మహాభారతం · అధ్యాయం 5.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.15.1
एवमुक्तः स भगवाञ्शच्या तां पुनरब्रवीत् ।
विक्रमस्य न कालोऽयं नहुषो बलवत्तरः ॥ ५.१५.१ ॥
ఇలా చెప్పబడినప్పుడు ఆ భగవంతుడు (ఇంద్రుడు) శచితో మళ్లీ అన్నాడు — ఇది పరాక్రమానికి సమయం కాదు; నహుషుడు అత్యంత బలవంతుడు.
5.15.2
विवर्द्धितश्च ऋषिभिर्हव्यकव्यैश्च भामिनि ।
नीतिमत्र विधास्यामि देवि तां कर्तुमर्हसि ॥ ५.१५.२ ॥
ఓ భామినీ, ఋషులచే హవ్య-కవ్యాలతో పోషించబడినవాడు (అతడు); ఓ దేవీ, ఇక్కడ ఒక ఉపాయాన్ని నేను రూపొందిస్తాను, నీవు దానిని చేయాలి.
5.15.3
गुह्यं चैतत्त्वया कार्यं नाख्यातव्यं शुभे क्वचित् ।
गत्वा नहुषमेकान्ते ब्रवीहि च सुमध्यमे ॥ ५.१५.३ ॥
ఇది నీవు రహస్యంగా చేయాలి, ఎవరికీ ఎప్పుడూ చెప్పకూడదు. ఓ శుభే, నహుషుని దగ్గరకు ఏకాంతంగా వెళ్లి చెప్పు, ఓ సుమధ్యమే.
5.15.4
ऋषियानेन दिव्येन मामुपैहि जगत्पते ।
एवं तव वशे प्रीता भविष्यामीति तं वद ॥ ५.१५.४ ॥
"ఓ జగత్పతీ, దివ్యమైన ఋషి-వాహనంతో నా దగ్గరకు రా. ఈ విధంగా నేను నీ వశంలో సంతోషంగా ఉంటాను" అని అతనితో చెప్పు.
5.15.5
इत्युक्ता देवराजेन पत्नी सा कमलेक्षणा ।
एवमस्त्वित्यथोक्त्वा तु जगाम नहुषं प्रति ॥ ५.१५.५ ॥
దేవరాజు ఇలా చెప్పగా ఆ కమలనేత్రి భార్య "అలాగే కానివ్వు" అని అని నహుషుని వైపు వెళ్లింది.
5.15.6
नहुषस्तां ततो दृष्ट्वा सस्मितो वाक्यमब्रवीत् ।
स्वागतं ते वरारोहे किं करोमि शुचिस्मिते ॥ ५.१५.६ ॥
అప్పుడు నహుషుడు ఆమెను చూసి నవ్వుతూ అన్నాడు — "ఓ వరారోహే, నీకు స్వాగతం; ఓ శుచిస్మితే, నేను ఏమి చేయాలి?"
5.15.7
भक्तं मां भज कल्याणि किमिच्छसि मनस्विनि ।
तव कल्याणि यत्कार्यं तत्करिष्ये सुमध्यमे ॥ ५.१५.७ ॥
కల్యాణీ, నీ భక్తుడనైన నన్ను స్వీకరించు. మనస్వినీ, నీవు ఏమి కోరుతున్నావు? కల్యాణీ, సుమధ్యమా, నీకు ఏ కార్యమో దానిని నేను చేస్తాను.
5.15.8
न च व्रीडा त्वया कार्या सुश्रोणि मयि विश्वसेः ।
सत्येन वै पशे देवि करिष्ये वचनं तव ॥ ५.१५.८ ॥
సుశ్రోణీ, నీవు సిగ్గు పడకూడదు; నన్ను విశ్వసించు. దేవీ, సత్యంపై ప్రమాణం చేసి చెబుతున్నాను, నీ మాటను నేను చేస్తాను.
5.15.9
यो मे कृतस्त्वया कालस्तमाकाङ्क्षे जगत्पते ।
ततस्त्वमेव भर्ता मे भविष्यसि सुराधिम ॥ ५.१५.९ ॥
జగత్పతీ, నీవు నాకు నిర్ణయించిన కాలాన్నే నేను ఆశిస్తున్నాను. అప్పుడు నీవే నా భర్తవు అవుతావు, సురాధిపా.
5.15.10
कार्यं च हृदि मे यत्तद्देवराजावधारय ।
वक्ष्यामि यदि मे राजन्प्रियमेतत्करिष्यसि ॥ ५.१५.१० ॥
దేవరాజా, నా హృదయంలో ఉన్న కార్యాన్ని గ్రహించు. రాజా, నీవు నా ఈ ప్రియమైన కోరికను తీరిస్తే, అది చెబుతాను.
5.15.11
वाक्यं प्रणयसंयुक्तं ततः स्यां वशगा तव ।
इन्द्रस्य वाजिनो वाहा हस्तिनोऽथ रथास्तथा ॥ ५.१५.११ ॥
ప్రేమతో కూడిన ఈ మాటను విని అప్పుడు నేను నీ వశమవుతాను. ఇంద్రుని గుర్రాలు, వాహనాలు, ఏనుగులు, రథాలు కూడా (కావాలి).
5.15.12
इच्छाम्यहमथापूर्वं वाहनं ते सुराधिप ।
यन्न विष्णोर्न रुद्रस्य न सुराणां न रक्षसाम् ॥ ५.१५.१२ ॥
సురాధిపా, నేను నీ నుండి అపూర్వమైన వాహనాన్ని కోరుతున్నాను; అది విష్ణువుది కాదు, రుద్రునిది కాదు, దేవతలది కాదు, రాక్షసులది కాదు.
5.15.13
वहन्तु त्वां महाभागा ऋषयः सङ्गता विभो ।
सर्वे शिबिकया राजन्नेतद्धि मम रोचते ॥ ५.१५.१३ ॥
ఓ విభో, మహాభాగ్యులైన ఋషులందరూ కలిసి మిమ్మల్ని పల్లకిలో మోయాలి. ఓ రాజా, ఇదే నాకు ఇష్టం.
5.15.14
नासुरेषु न देवेषु तुल्यो भवितुमर्हसि ।
सर्वेषां तेज आदत्से स्वेन वीर्येण दर्शनात् ॥ ५.१५.१४ ॥
మీరు అసురులలో గానీ దేవతలలో గానీ ఎవరికీ సమానంగా ఉండదగినవారు కారు. మీ స్వీయ పరాక్రమంతో, దర్శనమాత్రం చేతనే, అందరి తేజస్సును మీరు హరిస్తారు.
5.15.15
न ते प्रमुखतः स्थातुं कश्चिच्छक्नोति वीर्यवान् ।
एवमुक्तस्तु नहुषः प्राहृष्यत तदा किल।
उवाच वचनं चापि सुरेन्द्रस्तामनिन्दिताम् ॥ ५.१५.१५ ॥
ఏ వీరుడూ మీ ముందు నిలబడగల సమర్థుడు కాదు. ఇలా చెప్పగానే నహుషుడు అప్పుడు నిజంగానే సంతోషించాడు; ఆ దేవేంద్రుడు ఆ నిర్దోషురాలితో ఈ మాటలనూ అన్నాడు.
5.15.16
अपूर्वं वाहनमिदं त्वयोक्तं वरवर्णिनि ।
दृढं मे रुचिरं देवि त्वद्वशोऽस्मि वरानने ॥ ५.१५.१६ ॥
ఓ సుందర వర్ణవతీ, నువ్వు చెప్పిన ఈ అపూర్వ వాహనం నాకు ఎంతో నచ్చింది. ఓ దేవీ, నేను నీ వశంలో ఉన్నాను, ఓ సుముఖీ.
5.15.17
न ह्यल्पवीर्यो भवति यो वाहान्कुरुते मुनीन् ।
अहं तपस्वी बलवान्भूतभव्यभवत्प्रभुः ॥ ५.१५.१७ ॥
ఋషులను వాహనాలుగా చేసుకునేవాడు నిజంగా అల్ప వీర్యుడు కాడు. నేను తపస్వి, బలవంతుడను, భూత భవిష్య వర్తమాన ప్రాణులకు ప్రభువును.
5.15.18
मयि क्रुद्धे जगन्न स्यान्मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
देवदानवगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ॥ ५.१५.१८ ॥
నేను కోపిస్తే జగత్తు ఉండదు; ఎందుకంటే సమస్తం నాలోనే ప్రతిష్ఠితమై ఉంది — దేవతలు, దానవులు, గంధర్వులు, కిన్నరులు, ఉరగులు, రాక్షసులు.
5.15.19
न मे क्रुद्धस्य पर्याप्ताः सर्वे लोकाः शुचिस्मिते ।
चक्षुषा यं प्रपश्यामि तस्य तेजो हराम्यहम् ॥ ५.१५.१९ ॥
ఓ శుచిస్మితా, కోపించిన నాకు సర్వలోకాలూ చాలవు. నా కన్నుతో ఎవరిని చూస్తానో, వారి తేజస్సును నేను హరిస్తాను.
5.15.20
अहमिन्द्रोऽस्मि देवानां लोकानां च महेश्वरः ।
मयि हव्यं च कव्यं च लोकाश्चैव सनातनाः ।
तस्मात्ते वचनं देवि करिष्यामि न संशयः ॥ ५.१५.२० ॥
నేను దేవతలకు, లోకాలకు మహేశ్వరుడైన ఇంద్రుడను. నాలో హవ్యమూ కవ్యమూ శాశ్వత లోకాలూ ఉన్నాయి. కాబట్టి ఓ దేవీ, నీ మాట ప్రకారం చేస్తాను, సందేహం లేదు.
5.15.21
सप्तर्षयो मां वक्ष्यन्ति सर्वे ब्रह्मर्षयस्तथा ।
पश्य माहात्म्ययोगं मे ऋद्धिं च वरवर्णिनि ॥ ५.१५.२१ ॥
సప్తర్షులూ, సర్వ బ్రహ్మర్షులూ నన్నే (ప్రభువుగా) పిలుస్తారు. ఓ వరవర్ణినీ, నా మహాత్మ్య సమృద్ధినీ, నా ఋద్ధినీ చూడు.
5.15.22
एवमुक्त्वा तु तां देवीं विसृज्य च वराननाम् ।
अथ संचिन्त्य नहुषो बलवीर्येण भारत ॥ ५.१५.२२ ॥
ఈ విధంగా ఆ దేవితో చెప్పి, ఆ సుందర ముఖిని పంపి, ఓ భారతా, నహుషుడు తన బలపరాక్రమాలను గురించి ఆలోచించాడు.
5.15.23
विसृज्य सुप्रतीकं च नागमैरावतं तथा ।
हंसयुक्तं विमानं च हरियुक्तं तथा रथम् ॥ ५.१५.२३ ॥
సుప్రతీకుడనే ఏనుగును, ఐరావతమనే నాగాన్ని వదిలి, హంసలు పూన్చిన విమానాన్ని, గుర్రాలు పూన్చిన రథాన్ని కూడా (వదిలి)...
5.15.24
स तु दर्पेण महता परिभूय महामुनीन् ।
विमाने योजयित्वा च ऋषीन्नियमामास्थितान् ॥ ५.१५.२४ ॥
అతడు మహా గర్వంతో మహామునులను అవమానించి, నియమాలలో నిలిచిన ఋషులను విమానానికి పూన్చి...
5.15.25
अब्रह्मण्यो बलोपेतो मत्तो मदबलेन च ।
कामवृत्तः स दुष्टात्मा वाहयामास तानृषीन् ॥ ५.१५.२५ ॥
బ్రాహ్మణ విరోధి, బలంతో కూడినవాడు, గర్వంతో, తన మదబలంతో మత్తెక్కినవాడు, కామవర్తనుడు, దుష్టాత్ముడైన అతడు ఆ ఋషులచేత వాహనం మోయించాడు.
5.15.26
नहुषेण विसृष्टा च बृहस्पतिमथाब्रवीत् ।
समयोऽल्पावशेषो मे नहुषेणेह यः कृतः ॥ ५.१५.२६ ॥
నహుషుడు పంపగా ఆమె బృహస్పతితో ఇలా అన్నది: నహుషునితో నాకోసం ఇక్కడ నిర్ణయించిన గడువు స్వల్పంగానే మిగిలి ఉంది.
5.15.27
शक्रं मृगय शीघ्रं त्वं भक्तायाः कुरु मे दयाम् ।
बाढमित्येव भगवान्बृहस्पतिरुवाच ताम् ॥ ५.१५.२७ ॥
ఇంద్రుని వేగంగా వెతుకు; నీ భక్తురాలైన నాపై దయ చూపు. 'సరే' అని మాత్రమే భగవాన్ బృహస్పతి ఆమెతో అన్నాడు.
5.15.28
न भेतव्यं त्वया देवि नहुषाद्दुष्टचेतसः ।
न ह्येष स्थास्यति चिरं गत एष नराधमः ॥ ५.१५.२८ ॥
దేవీ, దుష్టచిత్తుడైన నహుషుని వల్ల నువ్వు భయపడవద్దు; ఈ నరాధముడు చాలాకాలం నిలవడు, ఇతడు వెళ్లిపోయాడు.
5.15.29
अधर्मज्ञो महर्षीणां वाहनाच्च हतः शुभे ।
इष्टिं चाहं करिष्यामि विनाशायास्य दुर्मतेः ॥ ५.१५.२९ ॥
శుభురాలా, ధర్మం తెలియనివాడు మహర్షులను వాహనంగా చేయడం వల్ల హతుడయ్యాడు; ఈ దుర్మతి నాశనం కోసం నేను ఇష్టి చేస్తాను.
5.15.30
शक्रं चाधिगमिष्यामि माभैस्त्वं भद्रमस्तु ते ।
ततः प्रज्वाल्य विधिवज्जुहाव परमं हविः ॥ ५.१५.३० ॥
నేను ఇంద్రుని పొందుతాను; నువ్వు భయపడకు, నీకు మంగళం కలుగుగాక. అప్పుడు అతడు విధిప్రకారం అగ్నిని వెలిగించి పరమ హవిస్సును హోమం చేశాడు.
5.15.31
बृहस्पतिर्महातेजा देवराजोपलब्धये ।
हुत्वाऽग्निं सोब्रवीद्राजञ्छक्र अन्विष्यतामिति ॥ ५.१५.३१ ॥
మహాతేజస్వి అయిన బృహస్పతి దేవరాజు ఇంద్రుడిని తిరిగి పొందడానికి అగ్నిలో ఆహుతి సమర్పించి, "ఓ రాజా, ఇంద్రుడిని వెదకండి" అని అన్నాడు.
5.15.32
तस्माच्च भगवान्देवः स्वयमेव हुताशनः ।
स्त्रीवेषमद्भुतं कृत्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ५.१५.३२ ॥
అప్పుడు భగవంతుడైన దేవుడు, హుతాశనుడు అగ్ని తానే అద్భుతమైన స్త్రీ రూపాన్ని ధరించి అక్కడే అదృశ్యమయ్యాడు.
5.15.33
स दिशः प्रदिशश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विचित्याथ मनोगतिः।
निमेषान्तरमात्रेण बृहस्पतिमुपागमत् ॥ ५.१५.३३ ॥
అతడు దిశలు, ఉపదిశలు, పర్వతాలు, అడవులు, భూమి, ఆకాశం అన్నింటిలో వెదికి, మనోవేగంతో, ఒక్క రెప్పపాటు కాలంలో బృహస్పతి వద్దకు వచ్చాడు.
5.15.34
बृहस्पते न पश्यामि देवराजमिह क्वचित् ।
आपः शेषाः सदा चापः प्रवेष्टुं नोत्सहाम्यहम् ॥ ५.१५.३४ ॥
ఓ బృహస్పతీ, ఇక్కడెక్కడా దేవరాజును నేను చూడలేదు. మిగిలిన నీళ్లు ఎప్పుడూ ఉంటాయి; నేను వాటిలో ప్రవేశించడానికి సాహసించలేను.
5.15.35
न मे तत्र गतिर्ब्रह्मन्किमन्यत्करवाणि ते ।
तमब्रवीद्देवगुरुरपो विश महाद्युते ॥ ५.१५.३५ ॥
ఓ బ్రహ్మన్, అక్కడికి నాకు మార్గం లేదు. నీకోసం నేను ఇంకేమి చేయగలను? అప్పుడు దేవగురువు అతనితో, "ఓ మహాద్యుతీ, నీళ్లలో ప్రవేశించు" అన్నాడు.
5.15.36
नापः प्रवेष्टुं शक्ष्यामि क्षयो मेऽत्र भविष्यति ।
शरणं त्वां प्रपन्नोऽस्मि स्वस्ति तेस्तु महाद्युते ॥ ५.१५.३६ ॥
నీళ్లలో ప్రవేశించలేను; అందులో నాకు వినాశనం కలుగుతుంది. నేను నీ శరణు పొందాను. ఓ మహాద్యుతీ, నీకు శుభం కలుగుగాక.
5.15.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ ५.१५.३७ ॥
నీటి నుండి అగ్ని, బ్రహ్మము నుండి క్షత్రము, రాయి నుండి ఇనుము ఉద్భవించాయి. వాటి సర్వత్రవ్యాప్త తేజస్సు తమ తమ మూలాలలోనే శాంతిస్తుంది.