Mahābhārata · Adhyāya 5.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.161.1
सेनानिवेशं संप्राप्तः कैतव्यः पाण्डवस्य ह ।
समागतः पाण्डवेयैर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ ५.१६१.१ ॥
Kaitavya, im Lager der Pāṇḍava angekommen, traf die Söhne Pāṇḍus und sprach zu Yudhiṣṭhira.
5.161.2
अभिज्ञो दूतवाक्यानां यथोक्तं ब्रुवतो मम ।
दुर्योधनसमादेशं श्रुत्वा न क्रोद्धुमर्हसि ॥ ५.१६१.२ ॥
Da ich die Worte eines Boten kenne und Duryodhanas Befehl so wiedergebe, wie er gegeben wurde, solltest du beim Hören nicht zornig werden.
5.161.3
उलूक न भयं तेऽस्ति ब्रूहि त्वं विगतज्वरः ।
यन्मत्तं धार्तराष्ट्रस्य लुब्धस्यादीर्घदर्शिनः ॥ ५.१६१.३ ॥
Ulūka, du hast nichts zu fürchten; sprich unbesorgt, was der Sohn Dhṛtarāṣṭras, berauscht, gierig und kurzsichtig, gesagt hat.
5.161.4
ततो द्युतिमतां मध्ये पाण्डवानां महात्मनाम् ।
सृञ्जयानां च मत्स्यानां कृष्णस्य च यशस्विनः ॥ ५.१६१.४ ॥
Da, inmitten der strahlenden Pāṇḍava, der großherzigen, der Sṛñjaya, der Matsya und des ruhmreichen Kṛṣṇa.
5.161.5
द्रुपदस्य सपुत्रस्य विराटस्य च संनिधौ ।
भूमिपानां च सर्वेषां मध्ये वाक्यं जगाद ह ॥ ५.१६१.५ ॥
In Gegenwart Drupadas und seines Sohnes und Virāṭas, inmitten aller Könige, sprach er diese Worte.
5.161.6
इदं त्वामब्रवीद्राजा धार्तराष्ट्रो महामनाः ।
श्रृण्वतां कुरुवीराणां तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ ५.१६१.६ ॥
Der König, der Sohn Dhṛtarāṣṭras, der hochherzige, hat dir dies gesagt. Während die Helden der Kuru zuhören, verstehe es, Yudhiṣṭhira.
5.161.7
पराजितोऽसि द्यूतेन कृष्णा चानायिता सभाम् ।
शक्योऽमर्षो मनुष्येण कर्तुं पुरुषमानिना ॥ ५.१६१.७ ॥
Du wurdest im Würfelspiel besiegt, und Kṛṣṇā wurde in die Versammlung gebracht. Wer sich für einen Mann von Mut hält, kann darüber Zorn empfinden.
5.161.8
द्वादशैव तु वर्षाणि वने धिष्ण्याद्विवासितः ।
संवत्सरं विराटस्य दास्यमास्थाय चोषितः ॥ ५.१६१.८ ॥
Zwölf Jahre warst du aus deiner Heimat in den Wald verbannt, und ein Jahr lebtest du in der Knechtschaft Virāṭas.
5.161.9
अमर्षं राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं संस्मरन्पुरुषो भव ॥ ५.१६१.९ ॥
O Pāṇḍava, erinnere dich an die Entreißung deines Reiches, an deine Verbannung in den Wald und an Draupadīs Leiden, und sei ein Mann.
5.161.10
अशक्तेन च यच्छप्तं भीमसेनेन पाण्डव ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीयतां यदि शक्यते ॥ ५.१६१.१० ॥
O Pāṇḍava, das Gelübde, das Bhīmasena in seiner Ohnmacht ablegte: Wenn es möglich ist, möge er das Blut Duḥśāsanas trinken.
5.161.11
लोहाभिसारो निर्वृत्तः कुरुक्षेत्रमकर्दमम् ।
समः पन्था भृतास्तेश्वाः श्वो युध्यस्व सकेशवः ॥ ५.१६१.११ ॥
Der eiserne Aufmarsch ist vollendet; Kurukṣetra ist frei von Schlamm, der Weg ist eben, und deine Pferde sind bereit. Kämpfe morgen, zusammen mit Keśava.
5.161.12
असमागम्य भीष्मेण संयुगे किं विकत्थसे ।
आरुरुक्षुर्यथा पङ्गुः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ५.१६१.१२ ॥
Warum prahlst du, ohne im Kampf Bhīṣma begegnet zu sein? Du gleichst einem Lahmen, der den Berg Gandhamādana besteigen will.
5.161.13
एवं कत्थसि कौन्तेय अकत्थन्पुरुषो भव ।
सूतपुत्रं सुदुर्घर्षं शल्यं च बलिनां वरम् ॥ ५.१६१.१३ ॥
So prahlst du, Sohn der Kuntī. Prahle nicht; sei ein Mann. Stelle dich dem Wagenlenkersohn, der schwer zu bezwingen ist, und Śalya, dem Besten der Starken.
5.161.14
द्रोणं च बलिनां श्रेष्ठं शचीपतिसमं युधि ।
अजित्वा संयुगे पार्थ राज्यं कथमिहेच्छसि ॥ ५.१६१.१४ ॥
Ohne Droṇa besiegt zu haben, den Besten der Starken, Indra gleich im Kampf, wie begehrst du, o Pārtha, hier das Königreich?
5.161.15
ब्राह्मे धनुषि चाचार्यं वेदयोरन्तगं द्वयोः ।
युधि धुर्यमविक्षोभ्यमनीकचरमच्युतम् ॥ ५.१६१.१५ ॥
Der Lehrer der brahmanischen Bogenkunst, der das Ende beider Veden erreicht hat, der Erste im Kampf, unerschütterlich, der zwischen den Heeren wandelt, der Unwankende (Droṇa).
5.161.16
द्रोणं महाद्युतिं पार्थ जेतुमिच्छसि तन्मृषा ।
न हि शुश्रुम वातेन मेरुमुन्मथितं गिरिम् ॥ ५.१६१.१६ ॥
Du willst Droṇa besiegen, den Strahlenden, o Pārtha; das ist vergeblich. Wir haben nie gehört, dass der Wind den Berg Meru entwurzelt hätte.
5.161.17
अनिलो वा वहेन्मेरुं द्यौर्वापि निपतेन्महीम् ।
युगं वा परिवर्तेत यद्येवं स्याद्यथात्थ माम् ॥ ५.१६१.१७ ॥
Würde der Wind den Meru davontragen, oder fiele der Himmel auf die Erde, oder stürzte das Joch der Zeit um, und geschähe es so, wie du mir gesagt hast (dann würde ich glauben).
5.161.18
को ह्यस्ति जीविताकाङ्क्षी प्राप्येममरिमर्दनम् ।
गजो वाजी रथो वापि पुनः स्वस्ति गृहान्व्रजेत् ॥ ५.१६१.१८ ॥
Wer, der leben will, könnte, nachdem er diesen Vernichter der Feinde getroffen hat, mit Elefant, Pferd oder Streitwagen wieder sicher nach Hause zurückkehren?
5.161.19
कथमाभ्यामभिध्यातः संसृष्टो दारुणेन वा ।
रणे जीवन्विमुच्येत पदा भूमिमुपस्पृशन् ॥ ५.१६१.१९ ॥
Von diesen beiden angegriffen oder mit dem Grimmigen verwickelt, wie könnte er im Kampf lebend entkommen, den Boden mit den Füßen berührend?
5.161.20
किं दुर्दुरः कूपशयो यथेमां ।
न बुध्यमे राजचमूं समेताम्।
दुराधरषां देवचमूप्रकाशां ।
गुप्तां नरेन्द्रैस्त्रिदशैरिव द्याम् ॥ ५.१६१.२० ॥
Wie ein Frosch, der im Brunnen liegt, begreifst du etwa nicht dieses versammelte Königsheer, unangreifbar, dem Heer der Götter gleich, von Königen beschützt wie der Himmel von den Göttern?
5.161.21
प्राच्यैः प्रतीच्यैरथ दाक्षिणात्यै-
रुदीच्यकाम्भोजशकैः खशैश्च।
साल्वैः समत्स्यैः कुरुमुख्यदेश्यै-
र्म्लेच्छैः पुलिन्दैर्द्रविडान्ध्रकाञ्च्यैः ॥ ५.१६१.२१ ॥
mit Völkern des Ostens, des Westens, des Südens und des Nordens, mit den Kāmbojas und Śakas, den Khaśas, den Sālvas zusammen mit den Matsyas, den vornehmsten Kurus und einheimischen Völkern, den Barbaren, den Pulindas sowie den Drāviḍas, Āndhras und Kāñcyas.
5.161.22
नानाजनौघं युधि संप्रवृद्धं ।
नाङ्गं यथा वेगमपारकणीयम्।
मां च स्थितं नागबलस्य मध्ये ।
युयुत्समे मन्द किमल्पबुद्धे ॥ ५.१६१.२२ ॥
Begreifst du nicht einmal ein wenig die Flut vieler Völker, im Kampf angeschwollen, deren Wucht unermesslich ist, noch mich, der ich inmitten des Elefantenheeres stehe? Narr, Kleingeist, mit wem willst du kämpfen?
5.161.23
इत्येवमुक्त्वा राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यवृत्य पुनर्जिष्णुमुलूकः प्रत्यभाषत ॥ ५.१६१.२३ ॥
Nachdem er so zu König Yudhiṣṭhira, dem Sohn des Dharma, gesprochen hatte, wandte sich Ulūka wieder Jiṣṇu (Arjuna) zu und antwortete.
5.161.24
अकत्थमानो युध्यस्व कत्थेसेऽर्जुन किं बहु ।
पर्यायात्सिद्धिरेस्य नैतत्सिध्यति कत्थनात् ॥ ५.१६१.२४ ॥
Kämpfe, ohne zu prahlen. Arjuna, warum prahlst du so viel? Sein Gelingen kommt der Reihe nach; durch Prahlerei wird es nicht erreicht.
5.161.25
यदीदं कत्थनाल्लोके सिध्येत्कर्म धनञ्जय ।
सर्वे भवेयुः सिद्धार्थाः कत्थने को हि दुर्गतः ॥ ५.१६१.२५ ॥
Dhanañjaya, wenn in dieser Welt die Tat allein durch Prahlerei vollbracht würde, dann hätten alle ihr Ziel erreicht; und wer wäre im Prahlen unglücklich?
5.161.26
जानामि ते वासुदेवं सहायं ।
जानामि ते गाण्डिवं तालमात्रम्।
जानाम्येतत्त्वादृशो नास्ति योद्धा ।
जानानस्ते राज्यमेतद्धरामि ॥ ५.१६१.२६ ॥
Ich weiß, dass Vāsudeva dein Verbündeter ist. Ich weiß, dass dein Bogen Gāṇḍīva so groß ist wie ein Palmbaum. Ich weiß, dass es keinen Krieger wie dich gibt. Dies alles wissend, halte ich dein Königreich fest.
5.161.27
न तु पर्यायधर्मेण राज्यं प्राप्नोति मानुषः ।
मनसैवानुकूलानि विधाता कुरुते वशे ॥ ५.१६१.२७ ॥
Doch ein Mensch erlangt das Königreich nicht durch die Regel der Reihe; der Schöpfer bringt das dem Geist Zuträgliche in seine Gewalt.
5.161.28
त्रयोदश समा भुक्तं राज्यं विलपतस्तव ।
भूयश्चैव प्रशासिष्ये निहत्य त्वां सबान्धवम् ॥ ५.१६१.२८ ॥
Dreizehn Jahre hast du das Königreich genossen, während du klagtest. Nun werde ich dich und deine Verwandten erschlagen und wieder herrschen.
5.161.29
क्व तदा गाण्डिवं तेऽभूद्यत्त्वं दासपणैर्जितः ।
क्व तदा भीमसेनस्य बलमासीच्च फाल्गुना ॥ ५.१६१.२९ ॥
Wo war dein Bogen Gāṇḍīva damals, als du durch den Einsatz der Sklaverei besiegt wurdest? Und wo war damals die Stärke Bhīmasenas, o Phālguna?
5.161.30
सगदाद्भीमसेनाद्वा पार्थाद्वापि सगाण्डिवात् ।
न वै मोक्षस्तदा वोभूद्विना कृष्णामनिन्दिताम् ॥ ५.१६१.३० ॥
Weder von Bhīmasena mit seiner Keule noch von Pārtha, noch von ihm mit dem Gāṇḍīva-Bogen, hätte es damals für euch Befreiung gegeben, ohne die makellose Kṛṣṇā.
5.161.31
सा वो दास्ये समापन्नान्मोचयामास पार्षती ।
अमानुष्यं समापन्नान्दासकर्मण्यवस्थितान् ॥ ५.१६१.३१ ॥
Die Tochter Pṛṣatas (Draupadī) befreite euch, die ihr in Knechtschaft gefallen, in unmenschlichen Zustand geraten und zu Sklavenarbeit verurteilt wart.
5.161.32
अवोचं यत्षण्डतिलानहं वस्तथ्यमेव तत् ।
धृता हि वेणी पार्थेन विराटनगरे तदा ॥ ५.१६१.३२ ॥
Was ich über den Eunuchen sagte, ist wahrlich wahr: Pārtha trug damals in der Stadt Virāṭa einen Zopf.
5.161.33
सूदकर्मणि च श्रान्तं विराटस्य महानसे ।
भीमसेनेन कौन्तेय यच्च तन्मम पौरुषम् ॥ ५.१६१.३३ ॥
Und meine männliche Tat war die des Bhīmasena, der in Virāṭas Küche von der Kocharbeit erschöpft war, o Sohn der Kuntī.
5.161.34
एवमेतत्सदां दण्डं क्षत्रियाः क्षत्रिये दधुः ।
वेणीं कृत्वा षण्डवेषः कन्यां नर्तितवानसि ॥ ५.१६१.३४ ॥
So hat man es als Strafe für einen Krieger bestimmt: Du ließest die Jungfrau tanzen, mit Zopf, verkleidet als Eunuch.
5.161.35
न भयाद्वासुदेवस्य न चापि तव फाल्गुन ।
राज्यं प्रतिप्रदाकस्यामि युद्ध्यस्व सहकेशवः ॥ ५.१६१.३५ ॥
Nicht aus Furcht vor Vāsudeva, noch auch aus Furcht vor dir, o Phālguna, werde ich das Königreich zurückgeben. Kämpft, zusammen mit Keśava.
5.161.36
न माया हीन्द्रजालं वा कुहका वापि भीषणा ।
आत्तशस्त्रस्य मे युद्धे वहन्ति प्रतिगर्जनाः ॥ ५.१६१.३६ ॥
Weder Täuschung noch Indras Zauberkunst, noch auch schreckliche List werden gegen mich wirken, der ich im Kampf die Waffen ergriffen habe; sie werden nur Widerhall-Gebrüll bringen.
5.161.37
वासुदेवसहस्रं वा फाल्गुनानां शतानि वा ।
आसाद्य माममोघेषुं द्रविष्यन्ति दिशो दशः ॥ ५.१६१.३७ ॥
Ob tausend Vāsudevas oder hundert Phālgunas gegen mich antreten, dessen Pfeile niemals fehlen: sie werden nach allen zehn Richtungen fliehen.
5.161.38
संयुगं गच्छ भूष्मेण भिन्धि वा शिरसा गिरिम् ।
तरेमं वा महागाधं सौमदत्तितिमिङ्गिलम् ॥ ५.१६१.३८ ॥
Zieh in den Kampf gegen Bhīṣma; oder spalte mit dem Haupt den Berg; oder durchquere diese tiefe, große Furt, in der Saumadatti der Wal timiṅgila ist.
5.161.39
शारद्वतमहामीनं विविंशतिमहोरगम् ।
बृहद्बलमहोद्वेलं सौमदत्तिकतिमिङ्गितम् ॥ ५.१६१.३९ ॥
Śāradvata (Kṛpa) ist der große Fisch, Vivimśati die große Schlange, Bṛhadbala die große Flutwelle, und Saumadatti der Wal mit seinen Bewegungen.
5.161.40
भीष्मवेगमपर्यन्तं द्रोणग्राहदुरासदम् ।
कर्णशल्यझषावर्तं काम्भोजबडबासुखम् ॥ ५.१६१.४० ॥
Bhīṣma ist die grenzenlose Kraft; Droṇa das Krokodil, schwer zu nahen; Karṇa und Śalya die Fische und Strudel; Kāmboja die Bequemlichkeit wie das Stutenkopffeuer.
5.161.41
दुःशासनौघं शलशल्यमत्स्यं ।
सुषेणचित्रायुधनागनक्रम्।
जयद्रथाद्रिं पुरुमित्रगाधं ।
दुर्मर्षणोदं शकुनिप्रपातम् ॥ ५.१६१.४१ ॥
Duḥśāsana ist die Flut; Śala und Śalya die Fische; Suṣeṇa und Citrāyudha Schlange und Krokodil; Jayadratha der Berg; Purumitra die tiefe Furt; Durmarṣaṇa das Wasser; Śakuni der Abgrund.
5.161.42
शस्त्रौघमक्षय्यमतिप्रवृद्धं ।
यदावगाह्य श्रमनष्टचेताः।
भविष्यसि त्वं हतसर्वबान्धव-
स्तदा मनस्ते परितापमेष्यति ॥ ५.१६१.४२ ॥
Wenn du dich in diese unerschöpfliche, angeschwollene Flut der Waffen stürzt, dein Geist durch Erschöpfung verwirrt, und all deine Verwandten erschlagen sind, dann wird dein Herz von Kummer ergriffen werden.
5.161.43
तदा मनस्ते त्रिदिवादिवाशुचे-
र्निवर्तिता पार्थ महीप्रशासनात्।
प्रशाम्य राज्यं हि सुदुर्लभं त्वया ।
बुभूषितः स्वर्ग इवातपस्विना ॥ ५.१६१.४३ ॥
Dann wird dein Geist durch Pārtha von der Herrschaft über die Erde abgewendet werden, wie ein Unreiner vom Himmel zurückgewiesen wird. Wie einer, der keine Askese geübt hat, den Himmel begehrt, so hast du ein äußerst schwer zu gewinnendes Reich zu befrieden und zu besitzen begehrt.