மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.15.1
एवमुक्तः स भगवाञ्शच्या तां पुनरब्रवीत् ।
विक्रमस्य न कालोऽयं नहुषो बलवत्तरः ॥ ५.१५.१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது அந்த பகவான் (இந்திரன்) சசியிடம் மீண்டும் கூறினான் — இது வீரம் காட்டும் காலம் அல்ல; நகுஷன் மிகவும் வலிமையானவன்.
5.15.2
विवर्द्धितश्च ऋषिभिर्हव्यकव्यैश्च भामिनि ।
नीतिमत्र विधास्यामि देवि तां कर्तुमर्हसि ॥ ५.१५.२ ॥
ஓ பாமினி, முனிவர்களால் ஹவ்ய-கவ்யங்களால் வளர்க்கப்பட்டவன் அவன்; ஓ தேவி, இங்கு ஒரு வழியை நான் வகுப்பேன், அதை நீ செய்ய வேண்டும்.
5.15.3
गुह्यं चैतत्त्वया कार्यं नाख्यातव्यं शुभे क्वचित् ।
गत्वा नहुषमेकान्ते ब्रवीहि च सुमध्यमे ॥ ५.१५.३ ॥
இதை நீ இரகசியமாகச் செய்ய வேண்டும்; ஓ சுபே, இதை எவரிடமும் ஒருபோதும் சொல்லக்கூடாது. ஓ சுமத்யமே, நகுஷனிடம் தனிமையில் போய்ச் சொல்.
5.15.4
ऋषियानेन दिव्येन मामुपैहि जगत्पते ।
एवं तव वशे प्रीता भविष्यामीति तं वद ॥ ५.१५.४ ॥
"ஓ உலகின் தலைவனே, தெய்வீக முனிவர் வாகனத்தில் என்னிடம் வா. இவ்வாறு நான் உன் வசத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பேன்" என்று அவனிடம் சொல்.
5.15.5
इत्युक्ता देवराजेन पत्नी सा कमलेक्षणा ।
एवमस्त्वित्यथोक्त्वा तु जगाम नहुषं प्रति ॥ ५.१५.५ ॥
தேவராஜனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அந்தத் தாமரைக் கண்ணி மனைவி, "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி நகுஷனை நோக்கிச் சென்றாள்.
5.15.6
नहुषस्तां ततो दृष्ट्वा सस्मितो वाक्यमब्रवीत् ।
स्वागतं ते वरारोहे किं करोमि शुचिस्मिते ॥ ५.१५.६ ॥
பின்பு நகுஷன் அவளைப் பார்த்துப் புன்னகையுடன் சொன்னான் — "ஓ வராரோஹே, உனக்கு வரவேற்பு; ஓ சுசிஸ்மிதே, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?"
5.15.7
भक्तं मां भज कल्याणि किमिच्छसि मनस्विनि ।
तव कल्याणि यत्कार्यं तत्करिष्ये सुमध्यमे ॥ ५.१५.७ ॥
கல்யாணியே, உன் பக்தனாகிய என்னை ஏற்றுக்கொள். மனஸ்வினியே, நீ எதை விரும்புகிறாய்? கல்யாணியே, சுமத்யமையே, உனக்கு எது காரியமோ அதைச் செய்வேன்.
5.15.8
न च व्रीडा त्वया कार्या सुश्रोणि मयि विश्वसेः ।
सत्येन वै पशे देवि करिष्ये वचनं तव ॥ ५.१५.८ ॥
சுஷ்ரோணியே, நீ வெட்கப்பட வேண்டாம்; என்மீது நம்பிக்கை வை. தேவியே, உண்மையின் மீது ஆணையிட்டுச் சொல்கிறேன், உன் சொல்லைச் செய்வேன்.
5.15.9
यो मे कृतस्त्वया कालस्तमाकाङ्क्षे जगत्पते ।
ततस्त्वमेव भर्ता मे भविष्यसि सुराधिम ॥ ५.१५.९ ॥
உலகநாதனே, நீ எனக்காக நிர்ணயித்த காலத்தையே நான் எதிர்பார்க்கிறேன். அப்போது நீயே என் கணவனாவாய், தேவாதிபதியே.
5.15.10
कार्यं च हृदि मे यत्तद्देवराजावधारय ।
वक्ष्यामि यदि मे राजन्प्रियमेतत्करिष्यसि ॥ ५.१५.१० ॥
தேவராஜனே, என் மனதில் உள்ள காரியத்தைக் கேள். அரசனே, நீ என் இந்த விருப்பத்தைச் செய்தால் அதைச் சொல்வேன்.
5.15.11
वाक्यं प्रणयसंयुक्तं ततः स्यां वशगा तव ।
इन्द्रस्य वाजिनो वाहा हस्तिनोऽथ रथास्तथा ॥ ५.१५.११ ॥
அன்பு நிறைந்த இந்தச் சொல்லைக் கேட்டபின் நான் உன் வசப்படுவேன். இந்திரனின் குதிரைகள், வாகனங்கள், யானைகள், தேர்கள் ஆகியவையும் (வேண்டும்).
5.15.12
इच्छाम्यहमथापूर्वं वाहनं ते सुराधिप ।
यन्न विष्णोर्न रुद्रस्य न सुराणां न रक्षसाम् ॥ ५.१५.१२ ॥
தேவாதிபதியே, நான் உன்னிடமிருந்து ஒரு புதிய வாகனத்தை விரும்புகிறேன். அது விஷ்ணுவினுடையதோ, ருத்திரனுடையதோ, தேவர்களுடையதோ, அரக்கர்களுடையதோ அல்ல.
5.15.13
वहन्तु त्वां महाभागा ऋषयः सङ्गता विभो ।
सर्वे शिबिकया राजन्नेतद्धि मम रोचते ॥ ५.१५.१३ ॥
ஓ வலிமைமிக்கவரே, மகாபாக்கியவான்களான அனைத்து ரிஷிகளும் ஒன்று கூடி உங்களை பல்லக்கில் சுமக்கட்டும். ஓ அரசே, இதுவே எனக்கு விருப்பமாக இருக்கிறது.
5.15.14
नासुरेषु न देवेषु तुल्यो भवितुमर्हसि ।
सर्वेषां तेज आदत्से स्वेन वीर्येण दर्शनात् ॥ ५.१५.१४ ॥
நீங்கள் அசுரர்களிலும் தேவர்களிலும் எவருக்கும் நிகராக இருக்கத் தகுதியுடையவர் அல்லர். உங்கள் சொந்த வீரியத்தால், வெறும் பார்வையாலேயே, அனைவரின் தேஜஸையும் கவர்ந்து விடுகிறீர்கள்.
5.15.15
न ते प्रमुखतः स्थातुं कश्चिच्छक्नोति वीर्यवान् ।
एवमुक्तस्तु नहुषः प्राहृष्यत तदा किल।
उवाच वचनं चापि सुरेन्द्रस्तामनिन्दिताम् ॥ ५.१५.१५ ॥
எந்த வீரனும் உங்கள் முன் நிற்கும் வல்லமை உடையவன் அல்ல. இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் நகுஷன் அப்போது உண்மையிலேயே மகிழ்ந்தான்; தேவர்களின் தலைவனும் அந்தக் குற்றமற்ற பெண்ணிடம் இந்த வார்த்தைகளையும் கூறினான்.
5.15.16
अपूर्वं वाहनमिदं त्वयोक्तं वरवर्णिनि ।
दृढं मे रुचिरं देवि त्वद्वशोऽस्मि वरानने ॥ ५.१५.१६ ॥
அழகிய நிறமுடையவளே, நீ சொன்ன இந்த வாகனம் இதுவரை கேட்டறியாதது. தேவியே, இது எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது; அழகிய முகத்தவளே, நான் உன் வசப்பட்டவன்.
5.15.17
न ह्यल्पवीर्यो भवति यो वाहान्कुरुते मुनीन् ।
अहं तपस्वी बलवान्भूतभव्यभवत्प्रभुः ॥ ५.१५.१७ ॥
முனிவர்களை வாகனமாக ஆக்குபவன் உண்மையில் வீரியமில்லாதவன் அல்ல. நான் தவமுடையவன், வலிமையுடையவன், கடந்த, வருங்கால, நிகழ்கால உயிர்களின் தலைவன்.
5.15.18
मयि क्रुद्धे जगन्न स्यान्मयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
देवदानवगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ॥ ५.१५.१८ ॥
நான் கோபமடைந்தால் உலகம் இராது; ஏனெனில் எல்லாம் என்னிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன — தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள், உரகர்கள், ராட்சசர்கள்.
5.15.19
न मे क्रुद्धस्य पर्याप्ताः सर्वे लोकाः शुचिस्मिते ।
चक्षुषा यं प्रपश्यामि तस्य तेजो हराम्यहम् ॥ ५.१५.१९ ॥
தூய்மையான புன்னகையுடையவளே, சினம் கொண்ட எனக்கு அனைத்து உலகங்களும் போதுமானவை அல்ல. என் கண்ணால் எவனைப் பார்க்கிறேனோ, அவனது தேஜஸை நான் அபகரிக்கிறேன்.
5.15.20
अहमिन्द्रोऽस्मि देवानां लोकानां च महेश्वरः ।
मयि हव्यं च कव्यं च लोकाश्चैव सनातनाः ।
तस्मात्ते वचनं देवि करिष्यामि न संशयः ॥ ५.१५.२० ॥
நான் தேவர்களுக்கும் உலகங்களுக்கும் மகேஸ்வரனான இந்திரன். என்னுள் ஹவ்யமும் கவ்யமும் நித்திய உலகங்களும் நிலைபெற்றுள்ளன. ஆகையால், தேவியே, உன் சொல்படி செய்வேன், ஐயமில்லை.
5.15.21
सप्तर्षयो मां वक्ष्यन्ति सर्वे ब्रह्मर्षयस्तथा ।
पश्य माहात्म्ययोगं मे ऋद्धिं च वरवर्णिनि ॥ ५.१५.२१ ॥
சப்தரிஷிகளும் அனைத்து பிரம்மரிஷிகளும் என்னையே (தலைவன் என்று) சொல்வார்கள். வரவர்ணினியே, என் மாபெரும் மகிமையின் ஒருங்கிணைப்பையும் என் செல்வத்தையும் பார்.
5.15.22
एवमुक्त्वा तु तां देवीं विसृज्य च वराननाम् ।
अथ संचिन्त्य नहुषो बलवीर्येण भारत ॥ ५.१५.२२ ॥
இவ்வாறு அந்த தேவியிடம் சொல்லி, அந்த அழகிய முகத்தவளை அனுப்பிவிட்டு, பாரதா, நகுஷன் தன் பலத்தையும் வீரியத்தையும் எண்ணி சிந்தித்தான்.
5.15.23
विसृज्य सुप्रतीकं च नागमैरावतं तथा ।
हंसयुक्तं विमानं च हरियुक्तं तथा रथम् ॥ ५.१५.२३ ॥
சுப்ரதீகனையும் ஐராவதம் என்ற யானையையும் விட்டுவிட்டு, அன்னங்களால் பூட்டிய விமானத்தையும், குதிரைகளால் பூட்டிய தேரையும் (விட்டுவிட்டு)...
5.15.24
स तु दर्पेण महता परिभूय महामुनीन् ।
विमाने योजयित्वा च ऋषीन्नियमामास्थितान् ॥ ५.१५.२४ ॥
ஆனால் அவன் பெரும் செருக்கால் மாமுனிவர்களை அவமதித்து, விரதங்களில் நிலைத்த ரிஷிகளை விமானத்தில் பூட்டி...
5.15.25
अब्रह्मण्यो बलोपेतो मत्तो मदबलेन च ।
कामवृत्तः स दुष्टात्मा वाहयामास तानृषीन् ॥ ५.१५.२५ ॥
அந்தணர்களை வெறுத்தவன், வலிமை பெற்றவன், செருக்கினாலும் தன் மதபலத்தாலும் வெறிகொண்டவன், ஆசையின் வழியில் நடந்த அந்தத் தீய மனமுடையவன் அந்த முனிவர்களை வண்டியிழுக்கச் செய்தான்.
5.15.26
नहुषेण विसृष्टा च बृहस्पतिमथाब्रवीत् ।
समयोऽल्पावशेषो मे नहुषेणेह यः कृतः ॥ ५.१५.२६ ॥
நகுஷனால் அனுப்பப்பட்ட அவள் பிருஹஸ்பதியிடம் கூறினாள்: நகுஷனுடன் இங்கு எனக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட கால வரம்பு சிறிதே மீதமுள்ளது.
5.15.27
शक्रं मृगय शीघ्रं त्वं भक्तायाः कुरु मे दयाम् ।
बाढमित्येव भगवान्बृहस्पतिरुवाच ताम् ॥ ५.१५.२७ ॥
இந்திரனை விரைவில் தேடு; உன் பக்தையாகிய எனக்கு கருணை செய். 'சரி' என்றே பகவான் பிருஹஸ்பதி அவளிடம் கூறினார்.
5.15.28
न भेतव्यं त्वया देवि नहुषाद्दुष्टचेतसः ।
न ह्येष स्थास्यति चिरं गत एष नराधमः ॥ ५.१५.२८ ॥
தேவியே, தீய மனமுடைய நகுஷனால் நீ அஞ்ச வேண்டாம்; இந்த மனிதர்களில் இழிந்தவன் நீண்ட காலம் நிலைக்க மாட்டான், இதோ அவன் சென்றுவிட்டான்.
5.15.29
अधर्मज्ञो महर्षीणां वाहनाच्च हतः शुभे ।
इष्टिं चाहं करिष्यामि विनाशायास्य दुर्मतेः ॥ ५.१५.२९ ॥
நல்லவளே, தர்மம் அறியாதவன் மகரிஷிகளை வாகனமாக்கியதால் அழிந்துவிட்டான்; இந்தத் தீய புத்தியவனின் அழிவுக்காக நான் யாகம் செய்வேன்.
5.15.30
शक्रं चाधिगमिष्यामि माभैस्त्वं भद्रमस्तु ते ।
ततः प्रज्वाल्य विधिवज्जुहाव परमं हविः ॥ ५.१५.३० ॥
நான் இந்திரனை மீண்டும் அடைவேன்; நீ அஞ்சாதே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். பின் அவர் விதிப்படி அக்கினியை மூட்டி உயர்ந்த ஹவிசை அர்ப்பணித்தார்.
5.15.31
बृहस्पतिर्महातेजा देवराजोपलब्धये ।
हुत्वाऽग्निं सोब्रवीद्राजञ्छक्र अन्विष्यतामिति ॥ ५.१५.३१ ॥
மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட பிருஹஸ்பதி, தேவராஜனான இந்திரனை மீட்பதற்காக அக்னியில் ஹோமம் செய்து, "ஓ அரசே, இந்திரனைத் தேடுங்கள்" என்று கூறினார்.
5.15.32
तस्माच्च भगवान्देवः स्वयमेव हुताशनः ।
स्त्रीवेषमद्भुतं कृत्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ५.१५.३२ ॥
அதன்பின் பகவான் தேவனான அக்னி தானே அற்புதமான பெண் வடிவை எடுத்து, அங்கேயே மறைந்தார்.
5.15.33
स दिशः प्रदिशश्चैव पर्वतांश्च वनानि च ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च विचित्याथ मनोगतिः।
निमेषान्तरमात्रेण बृहस्पतिमुपागमत् ॥ ५.१५.३३ ॥
அவர் திசைகளிலும், உபதிசைகளிலும், மலைகளிலும், காடுகளிலும், பூமியிலும், ஆகாயத்திலும் தேடி, மனத்தின் வேகத்துடன், ஒரு கண் இமைக்கும் நேரத்தில் பிருஹஸ்பதியிடம் வந்தார்.
5.15.34
बृहस्पते न पश्यामि देवराजमिह क्वचित् ।
आपः शेषाः सदा चापः प्रवेष्टुं नोत्सहाम्यहम् ॥ ५.१५.३४ ॥
ஓ பிருஹஸ்பதியே, இங்கே எங்கும் தேவராஜனைக் காணவில்லை. எஞ்சிய நீர்கள் எப்போதும் உள்ளன; நான் அவற்றுள் நுழைய துணியமாட்டேன்.
5.15.35
न मे तत्र गतिर्ब्रह्मन्किमन्यत्करवाणि ते ।
तमब्रवीद्देवगुरुरपो विश महाद्युते ॥ ५.१५.३५ ॥
பிரம்மனே, அங்கு எனக்கு வழியில்லை. உனக்காக நான் வேறு என்ன செய்வேன்? அப்போது தேவகுரு அவரிடம், "ஓ மஹாத்யுதியே, நீரில் நுழைவாயாக" என்றார்.
5.15.36
नापः प्रवेष्टुं शक्ष्यामि क्षयो मेऽत्र भविष्यति ।
शरणं त्वां प्रपन्नोऽस्मि स्वस्ति तेस्तु महाद्युते ॥ ५.१५.३६ ॥
நீரில் நுழையமுடியாது; அதில் எனக்கு அழிவு வரும். நான் உன்னிடம் சரணடைந்துள்ளேன். ஓ மஹாத்யுதியே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
5.15.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ ५.१५.३७ ॥
நீரிலிருந்து நெருப்பும், பிரம்மத்திலிருந்து க்ஷத்திரமும், கல்லிலிருந்து இரும்பும் எழுந்தன. அவற்றின் எங்கும் பரவிய தேஜஸ் தம் தம் மூலங்களிலேயே அடங்குகிறது.