മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.15.1
एवमुक्तः स भगवाञ्शच्या तां पुनरब्रवीत् ।
विक्रमस्य न कालोऽयं नहुषो बलवत्तरः ॥ ५.१५.१ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ ഭഗവാൻ (ഇന്ദ്രൻ) ശചിയോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു — ഇത് വീര്യം കാണിക്കേണ്ട സമയമല്ല; നഹുഷൻ അതിബലവാനാണ്.
5.15.2
विवर्द्धितश्च ऋषिभिर्हव्यकव्यैश्च भामिनि ।
नीतिमत्र विधास्यामि देवि तां कर्तुमर्हसि ॥ ५.१५.२ ॥
ഓ ഭാമിനീ, ഋഷിമാരാൽ ഹവ്യ-കവ്യങ്ങളാൽ വളർത്തപ്പെട്ടവനാണവൻ; ഓ ദേവീ, ഇവിടെ ഒരു ഉപായം ഞാൻ ആലോചിക്കാം, നീ അത് ചെയ്യണം.
5.15.3
गुह्यं चैतत्त्वया कार्यं नाख्यातव्यं शुभे क्वचित् ।
गत्वा नहुषमेकान्ते ब्रवीहि च सुमध्यमे ॥ ५.१५.३ ॥
ഈ കാര്യം നീ രഹസ്യമായി ചെയ്യണം; ഒരിക്കലും ആരോടും പറയരുത്. ഓ ശുഭേ, ഓ സുമധ്യമേ, ഏകാന്തത്തിൽ നഹുഷന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് പറയൂ.
5.15.4
ऋषियानेन दिव्येन मामुपैहि जगत्पते ।
एवं तव वशे प्रीता भविष्यामीति तं वद ॥ ५.१५.४ ॥
"ഓ ജഗത്പതേ, ദിവ്യമായ ഋഷിവാഹനത്തിൽ എന്റെ അടുത്ത് വരൂ. ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിന്റെ വശത്ത് സന്തോഷിക്കും" എന്ന് അവനോട് പറയൂ.
5.15.5
इत्युक्ता देवराजेन पत्नी सा कमलेक्षणा ।
एवमस्त्वित्यथोक्त्वा तु जगाम नहुषं प्रति ॥ ५.१५.५ ॥
ദേവരാജൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ താമരക്കണ്ണുള്ള ഭാര്യ "അങ്ങനെ ആകട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് നഹുഷന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
5.15.6
नहुषस्तां ततो दृष्ट्वा सस्मितो वाक्यमब्रवीत् ।
स्वागतं ते वरारोहे किं करोमि शुचिस्मिते ॥ ५.१५.६ ॥
അപ്പോൾ നഹുഷൻ അവളെ കണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു — "ഓ വരാരോഹേ, നിനക്ക് സ്വാഗതം; ഓ ശുചിസ്മിതേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?"
5.15.7
भक्तं मां भज कल्याणि किमिच्छसि मनस्विनि ।
तव कल्याणि यत्कार्यं तत्करिष्ये सुमध्यमे ॥ ५.१५.७ ॥
കല്യാണീ, നിന്റെ ഭക്തനായ എന്നെ സ്വീകരിക്കുക. മനസ്വിനീ, നീ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? കല്യാണീ, സുമധ്യമേ, നിനക്ക് ഏതു കാര്യമുണ്ടോ അത് ഞാൻ ചെയ്യും.
5.15.8
न च व्रीडा त्वया कार्या सुश्रोणि मयि विश्वसेः ।
सत्येन वै पशे देवि करिष्ये वचनं तव ॥ ५.१५.८ ॥
സുശ്രോണീ, നീ ലജ്ജിക്കേണ്ടതില്ല; എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുക. ദേവീ, സത്യത്തിന്മേൽ ആണയിട്ട് പറയുന്നു, നിന്റെ വാക്ക് ഞാൻ ചെയ്യും.
5.15.9
यो मे कृतस्त्वया कालस्तमाकाङ्क्षे जगत्पते ।
ततस्त्वमेव भर्ता मे भविष्यसि सुराधिम ॥ ५.१५.९ ॥
ജഗത്പതേ, നീ എനിക്കായി നിശ്ചയിച്ച കാലത്തെയാണ് ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ നീയാണ് എന്റെ ഭർത്താവ്, സുരാധിപാ.
5.15.10
कार्यं च हृदि मे यत्तद्देवराजावधारय ।
वक्ष्यामि यदि मे राजन्प्रियमेतत्करिष्यसि ॥ ५.१५.१० ॥
ദേവരാജാവേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ള കാര്യം അറിയുക. രാജാവേ, നീ എന്റെ ഈ പ്രിയകാര്യം ചെയ്യുമെങ്കിൽ ഞാൻ അത് പറയാം.
5.15.11
वाक्यं प्रणयसंयुक्तं ततः स्यां वशगा तव ।
इन्द्रस्य वाजिनो वाहा हस्तिनोऽथ रथास्तथा ॥ ५.१५.११ ॥
സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് കേട്ടശേഷം ഞാൻ നിന്റെ വശത്താകും. ഇന്ദ്രന്റെ കുതിരകളും വാഹനങ്ങളും ആനകളും രഥങ്ങളും (വേണം).
5.15.12
इच्छाम्यहमथापूर्वं वाहनं ते सुराधिप ।
यन्न विष्णोर्न रुद्रस्य न सुराणां न रक्षसाम् ॥ ५.१५.१२ ॥
സുരാധിപാ, അപൂർവമായ ഒരു വാഹനം ഞാൻ നിന്നിൽനിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അത് വിഷ്ണുവിന്റേതോ രുദ്രന്റേതോ ദേവന്മാരുടേതോ രാക്ഷസന്മാരുടേതോ അല്ല.
5.15.13
वहन्तु त्वां महाभागा ऋषयः सङ्गता विभो ।
सर्वे शिबिकया राजन्नेतद्धि मम रोचते ॥ ५.१५.१३ ॥
ഓ വിഭോ, മഹാഭാഗ്യവാന്മാരായ ഋഷിമാരെല്ലാം ഒന്നിച്ചുകൂടി നിങ്ങളെ പല്ലക്കിൽ ചുമക്കട്ടെ. ഓ രാജൻ, ഇതാണ് എനിക്കിഷ്ടം.
5.15.14
नासुरेषु न देवेषु तुल्यो भवितुमर्हसि ।
सर्वेषां तेज आदत्से स्वेन वीर्येण दर्शनात् ॥ ५.१५.१४ ॥
അസുരന്മാരിലോ ദേവന്മാരിലോ ആരുടെയും സമനാകാൻ നിങ്ങൾ അർഹനല്ല. സ്വന്തം വീര്യത്താൽ, ദർശനമാത്രയിൽ തന്നെ, എല്ലാവരുടെയും തേജസ്സ് നിങ്ങൾ കവർന്നെടുക്കുന്നു.
5.15.15
न ते प्रमुखतः स्थातुं कश्चिच्छक्नोति वीर्यवान् ।
एवमुक्तस्तु नहुषः प्राहृष्यत तदा किल।
उवाच वचनं चापि सुरेन्द्रस्तामनिन्दिताम् ॥ ५.१५.१५ ॥
ഒരു വീരനും നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ കഴിവുള്ളവനല്ല. ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ നഹുഷൻ അപ്പോൾ തീർച്ചയായും സന്തോഷിച്ചു; ദേവേന്ദ്രൻ ആ കുറ്റമറ്റവളോട് ഈ വാക്കുകളും പറഞ്ഞു.
5.15.16
अपूर्वं वाहनमिदं त्वयोक्तं वरवर्णिनि ।
दृढं मे रुचिरं देवि त्वद्वशोऽस्मि वरानने ॥ ५.१५.१६ ॥
സുന്ദരവർണ്ണേ, നീ പറഞ്ഞ ഈ അപൂർവ വാഹനം എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമായി. ദേവീ, ഞാൻ നിന്റെ വശത്തിലാണ്, ഓ സുമുഖീ.
5.15.17
न ह्यल्पवीर्यो भवति यो वाहान्कुरुते मुनीन् ।
अहं तपस्वी बलवान्भूतभव्यभवत्प्रभुः ॥ ५.१५.१७ ॥
മുനിമാരെ വാഹനമാക്കുന്നവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ അൽപവീര്യനല്ല. ഞാൻ തപസ്വിയും ബലവാനും ഭൂതം, ഭാവി, വർത്തമാനം എന്നിവയുടെ പ്രഭുവുമാണ്.
5.15.18
मयि क्रुद्धे जगन्न स्यान्मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
देवदानवगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ॥ ५.१५.१८ ॥
ഞാൻ കോപിച്ചാൽ ലോകം ഉണ്ടാകില്ല; എല്ലാം എന്നിലാണ് പ്രതിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത് — ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, ഉരഗന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ.
5.15.19
न मे क्रुद्धस्य पर्याप्ताः सर्वे लोकाः शुचिस्मिते ।
चक्षुषा यं प्रपश्यामि तस्य तेजो हराम्यहम् ॥ ५.१५.१९ ॥
ശുചിസ്മിതേ, കോപിച്ച എനിക്ക് സകല ലോകങ്ങളും മതിയാവില്ല. എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് ആരെ ഞാൻ നോക്കുന്നുവോ, അവന്റെ തേജസ്സ് ഞാൻ അപഹരിക്കും.
5.15.20
अहमिन्द्रोऽस्मि देवानां लोकानां च महेश्वरः ।
मयि हव्यं च कव्यं च लोकाश्चैव सनातनाः ।
तस्मात्ते वचनं देवि करिष्यामि न संशयः ॥ ५.१५.२० ॥
ഞാൻ ദേവന്മാർക്കും ലോകങ്ങൾക്കും മഹേശ്വരനായ ഇന്ദ്രനാണ്. എന്നിൽ ഹവ്യവും കവ്യവും ശാശ്വത ലോകങ്ങളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ദേവീ, നിന്റെ വചനം ഞാൻ നിറവേറ്റും, സംശയമില്ല.
5.15.21
सप्तर्षयो मां वक्ष्यन्ति सर्वे ब्रह्मर्षयस्तथा ।
पश्य माहात्म्ययोगं मे ऋद्धिं च वरवर्णिनि ॥ ५.१५.२१ ॥
സപ്തർഷികളും എല്ലാ ബ്രഹ്മർഷികളും എന്നെയാണ് (നാഥനെന്ന്) വിളിക്കുക. വരവർണിനീ, എന്റെ മാഹാത്മ്യയോഗവും ഐശ്വര്യവും നോക്കൂ.
5.15.22
एवमुक्त्वा तु तां देवीं विसृज्य च वराननाम् ।
अथ संचिन्त्य नहुषो बलवीर्येण भारत ॥ ५.१५.२२ ॥
ഇങ്ങനെ ആ ദേവിയോട് പറഞ്ഞ് ആ സുമുഖിയെ പറഞ്ഞയച്ചശേഷം, ഭാരതാ, നഹുഷൻ തന്റെ ബലവും വീര്യവും കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു.
5.15.23
विसृज्य सुप्रतीकं च नागमैरावतं तथा ।
हंसयुक्तं विमानं च हरियुक्तं तथा रथम् ॥ ५.१५.२३ ॥
സുപ്രതീകനെന്ന ആനയെയും ഐരാവതമെന്ന നാഗത്തെയും വിട്ട്, ഹംസങ്ങൾ പൂട്ടിയ വിമാനവും കുതിരകൾ പൂട്ടിയ രഥവും (വിട്ട്)...
5.15.24
स तु दर्पेण महता परिभूय महामुनीन् ।
विमाने योजयित्वा च ऋषीन्नियमामास्थितान् ॥ ५.१५.२४ ॥
എന്നാൽ അവൻ മഹാ അഹങ്കാരത്താൽ മഹാമുനിമാരെ അവഹേളിച്ച്, നിയമങ്ങളിൽ ഉറച്ച ഋഷിമാരെ വിമാനത്തിൽ പൂട്ടി...
5.15.25
अब्रह्मण्यो बलोपेतो मत्तो मदबलेन च ।
कामवृत्तः स दुष्टात्मा वाहयामास तानृषीन् ॥ ५.१५.२५ ॥
ബ്രാഹ്മണവിരോധിയും ബലവാനും അഹങ്കാരത്താലും തന്റെ മദബലത്താലും മത്തനുമായ, കാമവൃത്തിയിൽ നടന്ന ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് ആ ഋഷിമാരെ വാഹനമായി ചുമപ്പിച്ചു.
5.15.26
नहुषेण विसृष्टा च बृहस्पतिमथाब्रवीत् ।
समयोऽल्पावशेषो मे नहुषेणेह यः कृतः ॥ ५.१५.२६ ॥
നഹുഷൻ അയച്ച അവൾ ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു: നഹുഷനോടൊപ്പം എനിക്കായി ഇവിടെ നിശ്ചയിച്ച കാലാവധി അല്പം മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു.
5.15.27
शक्रं मृगय शीघ्रं त्वं भक्तायाः कुरु मे दयाम् ।
बाढमित्येव भगवान्बृहस्पतिरुवाच ताम् ॥ ५.१५.२७ ॥
ഇന്ദ്രനെ വേഗം അന്വേഷിക്കൂ; നിന്റെ ഭക്തയായ എന്നോട് കരുണ കാണിക്കൂ. 'ശരി' എന്നു മാത്രം ഭഗവാനായ ബൃഹസ്പതി അവളോട് പറഞ്ഞു.
5.15.28
न भेतव्यं त्वया देवि नहुषाद्दुष्टचेतसः ।
न ह्येष स्थास्यति चिरं गत एष नराधमः ॥ ५.१५.२८ ॥
ദേവീ, ദുഷ്ടചിത്തനായ നഹുഷനെ ഓർത്ത് നീ ഭയപ്പെടേണ്ട; ഈ നരാധമൻ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കില്ല, അവൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞു.
5.15.29
अधर्मज्ञो महर्षीणां वाहनाच्च हतः शुभे ।
इष्टिं चाहं करिष्यामि विनाशायास्य दुर्मतेः ॥ ५.१५.२९ ॥
ശുഭേ, ധർമ്മമറിയാത്തവൻ മഹർഷിമാരെ വാഹനമാക്കിയതിനാൽ അവൻ നശിച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ ദുർമതിയുടെ നാശത്തിനായി ഞാൻ ഇഷ്ടി നടത്തും.
5.15.30
शक्रं चाधिगमिष्यामि माभैस्त्वं भद्रमस्तु ते ।
ततः प्रज्वाल्य विधिवज्जुहाव परमं हविः ॥ ५.१५.३० ॥
ഞാൻ ഇന്ദ്രനെ തിരികെ നേടും; നീ ഭയപ്പെടേണ്ട, നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ അവൻ വിധിപ്രകാരം അഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ച് പരമമായ ഹവിസ്സ് ഹോമിച്ചു.
5.15.31
बृहस्पतिर्महातेजा देवराजोपलब्धये ।
हुत्वाऽग्निं सोब्रवीद्राजञ्छक्र अन्विष्यतामिति ॥ ५.१५.३१ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ ബൃഹസ്പതി ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രനെ വീണ്ടെടുക്കാൻ അഗ്നിയിൽ ഹവിസ്സർപ്പിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു, "ഓ രാജാവേ, ഇന്ദ്രനെ അന്വേഷിക്കട്ടെ."
5.15.32
तस्माच्च भगवान्देवः स्वयमेव हुताशनः ।
स्त्रीवेषमद्भुतं कृत्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ५.१५.३२ ॥
പിന്നീട് ഭഗവാനായ ദേവൻ, ഹുതാശനൻ അഗ്നി തന്നെ അത്ഭുതകരമായ സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ച് അവിടെത്തന്നെ മറഞ്ഞു.
5.15.33
स दिशः प्रदिशश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विचित्याथ मनोगतिः।
निमेषान्तरमात्रेण बृहस्पतिमुपागमत् ॥ ५.१५.३३ ॥
അദ്ദേഹം ദിക്കുകളും ഉപദിക്കുകളും പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും ഭൂമിയും ആകാശവും അന്വേഷിച്ച ശേഷം, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ, ഒരു കണ്ണിമവെട്ടുന്ന നേരംകൊണ്ട് ബൃഹസ്പതിയുടെ അടുത്ത് എത്തി.
5.15.34
बृहस्पते न पश्यामि देवराजमिह क्वचित् ।
आपः शेषाः सदा चापः प्रवेष्टुं नोत्सहाम्यहम् ॥ ५.१५.३४ ॥
ഹേ ബൃഹസ്പതേ, ഇവിടെ എവിടെയും ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല. ശേഷിച്ച ജലങ്ങൾ എപ്പോഴും ഉള്ളവയാണ്; അവയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ഞാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നില്ല.
5.15.35
न मे तत्र गतिर्ब्रह्मन्किमन्यत्करवाणि ते ।
तमब्रवीद्देवगुरुरपो विश महाद्युते ॥ ५.१५.३५ ॥
ഹേ ബ്രഹ്മൻ, അവിടേക്ക് എനിക്ക് വഴിയില്ല. നിനക്കുവേണ്ടി ഞാൻ വേറെ എന്തു ചെയ്യണം? അപ്പോൾ ദേവഗുരു അദ്ദേഹത്തോട്, "ഓ മഹാദ്യുതേ, ജലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക" എന്നു പറഞ്ഞു.
5.15.36
नापः प्रवेष्टुं शक्ष्यामि क्षयो मेऽत्र भविष्यति ।
शरणं त्वां प्रपन्नोऽस्मि स्वस्ति तेस्तु महाद्युते ॥ ५.१५.३६ ॥
ജലത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല; അതിൽ എനിക്ക് നാശം സംഭവിക്കും. ഞാൻ നിന്നെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓ മഹാദ്യുതേ, നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ.
5.15.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ ५.१५.३७ ॥
ജലത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നിയും ബ്രഹ്മത്തിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രവും കല്ലിൽ നിന്ന് ഇരുമ്പും ഉയർന്നു. അവയുടെ സർവത്ര വ്യാപിക്കുന്ന തേജസ്സ് തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഉത്ഭവസ്ഥാനങ്ങളിൽ തന്നെ ശാന്തമാകുന്നു.