ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.16.1
त्वमग्रे सर्वदेवानां मुखं त्वमसि हव्यवाट् ।
त्वमन्तः सर्वभूतानां गूढश्चरसि साक्षिवत् ॥ ५.१६.१ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ମୁଖ; ତୁମେ ହବ୍ୟବାହ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭିତରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ, ସାକ୍ଷୀ ପରି ତୁମେ ବିଚରଣ କର।
5.16.2
त्वामाहुरेकं कवयस्त्वामाहुस्त्रिविधं पुनः ।
त्वया त्यक्तं जगच्चेदं सद्यो नश्येद्धुताशन ॥ ५.१६.२ ॥
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ଏକ ବୋଲନ୍ତି, ଆଉ ପୁଣି ତ୍ରିବିଧ ବୋଲନ୍ତି। ହେ ହୁତାଶନ, ତୁମେ ଏ ଜଗତକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଏ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହେବ।
5.16.3
कृत्वा तुभ्यं नमो विप्राः स्वकर्मविजितां गतिम् ।
गच्छन्ति सह पत्नीभिः सुतैरपि च शाश्वतीम् ॥ ५.१६.३ ॥
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ମରେ ଜିତିଥିବା ଗତି ପାଆନ୍ତି; ପତ୍ନୀ ଓ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଶାଶ୍ୱତ ଗତି ପାଆନ୍ତି।
5.16.4
त्वमेवाग्ने हव्यवाहस्त्वमेव परमं हविः ।
यजन्ति सत्रैस्त्वामेव यज्ञैश्च परमाध्वरैः ॥ ५.१६.४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ହିଁ ହବ୍ୟବାହ, ତୁମେ ହିଁ ପରମ ହବି। ସତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପରମ ଅଧ୍ୱର ଓ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ତୁମକୁ ହିଁ ଯଜନ କରନ୍ତି।
5.16.5
सृष्ट्वा लोकांस्त्रीमिमान्हव्यवाह ।
प्राप्ते काले पचसि पुनः समिद्धः ।
त्वं सर्वस्य भुवनस्य प्रसूति-
स्त्वमेवाग्रे भवसि पुनः प्रतिष्ठा ॥ ५.१६.५ ॥
ହେ ହବ୍ୟବାହ, ଏହି ତିନି ଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଉଚିତ ସମୟ ଆସିଲେ ପୁଣି ଜଳି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପାକ କର। ତୁମେ ସର୍ବ ଭୁବନର ଉତ୍ପତ୍ତି; ଆରମ୍ଭରେ ତୁମେ ହିଁ, ପୁଣି ତୁମେ ହିଁ ଆଧାର।
5.16.6
त्वामग्ने जलदानाहुर्विद्युतश्च मनीषिणः ।
वहन्ति सर्वभूतानि त्वत्तो निष्क्रम्य हेतयः ॥ ५.१६.६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ଜଳଦାତା ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ବୋଲନ୍ତି। ତୁମଠାରୁ ନିର୍ଗତ ହୋଇ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ।
5.16.7
त्वय्यापो निहिताः सर्वास्त्वयि सर्वमिदं जगत् ।
न तेऽस्त्यविदितं किचित्रिषु लोकेषु पावक ॥ ५.१६.७ ॥
ହେ ପାବକ, ସମସ୍ତ ଜଳ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ; ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତ। ତ୍ରିଲୋକରେ ତୁମଠାରୁ ଅଜଣା କିଛି ନାହିଁ।
5.16.8
स्वयोर्नि भजते सर्वो विशस्वापोऽविशङ्कितः ।
अहं त्वां वर्धयिष्यामि ब्राह्मैर्मन्त्रैः सनातनैः ॥ ५.१६.८ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଜଳରେ ନିର୍ଭୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। ବ୍ରାହ୍ମ ସନାତନ ମନ୍ତ୍ରରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇବି।
5.16.9
एवं स्तुतो हव्यवाट् स भगवान्कविरुत्तमः ।
बृहस्पतिमथोवाच प्रीतिमान्वाक्यमुत्तमम्।
दर्शयिष्यामि ते शक्रं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.१६.९ ॥
ଏପରି ସ୍ତୁତ ହୋଇ ସେ ହବ୍ୟବାହନ, ଭଗବାନ, ଉତ୍ତମ କବି, ପ୍ରୀତ ହୋଇ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ବାକ୍ୟ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖାଇବି; ଏହା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି।
5.16.10
प्रविष्यापस्ततो वह्निः ससमुद्राः सपल्वलाः ।
आससाद सरस्तच्च गूढो यत्र शतक्रतुः ॥ ५.१६.१० ॥
ତା'ପରେ ସେ ଅଗ୍ନି ସମୁଦ୍ର ଓ ପୋଖରୀ ସହିତ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଯେଉଁଠି ଗୁପ୍ତ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଥିଲେ ସେହି ସରୋବରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
5.16.11
अथ तत्रापि पद्मानि विचिन्वन्भरतर्षभ ।
अपश्यत्स तु देवेन्द्रं बिसमध्यगतं तदा ॥ ५.१६.११ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ପଦ୍ମ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ସେ ତେବେ ପଦ୍ମନାଳ ମଧ୍ୟରେ ଯାଇଥିବା ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
5.16.12
आगत्य च ततस्तूर्णं तमाचष्ट बृहस्पतेः ।
अणुमात्रेण वपुषा पद्मतन्त्वाश्रितं प्रभुम् ॥ ५.१६.१२ ॥
ତା'ପରେ ଶୀଘ୍ର ଆସି ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସେହି ପ୍ରଭୁ ଅଣୁମାତ୍ର ଶରୀରରେ ପଦ୍ମତନ୍ତୁର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ବସିଛନ୍ତି।
5.16.13
गत्वा देवर्षिगन्धर्वैः सहितोऽथ बृहस्पतिः ।
पुराणैः कर्मभिर्देवं तुष्टाव बलसूदनम् ॥ ५.१६.१३ ॥
ଦେବର୍ଷି ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ବୃହସ୍ପତି ଯାଇ ପ୍ରାଚୀନ କର୍ମରେ ବଳସୂଦନ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
5.16.14
महाऽसुरो हतः शक्र नमुचिर्दारुणस्त्वया ।
शम्बरश्च बलश्चैव तथोभौ घोरविक्रमौ ॥ ५.१६.१४ ॥
ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ମହାସୁର ଭୟଙ୍କର ନମୁଚିକୁ ବଧ କରିଛ; ଘୋର ପରାକ୍ରମୀ ଶମ୍ବର ଓ ବଳ ଉଭୟଙ୍କୁ ବଧ କରିଛ।
5.16.15
शतक्रतो विवर्धस्व सर्वाञ्शत्रून्निषूदय ।
उत्तिष्ठ शक्र संपश्य देवर्षीश्च समागतान् ॥ ५.१६.१५ ॥
ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ବଢ଼ ଓ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କର। ହେ ଶକ୍ର, ଉଠ ଓ ସମାଗତ ଦେବର୍ଷିମାନଙ୍କୁ ଦେଖ।
5.16.16
महेन्द्र दानवान्हत्वा लोकास्त्रातास्त्वया विभो ।
अपां फेनं समासाद्य विष्णुतेजोतिबृंहितम्।
त्वया वृत्रो हतः पूर्वं देवराज जगत्पते ॥ ५.१६.१६ ॥
ହେ ମହେନ୍ଦ୍ର, ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଛ। ହେ ବିଭୁ, ବିଷ୍ଣୁ ତେଜରେ ଅତ୍ୟଧିକ ବଢ଼ିଥିବା ଜଳଫେଣ ପାଇ ପୂର୍ବରେ ତୁମେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲ। ହେ ଦେବରାଜ, ହେ ଜଗତ୍ପତି!
5.16.17
त्वं सर्वभूतेषु शरण्य ईड्य-
स्त्वया समं विद्यते नेह भूतम्।
त्वया धार्यन्ते सर्वभूतानि शक्र ।
त्वं देवानां महिमानं चकर्थ ॥ ५.१६.१७ ॥
ତୁମେ ସର୍ବଭୂତଙ୍କର ଶରଣ୍ୟ, ସ୍ତୁତ୍ୟ। ଏଠାରେ ତୁମ ସମାନ କୌଣସି ଭୂତ ନାହିଁ। ହେ ଶକ୍ର, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଭୂତ ଧାରଣ କରାଯାଏ। ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହିମା ବଢ଼ାଇଛ।
5.16.18
पाहि सर्वांश्च लोकांश्च महेन्द्र बलमाप्नुहि ।
एवं संस्तूयमानश्च सोऽवर्धत शनैः शनैः ॥ ५.१६.१८ ॥
ହେ ମହେନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର ଓ ବଳ ପ୍ରାପ୍ତ କର। ଏହିପରି ସ୍ତୁତି ହେଉ ହେଉ ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ବଢ଼ିଲେ।
5.16.19
स्वं चैव वपुरास्थाय बभूव स बलान्वितः ।
अब्रवीच्च गुरं देवो बृहस्पतिमवस्थितम् ॥ ५.१६.१९ ॥
ସେ ନିଜ ଶରୀର ଧାରଣ କରି ବଳଶାଳୀ ହେଲା; ଓ ଦେବତା ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।
5.16.20
किं कार्यमवशिष्टं वो हतस्त्वाष्ट्रो महासुरः ।
वृत्रश्च सुमहाकायो यो वै लोकाननाशयत् ॥ ५.१६.२० ॥
ଆପଣଙ୍କର ଆଉ କି କାର୍ଯ୍ୟ ବାକି ଅଛି? ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାସୁର, ଅତି ବିଶାଳ ଶରୀରବିଶିଷ୍ଟ ବୃତ୍ର ନିହତ ହୋଇଛି।
5.16.21
बृहस्पतिरुवाच ।
मानुषो नहुषो राजा देवर्षिगणतेजसा।
देवराज्यमनुप्राप्तः सर्वान्नो बाधते भृशम् ॥ ५.१६.२१ ॥
ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ତେଜରେ ମାନବ ରାଜା ନହୁଷ ଦେବରାଜ୍ୟ ପାଇ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛନ୍ତି।
5.16.22
कथं च नहुषो राज्यं देवानां प्राप दुर्लभम् ।
तपसा केन वा युक्तः किंवीर्यो वा बृहस्पते ।
तत्सर्वं कथय त्वं मे यथेन्द्रत्वमुपेयिवान् ॥ ५.१६.२२ ॥
ନହୁଷ କିପରି ଦେବତାଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ? କେଉଁ ତପସ୍ୟାରେ, ଅଥବା କେଉଁ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ? ହେ ବୃହସ୍ପତି, ସେ କିପରି ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ୱ ପାଇଲେ ତାହା ମୋତେ ସବୁ କୁହ।
5.16.23
बृहस्पतिरुवाच ।
त्वयि प्रनष्टे देवेश विश्वं प्रव्यथितं जगत्।
परस्परभयोद्विग्नं बभूवार्तमराजकम् ॥ ५.१६.२३ ॥
ହେ ଦେବେଶ, ତୁମେ ହଜିଗଲ ପରେ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟଥିତ ହେଲା; ପରସ୍ପର ଭୟରେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ, ପୀଡ଼ିତ ଓ ରାଜାହୀନ ହୋଇଗଲା।
5.16.24
ततो देवैः सगन्धर्वैः सर्षिसङ्घैः सपावकैः ।
मानुषो नहुषो राजा देवराज्येऽभिषेचितः ॥ ५.१६.२४ ॥
ତା'ପରେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଋଷିସଂଘ ଓ ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କ ସହ ମାନବ ରାଜା ନହୁଷ ଦେବରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ।
5.16.25
देवा भीताः शक्रमकामयन्त ।
त्वया त्यक्तं महदैन्द्रं पदं तत्।
तदा देवाः पितरोऽथर्षयश्च ।
गन्धर्वमुख्याश्च समेत्य सर्वे ॥ ५.१६.२५ ॥
ଦେବତାମାନେ ଭୀତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ତୁମେ ସେହି ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ତ୍ୟାଗ କରିଛ। ତେବେ ଦେବତା, ପିତୃଗଣ, ଋଷିଗଣ ଓ ପ୍ରଧାନ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
5.16.26
गत्वाऽब्रुवन्नहुषं तत्र शक्र ।
त्वं नो राजा भव भुवनस्य गोप्ता।
तानब्रवीन्नहुषो नास्मि शक्त ।
आप्यायध्वं तपसा तेजसा माम् ॥ ५.१६.२६ ॥
ସେଠାକୁ ଯାଇ ସେମାନେ ନହୁଷଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ଆମର ରାଜା ହୁଅ ଓ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ହୁଅ।' ନହୁଷ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ; ତପ ଓ ତେଜରେ ମୋତେ ପୁଷ୍ଟ କର।'
5.16.27
एवमुक्तैर्वर्द्धितश्चापि देवै ।
राजाऽभवन्नहुषो घोरवीर्यः।
त्रैलोक्ये च प्राप्य राज्यं महर्षी-
न्कृत्वा वाहान्याति लोकान्दुरात्मा ॥ ५.१६.२७ ॥
ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇ ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ନହୁଷ ରାଜା ହେଲେ। ତ୍ରିଲୋକର ରାଜ୍ୟ ପାଇ ସେହି ଦୁରାତ୍ମା ମହର୍ଷିମାନଙ୍କୁ ବାହନ କରି ଲୋକମାନଙ୍କରେ ଭ୍ରମଣ କଲା।
5.16.28
तेजोहरं दृष्टिविषं सुघोरं ।
मा त्वं पश्येर्नहुषं वै कदाचित्।
देवाश्च सर्वे नहुषं भृशार्ता ।
न पश्यन्ते गूढरूपाश्चरन्तः ॥ ५.१६.२८ ॥
'ତୁମେ କେବେ ନହୁଷଙ୍କୁ ଦେଖ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ତେଜ ହରଣକାରୀ ବିଷ ପରି, ଅତି ଭୟଙ୍କର।' ସମସ୍ତ ଦେବତା ନହୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ଥିଲେ; ଗୁପ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବିଚରଣ କରି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁ ନଥିଲେ।
5.16.29
एवं वदत्यङ्गिरसां वरिष्ठे ।
बृहस्पतौ लोकपालः कुबेरः।
वैवस्वतश्चैव यमः पुराणो ।
दवेश्च सोमो वरुणश्चाजगाम ॥ ५.१६.२९ ॥
ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃହସ୍ପତି ଏହିପରି କହୁଥିବା ବେଳେ ଲୋକପାଳ କୁବେର, ପ୍ରାଚୀନ ବୈବସ୍ୱତ ଯମ, ଦେବେଶ ସୋମ ଓ ବରୁଣ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
5.16.30
ते वै समागम्य महेन्द्रमूचु-
र्दिष्ट्या त्वाष्ट्रो निहतश्चैव वृत्रः।
दिष्ट्या च त्वां कुशलिनमक्षतं च ।
पश्यामो वै निहतारिं च शक्र ॥ ५.१६.३० ॥
ସେମାନେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ କହିଲେ—ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତ୍ୱାଷ୍ଟ୍ର ବୃତ୍ର ନିହତ ହୋଇଛି; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣ କୁଶଳୀ ଓ ଅକ୍ଷତ ଅଛନ୍ତି; ହେ ଶକ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନିହତ ହୋଇଥିବା ଦେଖୁଛୁ।
5.16.31
स तान्यथावच्च हि लोकपाला-
न्समेत्स वै प्रीतमना महेन्द्रः।
उवाच चैनान्प्रतिभाष्य शक्रः ।
संचोदयिष्यन्नहुषस्यान्तरेण ॥ ५.१६.३१ ॥
ସେହି ଲୋକପାଳମାନଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଭେଟି ପ୍ରସନ୍ନମନା ମହେନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କଥା କହି, ନହୁଷ ବିଷୟରେ ପ୍ରେରଣା ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି କହିଲେ।
5.16.32
राजा देवानां नहुषो घोररूप-
स्तत्र साह्यं दीयतां मे भवद्भिः ।
ते चाब्रुवन्नहुषो घोररूपो ।
दृष्टीविषस्तस्य बिभीम ईश ॥ ५.१६.३२ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ନହୁଷ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ସେଠାରେ ଆପଣମାନେ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ କହିଲେ—ଭୟଙ୍କର ରୂପ ନହୁଷ ଦୃଷ୍ଟିବିଷ; ହେ ଈଶ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରୁ।
5.16.33
त्वं चेद्राजानं नहुषं पराजये-
स्ततो वयं भागमर्हाम शक्र।
इन्द्रोऽब्रवीद्भवतु भवानपां पति-
र्यमः कुबेरश्च मयाभिषेकम् ॥ ५.१६.३३ ॥
ଆପଣ ଯଦି ରାଜା ନହୁଷଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରନ୍ତି, ତେବେ ହେ ଶକ୍ର, ଆମେ ଭାଗ ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ହେବୁ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ—ଆପଣ ଜଳାଧିପତି ହୁଅନ୍ତୁ; ଯମ ଓ କୁବେର ମୋ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ।
5.16.35
चेन्द्राग्न्योर्वै भाग एको महाक्रतौ ।
शल्य उवाच।
एवं संचिन्त्य भगवान्महेन्द्रः पाकशासनः ।
कुबेरं सर्वयक्षाणां धनानां च प्रभुं तथा ॥ ५.१६.३५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ମହାଯଜ୍ଞରେ ଗୋଟିଏ ଭାଗ ଥାଏ। ଶଲ୍ୟ କହିଲେ—ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି ଭଗବାନ ମହେନ୍ଦ୍ର, ପାକଶାସନ, ସମସ୍ତ ଯକ୍ଷଙ୍କ ଏବଂ ଧନର ପ୍ରଭୁ କୁବେରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି (ସ୍ଥାନ ଦେଲେ)।
5.16.36
वैवस्वतं पितॄणां च वरुणं चाप्यपां तथा ।
आधिपत्यं ददौ शक्रः सत्कृत्य वरदस्तथा ॥ ५.१६.३६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ବୈବସ୍ୱତ ଯମଙ୍କୁ ପିତୃଗଣଙ୍କ ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କୁ ଜଳର ଆଧିପତ୍ୟ ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ଦେଲେ; ବରଦାତା ସେହିପରି କଲେ।