Mahābhārata · Adhyāya 5.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.16.1
त्वमग्रे सर्वदेवानां मुखं त्वमसि हव्यवाट् ।
त्वमन्तः सर्वभूतानां गूढश्चरसि साक्षिवत् ॥ ५.१६.१ ॥
Ó Agni, tu és a primeira boca de todos os deuses, és o portador das oferendas. Oculto no interior de todos os seres, moves-te como uma testemunha.
5.16.2
त्वामाहुरेकं कवयस्त्वामाहुस्त्रिविधं पुनः ।
त्वया त्यक्तं जगच्चेदं सद्यो नश्येद्धुताशन ॥ ५.१६.२ ॥
Os sábios chamam-te um, e de novo te chamam triplo. Ó Hutāśana, se abandonasses este mundo, ele pereceria de imediato.
5.16.3
कृत्वा तुभ्यं नमो विप्राः स्वकर्मविजितां गतिम् ।
गच्छन्ति सह पत्नीभिः सुतैरपि च शाश्वतीम् ॥ ५.१६.३ ॥
Tendo-te prestado homenagem, os brâmanes vão, com as suas esposas e filhos também, para a meta eterna conquistada pelas suas próprias ações.
5.16.4
त्वमेवाग्ने हव्यवाहस्त्वमेव परमं हविः ।
यजन्ति सत्रैस्त्वामेव यज्ञैश्च परमाध्वरैः ॥ ५.१६.४ ॥
Ó Agni, só tu és o portador das oferendas, só tu és a oferenda suprema. Com longas sessões sacrificiais e com os mais altos ritos e sacrifícios, os homens adoram somente a ti.
5.16.5
सृष्ट्वा लोकांस्त्रीमिमान्हव्यवाह ।
प्राप्ते काले पचसि पुनः समिद्धः ।
त्वं सर्वस्य भुवनस्य प्रसूति-
स्त्वमेवाग्रे भवसि पुनः प्रतिष्ठा ॥ ५.१६.५ ॥
Ó portador das oferendas, tendo criado estes três mundos, quando chega o tempo devido, tu reacendes-te e cozinhas-os. Tu és a origem de todo o mundo; no princípio és tu, e de novo és tu o fundamento.
5.16.6
त्वामग्ने जलदानाहुर्विद्युतश्च मनीषिणः ।
वहन्ति सर्वभूतानि त्वत्तो निष्क्रम्य हेतयः ॥ ५.१६.६ ॥
Ó Agni, os sábios chamam-te doador das águas e relâmpago. Saindo de ti, os raios sustentam todos os seres.
5.16.7
त्वय्यापो निहिताः सर्वास्त्वयि सर्वमिदं जगत् ।
न तेऽस्त्यविदितं किचित्रिषु लोकेषु पावक ॥ ५.१६.७ ॥
Ó Pāvaka, todas as águas estão depositadas em ti, e em ti está este mundo inteiro. Nos três mundos, nada te é desconhecido.
5.16.8
स्वयोर्नि भजते सर्वो विशस्वापोऽविशङ्कितः ।
अहं त्वां वर्धयिष्यामि ब्राह्मैर्मन्त्रैः सनातनैः ॥ ५.१६.८ ॥
Cada um entra sem medo nas suas próprias águas. Com os mantras brâmanes eternos, far-te-ei crescer.
5.16.9
एवं स्तुतो हव्यवाट् स भगवान्कविरुत्तमः ।
बृहस्पतिमथोवाच प्रीतिमान्वाक्यमुत्तमम्।
दर्शयिष्यामि ते शक्रं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.१६.९ ॥
Assim louvado, aquele portador das oblações, o bem-aventurado e supremo vidente, satisfeito, falou a Bṛhaspati estas palavras excelentes: Mostrar-te-ei Indra; isto é verdade, digo-te.
5.16.10
प्रविष्यापस्ततो वह्निः ससमुद्राः सपल्वलाः ।
आससाद सरस्तच्च गूढो यत्र शतक्रतुः ॥ ५.१६.१० ॥
Então o fogo, entrando nas águas junto com os oceanos e os lagos, alcançou aquele lago onde Indra, o dos cem sacrifícios, estava oculto.
5.16.11
अथ तत्रापि पद्मानि विचिन्वन्भरतर्षभ ।
अपश्यत्स तु देवेन्द्रं बिसमध्यगतं तदा ॥ ५.१६.११ ॥
Ali também, procurando entre os lótus, ó touro dos Bharatas, viu então o senhor dos deuses, que se tinha escondido no meio de um caule de lótus.
5.16.12
आगत्य च ततस्तूर्णं तमाचष्ट बृहस्पतेः ।
अणुमात्रेण वपुषा पद्मतन्त्वाश्रितं प्रभुम् ॥ ५.१६.१२ ॥
Então, chegando depressa, contou a Bṛhaspati que o senhor, com um corpo não maior que um átomo, se abrigava numa fibra de lótus.
5.16.13
गत्वा देवर्षिगन्धर्वैः सहितोऽथ बृहस्पतिः ।
पुराणैः कर्मभिर्देवं तुष्टाव बलसूदनम् ॥ ५.१६.१३ ॥
Acompanhado dos sábios divinos e dos gandharvas, Bṛhaspati foi e louvou o deus, matador de Bala, com feitos antigos.
5.16.14
महाऽसुरो हतः शक्र नमुचिर्दारुणस्त्वया ।
शम्बरश्च बलश्चैव तथोभौ घोरविक्रमौ ॥ ५.१६.१४ ॥
Ó Śakra, abateste o grande asura, o cruel Namuci, e também Śambara e Bala, ambos de terrível valor.
5.16.15
शतक्रतो विवर्धस्व सर्वाञ्शत्रून्निषूदय ।
उत्तिष्ठ शक्र संपश्य देवर्षीश्च समागतान् ॥ ५.१६.१५ ॥
Ó centenário em sacrifícios, cresce e destrói todos os inimigos. Ó Śakra, levanta-te e contempla os sábios divinos reunidos.
5.16.16
महेन्द्र दानवान्हत्वा लोकास्त्रातास्त्वया विभो ।
अपां फेनं समासाद्य विष्णुतेजोतिबृंहितम्।
त्वया वृत्रो हतः पूर्वं देवराज जगत्पते ॥ ५.१६.१६ ॥
Ó grande Indra, tendo abatido os Dānavas, protegeste os mundos. Ó poderoso, tendo alcançado a espuma das águas enormemente inchada pelo esplendor de Viṣṇu, abateste outrora Vṛtra. Ó rei dos deuses, senhor do universo!
5.16.17
त्वं सर्वभूतेषु शरण्य ईड्य-
स्त्वया समं विद्यते नेह भूतम्।
त्वया धार्यन्ते सर्वभूतानि शक्र ।
त्वं देवानां महिमानं चकर्थ ॥ ५.१६.१७ ॥
Tu és o refúgio de todos os seres, digno de louvor. Aqui não há ser igual a ti. Ó Śakra, por ti são sustentados todos os seres. Engrandeceste a glória dos deuses.
5.16.18
पाहि सर्वांश्च लोकांश्च महेन्द्र बलमाप्नुहि ।
एवं संस्तूयमानश्च सोऽवर्धत शनैः शनैः ॥ ५.१६.१८ ॥
Ó grande Indra, protege todos os mundos e obtém força. Assim louvado, cresceu pouco a pouco.
5.16.19
स्वं चैव वपुरास्थाय बभूव स बलान्वितः ।
अब्रवीच्च गुरं देवो बृहस्पतिमवस्थितम् ॥ ५.१६.१९ ॥
Tendo assumido o seu próprio corpo, tornou-se dotado de força; e o deus falou ao mestre Bṛhaspati, que estava ali de pé.
5.16.20
किं कार्यमवशिष्टं वो हतस्त्वाष्ट्रो महासुरः ।
वृत्रश्च सुमहाकायो यो वै लोकाननाशयत् ॥ ५.१६.२० ॥
Que tarefa ainda vos resta? O grande asura, filho de Tvaṣṭṛ, e Vṛtra de corpo imenso, que de fato destruiu os mundos, foi morto.
5.16.21
बृहस्पतिरुवाच ।
मानुषो नहुषो राजा देवर्षिगणतेजसा।
देवराज्यमनुप्राप्तः सर्वान्नो बाधते भृशम् ॥ ५.१६.२१ ॥
O rei humano Nahuṣa, pelo esplendor da hoste de deuses e sábios, alcançou a realeza dos deuses e nos oprime enormemente a todos.
5.16.22
कथं च नहुषो राज्यं देवानां प्राप दुर्लभम् ।
तपसा केन वा युक्तः किंवीर्यो वा बृहस्पते ।
तत्सर्वं कथय त्वं मे यथेन्द्रत्वमुपेयिवान् ॥ ५.१६.२२ ॥
Como Nahuṣa obteve o reino dos deuses, tão difícil de alcançar? Por que austeridade, ou dotado de que poder, ó Bṛhaspati? Conta-me tudo, como alcançou a condição de Indra.
5.16.23
बृहस्पतिरुवाच ।
त्वयि प्रनष्टे देवेश विश्वं प्रव्यथितं जगत्।
परस्परभयोद्विग्नं बभूवार्तमराजकम् ॥ ५.१६.२३ ॥
Quando te perdeste, ó senhor dos deuses, o mundo inteiro ficou profundamente aflito; agitado pelo medo mútuo, tornou-se atribulado e sem rei.
5.16.24
ततो देवैः सगन्धर्वैः सर्षिसङ्घैः सपावकैः ।
मानुषो नहुषो राजा देवराज्येऽभिषेचितः ॥ ५.१६.२४ ॥
Então, junto com os deuses, os gandharvas, as hostes de sábios e os fogos, o rei humano Nahuṣa foi ungido no reino dos deuses.
5.16.25
देवा भीताः शक्रमकामयन्त ।
त्वया त्यक्तं महदैन्द्रं पदं तत्।
तदा देवाः पितरोऽथर्षयश्च ।
गन्धर्वमुख्याश्च समेत्य सर्वे ॥ ५.१६.२५ ॥
Os deuses, amedrontados, desejaram Indra. Tu abandonaste aquele grande posto de Indra. Então os deuses, os antepassados, os sábios e os principais gandharvas reuniram-se todos.
5.16.26
गत्वाऽब्रुवन्नहुषं तत्र शक्र ।
त्वं नो राजा भव भुवनस्य गोप्ता।
तानब्रवीन्नहुषो नास्मि शक्त ।
आप्यायध्वं तपसा तेजसा माम् ॥ ५.१६.२६ ॥
Indo até lá, disseram a Nahuṣa: 'Ó Śakra, torna-te nosso rei, o protetor do mundo.' Nahuṣa lhes respondeu: 'Não sou capaz; fortalecei-me pela austeridade e pelo esplendor.'
5.16.27
एवमुक्तैर्वर्द्धितश्चापि देवै ।
राजाऽभवन्नहुषो घोरवीर्यः।
त्रैलोक्ये च प्राप्य राज्यं महर्षी-
न्कृत्वा वाहान्याति लोकान्दुरात्मा ॥ ५.१६.२७ ॥
Assim exortado e fortalecido pelos deuses, Nahuṣa, de terrível poder, tornou-se rei. Tendo obtido o reino dos três mundos, o malvado fez dos grandes sábios seus carregadores e percorreu os mundos.
5.16.28
तेजोहरं दृष्टिविषं सुघोरं ।
मा त्वं पश्येर्नहुषं वै कदाचित्।
देवाश्च सर्वे नहुषं भृशार्ता ।
न पश्यन्ते गूढरूपाश्चरन्तः ॥ ५.१६.२८ ॥
'Nunca olhes para Nahuṣa; o seu olhar é veneno que rouba o esplendor, sumamente terrível.' Todos os deuses, muito aflitos por causa de Nahuṣa, vagueando em formas ocultas, não o olhavam.
5.16.29
एवं वदत्यङ्गिरसां वरिष्ठे ।
बृहस्पतौ लोकपालः कुबेरः।
वैवस्वतश्चैव यमः पुराणो ।
दवेश्च सोमो वरुणश्चाजगाम ॥ ५.१६.२९ ॥
Enquanto Bṛhaspati, o melhor dos Aṅgiras, falava assim, chegaram o guardião do mundo Kubera, o antigo Yama filho de Vivasvat, Soma, senhor dos deuses, e também Varuṇa.
5.16.30
ते वै समागम्य महेन्द्रमूचु-
र्दिष्ट्या त्वाष्ट्रो निहतश्चैव वृत्रः।
दिष्ट्या च त्वां कुशलिनमक्षतं च ।
पश्यामो वै निहतारिं च शक्र ॥ ५.१६.३० ॥
Reunidos junto a Mahendra, disseram: Felizmente Vṛtra, filho de Tvaṣṭṛ, foi abatido; felizmente vemos-te são e intacto; ó Śakra, vemos o teu inimigo abatido.
5.16.31
स तान्यथावच्च हि लोकपाला-
न्समेत्स वै प्रीतमना महेन्द्रः।
उवाच चैनान्प्रतिभाष्य शक्रः ।
संचोदयिष्यन्नहुषस्यान्तरेण ॥ ५.१६.३१ ॥
Tendo encontrado devidamente aqueles guardiões do mundo, o grande Indra, de ânimo alegre, falou-lhes, desejando incitá-los acerca de Nahuṣa:
5.16.32
राजा देवानां नहुषो घोररूप-
स्तत्र साह्यं दीयतां मे भवद्भिः ।
ते चाब्रुवन्नहुषो घोररूपो ।
दृष्टीविषस्तस्य बिभीम ईश ॥ ५.१६.३२ ॥
O rei dos deuses, Nahuṣa, tem forma terrível; que me seja dada ajuda por vós ali. Eles responderam: Nahuṣa, de forma terrível e olhar venenoso, ó senhor, temos medo dele.
5.16.33
त्वं चेद्राजानं नहुषं पराजये-
स्ततो वयं भागमर्हाम शक्र।
इन्द्रोऽब्रवीद्भवतु भवानपां पति-
र्यमः कुबेरश्च मयाभिषेकम् ॥ ५.१६.३३ ॥
Se derrotares o rei Nahuṣa, então nós, ó Śakra, deveríamos receber uma parte. Indra disse: Que sejas senhor das águas; e que Yama e Kubera sejam ungidos por mim.
5.16.35
चेन्द्राग्न्योर्वै भाग एको महाक्रतौ ।
शल्य उवाच।
एवं संचिन्त्य भगवान्महेन्द्रः पाकशासनः ।
कुबेरं सर्वयक्षाणां धनानां च प्रभुं तथा ॥ ५.१६.३५ ॥
Indra e Agni têm uma parte no grande sacrifício. Śalya disse: Tendo assim refletido, o bem-aventurado grande Indra, Pākaśāsana, igualmente (estabeleceu) Kubera, senhor de todos os yakṣas e da riqueza.
5.16.36
वैवस्वतं पितॄणां च वरुणं चाप्यपां तथा ।
आधिपत्यं ददौ शक्रः सत्कृत्य वरदस्तथा ॥ ५.१६.३६ ॥
Indra, o concedente de dádivas, honrando-os, concedeu a Vaivasvata Yama o senhorio sobre os antepassados e, de modo semelhante, a Varuṇa o senhorio sobre as águas.