Mahābhārata · Adhyāya 5.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.16.1
त्वमग्रे सर्वदेवानां मुखं त्वमसि हव्यवाट् ।
त्वमन्तः सर्वभूतानां गूढश्चरसि साक्षिवत् ॥ ५.१६.१ ॥
O Agni, du bist der erste Mund aller Götter, du bist der Träger der Opfergaben. Verborgen im Innern aller Wesen wanderst du wie ein Zeuge.
5.16.2
त्वामाहुरेकं कवयस्त्वामाहुस्त्रिविधं पुनः ।
त्वया त्यक्तं जगच्चेदं सद्यो नश्येद्धुताशन ॥ ५.१६.२ ॥
Die Weisen nennen dich einen, und wieder nennen sie dich dreifach. O Hutāśana, würdest du diese Welt verlassen, sie ginge sogleich zugrunde.
5.16.3
कृत्वा तुभ्यं नमो विप्राः स्वकर्मविजितां गतिम् ।
गच्छन्ति सह पत्नीभिः सुतैरपि च शाश्वतीम् ॥ ५.१६.३ ॥
Nachdem sie dir Verehrung erwiesen haben, gehen die Brahmanen mit ihren Frauen und Söhnen zum ewigen Ziel, das sie durch ihre eigenen Taten gewonnen haben.
5.16.4
त्वमेवाग्ने हव्यवाहस्त्वमेव परमं हविः ।
यजन्ति सत्रैस्त्वामेव यज्ञैश्च परमाध्वरैः ॥ ५.१६.४ ॥
O Agni, du allein bist der Träger der Opfergaben, du allein bist die höchste Opfergabe. Mit langen Opfersitzungen und mit den höchsten Riten und Opfern verehren die Menschen allein dich.
5.16.5
सृष्ट्वा लोकांस्त्रीमिमान्हव्यवाह ।
प्राप्ते काले पचसि पुनः समिद्धः ।
त्वं सर्वस्य भुवनस्य प्रसूति-
स्त्वमेवाग्रे भवसि पुनः प्रतिष्ठा ॥ ५.१६.५ ॥
O Träger der Opfergaben, nachdem du diese drei Welten geschaffen hast, entzündest du dich zur rechten Zeit wieder und kochst sie. Du bist der Ursprung der ganzen Welt; am Anfang bist du, und wieder bist du das Fundament.
5.16.6
त्वामग्ने जलदानाहुर्विद्युतश्च मनीषिणः ।
वहन्ति सर्वभूतानि त्वत्तो निष्क्रम्य हेतयः ॥ ५.१६.६ ॥
O Agni, die Weisen nennen dich den Spender des Wassers und den Blitz. Aus dir hervorgehend, tragen die Blitze alle Wesen.
5.16.7
त्वय्यापो निहिताः सर्वास्त्वयि सर्वमिदं जगत् ।
न तेऽस्त्यविदितं किचित्रिषु लोकेषु पावक ॥ ५.१६.७ ॥
O Pāvaka, alle Gewässer sind in dir gegründet, und in dir ist diese ganze Welt. In den drei Welten gibt es nichts, was dir unbekannt wäre.
5.16.8
स्वयोर्नि भजते सर्वो विशस्वापोऽविशङ्कितः ।
अहं त्वां वर्धयिष्यामि ब्राह्मैर्मन्त्रैः सनातनैः ॥ ५.१६.८ ॥
Jeder tritt furchtlos in seine eigenen Gewässer ein. Mit den ewigen brahmanischen Mantras werde ich dich wachsen lassen.
5.16.9
एवं स्तुतो हव्यवाट् स भगवान्कविरुत्तमः ।
बृहस्पतिमथोवाच प्रीतिमान्वाक्यमुत्तमम्।
दर्शयिष्यामि ते शक्रं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.१६.९ ॥
So gepriesen, sprach jener Träger der Opfergaben, der Erhabene, höchste Seher, erfreut zu Bṛhaspati diese vortrefflichen Worte: Ich werde dir Indra zeigen; dies ist wahr, ich sage es dir.
5.16.10
प्रविष्यापस्ततो वह्निः ससमुद्राः सपल्वलाः ।
आससाद सरस्तच्च गूढो यत्र शतक्रतुः ॥ ५.१६.१० ॥
Dann drang das Feuer in die Gewässer ein, zusammen mit den Meeren und Teichen, und erreichte jenen See, wo der verborgene Śatakratu, Indra, lag.
5.16.11
अथ तत्रापि पद्मानि विचिन्वन्भरतर्षभ ।
अपश्यत्स तु देवेन्द्रं बिसमध्यगतं तदा ॥ ५.१६.११ ॥
Auch dort suchte er unter den Lotusblumen, o Stier der Bharatas, und sah da den Herrn der Götter, der in die Mitte eines Lotusstängels gegangen war.
5.16.12
आगत्य च ततस्तूर्णं तमाचष्ट बृहस्पतेः ।
अणुमात्रेण वपुषा पद्मतन्त्वाश्रितं प्रभुम् ॥ ५.१६.१२ ॥
Dann kam er eilig und berichtete Bṛhaspati, dass der Herr, mit einem Körper nicht größer als ein Atom, auf einer Lotusfaser ruhe.
5.16.13
गत्वा देवर्षिगन्धर्वैः सहितोऽथ बृहस्पतिः ।
पुराणैः कर्मभिर्देवं तुष्टाव बलसूदनम् ॥ ५.१६.१३ ॥
Zusammen mit den göttlichen Weisen und Gandharvas ging Bṛhaspati hin und pries den Gott, den Bezwinger Balas, mit alten Taten.
5.16.14
महाऽसुरो हतः शक्र नमुचिर्दारुणस्त्वया ।
शम्बरश्च बलश्चैव तथोभौ घोरविक्रमौ ॥ ५.१६.१४ ॥
O Śakra, du hast den großen Asura, den grausamen Namuci, erschlagen, ebenso Śambara und Bala, beide von schrecklicher Kühnheit.
5.16.15
शतक्रतो विवर्धस्व सर्वाञ्शत्रून्निषूदय ।
उत्तिष्ठ शक्र संपश्य देवर्षीश्च समागतान् ॥ ५.१६.१५ ॥
O Hundertopferer, wachse und vernichte alle Feinde. O Śakra, erhebe dich und schau die versammelten göttlichen Weisen an.
5.16.16
महेन्द्र दानवान्हत्वा लोकास्त्रातास्त्वया विभो ।
अपां फेनं समासाद्य विष्णुतेजोतिबृंहितम्।
त्वया वृत्रो हतः पूर्वं देवराज जगत्पते ॥ ५.१६.१६ ॥
O großer Indra, nachdem du die Dānavas erschlagen hast, hast du die Welten beschützt. O Mächtiger, nachdem du den von Viṣṇus Glanz gewaltig angeschwollenen Schaum der Wasser erreicht hattest, hast du einst Vṛtra erschlagen. O König der Götter, Herr des Weltalls!
5.16.17
त्वं सर्वभूतेषु शरण्य ईड्य-
स्त्वया समं विद्यते नेह भूतम्।
त्वया धार्यन्ते सर्वभूतानि शक्र ।
त्वं देवानां महिमानं चकर्थ ॥ ५.१६.१७ ॥
Du bist die Zuflucht aller Wesen, des Lobes würdig. Hier gibt es kein Wesen, das dir gleicht. O Śakra, durch dich werden alle Wesen getragen. Du hast den Ruhm der Götter gemehrt.
5.16.18
पाहि सर्वांश्च लोकांश्च महेन्द्र बलमाप्नुहि ।
एवं संस्तूयमानश्च सोऽवर्धत शनैः शनैः ॥ ५.१६.१८ ॥
O großer Indra, beschütze alle Welten und erlange Kraft. So gepriesen, wuchs er allmählich, Stück für Stück.
5.16.19
स्वं चैव वपुरास्थाय बभूव स बलान्वितः ।
अब्रवीच्च गुरं देवो बृहस्पतिमवस्थितम् ॥ ५.१६.१९ ॥
Nachdem er seinen eigenen Körper angenommen hatte, wurde er kraftvoll; und der Gott sprach zum Lehrer Bṛhaspati, der dastand.
5.16.20
किं कार्यमवशिष्टं वो हतस्त्वाष्ट्रो महासुरः ।
वृत्रश्च सुमहाकायो यो वै लोकाननाशयत् ॥ ५.१६.२० ॥
Welche Aufgabe bleibt euch noch? Der große Asura, Sohn des Tvaṣṭṛ, und Vṛtra von gewaltigem Körper, der die Welten zerstörte, ist erschlagen.
5.16.21
बृहस्पतिरुवाच ।
मानुषो नहुषो राजा देवर्षिगणतेजसा।
देवराज्यमनुप्राप्तः सर्वान्नो बाधते भृशम् ॥ ५.१६.२१ ॥
Der menschliche König Nahuṣa hat durch den Glanz der Schar der Götter und Weisen das Göttliche Königtum erlangt und bedrängt uns alle sehr.
5.16.22
कथं च नहुषो राज्यं देवानां प्राप दुर्लभम् ।
तपसा केन वा युक्तः किंवीर्यो वा बृहस्पते ।
तत्सर्वं कथय त्वं मे यथेन्द्रत्वमुपेयिवान् ॥ ५.१६.२२ ॥
Wie erlangte Nahuṣa das Reich der Götter, das so schwer zu erlangen ist? Durch welche Askese oder mit welcher Kraft ausgestattet, o Bṛhaspati? Erzähle mir alles, wie er das Indra-Sein erlangte.
5.16.23
बृहस्पतिरुवाच ।
त्वयि प्रनष्टे देवेश विश्वं प्रव्यथितं जगत्।
परस्परभयोद्विग्नं बभूवार्तमराजकम् ॥ ५.१६.२३ ॥
Als du verloren warst, o Herr der Götter, geriet die ganze Welt in große Not; von gegenseitiger Furcht erregt, wurde sie gequält und königslos.
5.16.24
ततो देवैः सगन्धर्वैः सर्षिसङ्घैः सपावकैः ।
मानुषो नहुषो राजा देवराज्येऽभिषेचितः ॥ ५.१६.२४ ॥
Dann wurde der menschliche König Nahuṣa zusammen mit den Göttern, den Gandharven, den Scharen der Weisen und den Feuern im Reich der Götter gesalbt.
5.16.25
देवा भीताः शक्रमकामयन्त ।
त्वया त्यक्तं महदैन्द्रं पदं तत्।
तदा देवाः पितरोऽथर्षयश्च ।
गन्धर्वमुख्याश्च समेत्य सर्वे ॥ ५.१६.२५ ॥
Die Götter, verängstigt, wünschten Indra herbei. Du hast jene große Indra-Würde aufgegeben. Da kamen die Götter, die Ahnen, die Weisen und die vornehmsten Gandharvas alle zusammen.
5.16.26
गत्वाऽब्रुवन्नहुषं तत्र शक्र ।
त्वं नो राजा भव भुवनस्य गोप्ता।
तानब्रवीन्नहुषो नास्मि शक्त ।
आप्यायध्वं तपसा तेजसा माम् ॥ ५.१६.२६ ॥
Dort gingen sie zu Nahuṣa und sprachen: »O Śakra, werde unser König, der Beschützer der Welt.« Nahuṣa antwortete ihnen: »Ich bin dazu nicht fähig; stärkt mich durch Askese und Glanz.«
5.16.27
एवमुक्तैर्वर्द्धितश्चापि देवै ।
राजाऽभवन्नहुषो घोरवीर्यः।
त्रैलोक्ये च प्राप्य राज्यं महर्षी-
न्कृत्वा वाहान्याति लोकान्दुरात्मा ॥ ५.१६.२७ ॥
So von den Göttern angesprochen und gestärkt, wurde Nahuṣa von schrecklicher Kraft König. Nachdem er das Königtum über die drei Welten erlangt hatte, machte der Übelgesinnte die großen Weisen zu seinen Trägern und zog durch die Welten.
5.16.28
तेजोहरं दृष्टिविषं सुघोरं ।
मा त्वं पश्येर्नहुषं वै कदाचित्।
देवाश्च सर्वे नहुषं भृशार्ता ।
न पश्यन्ते गूढरूपाश्चरन्तः ॥ ५.१६.२८ ॥
»Blicke niemals auf Nahuṣa; sein Blick ist ein Gift, das den Glanz raubt, überaus schrecklich.« Alle Götter, von Nahuṣa tief bedrängt, umherwandernd in verborgenen Gestalten, sahen ihn nicht an.
5.16.29
एवं वदत्यङ्गिरसां वरिष्ठे ।
बृहस्पतौ लोकपालः कुबेरः।
वैवस्वतश्चैव यमः पुराणो ।
दवेश्च सोमो वरुणश्चाजगाम ॥ ५.१६.२९ ॥
Als Bṛhaspati, der Beste der Aṅgirasas, so sprach, kamen der Weltenhüter Kubera, der alte Yama, Sohn des Vivasvat, Soma, der Herr der Götter, und auch Varuṇa.
5.16.30
ते वै समागम्य महेन्द्रमूचु-
र्दिष्ट्या त्वाष्ट्रो निहतश्चैव वृत्रः।
दिष्ट्या च त्वां कुशलिनमक्षतं च ।
पश्यामो वै निहतारिं च शक्र ॥ ५.१६.३० ॥
Sie versammelten sich um Mahendra und sprachen: Glücklicherweise ist Vṛtra, der Sohn des Tvaṣṭṛ, erschlagen; glücklicherweise sehen wir dich unversehrt und unverletzt; o Śakra, wir sehen deinen Feind erschlagen.
5.16.31
स तान्यथावच्च हि लोकपाला-
न्समेत्स वै प्रीतमना महेन्द्रः।
उवाच चैनान्प्रतिभाष्य शक्रः ।
संचोदयिष्यन्नहुषस्यान्तरेण ॥ ५.१६.३१ ॥
Nachdem er jene Weltenhüter gebührend getroffen hatte, sprach der große Indra mit frohem Gemüt zu ihnen, in der Absicht, sie in Bezug auf Nahuṣa anzutreiben:
5.16.32
राजा देवानां नहुषो घोररूप-
स्तत्र साह्यं दीयतां मे भवद्भिः ।
ते चाब्रुवन्नहुषो घोररूपो ।
दृष्टीविषस्तस्य बिभीम ईश ॥ ५.१६.३२ ॥
König Nahuṣa der Götter hat eine schreckliche Gestalt; mögt ihr mir dort Beistand gewähren. Sie erwiderten: Nahuṣa, von schrecklicher Gestalt und giftigem Blick, o Herr, wir fürchten ihn.
5.16.33
त्वं चेद्राजानं नहुषं पराजये-
स्ततो वयं भागमर्हाम शक्र।
इन्द्रोऽब्रवीद्भवतु भवानपां पति-
र्यमः कुबेरश्च मयाभिषेकम् ॥ ५.१६.३३ ॥
Wenn du König Nahuṣa besiegst, dann sollten wir, o Śakra, einen Anteil erhalten. Indra sprach: Du sollst Herr der Gewässer sein; und Yama und Kubera sollen von mir gesalbt werden.
5.16.35
चेन्द्राग्न्योर्वै भाग एको महाक्रतौ ।
शल्य उवाच।
एवं संचिन्त्य भगवान्महेन्द्रः पाकशासनः ।
कुबेरं सर्वयक्षाणां धनानां च प्रभुं तथा ॥ ५.१६.३५ ॥
Indra und Agni haben einen Anteil am großen Opfer. Śalya sprach: Nachdem er so überlegt hatte, setzte der erhabene große Indra, Pākaśāsana, ebenso Kubera ein, den Herrn aller Yakṣas und des Reichtums.
5.16.36
वैवस्वतं पितॄणां च वरुणं चाप्यपां तथा ।
आधिपत्यं ददौ शक्रः सत्कृत्य वरदस्तथा ॥ ५.१६.३६ ॥
Indra, der Gewährer der Gaben, verlieh in Ehren dem Vaivasvata Yama die Herrschaft über die Ahnen und ebenso dem Varuṇa die Herrschaft über die Wasser.