ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.15.1
एवमुक्तः स भगवाञ्शच्या तां पुनरब्रवीत् ।
विक्रमस्य न कालोऽयं नहुषो बलवत्तरः ॥ ५.१५.१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆ ಭಗವಂತ (ಇಂದ್ರ) ಶಚಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು — ಇದು ಪರಾಕ್ರಮದ ಕಾಲವಲ್ಲ; ನಹುಷನು ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿ.
5.15.2
विवर्द्धितश्च ऋषिभिर्हव्यकव्यैश्च भामिनि ।
नीतिमत्र विधास्यामि देवि तां कर्तुमर्हसि ॥ ५.१५.२ ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೋಷಿತನಾದವನು (ಅವನು); ಓ ದೇವಿ, ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ರೂಪಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
5.15.3
गुह्यं चैतत्त्वया कार्यं नाख्यातव्यं शुभे क्वचित् ।
गत्वा नहुषमेकान्ते ब्रवीहि च सुमध्यमे ॥ ५.१५.३ ॥
ಈ ಕಾರ್ಯ ನೀನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಯಾರಿಗೂ ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು. ಓ ಶುಭೆ, ನಹುಷನ ಬಳಿ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಹೇಳು, ಓ ಸುಮಧ್ಯಮೆ.
5.15.4
ऋषियानेन दिव्येन मामुपैहि जगत्पते ।
एवं तव वशे प्रीता भविष्यामीति तं वद ॥ ५.१५.४ ॥
"ಓ ಜಗತ್ಪತಿ, ದಿವ್ಯ ಋಷಿ-ವಾಹನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ. ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳು.
5.15.5
इत्युक्ता देवराजेन पत्नी सा कमलेक्षणा ।
एवमस्त्वित्यथोक्त्वा तु जगाम नहुषं प्रति ॥ ५.१५.५ ॥
ದೇವರಾಜನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕಮಲನೇತ್ರೆ ಪತ್ನಿ "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಹುಷನ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು.
5.15.6
नहुषस्तां ततो दृष्ट्वा सस्मितो वाक्यमब्रवीत् ।
स्वागतं ते वरारोहे किं करोमि शुचिस्मिते ॥ ५.१५.६ ॥
ಆಗ ನಹುಷನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು — "ಓ ವರಾರೋಹೆ, ನಿನಗೆ ಸ್ವಾಗತ; ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?"
5.15.7
भक्तं मां भज कल्याणि किमिच्छसि मनस्विनि ।
तव कल्याणि यत्कार्यं तत्करिष्ये सुमध्यमे ॥ ५.१५.७ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಮನಸ್ವಿನಿ, ನೀನೇನು ಬಯಸುವೆ? ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಸುಮಧ್ಯಮೆ, ನಿನಗೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವೆನು.
5.15.8
न च व्रीडा त्वया कार्या सुश्रोणि मयि विश्वसेः ।
सत्येन वै पशे देवि करिष्ये वचनं तव ॥ ५.१५.८ ॥
ಸುಶ್ರೋಣಿ, ನೀನು ನಾಚಬಾರದು; ನನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡು. ದೇವಿ, ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಣೆಯಿಟ್ಟು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವೆನು.
5.15.9
यो मे कृतस्त्वया कालस्तमाकाङ्क्षे जगत्पते ।
ततस्त्वमेव भर्ता मे भविष्यसि सुराधिम ॥ ५.१५.९ ॥
ಜಗತ್ಪತಿ, ನೀನು ನನಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಕಾಲವನ್ನೇ ನಾನು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆಗ ನೀನೇ ನನ್ನ ಪತಿಯಾಗುವೆ, ಸುರಾಧಿಪ.
5.15.10
कार्यं च हृदि मे यत्तद्देवराजावधारय ।
वक्ष्यामि यदि मे राजन्प्रियमेतत्करिष्यसि ॥ ५.१५.१० ॥
ದೇವರಾಜ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿ. ರಾಜನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಈ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.
5.15.11
वाक्यं प्रणयसंयुक्तं ततः स्यां वशगा तव ।
इन्द्रस्य वाजिनो वाहा हस्तिनोऽथ रथास्तथा ॥ ५.१५.११ ॥
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಳಿಕ ನಾನು ನಿನ್ನ ವಶಳಾಗುತ್ತೇನೆ. ಇಂದ್ರನ ಕುದುರೆಗಳು, ವಾಹನಗಳು, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ರಥಗಳೂ (ಬೇಕು).
5.15.12
इच्छाम्यहमथापूर्वं वाहनं ते सुराधिप ।
यन्न विष्णोर्न रुद्रस्य न सुराणां न रक्षसाम् ॥ ५.१५.१२ ॥
ಸುರಾಧಿಪ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಅಪೂರ್ವ ವಾಹನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ವಿಷ್ಣುವಿನದಲ್ಲ, ರುದ್ರನದಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳದ್ದಲ್ಲ, ರಾಕ್ಷಸರದ್ದೂ ಅಲ್ಲ.
5.15.13
वहन्तु त्वां महाभागा ऋषयः सङ्गता विभो ।
सर्वे शिबिकया राजन्नेतद्धि मम रोचते ॥ ५.१५.१३ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯರಾದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಲಿ. ಓ ರಾಜನೇ, ಇದೇ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
5.15.14
नासुरेषु न देवेषु तुल्यो भवितुमर्हसि ।
सर्वेषां तेज आदत्से स्वेन वीर्येण दर्शनात् ॥ ५.१५.१४ ॥
ನೀವು ಅಸುರರಲ್ಲಾಗಲಿ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಸಮಾನರಾಗಲು ಅರ್ಹರಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ, ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ, ಎಲ್ಲರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೀವು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.
5.15.15
न ते प्रमुखतः स्थातुं कश्चिच्छक्नोति वीर्यवान् ।
एवमुक्तस्तु नहुषः प्राहृष्यत तदा किल।
उवाच वचनं चापि सुरेन्द्रस्तामनिन्दिताम् ॥ ५.१५.१५ ॥
ಯಾವ ವೀರನೂ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಹುಷನು ಆಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಆ ದೇವೇಂದ್ರನು ಆ ನಿರ್ದೋಷೆಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು.
5.15.16
अपूर्वं वाहनमिदं त्वयोक्तं वरवर्णिनि ।
दृढं मे रुचिरं देवि त्वद्वशोऽस्मि वरानने ॥ ५.१५.१६ ॥
ಓ ಸುಂದರ ವರ್ಣದವಳೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ಈ ಅಪೂರ್ವ ವಾಹನವು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಓ ದೇವಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಸುಮುಖಿ.
5.15.17
न ह्यल्पवीर्यो भवति यो वाहान्कुरुते मुनीन् ।
अहं तपस्वी बलवान्भूतभव्यभवत्प्रभुः ॥ ५.१५.१७ ॥
ಋಷಿಗಳನ್ನು ವಾಹನಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು ನಿಜವಾಗಿ ಅಲ್ಪವೀರ್ಯನಲ್ಲ. ನಾನು ತಪಸ್ವಿ, ಬಲಶಾಲಿ, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನದ ಪ್ರಭುವಾಗಿದ್ದೇನೆ.
5.15.18
मयि क्रुद्धे जगन्न स्यान्मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
देवदानवगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ॥ ५.१५.१८ ॥
ನಾನು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಜಗತ್ತು ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ — ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು, ಉರಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು.
5.15.19
न मे क्रुद्धस्य पर्याप्ताः सर्वे लोकाः शुचिस्मिते ।
चक्षुषा यं प्रपश्यामि तस्य तेजो हराम्यहम् ॥ ५.१५.१९ ॥
ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಕೋಪಗೊಂಡ ನನಗೆ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳೂ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಯಾರನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೋ, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನಾನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.15.20
अहमिन्द्रोऽस्मि देवानां लोकानां च महेश्वरः ।
मयि हव्यं च कव्यं च लोकाश्चैव सनातनाः ।
तस्मात्ते वचनं देवि करिष्यामि न संशयः ॥ ५.१५.२० ॥
ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಮಹೇಶ್ವರನಾದ ಇಂದ್ರ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹವ್ಯವೂ ಕವ್ಯವೂ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳೂ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
5.15.21
सप्तर्षयो मां वक्ष्यन्ति सर्वे ब्रह्मर्षयस्तथा ।
पश्य माहात्म्ययोगं मे ऋद्धिं च वरवर्णिनि ॥ ५.१५.२१ ॥
ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳೂ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳೂ ನನ್ನನ್ನೇ (ಒಡೆಯನೆಂದು) ಕರೆಯುವರು. ಓ ವರವರ್ಣಿನಿ, ನನ್ನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದ ಸಂಯೋಗವನ್ನೂ ನನ್ನ ಋದ್ಧಿಯನ್ನೂ ನೋಡು.
5.15.22
एवमुक्त्वा तु तां देवीं विसृज्य च वराननाम् ।
अथ संचिन्त्य नहुषो बलवीर्येण भारत ॥ ५.१५.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಸುಂದರ ಮುಖಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಓ ಭಾರತ, ನಹುಷನು ತನ್ನ ಬಲ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು.
5.15.23
विसृज्य सुप्रतीकं च नागमैरावतं तथा ।
हंसयुक्तं विमानं च हरियुक्तं तथा रथम् ॥ ५.१५.२३ ॥
ಸುಪ್ರತೀಕ ಆನೆಯನ್ನೂ ಐರಾವತ ನಾಗವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಹಂಸಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ವಿಮಾನವನ್ನೂ, ಕುದುರೆಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ರಥವನ್ನೂ (ಬಿಟ್ಟು)...
5.15.24
स तु दर्पेण महता परिभूय महामुनीन् ।
विमाने योजयित्वा च ऋषीन्नियमामास्थितान् ॥ ५.१५.२४ ॥
ಆದರೆ ಅವನು ಮಹಾ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮಹಾಮುನಿಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ...
5.15.25
अब्रह्मण्यो बलोपेतो मत्तो मदबलेन च ।
कामवृत्तः स दुष्टात्मा वाहयामास तानृषीन् ॥ ५.१५.२५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದ್ವೇಷಿ, ಬಲಶಾಲಿ, ಮದದಿಂದಲೂ ತನ್ನ ಮದಬಲದಿಂದಲೂ ಉನ್ಮತ್ತನಾದವನು, ಕಾಮವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಆ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನು ಆ ಋಷಿಗಳನ್ನು ವಾಹನವಾಗಿ ಹೊರಿಸಿದನು.
5.15.26
नहुषेण विसृष्टा च बृहस्पतिमथाब्रवीत् ।
समयोऽल्पावशेषो मे नहुषेणेह यः कृतः ॥ ५.१५.२६ ॥
ನಹುಷನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಕೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೊಡನೆ ಹೇಳಿದಳು: ನಹುಷನೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಗಡುವು ಅಲ್ಪವೇ ಉಳಿದಿದೆ.
5.15.27
शक्रं मृगय शीघ्रं त्वं भक्तायाः कुरु मे दयाम् ।
बाढमित्येव भगवान्बृहस्पतिरुवाच ताम् ॥ ५.१५.२७ ॥
ಇಂದ್ರನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹುಡುಕು; ನಿನ್ನ ಭಕ್ತೆಯಾದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರು. 'ಸರಿ' ಎಂದೇ ಭಗವಾನ್ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಆಕೆಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.15.28
न भेतव्यं त्वया देवि नहुषाद्दुष्टचेतसः ।
न ह्येष स्थास्यति चिरं गत एष नराधमः ॥ ५.१५.२८ ॥
ದೇವಿ, ದುಷ್ಟಚಿತ್ತನಾದ ನಹುಷನಿಂದ ನೀನು ಭಯಪಡಬೇಡ; ಈ ನರಾಧಮನು ಬಹುಕಾಲ ನೆಲೆಸುವುದಿಲ್ಲ, ಇವನು ಹೊರಟುಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.
5.15.29
अधर्मज्ञो महर्षीणां वाहनाच्च हतः शुभे ।
इष्टिं चाहं करिष्यामि विनाशायास्य दुर्मतेः ॥ ५.१५.२९ ॥
ಶುಭೆ, ಧರ್ಮವನ್ನರಿಯದವನು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ವಾಹನವಾಗಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಈ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇಷ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
5.15.30
शक्रं चाधिगमिष्यामि माभैस्त्वं भद्रमस्तु ते ।
ततः प्रज्वाल्य विधिवज्जुहाव परमं हविः ॥ ५.१५.३० ॥
ನಾನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಭಯಪಡಬೇಡ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಆಗ ಅವನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ಪರಮ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
5.15.31
बृहस्पतिर्महातेजा देवराजोपलब्धये ।
हुत्वाऽग्निं सोब्रवीद्राजञ्छक्र अन्विष्यतामिति ॥ ५.१५.३१ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, "ಓ ರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹುಡುಕಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
5.15.32
तस्माच्च भगवान्देवः स्वयमेव हुताशनः ।
स्त्रीवेषमद्भुतं कृत्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ५.१५.३२ ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ದೇವನಾದ ಹುತಾಶನ ಅಗ್ನಿಯು ತಾನೇ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
5.15.33
स दिशः प्रदिशश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विचित्याथ मनोगतिः।
निमेषान्तरमात्रेण बृहस्पतिमुपागमत् ॥ ५.१५.३३ ॥
ಅವನು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶವನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಿಂದ, ಒಂದು ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚುವಷ್ಟು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
5.15.34
बृहस्पते न पश्यामि देवराजमिह क्वचित् ।
आपः शेषाः सदा चापः प्रवेष्टुं नोत्सहाम्यहम् ॥ ५.१५.३४ ॥
ಓ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರಾಜನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಉಳಿದ ನೀರುಗಳು ಸದಾ ಇರುತ್ತವೆ; ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
5.15.35
न मे तत्र गतिर्ब्रह्मन्किमन्यत्करवाणि ते ।
तमब्रवीद्देवगुरुरपो विश महाद्युते ॥ ५.१५.३५ ॥
ಓ ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ನನಗೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ. ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಲಿ? ಆಗ ದೇವಗುರು ಅವನಿಗೆ, "ಓ ಮಹಾದ್ಯುತಿಯೇ, ನೀರನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು" ಎಂದನು.
5.15.36
नापः प्रवेष्टुं शक्ष्यामि क्षयो मेऽत्र भविष्यति ।
शरणं त्वां प्रपन्नोऽस्मि स्वस्ति तेस्तु महाद्युते ॥ ५.१५.३६ ॥
ನೀರನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅದರಿಂದ ನನಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಮಹಾದ್ಯುತಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ.
5.15.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ ५.१५.३७ ॥
ನೀರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿ, ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರ, ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಬ್ಬಿಣ ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಅವುಗಳ ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪಿಸುವ ತೇಜಸ್ಸು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮೂಲಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ.