Mahābhārata · Adhyāya 5.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.157.1
आपगेयं महात्मानं भीष्मं शस्त्रभृतां वरम् ।
पितामहं भारतानां ध्वजं सर्वमहीक्षिताम् ॥ ५.१५७.१ ॥
Bhīṣma, der großherzige Sohn der Gaṅgā, der Beste unter den Waffenträgern, Großvater der Bhāratas, das Banner aller Erdkönige.
5.157.2
बृहस्पतिसं बुद्ध्या क्षमया पृथिवीसमम् ।
समुद्रमिव गाम्भीर्ये हिमवन्तमिव स्थिरम् ॥ ५.१५७.२ ॥
Gleich Bṛhaspati an Verstand, gleich der Erde an Geduld, wie der Ozean an Tiefe, wie der Himālaya an Standhaftigkeit.
5.157.3
प्रजापतिमिवौदार्ये तेजसा भास्करोपमम् ।
महेन्द्रमिव शत्रूणां ध्वंसनं शरवृष्टिभिः ॥ ५.१५७.३ ॥
Wie Prajāpati an Großzügigkeit, wie die Sonne an Glanz, wie Mahendra im Vernichten der Feinde mit Pfeilregen.
5.157.4
रणयज्ञे प्रवितते सुभीमे लोमहर्षणे ।
दीक्षितं चिररात्राय श्रुत्वा तत्र युधिष्ठिरः ॥ ५.१५७.४ ॥
Als das Opfer des Kampfes sich ausbreitete, überaus furchtbar und haarsträubend, hörte Yudhiṣṭhira dort, dass man für eine lange Nacht geweiht sei:
5.157.5
किमब्रवीन्महाबाहुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
भीमसेनार्जुनौ वापि कृष्णो वा प्रत्यभाषत ॥ ५.१५७.५ ॥
Was sagte der Starkarmige, der Beste aller Waffenträger? Antworteten Bhīmasena und Arjuna, oder auch Kṛṣṇa?
5.157.6
आपद्धर्मार्थकुशलो महाबुद्धिर्युधिष्ठिरः ।
सर्वान्भ्रातॄन्समानीय वासुदेवं च शाश्वतम् ॥ ५.१५७.६ ॥
Yudhiṣṭhira, bewandert in der Pflicht und dem Nutzen in Notzeiten, von großem Verstand, nachdem er alle Brüder und den ewigen Vāsudeva versammelt hatte—
5.157.7
उवाच वदतां श्रेष्ठः सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
पर्याक्रामत सैन्यानि यत्तास्तिष्ठत दंशिताः ॥ ५.१५७.७ ॥
Der Beste unter den Rednern sprach diese Worte, voran tröstend, und ging durch die Heere und sprach: "Steht bereit, gepanzert."
5.157.8
पितामहेन वो युद्धं पूर्वमेव भविष्यति ।
तस्मात्सप्तसु सेनासु प्रणेतॄन्मम पश्यत ॥ ५.१५७.८ ॥
Euer Kampf mit dem Großvater wird zuerst kommen; daher schaut unter den sieben Heeren auf meine Anführer.
5.157.9
यथार्हति भवान्वक्तुमस्मिन्काले ह्युपस्थिते ।
तथेदमर्थवद्वाक्यमुक्तं ते भरतर्षभ ॥ ५.१५७.९ ॥
Wie es sich für dich ziemt, in dieser Zeit zu sprechen, da sie nun gekommen ist, so hast du, Stier der Bharatas, diese sinnvollen Worte gesprochen.
5.157.10
रोचते मे महाबाहो क्रियतां यदनन्तरम् ।
नायकास्तव सेनायां क्रियन्तामिह सप्त वै ॥ ५.१५७.१० ॥
Das gefällt mir, o Starkarmiger; es werde getan, was als Nächstes folgt. Mögen hier in deinem Heer sieben Anführer ernannt werden.
5.157.11
ततो द्रुपदमानाय्य विराटं शिनिपुङ्गवम् ।
धृष्टद्युम्नं च पाञ्चाल्यं धृष्टकेतुं च पार्थिव।
शिखण्डिनं च पाञ्चाल्यं सहदेवं च मागधम् ॥ ५.१५७.११ ॥
Dann, nachdem er Drupada, Virāṭa, den besten der Śinis, Dhṛṣṭadyumna von den Pāñcālas, Dhṛṣṭaketu, o König, Śikhaṇḍin von den Pāñcālas und Sahadeva von Magadha herbeigebracht hatte...
5.157.12
एतान्सप्त महाभागान्वीरान्युद्धाभिकाङ्क्षिणः ।
सेनाप्रणेतॄन्विधिवदभ्यषिञ्चद्युधिष्ठिरः ॥ ५.१५७.१२ ॥
Diese sieben glückgesegneten Helden, die nach dem Kampf verlangten, salbte Yudhiṣṭhira nach dem Ritus als Heerführer.
5.157.13
सर्वसेनापतिं चात्र धृष्टद्युम्नं चकार ह ।
द्रोणान्तहेतोरुत्पन्नो य इद्धाञ्जातवेदसः ॥ ५.१५७.१३ ॥
Hier ernannte er Dhṛṣṭadyumna zum Oberbefehlshaber aller Heere; er war jener, der aus der entfachten Flamme Jātavedas' (Agni) entstanden war, um Droṇas Ende herbeizuführen.
5.157.14
सर्वेषामेव तेषां तु समस्तानां महात्मनाम् ।
सेनापतिपतिं चक्रे गडाकेशं धनञ्जयम् ॥ ५.१५७.१४ ॥
Unter all diesen Großgesinnten machte er Guḍākeśa Dhanañjaya zum Herrn selbst über die Heerführer.
5.157.15
अर्जुनस्यापि नेता च संयन्ता चैव वाजिनाम् ।
सङ्कर्णणानुजः श्रीमान्महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ ५.१५७.१५ ॥
Janārdana (Kṛṣṇa), der glanzvolle jüngere Bruder Saṅkarṣaṇas, von großer Einsicht, war auch Arjunas Führer und der Lenker seiner Rosse.
5.157.16
तद्दृष्ट्वोपस्थितं युद्धं समासन्नं महात्ययम् ।
प्राविशद्भवनं राज्ञः पाण्डवानां हलायुधः ॥ ५.१५७.१६ ॥
Als er sah, dass der Krieg nahte und die große Katastrophe nahe war, betrat Halāyudha (Balarāma) den Palast des Königs der Pāṇḍavas.
5.157.17
सहाक्रूरप्रभृतिभिर्ददसाम्बोद्धवादिभिः ।
रौक्मिणेयाहुकसुतैश्चारुदेष्णपुरोगमैः ॥ ५.१५७.१७ ॥
Zusammen mit Akrūra und den anderen, mit Dradsa, Sāmba, Uddhava und den übrigen, mit den Söhnen Rukmiṇīs und Āhukas, angeführt von Cārudeṣṇa.
5.157.18
वृष्णिमुख्यैरधिगतैर्व्याघ्रैरिव बलोत्कटैः ।
अभिगुप्तो महाबाहुर्मरुद्भिरिव वासवः ॥ ५.१५७.१८ ॥
Umgeben von den führenden Vṛṣṇi, Tigern gleich in wilder Stärke, war der Großarmige (Balarāma) beschützt, wie Vāsava (Indra) von den Marut beschützt wird.
5.157.19
नीलकौशेयवसनः कैलासशिखरोपमः ।
सिंहखेलगतिः श्रीमान्मदरक्तान्तलोचनः ॥ ५.१५७.१९ ॥
In dunkelblaue Seide gekleidet, dem Gipfel des Kailāsa gleich, mit dem spielerischen Gang eines Löwen, prächtig, die Augenwinkel vom Rausch gerötet.
5.157.20
तं दृष्ट्वा धर्मराजश्च केशवश्च महाद्युतिः ।
उदतिष्ठत्ततः पार्थो भीमकर्मा वृकोदरः ॥ ५.१५७.२० ॥
Als sie ihn sahen, erhoben sich der König des Dharma und Keśava von großem Glanz; dann erhoben sich Pārtha und Vṛkodara, der Mann schrecklicher Taten.
5.157.21
गाण्डीवधन्वा ये चान्ये राजानस्तत्र केचन ।
पूजयाञ्चक्रिरे ते वै समायान्तं हलायुधम् ॥ ५.१५७.२१ ॥
Der Bogenschütze des Gāṇḍīva und einige andere Könige dort ehrten Halāyudha, als er herantrat.
5.157.22
ततस्तं पाण्डवो राजा करे पस्पर्श पाणिना ।
वासुदेवपुरोगास्तं सर्व एवाभ्यवादयन् ॥ ५.१५७.२२ ॥
Dann berührte der Pāṇḍava-König seine Hand mit der eigenen; angeführt von Vāsudeva, begrüßten ihn alle ehrerbietig.
5.157.23
विराटद्रुपदौ वृद्धावभिवाद्य हलायुधः ।
युधिष्ठिरेण सहित उपाविशदरिन्दमः ॥ ५.१५७.२३ ॥
Nachdem er die beiden Alten Virāṭa und Drupada gegrüßt hatte, setzte sich Halāyudha, der Bezwinger der Feinde, zusammen mit Yudhiṣṭhira nieder.
5.157.24
ततस्तेषूपविष्टेषु पार्थिवेषु समन्ततः ।
वासुदेवमभिप्रेक्ष्य रौहिणेयोऽभ्यभाषत ॥ ५.१५७.२४ ॥
Als sich die Könige ringsum niedergelassen hatten, blickte der Sohn der Rohiṇī auf Vāsudeva und begann zu sprechen.
5.157.25
भवितायं महारौद्रो दारुणः पुरुषक्षयः ।
दिष्टमेतद्ध्रुवं मन्ये न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ५.१५७.२५ ॥
Dies wird eine furchtbare und grauenhafte Vernichtung von Menschen sein. Ich halte dies für gewiss vom Schicksal bestimmt; es kann nicht abgewendet werden.
5.157.26
तस्माद्युद्धात्समुत्तीर्णानपि वः समुहृञ्जानान् ।
अरोगानक्षतैर्देहैर्द्रष्टास्मीति मतिर्मम ॥ ५.१५७.२६ ॥
Daher ist meine Meinung: Von euch, die aus jener Schlacht hervorgehen, werde ich die Wohlgesinnten unter den Freunden gesund und unversehrt in unverletzten Körpern wiedersehen.
5.157.27
समेतं पार्थिवं क्षत्रं कालपक्वमसंशयम् ।
विमर्दश्च महान्भावी मांसशोणितकदर्दमः ॥ ५.१५७.२७ ॥
Die Kriegerkaste der Könige hat sich versammelt, reif durch die Zeit, ohne Zweifel. Ein großes Gemetzel wird entstehen, ein Morast aus Fleisch und Blut.
5.157.28
उक्तो मया वासुदेवः पुनः पुनरुपह्वरे ।
संबन्धिषु समां वृत्तिं वर्तस्व मधुसूदन ॥ ५.१५७.२८ ॥
Ich habe Vāsudeva immer wieder im Vertrauen gesagt: O Madhusūdana, verhalte dich gegenüber deinen Verwandten gleichmäßig.
5.157.29
पाण्डवा हि यथास्माकं तथा दुर्योधनो नृपः ।
तस्यापि क्रियतां साह्यं स पर्येति पुनःपुनः ॥ ५.१५७.२९ ॥
So wie die Pāṇḍavas für uns sind, so ist auch König Duryodhana. Auch ihm soll geholfen werden; er kommt immer wieder.
5.157.30
तच्च मे नाकरोद्वाक्यं त्वदर्थे मधुसूदनः ।
निर्विष्टः सर्वभावेन धनञ्जयमवेक्ष्य ह ॥ ५.१५७.३० ॥
Doch Madhusūdana befolgte mein Wort nicht, denn er war mit ganzem Herzen auf Dhanañjaya gerichtet, um euretwillen.
5.157.31
ध्रुवो जयः पाण्डवानामिति मे निश्चिता मतिः ।
तथा ह्यभिनिवेशोऽयं वासुदेवस्य भारत ॥ ५.१५७.३१ ॥
Der Sieg der Pāṇḍavas ist gewiss, das ist meine feste Überzeugung. O Bhārata, auch Vāsudevas Entschluss ist derselbe.
5.157.32
न चाहमृत्सहे कृष्णमृते लोकमुदीक्षितुम् ।
ततोऽहमनुवर्तामि केशवस्य चिकीर्षितम् ॥ ५.१५७.३२ ॥
Ohne Kṛṣṇa kann ich es nicht ertragen, auch nur auf die Welt zu blicken; darum folge ich Keśavas Wunsch.
5.157.33
उभौ शिष्यौ हि मे वीरौ गदायद्धविशारदौ ।
तुल्यस्नेहोऽस्म्यतो भीते तथा दुर्योधने नृपे ॥ ५.१५७.३३ ॥
Beide Helden, geübt im Keulenkampf, sind meine Schüler; darum hege ich gleiche Zuneigung zu dem verängstigten König Duryodhana.
5.157.34
तस्माद्यास्यामि तीर्थानि सरस्वत्या निषेवितुम् ।
न हि शक्ष्यामि कौरव्यान्नश्यमानानवेक्षितुम् ॥ ५.१५७.३४ ॥
Darum werde ich zu den heiligen Furten der Sarasvatī pilgern, denn ich könnte es nicht ertragen, die untergehenden Kaurava zu sehen.
5.157.35
एवमुक्त्वा महाबाहुरनुज्ञातश्च पाण्डवैः ।
तीर्थयात्रां ययौ रामो निवर्त्य मधुसूदनम् ॥ ५.१५७.३५ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, erhielt der starkarmige Rāma die Erlaubnis der Pāṇḍavas, schickte Madhusūdana zurück und zog auf Pilgerfahrt.