Mahābhārata · Adhyāya 5.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.149.1
एवमुक्ते तु गान्धार्या धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
दुर्योधनमुवाचेदं राजमध्ये जनाधिप ॥ ५.१४९.१ ॥
Quando Gāndhārī assim falou, Dhṛtarāṣṭra, senhor dos homens, disse isto a Duryodhana no meio dos reis, ó senhor do povo.
5.149.2
दुर्योधन निबोधेदं यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक ।
तथा तत्कुरु भद्रं ते यद्यस्ति पितृगौरवम् ॥ ५.१४९.२ ॥
Duryodhana, ouve o que te vou dizer, meu filho. Que o bem esteja contigo; se tens respeito pelo teu pai, faz assim.
5.149.3
सोमः प्रजापतिः पूर्वं कुरूणां वंशवर्धनः ।
सोमाद्बभूव षष्ठोऽयं ययातिर्नहुषात्मजः ॥ ५.१४९.३ ॥
Outrora Soma, senhor das criaturas, foi o aumentador da linhagem dos Kurus. De Soma, como o sexto, nasceu este Yayāti, filho de Nahuṣa.
5.149.4
तस्य पुत्रा बभूवुर्हि पञ्च राजर्षिसत्तमाः ।
तेषां यदुर्महातेजा ज्येष्ठः समभवत्प्रभुः ॥ ५.१४९.४ ॥
Nasceram-lhe cinco filhos, os melhores dos sábios reais; entre eles, Yadu, de grande esplendor, tornou-se o mais velho e o senhor.
5.149.5
पूरुर्यवीयांश्च ततो योऽस्माकं वंशवर्धनः ।
शर्मिष्ठया संप्रसूतो दुहित्रा वृषपर्वणः ॥ ५.१४९.५ ॥
Depois veio Puru, o mais novo, que aumentou a nossa linhagem, nascido de Śarmiṣṭhā, filha de Vṛṣaparvan.
5.149.6
यदुश्च भरतश्रेष्ठ देवयान्याः सुतोऽभवत् ।
दौहित्रस्तात शुक्रस्य काव्यस्यामिततेजसः ॥ ५.१४९.६ ॥
E Yadu, o melhor dos Bharatas, tornou-se filho de Devayānī; querido, era neto por filha de Śukra (Kāvya), de esplendor sem limites.
5.149.7
यादवानां कुलकरो बलवान्वीर्यसंमतः ।
अवमेने स तु क्षत्रं दर्पपूर्णः सुमन्दधीः ॥ ५.१४९.७ ॥
O fundador da linhagem dos Yādavas, forte e estimado por seu valor, cheio de orgulho e de intelecto muito limitado, desprezou a casta guerreira.
5.149.8
न चातिष्ठत्पितुः शस्त्रि बलदर्पविमोहितः ।
अवमेने च पितरं भ्रातॄंश्चाप्यपराजितः ॥ ५.१४९.८ ॥
Cegado pelo orgulho de sua força, não obedeceu ao pai; invencível, também desprezou o pai e os irmãos.
5.149.9
पृथिव्यां चतुरन्तायां यदुदेवाभवद्बली ।
वशे कृत्वा स नृपतीन्न्यवसन्नागसाह्वये ॥ ५.१४९.९ ॥
Sobre a terra cercada por quatro oceanos tornou-se o poderoso senhor dos Yadus; tendo submetido os reis, residiu na cidade chamada Nāga-sāhvaya (Hāstinapura).
5.149.10
तं पिता परमक्रुद्धो ययातिर्नहुषात्मजः ।
शशाप पुत्रं गान्धारे राज्याच्चापि व्यरोपयत् ॥ ५.१४९.१० ॥
Yayāti, filho de Nahuṣa, profundamente irado, amaldiçoou aquele filho e, ó Gāndhārī, também o afastou do reino.
5.149.11
ये चैनमन्ववर्तन्त भ्रातरो बलदर्पिताः ।
शशाप तानपि क्रुद्धो ययातिस्तनयानथ ॥ ५.१४९.११ ॥
Yayāti, irado, também amaldiçoou os irmãos que o seguiam, orgulhosos de sua força, e em seguida os filhos.
5.149.12
यवीयांसं ततः पुरुं पुत्रं स्ववशवर्तिनम् ।
राज्ये निवेशयामास विधेयं नृपसत्तमः ॥ ५.१४९.१२ ॥
Então aquele melhor dos reis colocou no reino Puru, seu filho mais novo que lhe obedecia; era obediente.
5.149.13
एवं ज्येष्ठोऽप्यथोत्सिक्तो न राज्यमभिजायते ।
यवीयांसोपि जायन्ते राज्यं वृद्धोपसेवया ॥ ५.१४९.१३ ॥
Assim, mesmo o mais velho, se for orgulhoso, não obtém o reino; e os mais novos também obtêm o reino servindo os anciãos.
5.149.14
तथैव सर्वधर्मज्ञः पितुर्मम पितामहः ।
प्रतीपः पृथिवीपालस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ ५.१४९.१४ ॥
Igualmente, Pratīpa, conhecedor de todo dharma, avô de meu pai, protetor da terra, era renomado nos três mundos.
5.149.15
तस्य पार्थिवसिंहस्य राज्यं धर्मेण शासतः ।
त्रयः प्रजज्ञिरे पुत्रा देवकल्पा यशस्विनः ॥ ५.१४९.१५ ॥
Enquanto aquele leão entre os reis governava o reino com retidão, nasceram-lhe três filhos gloriosos, semelhantes aos deuses.
5.149.16
देवापिरभवच्छ्रेष्ठो बाह्लीकस्तदनन्तरम् ।
तृतीयः शन्तनुस्तात धृतिमान्मे पितामहः ॥ ५.१४९.१६ ॥
Devāpi era o melhor, o mais velho; depois Bāhlīka; e o terceiro, caro, foi o firme Śantanu, meu avô.
5.149.17
देवापिस्तु महातेजास्त्वग्दोषी राजसत्तमः ।
धार्मिकः सत्यवादी च पितुः शुश्रूषणे रतः ॥ ५.१४९.१७ ॥
Mas Devāpi era de grande esplendor, afligido por uma doença de pele, o melhor dos reis, justo, veraz e dedicado a servir seu pai.
5.149.18
पौरजानपदानां च संमतः साधुसत्कृतः ।
सर्वेषां बालवृद्धानां देवापिर्हृदयङ्गमः ॥ ५.१४९.१८ ॥
Estimado pelos habitantes da cidade e do campo, bem honrado pelos bons, Devāpi era querido no coração de todos, crianças e anciãos.
5.149.19
वदान्यः सत्यसन्धश्च सर्वभूतहिते रतः ।
वर्तमानः पितुः शास्त्रे ब्राह्मणानां तथैव च ॥ ५.१४९.१९ ॥
Era generoso, fiel à sua palavra, dedicado ao bem de todos os seres; conduzia-se segundo o śāstra de seu pai e também segundo os brâmanes.
5.149.20
बाह्लीकस्य प्रियो भ्राता शन्तनोश्च महात्मनः ।
सौभ्रात्रं च परं तेषां सहितानां महात्मनाम् ॥ ५.१४९.२० ॥
Era o irmão querido de Bāhlīka e filho do magnânimo Śantanu; entre aqueles grandes homens que viviam unidos havia um supremo afeto fraterno.
5.149.21
अथ कालस्य पर्याये वृद्धो नृपतिसत्तमः ।
संभारानभिषेकार्थं कारयामास शास्त्रतः ॥ ५.१४९.२१ ॥
Então, com o passar do tempo, o velho melhor dos reis mandou preparar, segundo os śāstras, os materiais para a consagração.
5.149.22
कारयामास सर्वाणि मङ्गलार्थानि वै विभुः ।
तं ब्राह्मणाश्च वृद्धाश्च पौरजानपदैः सह ॥ ५.१४९.२२ ॥
O poderoso rei mandou preparar todos os objetos auspiciosos; então os brâmanes e os anciãos, junto com os habitantes da cidade e do campo, vieram até ele.
5.149.23
सर्वे निवारयामासुर्देवापेरभिषेचनम् ।
स तच्छ्रुत्वा तु नृपतिरभिषेकनिवारणम्।
अश्रुकण्ठोऽभवद्राजा पर्यशोचत चात्मजम् ॥ ५.१४९.२३ ॥
Todos tentaram impedir a consagração de Devāpi. Ao ouvir que a consagração fora impedida, o rei, com a voz embargada pelas lágrimas, lamentou seu filho.
5.149.24
एवं वदान्यो धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च सोऽभवत् ।
प्रियः प्रजानामपि संस्त्वग्दोषेण प्रदूषितः ॥ ५.१४९.२४ ॥
Assim era generoso, conhecedor do dharma, fiel à sua palavra e querido do povo; ainda assim foi maculado pela falha de uma doença de pele.
5.149.25
हीनाङ्गं पृथिवीपालं नाभिनन्दन्ति देवताः ।
इति कृत्वा नृपश्रेष्ठं प्रत्यषेधन्द्विजर्षभाः ॥ ५.१४९.२५ ॥
"Os deuses não aprovam um rei com um membro mutilado." Pensando assim, os melhores dos duas vezes nascidos proibiram aquele primeiro dos reis.
5.149.26
ततः प्रव्यथिताङ्गोऽसौ पुत्रशोकसमन्वितः ।
ममार तं मृतं दृष्ट्वा देवापिः संश्रितो वनम् ॥ ५.१४९.२६ ॥
Então ele, com os membros abalados pela aflição e tomado pelo luto pelo filho, morreu. Ao vê-lo morto, Devāpi refugiou-se na floresta.
5.149.27
बाह्लीको मातुलकुलं त्यक्त्वा राज्यं समाश्रितः ।
पितृभ्रातॄन्परित्यज्य प्राप्तवान्परमर्धिमत् ॥ ५.१४९.२७ ॥
Bāhlīka, tendo abandonado a família de seu tio materno, tomou o reino; deixando o pai e os irmãos, alcançou a maior prosperidade.
5.149.28
बाह्लीकेन त्वनुज्ञातः शन्तनुर्लोकविश्रुतः ।
पितर्युपरते राजन्राजा राज्यमकारयत् ॥ ५.१४९.२८ ॥
Com a permissão de Bāhlīka, o célebre Śantanu, ó rei, após a morte do pai, tornou-se rei e governou o reino.
5.149.29
तथैवाहं मतिमता परिचिन्त्येह पाण्डुना ।
ज्येष्ठः प्रभ्रंशितो राज्याद्धीनाङ्ग इति भारत ॥ ५.१४९.२९ ॥
Da mesma forma, ó Bhārata, o sábio Pāṇḍu, tendo ponderado bem aqui, privou-me do reino, eu, o mais velho, por ser mutilado de um membro.
5.149.30
पाण्डुस्तु राज्यं संप्राप्तः कनीयानपि सन्नृपः ।
विनाशे तस्य पुत्राणामिदं राज्यमरिन्दम ॥ ५.१४९.३० ॥
Pāṇḍu, embora o mais novo, obteve o reino e tornou-se rei; ó domador de inimigos, este reino veio a ele para a ruína dos próprios filhos.
5.149.31
मय्यभागिनि राज्याय कथं त्वं राज्यमिच्छसि ।
अराजपुत्रो ह्यस्वामी परस्वं हर्तुमिच्छसि ॥ ५.१४९.३१ ॥
Privado da minha parte, como desejas o reino? Tu, que não és filho de rei nem senhor, queres apoderar-te do bem alheio.
5.149.32
युधिष्ठिरो राजपुत्रो महात्मा ।
न्यायागतं राज्यमिदं च तस्य।
स कौरवस्यास्य कुलस्य भर्ता ।
प्रशासिता चैव महानुभावः ॥ ५.१४९.३२ ॥
Yudhiṣṭhira é filho de rei e de alma grande. Este reino lhe chegou por direito. Ele é o protetor desta linhagem kaurava e um governante de grande poder.
5.149.33
स सत्यसन्धः स तथाऽप्रमत्तः ।
शास्त्रे स्थितो बन्धुजनस्य साधुः।
प्रियः प्रजानां सुहृदानुकम्पी ।
जितेन्द्रियः साधुजनस्य भर्ता ॥ ५.१४९.३३ ॥
Ele é firme na verdade, vigilante, fundado nas escrituras e bom para com os parentes. Querido pelos súditos, benquerente dos amigos, compassivo, senhor de si e protetor dos bons.
5.149.34
क्षमा तितिक्षा दम आर्जवं च ।
सत्यव्रतत्वं श्रुतमप्रमादः ।
भूतानुकम्पा ह्यनुशासनं च ।
युधिष्ठिरे राजगुणाः समस्ताः ॥ ५.१४९.३४ ॥
Paciência, resistência, domínio de si, retidão, firmeza nos votos de verdade, erudição, vigilância, compaixão por todos os seres e disciplina: todas as virtudes reais estão em Yudhiṣṭhira.
5.149.35
अराजपुत्रस्त्वमनार्यवृत्तो ।
लुब्धः सदा बन्धुषु पापबुद्धिः ।
क्रमागतं राज्यमिदं परेषां ।
हर्तुं कथं शक्ष्यसि दुर्विनीत ॥ ५.१४९.३५ ॥
Não és filho de rei; a tua conduta é indigna, sempre ganancioso e de mente maligna para com os parentes. Como conseguirás arrebatar este reino, transmitido de geração em geração, tu, insolente?
5.149.36
प्रयच्छ राज्यार्धमपेतमोहः ।
सवाहनं त्व सपरिच्छदं च ।
ततोऽवशेषं तव जीवितस्य ।
सहानुजस्यैव भवेन्नरेन्द्र ॥ ५.१४९.३६ ॥
Ó senhor dos homens, livre da ilusão, entrega a metade do reino com seus veículos e séquito. Só então o restante da tua vida estará assegurado junto aos teus irmãos mais novos.