ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 5.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.15.1
एवमुक्तः स भगवाञ्शच्या तां पुनरब्रवीत् ।
विक्रमस्य न कालोऽयं नहुषो बलवत्तरः ॥ ५.१५.१ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਹ ਭਗਵਾਨ (ਇੰਦਰ) ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ — ਇਹ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ; ਨਹੁਸ਼ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਹੈ।
5.15.2
विवर्द्धितश्च ऋषिभिर्हव्यकव्यैश्च भामिनि ।
नीतिमत्र विधास्यामि देवि तां कर्तुमर्हसि ॥ ५.१५.२ ॥
ਹੇ ਭਾਮਿਨੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹਵਿ-ਕਵਿ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਹੈ ਉਹ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਉਪਾਅ ਸੋਚਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
5.15.3
गुह्यं चैतत्त्वया कार्यं नाख्यातव्यं शुभे क्वचित् ।
गत्वा नहुषमेकान्ते ब्रवीहि च सुमध्यमे ॥ ५.१५.३ ॥
ਇਹ ਗੁਪਤ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ। ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਹੇ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ, ਨਹੁਸ਼ ਕੋਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਕਹਿ।
5.15.4
ऋषियानेन दिव्येन मामुपैहि जगत्पते ।
एवं तव वशे प्रीता भविष्यामीति तं वद ॥ ५.१५.४ ॥
"ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ-ਯਾਨ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੀ" — ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ।
5.15.5
इत्युक्ता देवराजेन पत्नी सा कमलेक्षणा ।
एवमस्त्वित्यथोक्त्वा तु जगाम नहुषं प्रति ॥ ५.१५.५ ॥
ਦੇਵਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਹ ਕਮਲਨੈਣੀ ਪਤਨੀ "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੋਵੇ" ਕਹਿ ਕੇ ਨਹੁਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
5.15.6
नहुषस्तां ततो दृष्ट्वा सस्मितो वाक्यमब्रवीत् ।
स्वागतं ते वरारोहे किं करोमि शुचिस्मिते ॥ ५.१५.६ ॥
ਫਿਰ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ — "ਹੇ ਵਰਾਰੋਹੇ, ਤੇਰਾ ਸੁਆਗਤ ਹੈ; ਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤੇ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?"
5.15.7
भक्तं मां भज कल्याणि किमिच्छसि मनस्विनि ।
तव कल्याणि यत्कार्यं तत्करिष्ये सुमध्यमे ॥ ५.१५.७ ॥
ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲੈ। ਹੇ ਮਨਸਵਿਨੀ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਹੇ ਸੁਮਧਿਅਮਾ, ਜੋ ਵੀ ਤੇਰਾ ਕਾਰਜ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
5.15.8
न च व्रीडा त्वया कार्या सुश्रोणि मयि विश्वसेः ।
सत्येन वै पशे देवि करिष्ये वचनं तव ॥ ५.१५.८ ॥
ਹੇ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੱਚ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਵਚਨ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।
5.15.9
यो मे कृतस्त्वया कालस्तमाकाङ्क्षे जगत्पते ।
ततस्त्वमेव भर्ता मे भविष्यसि सुराधिम ॥ ५.१५.९ ॥
ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਸਮਾਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਤਦ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਸੁਰਾਧਿਪ।
5.15.10
कार्यं च हृदि मे यत्तद्देवराजावधारय ।
वक्ष्यामि यदि मे राजन्प्रियमेतत्करिष्यसि ॥ ५.१५.१० ॥
ਹੇ ਦੇਵਰਾਜ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਾਰਜ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਇਹ ਪਿਆਰਾ ਕਾਰਜ ਕਰੇਂਗਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗੀ।
5.15.11
वाक्यं प्रणयसंयुक्तं ततः स्यां वशगा तव ।
इन्द्रस्य वाजिनो वाहा हस्तिनोऽथ रथास्तथा ॥ ५.१५.११ ॥
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਇਸ ਵਚਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਵਾਹਨ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਰਥ ਵੀ (ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ)।
5.15.12
इच्छाम्यहमथापूर्वं वाहनं ते सुराधिप ।
यन्न विष्णोर्न रुद्रस्य न सुराणां न रक्षसाम् ॥ ५.१५.१२ ॥
ਹੇ ਸੁਰਾਧਿਪ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕ ਅਪੂਰਵ ਵਾਹਨ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਜੋ ਨਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਰੁਦਰ ਦਾ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ।
5.15.13
वहन्तु त्वां महाभागा ऋषयः सङ्गता विभो ।
सर्वे शिबिकया राजन्नेतद्धि मम रोचते ॥ ५.१५.१३ ॥
ਹੇ ਵਿਭੋ, ਮਹਾਭਾਗ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਲਕੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਣ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਇਹੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
5.15.14
नासुरेषु न देवेषु तुल्यो भवितुमर्हसि ।
सर्वेषां तेज आदत्से स्वेन वीर्येण दर्शनात् ॥ ५.१५.१४ ॥
ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਕੇਵਲ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦਾ ਤੇਜ ਖੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
5.15.15
न ते प्रमुखतः स्थातुं कश्चिच्छक्नोति वीर्यवान् ।
एवमुक्तस्तु नहुषः प्राहृष्यत तदा किल।
उवाच वचनं चापि सुरेन्द्रस्तामनिन्दिताम् ॥ ५.१५.१५ ॥
ਕੋਈ ਵੀ ਬਹਾਦਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇਵੇਂਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਵੀ ਕਹੇ।
5.15.16
अपूर्वं वाहनमिदं त्वयोक्तं वरवर्णिनि ।
दृढं मे रुचिरं देवि त्वद्वशोऽस्मि वरानने ॥ ५.१५.१६ ॥
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਇਹ ਅਪੂਰਵ ਵਾਹਨ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਮੁਖੀ।
5.15.17
न ह्यल्पवीर्यो भवति यो वाहान्कुरुते मुनीन् ।
अहं तपस्वी बलवान्भूतभव्यभवत्प्रभुः ॥ ५.१५.१७ ॥
ਜੋ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵੀਰਜ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਤਪਸਵੀ, ਬਲਵਾਨ, ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ।
5.15.18
मयि क्रुद्धे जगन्न स्यान्मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
देवदानवगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ॥ ५.१५.१८ ॥
ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਵਾਂ ਤਾਂ ਜਗਤ ਨਾ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਾਪਤ ਹੈ — ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿੰਨਰ, ਉਰਗ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼।
5.15.19
न मे क्रुद्धस्य पर्याप्ताः सर्वे लोकाः शुचिस्मिते ।
चक्षुषा यं प्रपश्यामि तस्य तेजो हराम्यहम् ॥ ५.१५.१९ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤਾ, ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਸਦਾ ਤੇਜ ਮੈਂ ਹਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
5.15.20
अहमिन्द्रोऽस्मि देवानां लोकानां च महेश्वरः ।
मयि हव्यं च कव्यं च लोकाश्चैव सनातनाः ।
तस्मात्ते वचनं देवि करिष्यामि न संशयः ॥ ५.१५.२० ॥
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਇੰਦਰ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਵਿ, ਕਵਿ ਅਤੇ ਸਨਾਤਨ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
5.15.21
सप्तर्षयो मां वक्ष्यन्ति सर्वे ब्रह्मर्षयस्तथा ।
पश्य माहात्म्ययोगं मे ऋद्धिं च वरवर्णिनि ॥ ५.१५.२१ ॥
ਸਪਤ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਮੈਨੂੰ ਹੀ (ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਣਗੇ)। ਹੇ ਵਰਵਰਣਿਨੀ, ਮੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਰਿੱਧੀ ਵੇਖ।
5.15.22
एवमुक्त्वा तु तां देवीं विसृज्य च वराननाम् ।
अथ संचिन्त्य नहुषो बलवीर्येण भारत ॥ ५.१५.२२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ।
5.15.23
विसृज्य सुप्रतीकं च नागमैरावतं तथा ।
हंसयुक्तं विमानं च हरियुक्तं तथा रथम् ॥ ५.१५.२३ ॥
ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਐਰਾਵਤ ਨਾਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੰਸਾਂ ਜੁੜਿਆ ਵਿਮਾਨ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਜੁੜਿਆ ਰਥ (ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ)...
5.15.24
स तु दर्पेण महता परिभूय महामुनीन् ।
विमाने योजयित्वा च ऋषीन्नियमामास्थितान् ॥ ५.१५.२४ ॥
ਪਰ ਉਸਨੇ ਵੱਡੇ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਹਾਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਕੇ...
5.15.25
अब्रह्मण्यो बलोपेतो मत्तो मदबलेन च ।
कामवृत्तः स दुष्टात्मा वाहयामास तानृषीन् ॥ ५.१५.२५ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ, ਬਲਵਾਨ, ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਦਬਲ ਨਾਲ ਮਤਵਾਲਾ, ਕਾਮਵਸ਼ ਵਰਤਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੁਸ਼ਟਾਤਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਵਾਹਨ ਢੁਆਇਆ।
5.15.26
नहुषेण विसृष्टा च बृहस्पतिमथाब्रवीत् ।
समयोऽल्पावशेषो मे नहुषेणेह यः कृतः ॥ ५.१५.२६ ॥
ਨਹੁਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਬੋਲੀ: ਨਹੁਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਜੋ ਸਮਾਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਬਾਕੀ ਹੈ।
5.15.27
शक्रं मृगय शीघ्रं त्वं भक्तायाः कुरु मे दयाम् ।
बाढमित्येव भगवान्बृहस्पतिरुवाच ताम् ॥ ५.१५.२७ ॥
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਲੱਭ; ਆਪਣੀ ਭਗਤਣੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ। 'ਠੀਕ ਹੈ' ਇਹੀ ਕਹਿ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
5.15.28
न भेतव्यं त्वया देवि नहुषाद्दुष्टचेतसः ।
न ह्येष स्थास्यति चिरं गत एष नराधमः ॥ ५.१५.२८ ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੂੰ ਡਰੀਂ ਨਾ; ਇਹ ਨਰਾਧਮ ਬਹੁਤੀ ਦੇਰ ਟਿਕੇਗਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ।
5.15.29
अधर्मज्ञो महर्षीणां वाहनाच्च हतः शुभे ।
इष्टिं चाहं करिष्यामि विनाशायास्य दुर्मतेः ॥ ५.१५.२९ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਧਰਮ ਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਣ ਕਰਕੇ ਹਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੁਰਮਤੀ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ਼ਟੀ ਕਰਾਂਗਾ।
5.15.30
शक्रं चाधिगमिष्यामि माभैस्त्वं भद्रमस्तु ते ।
ततः प्रज्वाल्य विधिवज्जुहाव परमं हविः ॥ ५.१५.३० ॥
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਨਾ ਡਰ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਨੀ ਬਾਲ ਕੇ ਪਰਮ ਹਵੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦਿੱਤੀ।
5.15.31
बृहस्पतिर्महातेजा देवराजोपलब्धये ।
हुत्वाऽग्निं सोब्रवीद्राजञ्छक्र अन्विष्यतामिति ॥ ५.१५.३१ ॥
ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਦੇਵਰਾਜ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਾਉਣ ਲਈ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਆਹੂਤੀ ਦੇ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।"
5.15.32
तस्माच्च भगवान्देवः स्वयमेव हुताशनः ।
स्त्रीवेषमद्भुतं कृत्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ५.१५.३२ ॥
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਦੇਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨ ਅਗਨੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਅਦਭੁਤ ਇਸਤਰੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ।
5.15.33
स दिशः प्रदिशश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विचित्याथ मनोगतिः।
निमेषान्तरमात्रेण बृहस्पतिमुपागमत् ॥ ५.१५.३३ ॥
ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਪਰਬਤਾਂ, ਬਨਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਖੋਜ ਕੇ, ਮਨ ਦੀ ਗਤੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਝਪਕੀ ਜਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
5.15.34
बृहस्पते न पश्यामि देवराजमिह क्वचित् ।
आपः शेषाः सदा चापः प्रवेष्टुं नोत्सहाम्यहम् ॥ ५.१५.३४ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇੱਥੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਰਾਜ ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੇ। ਬਾਕੀ ਪਾਣੀ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
5.15.35
न मे तत्र गतिर्ब्रह्मन्किमन्यत्करवाणि ते ।
तमब्रवीद्देवगुरुरपो विश महाद्युते ॥ ५.१५.३५ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਉੱਥੇ ਮੇਰਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਤਦ ਦੇਵਗੁਰੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਦਿਊਤੀ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ।"
5.15.36
नापः प्रवेष्टुं शक्ष्यामि क्षयो मेऽत्र भविष्यति ।
शरणं त्वां प्रपन्नोऽस्मि स्वस्ति तेस्तु महाद्युते ॥ ५.१५.३६ ॥
ਮੈਂ ਜਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਾਂਗਾ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਹਾਦਿਊਤੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ।
5.15.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ ५.१५.३७ ॥
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਅਗਨੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੋਂ ਖੱਤਰੀ-ਬਲ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਲੋਹਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰਬ-ਵਿਆਪੀ ਤੇਜ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।