ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.161.1
सेनानिवेशं संप्राप्तः कैतव्यः पाण्डवस्य ह ।
समागतः पाण्डवेयैर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ ५.१६१.१ ॥
ಕೈತವ್ಯನು ಪಾಂಡವರ ಸೇನಾನಿವೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ಸೇರಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
5.161.2
अभिज्ञो दूतवाक्यानां यथोक्तं ब्रुवतो मम ।
दुर्योधनसमादेशं श्रुत्वा न क्रोद्धुमर्हसि ॥ ५.१६१.२ ॥
ದೂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ನಾನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಕೇಳಿ ನೀನು ಕೋಪಿಸಬಾರದು.
5.161.3
उलूक न भयं तेऽस्ति ब्रूहि त्वं विगतज्वरः ।
यन्मत्तं धार्तराष्ट्रस्य लुब्धस्यादीर्घदर्शिनः ॥ ५.१६१.३ ॥
ಉಲೂಕ, ನಿನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ; ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಹೇಳು — ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನು, ಲೋಭಿಯೂ ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಇಲ್ಲದವನೂ ಮದದಿಂದ ಹೇಳಿದುದನ್ನು.
5.161.4
ततो द्युतिमतां मध्ये पाण्डवानां महात्मनाम् ।
सृञ्जयानां च मत्स्यानां कृष्णस्य च यशस्विनः ॥ ५.१६१.४ ॥
ಆಗ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರ ನಡುವೆ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರು, ಸೃಂಜಯರು, ಮತ್ಸ್ಯರು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿ ಕೃಷ್ಣನ ನಡುವೆ.
5.161.5
द्रुपदस्य सपुत्रस्य विराटस्य च संनिधौ ।
भूमिपानां च सर्वेषां मध्ये वाक्यं जगाद ह ॥ ५.१६१.५ ॥
ದ್ರುಪದನು, ಅವನ ಮಗನು ಮತ್ತು ವಿರಾಟನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ನಡುವೆ ಅವನು ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
5.161.6
इदं त्वामब्रवीद्राजा धार्तराष्ट्रो महामनाः ।
श्रृण्वतां कुरुवीराणां तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ ५.१६१.६ ॥
ಇದನ್ನು ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರ ರಾಜನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ; ಕುರುವೀರರು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅದನ್ನು ಅರಿತುಕೋ.
5.161.7
पराजितोऽसि द्यूतेन कृष्णा चानायिता सभाम् ।
शक्योऽमर्षो मनुष्येण कर्तुं पुरुषमानिना ॥ ५.१६१.७ ॥
ನೀವು ದ್ಯೂತದಲ್ಲಿ ಸೋತಿರಿ, ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಕರೆತರಲಾಯಿತು. ತನ್ನನ್ನು ಪುರುಷನೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನು ಈ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಸಿಟ್ಟಾಗಬಲ್ಲನು.
5.161.8
द्वादशैव तु वर्षाणि वने धिष्ण्याद्विवासितः ।
संवत्सरं विराटस्य दास्यमास्थाय चोषितः ॥ ५.१६१.८ ॥
ನೀವು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಯಿಂದ ಗಡೀಪಾರಾಗಿದ್ದಿರಿ; ಒಂದು ವರ್ಷ ವಿರಾಟನ ದಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದಿರಿ.
5.161.9
अमर्षं राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं संस्मरन्पुरुषो भव ॥ ५.१६१.९ ॥
ಓ ಪಾಂಡವನೇ, ರಾಜ್ಯಾಪಹರಣ, ವನವಾಸ ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿಯ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಪುರುಷನಾಗು, ಸಿಟ್ಟು ತಾಳು.
5.161.10
अशक्तेन च यच्छप्तं भीमसेनेन पाण्डव ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीयतां यदि शक्यते ॥ ५.१६१.१० ॥
ಓ ಪಾಂಡವನೇ, ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿದ್ದಾಗ ಭೀಮಸೇನನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ — ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ದುಃಶಾಸನನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯಲಿ.
5.161.11
लोहाभिसारो निर्वृत्तः कुरुक्षेत्रमकर्दमम् ।
समः पन्था भृतास्तेश्वाः श्वो युध्यस्व सकेशवः ॥ ५.१६१.११ ॥
ಲೋಹಾಭಿಸಾರ ಮುಗಿದಿದೆ; ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಕೆಸರಿಲ್ಲದ್ದು, ದಾರಿ ಸಮತಟ್ಟು, ನಿಮ್ಮ ಕುದುರೆಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ. ನಾಳೆ ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು.
5.161.12
असमागम्य भीष्मेण संयुगे किं विकत्थसे ।
आरुरुक्षुर्यथा पङ्गुः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ५.१६१.१२ ॥
ಭೀಷ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸದೆ ಏಕೆ ಬೊಗಳುತ್ತೀ? ಕುಂಟನು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹತ್ತಲು ಬಯಸಿದಂತೆ.
5.161.13
एवं कत्थसि कौन्तेय अकत्थन्पुरुषो भव ।
सूतपुत्रं सुदुर्घर्षं शल्यं च बलिनां वरम् ॥ ५.१६१.१३ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ನೀನು ಹೀಗೆ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ. ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳದೆ ಪುರುಷನಾಗು. ಅತಿ ದುರ್ಧರ್ಷನಾದ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನೂ, ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶಲ್ಯನನ್ನೂ (ಎದುರಿಸು).
5.161.14
द्रोणं च बलिनां श्रेष्ठं शचीपतिसमं युधि ।
अजित्वा संयुगे पार्थ राज्यं कथमिहेच्छसि ॥ ५.१६१.१४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ, ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಜಯಿಸದೆ, ಪಾರ್ಥ, ಇಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?
5.161.15
ब्राह्मे धनुषि चाचार्यं वेदयोरन्तगं द्वयोः ।
युधि धुर्यमविक्षोभ्यमनीकचरमच्युतम् ॥ ५.१६१.१५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮ ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯ ಆಚಾರ್ಯ, ಎರಡು ವೇದಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತವ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನು, ಅಚಲನು, ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವ, ಅಚ್ಯುತನಾದ (ದ್ರೋಣನನ್ನು ಜಯಿಸು).
5.161.16
द्रोणं महाद्युतिं पार्थ जेतुमिच्छसि तन्मृषा ।
न हि शुश्रुम वातेन मेरुमुन्मथितं गिरिम् ॥ ५.१६१.१६ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ, ಅದು ವ್ಯರ್ಥ. ಗಾಳಿಯು ಮೇರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಲ್ಲ.
5.161.17
अनिलो वा वहेन्मेरुं द्यौर्वापि निपतेन्महीम् ।
युगं वा परिवर्तेत यद्येवं स्याद्यथात्थ माम् ॥ ५.१६१.१७ ॥
ಗಾಳಿಯು ಮೇರುವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದರೂ, ಆಕಾಶವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಯುಗವೇ ತಿರುಗಿದರೂ; ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಆದರೆ (ಆಗ ನಂಬುವೆ).
5.161.18
को ह्यस्ति जीविताकाङ्क्षी प्राप्येममरिमर्दनम् ।
गजो वाजी रथो वापि पुनः स्वस्ति गृहान्व्रजेत् ॥ ५.१६१.१८ ॥
ಬದುಕನ್ನು ಬಯಸುವವರಾರು ಈ ಶತ್ರುಮರ್ದನನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ ಅಥವಾ ರಥ, ಯಾವುದೇ ಆದರೂ ಮತ್ತೆ ಕ್ಷೇಮದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬಲ್ಲರು?
5.161.19
कथमाभ्यामभिध्यातः संसृष्टो दारुणेन वा ।
रणे जीवन्विमुच्येत पदा भूमिमुपस्पृशन् ॥ ५.१६१.१९ ॥
ಇವರಿಬ್ಬರಿಂದ ಗುರಿಯಾಗಿ, ಅಥವಾ ಭಯಂಕರನೊಡನೆ ಸೆಣಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಬಲ್ಲನು, ಕಾಲಿನಿಂದ ನೆಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ?
5.161.20
किं दुर्दुरः कूपशयो यथेमां ।
न बुध्यमे राजचमूं समेताम्।
दुराधरषां देवचमूप्रकाशां ।
गुप्तां नरेन्द्रैस्त्रिदशैरिव द्याम् ॥ ५.१६१.२० ॥
ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಕಪ್ಪೆಯಂತೆ, ಒಟ್ಟಾಗಿರುವ ಈ ರಾಜಸೇನೆಯನ್ನು ನೀನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೇ? ದೇವಸೇನೆಯಂತೆ ಎದುರಿಸಲಾಗದ, ರಾಜರಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ, ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕಾಯುವಂತೆ ಇರುವ ಈ ಸೇನೆಯನ್ನು?
5.161.21
प्राच्यैः प्रतीच्यैरथ दाक्षिणात्यै-
रुदीच्यकाम्भोजशकैः खशैश्च।
साल्वैः समत्स्यैः कुरुमुख्यदेश्यै-
र्म्लेच्छैः पुलिन्दैर्द्रविडान्ध्रकाञ्च्यैः ॥ ५.१६१.२१ ॥
ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ, ದಕ್ಷಿಣ, ಉತ್ತರದ ಜನರೊಂದಿಗೆ, ಕಾಂಬೋಜ ಮತ್ತು ಶಕರೊಂದಿಗೆ, ಖಶರೊಂದಿಗೆ, ಸಾಲ್ವರೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯರೊಂದಿಗೆ, ಮ್ಲೇಚ್ಛರೊಂದಿಗೆ, ಪುಲಿಂದರೊಂದಿಗೆ, ದ್ರಾವಿಡ, ಆಂಧ್ರ, ಕಾಂಚ್ಯರೊಂದಿಗೆ.
5.161.22
नानाजनौघं युधि संप्रवृद्धं ।
नाङ्गं यथा वेगमपारकणीयम्।
मां च स्थितं नागबलस्य मध्ये ।
युयुत्समे मन्द किमल्पबुद्धे ॥ ५.१६१.२२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಿರುವ ಅನೇಕ ಜನರ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು, ಅದರ ಅಪಾರ ವೇಗವನ್ನು ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಆನೆಪಡೆಯ ನಡುವೆ ನಿಂತಿರುವ ನನ್ನನ್ನೂ? ಮೂರ್ಖನೇ, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀ?
5.161.23
इत्येवमुक्त्वा राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यवृत्य पुनर्जिष्णुमुलूकः प्रत्यभाषत ॥ ५.१६१.२३ ॥
ರಾಜ, ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮತ್ತೆ ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ)ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಉಲೂಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
5.161.24
अकत्थमानो युध्यस्व कत्थेसेऽर्जुन किं बहु ।
पर्यायात्सिद्धिरेस्य नैतत्सिध्यति कत्थनात् ॥ ५.१६१.२४ ॥
ಹೆಮ್ಮೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೆ ಯುದ್ಧಮಾಡು. ಅರ್ಜುನ, ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ? ಇದರ ಸಿದ್ಧಿ ಕ್ರಮಾನುಸಾರವೇ ಆಗುತ್ತದೆ; ಬಡಾಯಿಯಿಂದ ಇದು ಸಿದ್ಧಿಸದು.
5.161.25
यदीदं कत्थनाल्लोके सिध्येत्कर्म धनञ्जय ।
सर्वे भवेयुः सिद्धार्थाः कत्थने को हि दुर्गतः ॥ ५.१६१.२५ ॥
ಧನಂಜಯ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಡಾಯಿಯಿಂದಲೇ ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದಾದರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಬಡಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ತಾನೇ ದುರ್ಗತಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದರು?
5.161.26
जानामि ते वासुदेवं सहायं ।
जानामि ते गाण्डिवं तालमात्रम्।
जानाम्येतत्त्वादृशो नास्ति योद्धा ।
जानानस्ते राज्यमेतद्धरामि ॥ ५.१६१.२६ ॥
ನಿನಗೆ ವಾಸುದೇವನು ಸಹಾಯಕನೆಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. ನಿನ್ನ ಗಾಂಡೀವವು ತಾಳೆ ಮರದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದೆಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. ನಿನ್ನಂಥ ಯೋಧನಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತೂ ನಿನ್ನ ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
5.161.27
न तु पर्यायधर्मेण राज्यं प्राप्नोति मानुषः ।
मनसैवानुकूलानि विधाता कुरुते वशे ॥ ५.१६१.२७ ॥
ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಕ್ರಮದ ಧರ್ಮದಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದವುಗಳನ್ನು ವಿಧಾತನು ತನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿ ತರುತ್ತಾನೆ.
5.161.28
त्रयोदश समा भुक्तं राज्यं विलपतस्तव ।
भूयश्चैव प्रशासिष्ये निहत्य त्वां सबान्धवम् ॥ ५.१६१.२८ ॥
ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ನಿನಗೆ ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಂದು ನಾನೇ ಮತ್ತೆ ಆಳುತ್ತೇನೆ.
5.161.29
क्व तदा गाण्डिवं तेऽभूद्यत्त्वं दासपणैर्जितः ।
क्व तदा भीमसेनस्य बलमासीच्च फाल्गुना ॥ ५.१६१.२९ ॥
ನೀನು ದಾಸ-ಪಣದಿಂದ ಸೋತಾಗ ನಿನ್ನ ಗಾಂಡೀವ ಎಲ್ಲಿತ್ತು? ಆಗ ಭೀಮಸೇನನ ಬಲ ಎಲ್ಲಿತ್ತು, ಫಾಲ್ಗುನ?
5.161.30
सगदाद्भीमसेनाद्वा पार्थाद्वापि सगाण्डिवात् ।
न वै मोक्षस्तदा वोभूद्विना कृष्णामनिन्दिताम् ॥ ५.१६१.३० ॥
ಗದೆಯೊಂದಿಗೆ ಭೀಮಸೇನನಿಂದ, ಪಾರ್ಥನಿಂದ, ಗಾಂಡೀವದೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಂದಲೂ, ನಿರ್ದೋಷಿ ಕೃಷ್ಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆಗ ನಿಮಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
5.161.31
सा वो दास्ये समापन्नान्मोचयामास पार्षती ।
अमानुष्यं समापन्नान्दासकर्मण्यवस्थितान् ॥ ५.१६१.३१ ॥
ಪೃಷತನ ಮಗಳು (ದ್ರೌಪದಿ), ದಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಅಮಾನುಷ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದಾಸಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಳು.
5.161.32
अवोचं यत्षण्डतिलानहं वस्तथ्यमेव तत् ।
धृता हि वेणी पार्थेन विराटनगरे तदा ॥ ५.१६१.३२ ॥
ನಾನು 'ಷಂಡ' (ನಪುಂಸಕ) ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯವೇ. ಆಗ ವಿರಾಟನಗರದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನು ಜಡೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು.
5.161.33
सूदकर्मणि च श्रान्तं विराटस्य महानसे ।
भीमसेनेन कौन्तेय यच्च तन्मम पौरुषम् ॥ ५.१६१.३३ ॥
ವಿರಾಟನ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಕೆಲಸದಿಂದ ದಣಿದ ಭೀಮಸೇನನಿಂದ—ಓ ಕೌಂತೇಯ—ಅದು ನನ್ನ ಪೌರುಷ.
5.161.34
एवमेतत्सदां दण्डं क्षत्रियाः क्षत्रिये दधुः ।
वेणीं कृत्वा षण्डवेषः कन्यां नर्तितवानसि ॥ ५.१६१.३४ ॥
ಇದು ಸಜ್ಜನರ ದಂಡ; ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನು ವಿಧಿಸಿದರು. ಜಡೆ ಹಾಕಿ ಷಂಡ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
5.161.35
न भयाद्वासुदेवस्य न चापि तव फाल्गुन ।
राज्यं प्रतिप्रदाकस्यामि युद्ध्यस्व सहकेशवः ॥ ५.१६१.३५ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಭಯದಿಂದಲೋ, ನಿನ್ನ ಭಯದಿಂದಲೋ ಅಲ್ಲ, ಓ ಫಾಲ್ಗುನ—ನಾನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು.
5.161.36
न माया हीन्द्रजालं वा कुहका वापि भीषणा ।
आत्तशस्त्रस्य मे युद्धे वहन्ति प्रतिगर्जनाः ॥ ५.१६१.३६ ॥
ಆಯುಧ ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಮಾಯೆಯಾಗಲಿ, ಇಂದ್ರಜಾಲವಾಗಲಿ, ಭಯಂಕರ ವಂಚನೆಗಳಾಗಲಿ ಫಲಿಸವು; ಅವು ಕೇವಲ ಪ್ರತಿಗರ್ಜನೆಗಳನ್ನೇ ತರುತ್ತವೆ.
5.161.37
वासुदेवसहस्रं वा फाल्गुनानां शतानि वा ।
आसाद्य माममोघेषुं द्रविष्यन्ति दिशो दशः ॥ ५.१६१.३७ ॥
ಸಾವಿರ ವಾಸುದೇವರಾದರೂ, ನೂರಾರು ಫಾಲ್ಗುನರಾದರೂ, ಗುರಿತಪ್ಪದ ಬಾಣಗಳಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಓಡಿಹೋಗುವರು.
5.161.38
संयुगं गच्छ भूष्मेण भिन्धि वा शिरसा गिरिम् ।
तरेमं वा महागाधं सौमदत्तितिमिङ्गिलम् ॥ ५.१६१.३८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಎದುರಿಸು; ಅಥವಾ ತಲೆಯಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಒಡೆ; ಅಥವಾ ಸೌಮದತ್ತಿ ತಿಮಿಂಗಿಲವಿರುವ ಈ ಆಳವಾದ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟು.
5.161.39
शारद्वतमहामीनं विविंशतिमहोरगम् ।
बृहद्बलमहोद्वेलं सौमदत्तिकतिमिङ्गितम् ॥ ५.१६१.३९ ॥
ಶಾರದ್ವತ (ಕೃಪ) ಮಹಾ ಮೀನು; ವಿವಿಂಶತಿ ಮಹಾ ಸರ್ಪ; ಬೃಹದ್ಬಲ ಮಹಾ ಅಲೆಯ ಉಬ್ಬರ; ಸೌಮದತ್ತಿ ಅದರ ಚಲನೆಗಳ ತಿಮಿಂಗಿಲ.
5.161.40
भीष्मवेगमपर्यन्तं द्रोणग्राहदुरासदम् ।
कर्णशल्यझषावर्तं काम्भोजबडबासुखम् ॥ ५.१६१.४० ॥
ಭೀಷ್ಮ ಎಂಬ ಅಪಾರ ವೇಗ; ದ್ರೋಣ ಎಂಬ ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದ ಮೊಸಳೆ; ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಶಲ್ಯ ಮೀನು ಹಾಗೂ ಸುಳಿ; ಕಾಂಬೋಜ ಬಡಬಾಗ್ನಿಯಂತಹ ಸುಖ.
5.161.41
दुःशासनौघं शलशल्यमत्स्यं ।
सुषेणचित्रायुधनागनक्रम्।
जयद्रथाद्रिं पुरुमित्रगाधं ।
दुर्मर्षणोदं शकुनिप्रपातम् ॥ ५.१६१.४१ ॥
ದುಃಶಾಸನ ಎಂಬ ಪ್ರವಾಹ; ಶಲ ಮತ್ತು ಶಲ್ಯ ಮೀನುಗಳು; ಸುಷೇಣ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಾಯುಧ ಹಾವು ಮತ್ತು ಮೊಸಳೆ; ಜಯದ್ರಥ ಪರ್ವತ; ಪುರುಮಿತ್ರ ಆಳವಾದ ತೀರ್ಥ; ದುರ್ಮರ್ಷಣ ನೀರು; ಶಕುನಿ ಆಳವಾದ ಪ್ರಪಾತ.
5.161.42
शस्त्रौघमक्षय्यमतिप्रवृद्धं ।
यदावगाह्य श्रमनष्टचेताः।
भविष्यसि त्वं हतसर्वबान्धव-
स्तदा मनस्ते परितापमेष्यति ॥ ५.१६१.४२ ॥
ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಅಕ್ಷಯವಾದ, ಅತಿಯಾಗಿ ಉಕ್ಕಿದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ನೀನು ಇಳಿದು, ಆಯಾಸದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟು, ನಿನ್ನ ಬಾಂಧವರೆಲ್ಲರೂ ಹತರಾದಾಗ, ಆಗ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಂತಾಪಗೊಳ್ಳುವುದು.
5.161.43
तदा मनस्ते त्रिदिवादिवाशुचे-
र्निवर्तिता पार्थ महीप्रशासनात्।
प्रशाम्य राज्यं हि सुदुर्लभं त्वया ।
बुभूषितः स्वर्ग इवातपस्विना ॥ ५.१६१.४३ ॥
ಆಗ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ಅಶುದ್ಧನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ತಿರುಗಿಸಲ್ಪಡುವುದು. ತಪಸ್ಸು ಮಾಡದವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸಿದಂತೆ, ಅತಿ ದುರ್ಲಭವಾದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ ಬಯಸಿದೆ.