।
सौभ्रात्रं च परं तेषां सहितानां महात्मनाम् ॥ ५.१४९.२० ॥
Er war der geliebte Bruder Bāhlīkas und Sohn des großherzigen Śantanu; unter diesen großen Seelen, die zusammenlebten, herrschte höchste brüderliche Zuneigung.
5.149.21
अथ कालस्य पर्याये वृद्धो नृपतिसत्तमः ।
संभारानभिषेकार्थं कारयामास शास्त्रतः ॥ ५.१४९.२१ ॥
Dann, im Lauf der Zeit, ließ der greise beste der Könige die Requisiten für die Salbung gemäß den Śāstras bereitstellen.
5.149.22
कारयामास सर्वाणि मङ्गलार्थानि वै विभुः ।
तं ब्राह्मणाश्च वृद्धाश्च पौरजानपदैः सह ॥ ५.१४९.२२ ॥
Der mächtige König ließ alle glückverheißenden Dinge bereiten; da kamen die Brahmanen und Ältesten zusammen mit den Stadt- und Landbewohnern zu ihm.
5.149.23
सर्वे निवारयामासुर्देवापेरभिषेचनम् ।
स तच्छ्रुत्वा तु नृपतिरभिषेकनिवारणम्।
अश्रुकण्ठोऽभवद्राजा पर्यशोचत चात्मजम् ॥ ५.१४९.२३ ॥
Alle versuchten, die Salbung Devāpis zu verhindern. Als der König hörte, dass die Salbung verhindert worden war, wurde seine Kehle tränenerstickt, und er beklagte seinen Sohn.
5.149.24
एवं वदान्यो धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च सोऽभवत् ।
प्रियः प्रजानामपि संस्त्वग्दोषेण प्रदूषितः ॥ ५.१४९.२४ ॥
So war er freigebig, dharma-kundig, seinem Wort treu und dem Volk lieb; dennoch wurde er durch den Makel einer Hautkrankheit befleckt.
5.149.25
हीनाङ्गं पृथिवीपालं नाभिनन्दन्ति देवताः ।
इति कृत्वा नृपश्रेष्ठं प्रत्यषेधन्द्विजर्षभाः ॥ ५.१४९.२५ ॥
"Die Götter billigen keinen König mit verstümmeltem Glied." So dachten es sich die besten der Zweimalgeborenen und wiesen jenen ersten der Könige zurück.
5.149.26
ततः प्रव्यथिताङ्गोऽसौ पुत्रशोकसमन्वितः ।
ममार तं मृतं दृष्ट्वा देवापिः संश्रितो वनम् ॥ ५.१४९.२६ ॥
Da starb er, die Glieder vor Kummer zitternd und vom Schmerz um seinen Sohn ergriffen. Als Devāpi ihn tot sah, suchte er Zuflucht im Wald.
5.149.27
बाह्लीको मातुलकुलं त्यक्त्वा राज्यं समाश्रितः ।
पितृभ्रातॄन्परित्यज्य प्राप्तवान्परमर्धिमत् ॥ ५.१४९.२७ ॥
Bāhlīka verließ die Familie seines Mutterbruders und nahm das Reich an; indem er Vater und Brüder verließ, erlangte er höchsten Wohlstand.
5.149.28
बाह्लीकेन त्वनुज्ञातः शन्तनुर्लोकविश्रुतः ।
पितर्युपरते राजन्राजा राज्यमकारयत् ॥ ५.१४९.२८ ॥
Mit Bāhlīkas Erlaubnis wurde der weltberühmte Śantanu, o König, nach dem Tod seines Vaters König und regierte das Reich.
5.149.29
तथैवाहं मतिमता परिचिन्त्येह पाण्डुना ।
ज्येष्ठः प्रभ्रंशितो राज्याद्धीनाङ्ग इति भारत ॥ ५.१४९.२९ ॥
Ebenso, o Bhārata, hat der weise Pāṇḍu, nachdem er hier genau überlegt hatte, mich, den Ältesten, des Reiches beraubt, weil ich an einem Glied verstümmelt war.
5.149.30
पाण्डुस्तु राज्यं संप्राप्तः कनीयानपि सन्नृपः ।
विनाशे तस्य पुत्राणामिदं राज्यमरिन्दम ॥ ५.१४९.३० ॥
Pāṇḍu, obwohl der Jüngere, erlangte das Reich und wurde König; o Bezwinger der Feinde, dieses Reich fiel ihm zu zum Verderben seiner eigenen Söhne.
5.149.31
मय्यभागिनि राज्याय कथं त्वं राज्यमिच्छसि ।
अराजपुत्रो ह्यस्वामी परस्वं हर्तुमिच्छसि ॥ ५.१४९.३१ ॥
Ohne meinen Anteil, wie kannst du nach dem Reich verlangen? Du, der weder Königssohn noch Herr bist, willst fremdes Gut an dich reißen.
5.149.32
युधिष्ठिरो राजपुत्रो महात्मा ।
न्यायागतं राज्यमिदं च तस्य।
स कौरवस्यास्य कुलस्य भर्ता ।
प्रशासिता चैव महानुभावः ॥ ५.१४९.३२ ॥
Yudhiṣṭhira ist ein Königssohn und eine großmütige Seele. Dieses Reich ist ihm rechtmäßig zugefallen. Er ist der Beschützer dieses Kaurava-Geschlechts und ein Herrscher von großer Macht.
5.149.33
स सत्यसन्धः स तथाऽप्रमत्तः ।
शास्त्रे स्थितो बन्धुजनस्य साधुः।
प्रियः प्रजानां सुहृदानुकम्पी ।
जितेन्द्रियः साधुजनस्य भर्ता ॥ ५.१४९.३३ ॥
Er ist fest in der Wahrheit, wachsam, in den Schriften gegründet und gütig gegen seine Verwandten. Den Untertanen lieb, den Freunden wohlgesinnt, mitfühlend, selbstbeherrscht und Beschützer der Guten.
5.149.34
क्षमा तितिक्षा दम आर्जवं च ।
सत्यव्रतत्वं श्रुतमप्रमादः ।
भूतानुकम्पा ह्यनुशासनं च ।
युधिष्ठिरे राजगुणाः समस्ताः ॥ ५.१४९.३४ ॥
Geduld, Duldsamkeit, Selbstbeherrschung, Aufrichtigkeit, Treue zu den Gelübden der Wahrheit, Gelehrsamkeit, Wachsamkeit, Mitgefühl mit allen Wesen und Zucht: Alle königlichen Tugenden sind in Yudhiṣṭhira.
5.149.35
अराजपुत्रस्त्वमनार्यवृत्तो ।
लुब्धः सदा बन्धुषु पापबुद्धिः ।
क्रमागतं राज्यमिदं परेषां ।
हर्तुं कथं शक्ष्यसि दुर्विनीत ॥ ५.१४९.३५ ॥
Du bist kein Königssohn; dein Betragen ist unedel, du bist stets gierig und böswillig gegen deine Verwandten. Wie wirst du dieses Reich, das den anderen in der Erbfolge zukam, rauben können, du Ungezogener?
5.149.36
प्रयच्छ राज्यार्धमपेतमोहः ।
सवाहनं त्व सपरिच्छदं च ।
ततोऽवशेषं तव जीवितस्य ।
सहानुजस्यैव भवेन्नरेन्द्र ॥ ५.१४९.३६ ॥
O Herr der Menschen, frei von Verblendung, gib die Hälfte des Reiches samt Fahrzeugen und Gefolge zurück. Nur dann wird der Rest deines Lebens zusammen mit deinen jüngeren Brüdern gesichert sein.