Mahābhārata · Adhyāya 5.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.156.1
ततः शान्तनवं भीष्मं प्राञ्जलिर्धृतराष्ट्रजः ।
सह सर्वैर्महीपालैरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.१५६.१ ॥
Da sprach der Sohn Dhṛtarāṣṭras mit gefalteten Händen diese Worte zu Bhīṣma, dem Sohn Śantanus, zusammen mit allen Königen.
5.156.2
ऋते सेनाप्रणेतारं पृतना सुमहत्यपि ।
दीर्यते युद्धमासाद्य पिपीलिकपुटं यथा ॥ ५.१५६.२ ॥
Auch ein sehr großes Heer zerfällt im Kampf ohne einen Anführer, wie ein Ameisenhügel.
5.156.3
नहि जातु द्वयोर्बुद्धिः समा भवति कर्हिचित् ।
शौर्यं च वलनेतॄणां स्पर्धते च परस्परम् ॥ ५.१५६.३ ॥
Das Urteil zweier Menschen ist niemals gleich, und auch die Tapferkeit der Heerführer wetteifert miteinander.
5.156.4
श्रूयते च महाप्राज्ञ हैहयानमितौजसः ।
अभ्ययुर्ब्राह्मणाः सर्वे समुच्छ्रितकुशध्वजाः ॥ ५.१५६.४ ॥
Und, o Hochweiser, man hört, dass alle Brahmanen mit hoch erhobenen Kuśa-Grasbannern gegen die Haihayas von unermesslicher Kraft angriffen.
5.156.5
तानभ्ययुस्तदा वैश्याः शूद्राश्चैव पितामह ।
एकतस्तु त्रयो वर्णा एकतः क्षत्रियर्षभाः ॥ ५.१५६.५ ॥
Da griffen auch die Vaiśyas und Śūdras sie an. O Großvater, auf der einen Seite standen die drei Stände, auf der anderen die Stiere unter den Kṣatriyas.
5.156.6
ते स्म युद्धे प्रभज्यन्ते त्रयो वर्णाः पुनः पुनः ।
क्षत्रियाश्च जयन्त्येव बहुलं चैकतो बलम् ॥ ५.१५६.६ ॥
Im Kampf werden jene drei Stände immer wieder geschlagen, doch die Kṣatriyas siegen, denn ihre Kraft ist vereint und groß.
5.156.7
ततस्ते क्षत्रियानेव पप्रच्छुर्द्विचसत्तमाः ।
तेभ्यः शशंसुर्धर्मज्ञा याथातथ्यं पितामह ॥ ५.१५६.७ ॥
Da befragten jene Besten der Zweimalgeborenen die Kṣatriyas selbst, und der Großvater, Kenner des Dharma, legte ihnen die Wahrheit der Sache dar.
5.156.8
वयमेकस्य श्रृणुमो महाबुद्धिमतो रणे ।
भवन्तस्तु पृथक्सर्वे स्वबुद्धिवशवर्तिनः ॥ ५.१५६.८ ॥
Im Kampf hören wir auf einen einzigen sehr weisen Mann, ihr alle aber folgt getrennt dem Urteil eures eigenen Verstandes.
5.156.9
ततस्ते ब्राह्मणाश्चक्रुरेकं सेनापतिं द्विजम् ।
नये सुकुशलं शूरमजयन्क्षत्रियांस्ततः ॥ ५.१५६.९ ॥
Da machten jene Brahmanen einen einzigen Zweimalgeborenen, sehr geschickt in der Staatskunst und tapfer, zum Heerführer, und danach besiegten sie die Kṣatriyas.
5.156.10
एवं ये कुशलं शूरं हितेप्सितमकल्पषम् ।
सेनापतिं प्रकुर्वन्ति ते जयन्ति रणे रिपून् ॥ ५.१५६.१० ॥
Wer einen geschickten, tapferen, wohlmeinenden und makellosen Mann zum Heerführer macht, besiegt seine Feinde im Kampf.
5.156.11
भवानुशनसा तुल्यो हितैषी च सदा मम ।
असंहार्थः स्थितो धर्मे स नः सेनापतिर्भव ॥ ५.१५६.११ ॥
Du bist Uśanas gleich und stets um mein Wohl bemüht; du stehst fest im Dharma und bist nicht zur Vernichtung bestimmt. Sei unser Heerführer.
5.156.12
रश्मीवतामिवादित्यो वीरुधामिव चन्द्रमाः ।
कुबेर इव यक्षाणां देवानामिव वासवः ॥ ५.१५६.१२ ॥
Wie die Sonne unter den Strahlenden, wie der Mond unter den Kräutern, wie Kubera unter den Yakṣas, wie Vāsava (Indra) unter den Göttern.
5.156.13
पर्वतानां यथा मेरुः सुपर्णः पक्षिणां यथा ।
कुमार इव देवानां वसूनामिव हव्यवाट् ॥ ५.१५६.१३ ॥
Wie Meru unter den Bergen, Suparṇa (Garuḍa) unter den Vögeln, Kumāra unter den Göttern und Agni unter den Vasus.
5.156.14
भवता हि वयं गुप्ताः शत्रेणेव दिवौकसः ।
अनाधृष्या भविष्यामस्त्रिदशानामपि ध्रुवम् ॥ ५.१५६.१४ ॥
Von dir beschützt, werden wir gewiss unbezwingbar sein, selbst für die dreißig Götter, wie die Himmelsbewohner vor Feinden bewahrt sind.
5.156.15
प्रयातु नो भवानग्रे देवानामिव पावकिः ।
वयं त्वामनुयास्यामः सौरभेया इवर्षभम् ॥ ५.१५६.१५ ॥
Möge du uns vorangehen, wie Pāvaki den Göttern vorangeht; wir werden dir folgen, wie die Kälber der Surabhi dem Stier folgen.
5.156.16
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
यथैव हि भवन्तो मे तथैव मम पाण्डवाः ॥ ५.१५६.१६ ॥
So ist es, o Bhārata mit den mächtigen Armen, wie du sagst; wie ihr mir seid, so sind mir auch die Pāṇḍava.
5.156.17
अपि चैव मया श्रोयो वाच्यं तेषां नराधिप ।
संयोद्धव्यं तवार्थाय यथा मे समयः कृतः ॥ ५.१५६.१७ ॥
Auch muss ich ihnen Heilsames sagen; ich muss für deinetwegen kämpfen, so wie es mein gegebenes Versprechen verlangt.
5.156.18
न तु पश्यामि योद्धारमात्मनः सदृशं भुवि ।
ऋते तस्मान्नरव्याघ्रात्कुन्तीपुत्राद्धनञ्जयात् ॥ ५.१५६.१८ ॥
Doch auf Erden sehe ich keinen Krieger, der mir gleicht, außer jenem Tiger unter den Menschen, Dhanañjaya, dem Sohn der Kuntī.
5.156.19
स हि वेद महाबुद्धिर्दिव्यान्यस्त्राण्यनेकशः ।
न तु मां विवृतो युद्धे जातु युध्येत पाण्डवः ॥ ५.१५६.१९ ॥
Er, von großem Verstand, kennt viele göttliche Waffen; doch der Pāṇḍava würde niemals gegen mich kämpfen, solange ich im Kampf ungeschützt bin.
5.156.20
अहं स च क्षणेनैव निर्मनुष्यमिदं जगत् ।
कुर्यावास्त्रबलेनैव ससुरासुरराक्षसम् ॥ ५.१५६.२० ॥
Er und ich könnten in einem Augenblick durch die Macht unserer Waffen diese Welt ohne Menschen machen, samt Göttern, Asuras und Rākṣasas.
5.156.21
न त्वेवोत्सादनीया मे पाण्डोः पुत्रा जनाधिप ।
तस्माद्योधान्हनिष्यामि प्रयोगेणायुतं सदा ॥ ५.१५६.२१ ॥
Doch die Söhne Pāṇḍus darf ich nicht vernichten, o Herr der Menschen; darum werde ich durch den Gebrauch der Waffen stets zehntausend Krieger erschlagen.
5.156.22
एवमेषां फरिष्यामि निधनं कुरुनन्दन ।
न चेत्ते मां हनिष्यन्ति पूर्वमेव समागमे ॥ ५.१५६.२२ ॥
So, o Freude der Kurus, werde ich ihnen den Tod bringen, es sei denn, sie erschlagen mich zuerst im Zusammentreffen.
5.156.23
सेनापतिस्त्वहं राजन्समयेनापरेण ते ।
भविष्यामि यथाकामं तन्मे श्रोतुमिहार्हसि ॥ ५.१५६.२३ ॥
Doch, o König, ich werde dein Feldherr sein, unter einer anderen Bedingung; du solltest hier von mir hören, welche Bedingung das ist, wie du es wünschst.
5.156.24
कर्णो वा युध्यतां पूर्वमहं वा पृथिवीपते ।
स्पर्धते हि सदात्यर्थं सूतपुत्रो मया रणे ॥ ५.१५६.२४ ॥
O Herr der Erde, ob Karṇa oder ich zuerst unter den Kämpfenden kämpfen soll; denn der Sohn des Wagenlenkers wetteifert im Kampf stets übermäßig mit mir.
5.156.25
नाहं जीवति गाङ्गेये राजन्योत्स्ये कथंचन ।
हते भीष्मे तु योत्स्यामि सह गाण्डीवधन्वना ॥ ५.१५६.२५ ॥
O König, solange Gāṅgeya (Bhīṣma) lebt, werde ich auf keinen Fall kämpfen. Erst wenn Bhīṣma erschlagen ist, werde ich an der Seite des Gāṇḍīva-Bogenschützen kämpfen.
5.156.26
ततः सेनापतिं चक्रे विधिवद्भूरिदक्षिणम् ।
धृतराष्ट्रात्मजो भीष्मं सोऽभिषिक्तो व्यरोचत ॥ ५.१५६.२६ ॥
Dann ernannte der Sohn Dhṛtarāṣṭras (Duryodhana) Bhīṣma gemäß den Vorschriften und mit reichlichen Opfergaben zum Heerführer. Gesalbt, strahlte er.
5.156.27
ततो भेरीश्च शङ्खांश्च शतशोऽथ सहस्रशः ।
वादयामासुव्यग्रा वादका राजशासनात् ॥ ५.१५६.२७ ॥
Dann ließen die eifrig beschäftigten Musiker auf Befehl des Königs Hunderte und Tausende Kesselpauken und Muscheltrompeten ertönen.
5.156.28
सिंहनादाश्च विविधा वाहनानां च निःस्वनाः ॥ ५.१५६.२८ ॥
Löwenartiges Brüllen und die vielfältigen Laute der Reittiere erhoben sich.
5.156.29
निर्घार्ताः पृथिवीकम्पा गजबृंहितनिःस्वनाः ।
आसंश्च सर्वयोधानां पातयन्तो मनांस्युत ॥ ५.१५६.२९ ॥
Schreckliches Getöse, Erdbeben und das Trompeten der Elefanten erhoben sich und ließen die Herzen aller Krieger erbeben.
5.156.30
वाचश्चाप्यशरीरिण्यो दिवश्चोल्काः प्रपेदिरे ।
शिवाश्च भयवेदिन्यो नेदुर्दीप्ततरा भृशम् ॥ ५.१५६.३० ॥
Körperlose Stimmen erhoben sich, und Meteore fielen vom Himmel; Schakale, die Furcht verkündeten, heulten mit immer glühenderen Schreien.
5.156.31
सैनापत्ये यदा राजा गाङ्गेयमभिषिक्तवान् ।
तदैतान्युग्ररूपाणि बभूवुः शतशो नृप ॥ ५.१५६.३१ ॥
O König, als der König Gāṅgeya (Bhīṣma) zum Heerführer weihte, da erschienen Hunderte dieser furchtbaren Zeichen.
5.156.32
ततः सेनापतिं कृत्वा भीष्मं परबलार्दनम् ।
वाचयित्वा द्विजश्रेष्ठान्गोभिर्निष्कैश्च भूरिशः ॥ ५.१५६.३२ ॥
Dann, nachdem er Bhīṣma, den Bezwinger feindlicher Heere, zum Heerführer gemacht, die besten Brahmanen Segenssprüche hatte sprechen lassen und Kühe sowie Goldmünzen reichlich verschenkt hatte.
5.156.33
वर्धमानो जयाशीर्भिर्निर्ययौ सैनिकैर्वृतः ।
आपगेयं पुरस्कृत्य भ्रातृभिः सहितस्तदा ॥ ५.१५६.३३ ॥
Wachsend an Ruhm durch Segenswünsche des Sieges, von Kriegern umgeben, Bhīṣma, den Sohn der Āpagā, voran, brach er da mit seinen Brüdern auf.
5.156.34
स्कन्धावारेण महता कुरुक्षेत्रं जगाम ह ॥ ५.१५६.३४ ॥
Mit dem großen Lager zog er tatsächlich nach Kurukṣetra.
5.156.35
परिक्रम्य कुरुक्षेत्रं कर्णेन सह कौरवः ।
शिबिरं मापयामास समे देशे जनाधिप ॥ ५.१५६.३५ ॥
Nachdem er Kurukṣetra umrundet hatte, ließ der Kaurava zusammen mit Karṇa das Lager auf ebenem Gelände abstecken, o Herr der Menschen.
5.156.36
मधुरानूषरे देशे प्रभूतयवसेन्धने ।
यथैव हास्तिनपुरं तद्वच्छिबिरमाबभौ ॥ ५.१५६.३६ ॥
Auf einem süßen, salzarmen Boden reich an Futter und Brennstoff strahlte das Lager ebenso wie Hāstinapura.