Mahābhārata · Adhyāya 5.151
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.151.1
जनार्दनवचः श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातॄनुवाच धर्मात्मा समक्षं केशवस्य ह ॥ ५.१५१.१ ॥
Tras oír las palabras de Janārdana, el rey Yudhiṣṭhira, de alma justa, habló a sus hermanos en presencia de Keśava.
5.151.2
श्रुतं भवद्भिर्यद्वृत्तं सभायां कुरुसंसदि ।
केशवस्यापि यद्वाक्यं तत्सर्वमवधारितम् ॥ ५.१५१.२ ॥
Todos habéis oído lo que sucedió en la asamblea de los Kuru, y las palabras de Keśava también han sido todas bien consideradas.
5.151.3
तस्मात्सेनाविभागं मे कुरुध्वं नरसत्तमाः ।
अक्षौहिण्यश्च सप्तैताः समेता विजयाय वै ॥ ५.१५१.३ ॥
Por tanto, mejores de los hombres, dividid el ejército para mí; estas siete akṣauhiṇī se han reunido para la victoria.
5.151.4
तासां ये पतयः सप्त विख्यातास्तान्निबोधत ।
द्रुपदश्च विराटश्च धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ॥ ५.१५१.४ ॥
Conoced a los siete señores renombrados de estas tropas: Drupada, Virāṭa, Dhṛṣṭadyumna y Śikhaṇḍin.
5.151.5
सात्यकिश्चेकितानश्च भीमसेनश्च वीर्यवान् ।
एते सेनाप्रणेतारो वीराः सर्वे तनुत्यजः ॥ ५.१५१.५ ॥
Sātyaki, Ekitāna y el poderoso Bhīmasena: estos son los generales del ejército; todos son héroes dispuestos a entregar sus cuerpos.
5.151.6
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वे सुचिरितव्रताः ।
ह्रीमन्तो नीतिमन्तश्च सर्वे युद्धविशारदाः ॥ ५.१५१.६ ॥
Todos ellos son conocedores de los Vedas, héroes, cumplidores de votos bien observados, modestos, sabios en política y diestros en la guerra.
5.151.7
इष्वस्त्रकुशलाः सर्वे तथा सर्वास्त्रयोधिनः ।
सप्तानामपि यो नेता सेनानां प्रविभागवित् ॥ ५.१५१.७ ॥
Todos diestros con flechas y armas, todos luchadores en toda clase de armas; y aquel que era el jefe de las siete huestes, conocedor de su división.
5.151.8
यः सहेत रणे भीष्णं शरार्चिःपावकोपमम् ।
तं तावत्सहदेवात्र प्रब्रूहि कुरुनन्दन।
स्वगतं पुरुषव्याघ्र को नः सेनापतिः क्षमः ॥ ५.१५१.८ ॥
Dime aquí, alegría de los Kurus, quién podría soportar en batalla a Bhīṣma, semejante al fuego de llamas de flechas. Oh tigre entre los hombres, dime para tus adentros quién es digno de ser nuestro comandante.
5.151.9
संयुक्त एकदुःखश्च वीर्यवांश्च महीपतिः ।
यं समाश्रित्य धर्मज्ञं स्वमंशमनुयुञ्ज्महे ॥ ५.१५१.९ ॥
Aquel unido en un mismo dolor, valiente y señor de la tierra; buscando refugio en él, el conocedor del dharma, aplicaremos nuestra propia parte a él.
5.151.10
मत्स्यो विराटो बलवान्कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ।
प्रसहिष्यति सङ्ग्रामे भीष्मं तांश्च महारथान् ॥ ५.१५१.१० ॥
Virāṭa, rey de Matsya, fuerte, adiestrado en las armas, orgulloso en la batalla, resistirá en la contienda a Bhīṣma y a aquellos grandes carreristas.
5.151.11
तथोक्ते सहदेवेन वाक्ये वाक्यविशारदः ।
नकुलोऽनन्तरं तस्मादिदं वचनमाददे ॥ ५.१५१.११ ॥
Habiendo dicho así Sahadeva, Nakula, diestro en el discurso, tomó entonces estas palabras.
5.151.12
वयसा शास्त्रतो धैर्यात्कुलेनाभिजनेन च ।
ह्रीमान्बलान्वितः श्रीमान्सर्वशास्त्रविशारदः ॥ ५.१५१.१२ ॥
Por edad, por doctrina, por firmeza, por linaje y por noble nacimiento: modesto, dotado de fuerza, glorioso y diestro en todas las ciencias.
5.151.13
वेद चास्त्रं भारद्वाजाहुर्धर्षः सत्यसङ्गरः ।
यो नित्यं स्पर्धते द्रोणं भीष्मं चैव महाबलम् ॥ ५.१५१.१३ ॥
Conoce la ciencia de las armas; dicen que es discípulo de Bhāradvāja (Droṇa). Audaz y fiel a su voto, rivaliza siempre con Droṇa y con el poderoso Bhīṣma.
5.151.14
श्लाघ्यः पार्थिववंशस्य प्रमुखे वाहिनीपतिः ।
पुत्रपौत्रेः परिवृतः शतशाख इव द्रुमः ॥ ५.१५१.१४ ॥
Digno de alabanza, el primero de la línea real, señor del ejército, rodeado de hijos y nietos, es como un árbol de cien ramas.
5.151.15
यस्तताप तपो घोरं सदारः पृथिवीपतिः ।
रोषाद्द्रोणविनाशाय वीरः समितिशोभनः ॥ ५.१५१.१५ ॥
Aquel señor de la tierra, con su esposa, practicó terrible penitencia por ira, para la destrucción de Droṇa; aquel héroe, glorioso en la batalla.
5.151.16
पितेवास्मान्समाधत्ते यः सदा पार्थिवर्षभः ।
श्वशुरो द्रुपदोऽस्माकं सेनाग्रं स प्रकर्षतु ॥ ५.१५१.१६ ॥
Que Drupada, nuestro suegro, el mejor de los reyes, que siempre nos cuida como un padre, conduzca la vanguardia del ejército.
5.151.17
स द्रोणभीष्मावायातौ सहेदिति मतिर्मम ।
स हि दिव्यास्त्रविद्राजा सखा चाङ्गिरसो नृपः ॥ ५.१५१.१७ ॥
Que él resista a Droṇa y a Bhīṣma cuando lleguen; ésa es mi opinión. Ese rey conoce las armas divinas y es amigo del linaje de Aṅgiras.
5.151.18
माद्रीसुताभ्यामुक्ते तु स्वमते कुरुनन्दनः ।
वासविर्वासवसमः सव्यसाच्यब्रवीद्वचः ॥ ५.१५१.१८ ॥
Cuando los dos hijos de Mādrī hubieron hablado así, Savyasācin (Arjuna), gozo de los Kurus, igual a Indra, hijo de Indra, dio su propia opinión y pronunció estas palabras.
5.151.19
योयं तपःप्रभावेन ऋषिसन्तोषणेन च ।
दिव्यः पुरुष उत्पन्नो ज्वालावर्णो महाभुजः ॥ ५.१५१.१९ ॥
Este hombre divino, nacido por el poder de la austeridad y por complacer a los sabios, de color de llama y de grandes brazos,
5.151.20
धनुष्मान्कवची खङ्गी रथमारुह्य दंशितः ।
दिव्यैर्हयवरैर्युक्तमग्निकुण्डात्समुत्थितः ॥ ५.१५१.२० ॥
Portando arco, coraza y espada, equipado y montado en un carro uncido a excelentes caballos divinos, se alzó del foso de fuego.
5.151.21
गर्जन्निव महामेघो रथघोषेण वीर्यवान् ।
सिंहसंहननो वीरः सिंहतुल्यपराक्रमः ॥ ५.१५१.२१ ॥
Rugiendo como una gran nube con el estruendo de su carro, poderoso, de complexión de león, héroe de valor semejante al del león,
5.151.22
सिंहोरस्कः सिंहभुजः सिंहवक्षा महाबलः ।
सिंहप्रगर्जनो वीरः संहस्कन्धो महाद्युतिः ॥ ५.१५१.२२ ॥
De pecho de león, brazos de león, pecho de león, gran fuerza, rugiente como un león, héroe de hombros firmes, de gran esplendor.
5.151.23
शुभ्रूः सुदंष्ट्रः सुहनुः सुबाहुः सुमुखोऽकृशः ।
सुजत्रुः सुविशालाक्षः सुपादः सुप्रतिष्ठितः ॥ ५.१५१.२३ ॥
De cejas hermosas, dientes hermosos, mandíbula hermosa, brazos hermosos, rostro hermoso, no delgado sino robusto, clavícula hermosa, de ojos muy amplios, pies hermosos, firmemente asentado,
5.151.24
अभेद्यः सर्वशस्त्राणां प्रभिन्न इव वारणः ।
जज्ञे द्रोणविनाशाय सत्यवादी जितेन्द्रियः ॥ ५.१५१.२४ ॥
Inatravesable por todas las armas, como un elefante en celo, nació para la destrucción de Droṇa, veraz, dueño de sus sentidos.
5.151.25
धृष्टद्युम्नमहं मन्ये सहेद्भीष्मस्य सायकान् ।
वज्राशनिसमस्पर्शान्दीप्तास्यानुरगानिव ॥ ५.१५१.२५ ॥
Creo que solo Dhṛṣṭadyumna podría soportar las flechas de Bhīṣma, cuyo contacto es como el rayo y el relámpago, semejantes a serpientes de fauces ardientes.
5.151.26
यमदूतसमान्वेगे निपाते पावकोपमान् ।
रामेणाजौ विषिहितान्वज्रनिष्पेषदारुणान् ॥ ५.१५१.२६ ॥
Veloces como los mensajeros de Yama, cayendo como fuego, terribles como el estruendo del trueno, lanzados en batalla por Rāma.
5.151.27
पुरुष तं न पश्यामि यः सहेत महाव्रतम् ।
धृष्टद्युम्नमृते राजन्निति मे धीयते मतिः ॥ ५.१५१.२७ ॥
Oh rey, no veo a ningún hombre, salvo Dhṛṣṭadyumna, que pudiera soportar ese gran voto. Así lo determina mi juicio.
5.151.28
क्षिप्रहस्तश्चित्रयोधी मतः सेनापतिर्मम ।
अभेद्यकवचः श्रीमान्मातङ्ग इव यूथपः ॥ ५.१५१.२८ ॥
El de manos veloces, diestro en múltiples formas de combate, de armadura impenetrable, glorioso: él, creo, es mi comandante, como un elefante que guía su manada.
5.151.29
अर्जुनेनैवमुक्ते तु भीमो वाक्यं समाददे ।
वधार्थं यः समुत्पन्नः शिखण्डी द्रुपदात्मजः ।
वदन्ति सिद्धा राजेन्द्र ऋषयश्च समागताः ॥ ५.१५१.२९ ॥
Cuando Arjuna habló así, Bhīma tomó sus palabras. Oh señor de reyes, el hijo de Drupada, Śikhaṇḍin, nacido solo para dar muerte a Bhīṣma —así dicen los seres perfectos y los sabios reunidos allí.
5.151.30
यस्य सङ्ग्राममध्ये तु दिव्यमस्त्रं प्रकुर्वतः ।
रूपं द्रक्ष्यन्ति पुरुषा रामस्येव महात्मनः ॥ ५.१५१.३० ॥
Los hombres verán su figura, mientras emplea el arma divina en medio de la batalla, tal como vieron la figura del magnánimo Rāma.
5.151.31
न तं युद्धे प्रपश्यामि यो भिन्द्यात्तु शिखण्डिनाम् ।
शस्त्रेण समरे राजन्सन्नद्वं स्यन्दने स्थितम् ॥ ५.१५१.३१ ॥
Oh rey, no veo en la batalla a nadie que pudiera herir con un arma a Śikhaṇḍin, de pie en su carro y con armadura.
5.151.32
द्वैरथे समरे नान्यो भीष्मं हन्यान्महाव्रतम् ।
शिखण्डिनमृते वीरं स मे सेनापतिर्मतः ॥ ५.१५१.३२ ॥
En combate singular nadie más que Śikhaṇḍin podría matar a Bhīṣma, el de gran voto; ese héroe, en mi opinión, debe ser mi comandante.
5.151.33
सर्वस्य जगतस्तात सारासारं बालाबलम् ।
सर्वं जानाति धर्मात्मा मतमेषां च केशवः ॥ ५.१५१.३३ ॥
Querido, la esencia y la no esencia de todo el mundo, la fuerza y la debilidad, todo lo conoce Keśava, el de alma justa; y conoce también la opinión de ellos.
5.151.34
यमाह कृष्णो दाशार्हः सोऽस्तु सेनापतिर्मम ।
कृतास्त्रोप्यकृतास्त्रो वा वृद्धो वा यदि वा युवा ॥ ५.१५१.३४ ॥
Aquel a quien nombre Kṛṣṇa el Dāśārha, que sea mi comandante, esté o no entrenado en armas, sea viejo o joven.
5.151.35
एष नो विजये मूलमेष तात विपर्यये ।
अत्र प्राणाश्च राज्यं च भावाभावौ सुखासुखे ॥ ५.१५१.३५ ॥
Esta es la raíz de nuestra victoria, querido, y esta es la raíz de nuestra derrota; aquí están la vida y el reino, la existencia y la no existencia, la felicidad y la desdicha.
5.151.36
एष धाता विधाता च सिद्धिरत्र प्रतिष्ठिता ।
यमाह कृष्णो दाशार्हः सोस्तु नो वाहिनीपतिः ॥ ५.१५१.३६ ॥
Este es el creador y el ordenador, y aquí se establece el éxito; aquel a quien nombre Kṛṣṇa el Dāśārha, que sea nuestro comandante del ejército.
5.151.37
ब्रवीतु वदतां श्रेष्ठो निशा समभिवर्तते ।
ततः सेनापतिं कृत्वा कृष्णस्य वशवर्तिनः ॥ ५.१५१.३७ ॥
Que hable el mejor de los oradores; la noche avanza. Entonces, habiendo designado como comandante a uno de los que siguen la voluntad de Kṛṣṇa,
5.151.38
रात्रेः शेषे व्यतिक्रान्ते प्रयास्यामो रणाजिरम् ।
अधिवासितशस्त्राश्च कृतकौतुकमङ्गलाः ॥ ५.१५१.३८ ॥
Cuando haya pasado lo que resta de la noche, partiremos hacia el campo de batalla, con las armas consagradas y los ritos auspiciosos cumplidos.
5.151.39
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षो धनञ्जयमवेक्ष्य ह ॥ ५.१५१.३९ ॥
Habiendo oído aquella palabra del rey de la justicia, el sabio Yudhiṣṭhira, el de ojos de loto miró a Dhanañjaya y habló.
5.151.40
ममाप्येते महाराज भवद्भिर्य उदाहृताः ।
नेतारस्तव सेनाया मता विक्रान्तयोधिनः ॥ ५.१५१.४० ॥
Gran rey, aquellos que habéis nombrado también me parecen bien; se consideran los jefes de vuestro ejército, guerreros valientes.
5.151.41
सर्व एव समर्था हि तव शत्रुं प्रबाधितुम् ।
इन्द्रस्यापि भयं ह्येते जनयेयुर्महाहवे ॥ ५.१५१.४१ ॥
Todos ellos son ciertamente capaces de oprimir a vuestro enemigo; en la gran batalla podrían infundir temor incluso a Indra.
5.151.42
किं पुनर्धार्तराष्ट्राणां लुब्धानां पापचेतसाम् ।
मयापि हि महाबाहो त्वत्प्रियार्थं महाहवे ॥ ५.१५१.४२ ॥
¡Cuánto más cabe decir de los hijos de Dhṛtarāṣṭra, codiciosos y de mente perversa! Oh de brazos poderosos, por vuestro bien también yo, en esa gran batalla.
5.151.43
कृतो यत्नो महांस्तत्र शमः स्यादिति भारत ।
धर्मस्य गतमानृण्यं न स्म वाच्या विवक्षताम् ॥ ५.१५१.४३ ॥
Oh descendiente de Bharata, allí se hizo un gran esfuerzo para que hubiera paz. La deuda con el dharma ha sido saldada; no se debe reprochar a quienes desean hablar.
5.151.44
कृतार्थं मन्यते बाल आत्मनमविचक्षणः ।
धार्तराष्ट्रो बलस्थं च पश्यत्यात्मानमातुरः ॥ ५.१५१.४४ ॥
El necio hijo de Dhṛtarāṣṭra, carente de discernimiento, se cree triunfante; afligido, se ve a sí mismo firme en su fuerza.
5.151.45
युज्यतां वाहिनी साधु वधसाध्या हि मे मताः ।
न धार्तराष्ट्राः शक्ष्यन्ति स्थातुं दृष्ट्वा धनञ्जयम् ॥ ५.१५१.४५ ॥
Que el ejército se disponga bien, pues a mi juicio estos objetivos deben lograrse mediante la matanza. Los hijos de Dhṛtarāṣṭra no podrán resistir al ver a Dhanañjaya.
5.151.46
भीमसेनं च सङ्क्रुद्धं यमौ चापि यमोपमौ ।
युयुधानं द्वितीयं च धृष्टद्युम्नममर्षणम् ॥ ५.१५१.४६ ॥
Bhīmasena, airado; los gemelos, semejantes a Yama; el segundo, Yuyudhāna; y Dhṛṣṭadyumna, intolerante.
5.151.47
अभिमन्युं द्रौपदेयान्विराटद्रुपदावपि ।
अक्षौहिणीपतींश्चान्यान्नरेन्द्रान्भीमविक्रमान् ॥ ५.१५१.४७ ॥
Abhimanyu, los hijos de Draupadī, también Virāṭa y Drupada, y los demás señores de las akṣauhiṇī, reyes de terrible valor.
5.151.48
सारवद्बलमस्माकं दुष्प्रधर्षं दुरासदम् ।
धार्तराष्ट्रबलं सङ्ख्ये हनिष्यति न संशयः ॥ ५.१५१.४८ ॥
Nuestro ejército es sólido, difícil de atacar y de acercarse; en la batalla destruirá el ejército de los hijos de Dhṛtarāṣṭra, sin duda.
5.151.49
धृष्टद्युम्नमहं मन्ये सेनापतिमरिन्दम ।
एवमुक्ते तु कृष्णेन संप्राहृष्यन्नरोत्तमाः ॥ ५.१५१.४९ ॥
¡Oh, tú que subyugas a los enemigos! Considero a Dhṛṣṭadyumna como comandante del ejército. Cuando Kṛṣṇa habló así, los mejores de los hombres se regocijaron en gran manera.
5.151.50
तेषां प्रहृष्टमनसां नादः समभवन्महान् ।
योग इत्यथ सैन्यानां त्वरतां संप्रधावताम् ॥ ५.१५१.५० ॥
De aquellos de ánimo alegre surgió un gran clamor; y los ejércitos, apresurándose y corriendo, gritaban: «¡Yoga! ¡Yoga!»
5.151.51
हयवारणशब्दाश्च नेमिघोषाश्च सर्वतः ।
शङ्खदुन्दुभिघोषाश्च तुमुलाः सर्वतोऽभवन् ॥ ५.१५१.५१ ॥
Los sonidos de caballos y elefantes, el estruendo de las llantas de las ruedas y los clamores de caracolas y tambores se volvieron un tumulto por todas partes.
5.151.52
तद्रुग्रं सागरनिभं क्षुब्धं बलसमागमम् ।
रथपत्तिगजोदयं महोर्मिभिरिवाकुलम् ॥ ५.१५१.५२ ॥
Aquel terrible encuentro de ejércitos era turbulento como el océano, con el alzarse de carros, infantes y elefantes, como agitado por grandes olas.
5.151.53
धावतामाहुयानानां तनुत्राणि च बध्नताम् ।
प्रयास्यतां पाण्डवानां ससैन्यानां समन्ततः ॥ ५.१५१.५३ ॥
Corriendo, llamándose unos a otros, atándose las armaduras, los Pāṇḍavas con sus ejércitos, a punto de partir, estaban por todas partes.
5.151.54
गङ्गेव पूर्णा दुर्धर्षा समदृश्यत वाहिनी ।
अग्रानीके भीमसेनो माद्रीपुत्रौ च दंशितौ ॥ ५.१५१.५४ ॥
El ejército aparecía lleno e inexpugnable como el Ganges; al frente de la formación estaban Bhīmasena y los dos hijos de Mādrī, armados y dispuestos.
5.151.55
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च धृष्टद्युम्नस्य पार्षतः ।
प्रभद्रकाश्च पञ्चाला भीमसेनमुखा ययुः ॥ ५.१५१.५५ ॥
Abhimanyu, los hijos de Draupadī, Pārṣata hijo de Dhṛṣṭadyumna, los Prabhadrakas y los Pañcālas marcharon con Bhīmasena al frente.
5.151.56
ततः शब्दः समभवत्सुमुद्रस्येव पर्वणि । ॥ ५.१५१.५६ ॥
Entonces surgió un estruendo, como el rugido del océano en la noche de luna llena.
5.151.59
फल्गु यच्चं बलं किंचिद्यच्चापि कृशदुर्बलम् ।
तत्सङ्गृह्य ययौ राजा ये चापि परिचारकाः ॥ ५.१५१.५९ ॥
Reuniendo cualquier fuerza escasa y débil que había, el rey partió, junto con sus servidores.
5.151.60
उपप्लाव्ये तु पाञ्चाली द्रौपदी सत्यवादिनी ।
सह स्त्रीभिर्निनवृते दासीदाससमावृता ॥ ५.१५१.६० ॥
Pero en Upaplāvya, Draupadī la Pāñcālī, veraz en sus palabras, regresó con las mujeres, rodeada de sirvientas y sirvientes.
5.151.61
कृत्वा मूलप्रतीकारं गुल्मैः स्थावरजङ्गमैः ।
स्कन्धावारेण महता प्रययुः पाण्डुनन्दनाः ॥ ५.१५१.६१ ॥
Habiendo dispuesto la protección de la base, con puestos de guardia fijos y móviles y un gran campamento, los hijos de Pāṇḍu partieron.
5.151.62
ददतो गां हिरण्यं च ब्राह्मणैरभिसंवृताः ।
स्तूयमाना ययू राजन्रथैर्मणिविभूषितैः ॥ ५.१५१.६२ ॥
Dando vacas y oro, rodeados de brahmanes y alabados, oh rey, partieron en carros adornados con gemas.
5.151.63
केकया धृष्टकेतुश्च पुत्रः काश्यस्य चाभिभूः ।
श्रेणिमान्वसुदानश्च शिखण्डी चापराजितः ॥ ५.१५१.६३ ॥
Los Kekaya, Dhṛṣṭaketu, el hijo del rey de Kāśi, el poderoso Abhibhū, Śreṇimān, Vasudāna, Śikhaṇḍin y el invicto Aparājita.
5.151.64
हृष्टास्तुष्टाः कवचिनः सशस्त्राः समलङ्कृताः ।
राजानमन्वयुः सर्वे परिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ ५.१५१.६४ ॥
Alegres y satisfechos, vestidos con coraza, armados y bien adornados, todos siguieron al rey, rodeando a Yudhiṣṭhira.
5.151.65
जघनार्धे विराटश्च याज्ञसेनिश्च सौमकिः ।
सुधर्मा कुन्तिभोजश्च धृष्टद्युम्नस्य चात्मजाः ॥ ५.१५१.६५ ॥
En la retaguardia iban Virāṭa, el hijo de Yajñasena, el hijo de Somaka, Sudharmā, Kuntibhoja y los hijos de Dhṛṣṭadyumna.
5.151.66
रथायुतानि चत्वारि हयाः पञ्चगुणास्तथा ।
पत्तिसैन्यं दशगुणं गजानामयुतानि षट् ॥ ५.१५१.६६ ॥
Cuatro ayutas de carros, cinco veces más caballos, diez veces más infantería y seis ayutas de elefantes.
5.151.67
अनाधृष्टिश्चेकितानो धृष्टकेतुश्च सात्यकिः ।
परिवार्य ययुः सर्वे वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ५.१५१.६७ ॥
Anādhṛṣṭi, Cekitāna, Dhṛṣṭaketu y Sātyaki, todos marcharon rodeando a Vāsudeva y Dhanañjaya.
5.151.68
आसाद्य तु कुरुक्षेत्रं व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
पाण्डवाः समदृश्यन्त नर्दन्तो वृषभा इव ॥ ५.१५१.६८ ॥
Al llegar a Kurukṣetra, los Pāṇḍava aparecieron con sus ejércitos desplegados, atacando y rugiendo como toros.
5.151.69
तेऽवगाह्य कुरुक्षेत्रं शङ्खान्दध्मुररिन्दमाः ।
तथैव दध्मतुः शङ्खं वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ५.१५१.६९ ॥
Tras entrar en Kurukṣetra, los domadores de enemigos sopló sus caracolas; asimismo Vāsudeva y Dhanañjaya soplaron la caracola.
5.151.70
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
निशम्य सर्वसैन्यानि समहष्यन्त सर्वशः ॥ ५.१५१.७० ॥
Al oír el estruendo del caracol Pāñcajanya, como el fragor de un rayo, todos los ejércitos se llenaron de júbilo por todas partes.
5.151.71
शङ्खदुन्दुभिसंहृष्टः सिंहनादस्तरस्विनाम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च सागरांश्चान्वनादयत् ॥ ५.१५१.७१ ॥
El rugido de león de los guerreros veloces, enardecidos por caracolas y tambores, hizo resonar la tierra, el cielo y los océanos.