மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.157.1
आपगेयं महात्मानं भीष्मं शस्त्रभृतां वरम् ।
पितामहं भारतानां ध्वजं सर्वमहीक्षिताम् ॥ ५.१५७.१ ॥
கங்கையின் மகனும், மகாத்மாவுமான பீஷ்மர், ஆயுதம் ஏந்தியோரில் சிறந்தவர், பாரதர்களின் பிதாமகர், அனைத்து பூமி அரசர்களின் கொடி.
5.157.2
बृहस्पतिसं बुद्ध्या क्षमया पृथिवीसमम् ।
समुद्रमिव गाम्भीर्ये हिमवन्तमिव स्थिरम् ॥ ५.१५७.२ ॥
அறிவில் பிருஹஸ்பதிக்கு நிகரானவர், பொறுமையில் பூமிக்கு நிகரானவர், ஆழத்தில் கடலைப் போன்றவர், உறுதியில் இமயம் போன்றவர்.
5.157.3
प्रजापतिमिवौदार्ये तेजसा भास्करोपमम् ।
महेन्द्रमिव शत्रूणां ध्वंसनं शरवृष्टिभिः ॥ ५.१५७.३ ॥
தாராள குணத்தில் பிரஜாபதியைப் போன்றவர், ஒளியில் சூரியனைப் போன்றவர், அம்பு மழையால் எதிரிகளை அழிப்பதில் மகேந்திரனைப் போன்றவர்.
5.157.4
रणयज्ञे प्रवितते सुभीमे लोमहर्षणे ।
दीक्षितं चिररात्राय श्रुत्वा तत्र युधिष्ठिरः ॥ ५.१५७.४ ॥
போர் என்னும் யாகம் விரிவடைந்து மிகவும் பயங்கரமாகவும் மயிர் சிலிர்க்கச் செய்வதாகவும் இருந்தபோது, நீண்ட இரவுக்கு தீட்சை பெற்றவர்கள் என்று கேட்டு அங்கே யுதிஷ்டிரர்.
5.157.5
किमब्रवीन्महाबाहुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
भीमसेनार्जुनौ वापि कृष्णो वा प्रत्यभाषत ॥ ५.१५७.५ ॥
மகாபாகுவான, அனைத்து ஆயுதம் ஏந்தியோரில் சிறந்தவர் என்ன சொன்னார்? பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் அல்லது கிருஷ்ணனும் என்ன பதில் சொன்னார்கள்?
5.157.6
आपद्धर्मार्थकुशलो महाबुद्धिर्युधिष्ठिरः ।
सर्वान्भ्रातॄन्समानीय वासुदेवं च शाश्वतम् ॥ ५.१५७.६ ॥
ஆபத்துக் காலத்தின் தர்மமும் பொருளும் அறிந்த, பெரும் அறிவுடைய யுதிஷ்டிரர், சகோதரர்கள் அனைவரையும், நித்தியமான வாசுதேவரையும் ஒன்றுகூட்டி.
5.157.7
उवाच वदतां श्रेष्ठः सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
पर्याक्रामत सैन्यानि यत्तास्तिष्ठत दंशिताः ॥ ५.१५७.७ ॥
பேசுபவர்களில் சிறந்தவர் சாந்துவத்துடன் கூடிய இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்; படைகளின் நடுவே நடந்து சென்று, "கவசமணிந்து தயாராக நில்லுங்கள்" என்றார்.
5.157.8
पितामहेन वो युद्धं पूर्वमेव भविष्यति ।
तस्मात्सप्तसु सेनासु प्रणेतॄन्मम पश्यत ॥ ५.१५७.८ ॥
பாட்டனுடன் உங்கள் போர் முதலில் நடக்கும்; ஆகவே ஏழு படைகளுக்கான தளபதிகளை என்னிடம் பாருங்கள்.
5.157.9
यथार्हति भवान्वक्तुमस्मिन्काले ह्युपस्थिते ।
तथेदमर्थवद्वाक्यमुक्तं ते भरतर्षभ ॥ ५.१५७.९ ॥
இந்தக் காலம் வந்திருக்கும் இவ்வேளையில் நீங்கள் சொல்வது தகுதியானதே; அவ்வாறே, பரதர்களின் காளையே, இந்தப் பொருளுள்ள வார்த்தையை நீங்கள் சொன்னீர்கள்.
5.157.10
रोचते मे महाबाहो क्रियतां यदनन्तरम् ।
नायकास्तव सेनायां क्रियन्तामिह सप्त वै ॥ ५.१५७.१० ॥
ஓ மகாபாகு, இது எனக்கு ஏற்புடையது; இனி அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய்யுங்கள். உங்கள் படையில் இங்கே ஏழு தலைவர்கள் நியமிக்கப்படட்டும்.
5.157.11
ततो द्रुपदमानाय्य विराटं शिनिपुङ्गवम् ।
धृष्टद्युम्नं च पाञ्चाल्यं धृष्टकेतुं च पार्थिव।
शिखण्डिनं च पाञ्चाल्यं सहदेवं च मागधम् ॥ ५.१५७.११ ॥
பின்னர் துருபதனையும், விராடனையும், சினிகளில் சிறந்தவனையும், பாஞ்சால தலைவன் திருஷ்டத்யும்னனையும், திருஷ்டகேதுவையும், அரசே, பாஞ்சால சிகண்டியையும், மாகத சகதேவனையும் அழைத்து வந்தார்.
5.157.12
एतान्सप्त महाभागान्वीरान्युद्धाभिकाङ्क्षिणः ।
सेनाप्रणेतॄन्विधिवदभ्यषिञ्चद्युधिष्ठिरः ॥ ५.१५७.१२ ॥
போரை விரும்பும் இந்த ஏழு மகாபாக்கியம் பெற்ற வீரர்களை யுதிஷ்டிரர் முறைப்படி படைத்தலைவர்களாக அபிஷேகம் செய்தார்.
5.157.13
सर्वसेनापतिं चात्र धृष्टद्युम्नं चकार ह ।
द्रोणान्तहेतोरुत्पन्नो य इद्धाञ्जातवेदसः ॥ ५.१५७.१३ ॥
இங்கு அவர் அனைத்துப் படைகளுக்கும் தலைவராக த்ருஷ்டத்யும்னனை நியமித்தார்; துரோணரின் அழிவுக்காக ஜாதவேதஸ் அக்னியின் சுடரிலிருந்து தோன்றியவன் அவன்.
5.157.14
सर्वेषामेव तेषां तु समस्तानां महात्मनाम् ।
सेनापतिपतिं चक्रे गडाकेशं धनञ्जयम् ॥ ५.१५७.१४ ॥
அந்த அனைத்து மகாத்மாக்களிலும் படைத்தலைவர்களுக்கெல்லாம் தலைவனாக குடாகேசனான தனஞ்சயனை அவர் நியமித்தார்.
5.157.15
अर्जुनस्यापि नेता च संयन्ता चैव वाजिनाम् ।
सङ्कर्णणानुजः श्रीमान्महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ ५.१५७.१५ ॥
அர்ஜுனனுக்கும் வழிகாட்டியும் குதிரைகளைச் செலுத்துபவனும் ஆனவன்; சங்கர்ஷணனின் தம்பியும், மேன்மையும் மகாபுத்தியும் கொண்ட ஜனார்தனன் (கிருஷ்ணன்) அவனே.
5.157.16
तद्दृष्ट्वोपस्थितं युद्धं समासन्नं महात्ययम् ।
प्राविशद्भवनं राज्ञः पाण्डवानां हलायुधः ॥ ५.१५७.१६ ॥
போர் அருகில் வந்து பெரும் அழிவாக நெருங்குவதைக் கண்டு, கலப்பைப்படையுடைய பலராமன் பாண்டவர்களின் அரசனின் மாளிகைக்குள் நுழைந்தான்.
5.157.17
सहाक्रूरप्रभृतिभिर्ददसाम्बोद्धवादिभिः ।
रौक्मिणेयाहुकसुतैश्चारुदेष्णपुरोगमैः ॥ ५.१५७.१७ ॥
அக்ரூரர் முதலானோருடனும், தர்சு, சாம்பன், உத்தவன் முதலானோருடனும், ருக்மிணியின் மகன்களும் ஆஹுகனின் மகன்களும் சாருதேஷ்ணனை முன்னிட்டு வர.
5.157.18
वृष्णिमुख्यैरधिगतैर्व्याघ्रैरिव बलोत्कटैः ।
अभिगुप्तो महाबाहुर्मरुद्भिरिव वासवः ॥ ५.१५७.१८ ॥
வ்ருஷ்ணிகுலத் தலைவர்களால் சூழப்பட்டு, வலிமையில் புலிகளைப் போன்றவர்களால் பாதுகாக்கப்பட்ட மகாபாகு (பலராமன்), மருத்கணங்களால் சூழ்ந்த வாசவனைப் போல் இருந்தான்.
5.157.19
नीलकौशेयवसनः कैलासशिखरोपमः ।
सिंहखेलगतिः श्रीमान्मदरक्तान्तलोचनः ॥ ५.१५७.१९ ॥
நீல பட்டாடை அணிந்தவர், கைலாச சிகரம் போன்றவர், சிங்கத்தின் விளையாட்டு நடை கொண்டவர், ஒளிமிக்கவர், மதத்தால் கண்களின் ஓரம் சிவந்தவர்.
5.157.20
तं दृष्ट्वा धर्मराजश्च केशवश्च महाद्युतिः ।
उदतिष्ठत्ततः पार्थो भीमकर्मा वृकोदरः ॥ ५.१५७.२० ॥
அவரைக் கண்டதும் தர்மராஜனும் மகாதேஜஸ்வியான கேசவனும் எழுந்தனர்; பின்னர் பார்த்தனும், பயங்கர செயல் புரியும் வ்ருகோதரனும் எழுந்தனர்.
5.157.21
गाण्डीवधन्वा ये चान्ये राजानस्तत्र केचन ।
पूजयाञ्चक्रिरे ते वै समायान्तं हलायुधम् ॥ ५.१५७.२१ ॥
காண்டீவ வில்லாளியும் அங்கிருந்த வேறு சில அரசர்களும் வந்துகொண்டிருந்த ஹலாயுதனை வணங்கி மரியாதை செய்தனர்.
5.157.22
ततस्तं पाण्डवो राजा करे पस्पर्श पाणिना ।
वासुदेवपुरोगास्तं सर्व एवाभ्यवादयन् ॥ ५.१५७.२२ ॥
பின்னர் பாண்டவ அரசன் அவரது கையைத் தன் கையால் தொட்டான்; வாசுதேவனை முன்னிட்டு அனைவரும் அவரை வணங்கினர்.
5.157.23
विराटद्रुपदौ वृद्धावभिवाद्य हलायुधः ।
युधिष्ठिरेण सहित उपाविशदरिन्दमः ॥ ५.१५७.२३ ॥
விராடனையும் துருபதனையும் பெரியோர்களாக வணங்கி, எதிரிகளை அடக்கும் ஹலாயுதன் யுதிஷ்டிரனுடன் அமர்ந்தான்.
5.157.24
ततस्तेषूपविष्टेषु पार्थिवेषु समन्ततः ।
वासुदेवमभिप्रेक्ष्य रौहिणेयोऽभ्यभाषत ॥ ५.१५७.२४ ॥
பின்னர் அரசர்கள் அனைவரும் சுற்றிலும் அமர்ந்தபோது, ரோகிணியின் மகன் வாசுதேவனைப் பார்த்துப் பேசத் தொடங்கினான்.
5.157.25
भवितायं महारौद्रो दारुणः पुरुषक्षयः ।
दिष्टमेतद्ध्रुवं मन्ये न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ५.१५७.२५ ॥
இது மிகக் கொடூரமான, பயங்கரமான மனிதர்களின் அழிவாக இருக்கும். இது விதிக்கப்பட்டது என்றே நான் கருதுகிறேன்; இதை மாற்ற முடியாது.
5.157.26
तस्माद्युद्धात्समुत्तीर्णानपि वः समुहृञ्जानान् ।
अरोगानक्षतैर्देहैर्द्रष्टास्मीति मतिर्मम ॥ ५.१५७.२६ ॥
ஆகவே, அந்தப் போரிலிருந்து தப்பி வரும் உங்களில், நல்ல நண்பர்களுடன் கூடியவர்களை நோயின்றி, காயமின்றி உடல்களுடன் காண்பேன் என்பது என் கருத்து.
5.157.27
समेतं पार्थिवं क्षत्रं कालपक्वमसंशयम् ।
विमर्दश्च महान्भावी मांसशोणितकदर्दमः ॥ ५.१५७.२७ ॥
அரசர்களான க்ஷத்திரியக் கூட்டம் கூடியிருக்கிறது; காலத்தால் பழுத்திருக்கிறது, இதில் ஐயமில்லை. பெரும் அழிவு உண்டாகும்; சதையும் இரத்தமும் கலந்த சேறாகும்.
5.157.28
उक्तो मया वासुदेवः पुनः पुनरुपह्वरे ।
संबन्धिषु समां वृत्तिं वर्तस्व मधुसूदन ॥ ५.१५७.२८ ॥
நான் வாசுதேவரிடம் தனியாக மீண்டும் மீண்டும் சொல்லியிருக்கிறேன்: ஓ மதுசூதனா, உறவினர்களிடம் சமமான நடத்தையுடன் நடந்துகொள்.
5.157.29
पाण्डवा हि यथास्माकं तथा दुर्योधनो नृपः ।
तस्यापि क्रियतां साह्यं स पर्येति पुनःपुनः ॥ ५.१५७.२९ ॥
பாண்டவர்கள் எங்களுக்கு எப்படியோ, அப்படியே அரசன் துரியோதனனும். அவனுக்கும் உதவி செய்யப்படட்டும்; அவன் மீண்டும் மீண்டும் வருகிறான்.
5.157.30
तच्च मे नाकरोद्वाक्यं त्वदर्थे मधुसूदनः ।
निर्विष्टः सर्वभावेन धनञ्जयमवेक्ष्य ह ॥ ५.१५७.३० ॥
ஆனால் மதுசூதனன் என் அந்த சொல்லைச் செய்யவில்லை; அவர் உங்களுக்காக முழு மனதுடன் தனஞ்ஜயனையே நோக்கியிருந்தார்.
5.157.31
ध्रुवो जयः पाण्डवानामिति मे निश्चिता मतिः ।
तथा ह्यभिनिवेशोऽयं वासुदेवस्य भारत ॥ ५.१५७.३१ ॥
பாண்டவர்களின் வெற்றி உறுதியானது என்பது என் திடமான கருத்து. ஓ பாரதா, வாசுதேவனின் உறுதியும் இதுவே.
5.157.32
न चाहमृत्सहे कृष्णमृते लोकमुदीक्षितुम् ।
ततोऽहमनुवर्तामि केशवस्य चिकीर्षितम् ॥ ५.१५७.३२ ॥
கிருஷ்ணன் இல்லாமல் இந்த உலகைக் காண எனக்குச் சக்தி இல்லை. ஆகையால் கேசவனின் விருப்பத்தை நான் பின்பற்றுகிறேன்.
5.157.33
उभौ शिष्यौ हि मे वीरौ गदायद्धविशारदौ ।
तुल्यस्नेहोऽस्म्यतो भीते तथा दुर्योधने नृपे ॥ ५.१५७.३३ ॥
கதாயுத்தத்தில் வல்லவர்களான அந்த இரு வீரர்களும் என் சீடர்கள். ஆகையால் அஞ்சும் அரசன் துரியோதனன் மீதும் எனக்கு சமமான அன்பு உண்டு.
5.157.34
तस्माद्यास्यामि तीर्थानि सरस्वत्या निषेवितुम् ।
न हि शक्ष्यामि कौरव्यान्नश्यमानानवेक्षितुम् ॥ ५.१५७.३४ ॥
ஆகையால் சரஸ்வதியின் புனித தீர்த்தங்களை தரிசிக்கச் செல்வேன். அழிந்துகொண்டிருக்கும் கௌரவர்களைப் பார்க்க என்னால் இயலாது.
5.157.35
एवमुक्त्वा महाबाहुरनुज्ञातश्च पाण्डवैः ।
तीर्थयात्रां ययौ रामो निवर्त्य मधुसूदनम् ॥ ५.१५७.३५ ॥
இவ்வாறு கூறிய பெரும்புயன் பலராமன், பாண்டவர்களின் அனுமதி பெற்று மதுசூதனனைத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டு தீர்த்தயாத்திரைக்குப் புறப்பட்டான்.