மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.161.1
सेनानिवेशं संप्राप्तः कैतव्यः पाण्डवस्य ह ।
समागतः पाण्डवेयैर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ ५.१६१.१ ॥
கைதவ்யன் பாண்டவர்களின் படைப்பாசறையை அடைந்து, பாண்டவர்களோடு சேர்ந்து யுதிஷ்டிரரிடம் பேசினான்.
5.161.2
अभिज्ञो दूतवाक्यानां यथोक्तं ब्रुवतो मम ।
दुर्योधनसमादेशं श्रुत्वा न क्रोद्धुमर्हसि ॥ ५.१६१.२ ॥
தூதுவரின் சொற்களை அறிந்தவனான நான், துரியோதனனின் கட்டளையை உள்ளபடி சொல்லும்போது, நீ கோபம் கொள்ளக் கூடாது.
5.161.3
उलूक न भयं तेऽस्ति ब्रूहि त्वं विगतज्वरः ।
यन्मत्तं धार्तराष्ट्रस्य लुब्धस्यादीर्घदर्शिनः ॥ ५.१६१.३ ॥
உலூகா, உனக்கு பயமில்லை; கவலையின்றி பேசு — திருதராஷ்டிரன் மகன் பேராசையும் குறுகிய பார்வையும் கொண்டு, செருக்கால் சொன்னதை.
5.161.4
ततो द्युतिमतां मध्ये पाण्डवानां महात्मनाम् ।
सृञ्जयानां च मत्स्यानां कृष्णस्य च यशस्विनः ॥ ५.१६१.४ ॥
அப்போது ஒளிமிக்க பாண்டவர்கள், மகாத்மாக்கள் பாண்டவர்கள், ஸ்ருஞ்சயர், மத்ஸ்யர் மற்றும் புகழ்பெற்ற கிருஷ்ணன் நடுவில்.
5.161.5
द्रुपदस्य सपुत्रस्य विराटस्य च संनिधौ ।
भूमिपानां च सर्वेषां मध्ये वाक्यं जगाद ह ॥ ५.१६१.५ ॥
துருபதன், அவனது மகன் மற்றும் விராடனின் முன்னிலையில், எல்லா அரசர்களின் நடுவே அவன் சொல்லை உரைத்தான்.
5.161.6
इदं त्वामब्रवीद्राजा धार्तराष्ट्रो महामनाः ।
श्रृण्वतां कुरुवीराणां तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ ५.१६१.६ ॥
இதை உன்னிடம் மகாமனமுடைய திருதராஷ்டிர மன்னனின் மகன் சொன்னான்; குரு வீரர்கள் கேட்கும்போது, யுதிஷ்டிரா, அதை அறிந்துகொள்.
5.161.7
पराजितोऽसि द्यूतेन कृष्णा चानायिता सभाम् ।
शक्योऽमर्षो मनुष्येण कर्तुं पुरुषमानिना ॥ ५.१६१.७ ॥
நீங்கள் சூதாட்டத்தில் தோற்றீர்கள், கிருஷ்ணை சபைக்கு கொண்டுவரப்பட்டாள். தன்னை ஆண்மகனாக நினைப்பவன் இந்த அவமானத்தால் சினம் கொள்ள முடியும்.
5.161.8
द्वादशैव तु वर्षाणि वने धिष्ण्याद्विवासितः ।
संवत्सरं विराटस्य दास्यमास्थाय चोषितः ॥ ५.१६१.८ ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீங்கள் வனத்தில் இல்லத்திலிருந்து நாடுகடத்தப்பட்டீர்கள்; ஓர் ஆண்டு விராடனின் அடிமையாக வாழ்ந்தீர்கள்.
5.161.9
अमर्षं राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं संस्मरन्पुरुषो भव ॥ ५.१६१.९ ॥
பாண்டவனே, அரசு பறிப்பையும், வனவாசத்தையும், திரௌபதியின் துன்பத்தையும் நினைவுகூர்ந்து ஆண்மகனாக இரு, சினம் கொள்.
5.161.10
अशक्तेन च यच्छप्तं भीमसेनेन पाण्डव ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीयतां यदि शक्यते ॥ ५.१६१.१० ॥
பாண்டவனே, சக்தியற்றிருந்தபோது பீமசேனன் செய்த சபதம் — இயலுமானால் துச்சாசனனின் இரத்தம் குடிக்கப்படட்டும்.
5.161.11
लोहाभिसारो निर्वृत्तः कुरुक्षेत्रमकर्दमम् ।
समः पन्था भृतास्तेश्वाः श्वो युध्यस्व सकेशवः ॥ ५.१६१.११ ॥
இரும்புப் படை அணிவகுப்பு முடிந்தது; குருக்ஷேத்திரம் சேறற்றது, பாதை சமமானது, உங்கள் குதிரைகள் ஆயத்தமாக உள்ளன. நாளை கேசவனுடன் போரிடு.
5.161.12
असमागम्य भीष्मेण संयुगे किं विकत्थसे ।
आरुरुक्षुर्यथा पङ्गुः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ५.१६१.१२ ॥
பீஷ்மருடன் போரில் மோதாமல் ஏன் பெருமை பேசுகிறாய்? கால் ஊனமுற்றவன் கந்தமாதன மலையில் ஏற விரும்புவது போல.
5.161.13
एवं कत्थसि कौन्तेय अकत्थन्पुरुषो भव ।
सूतपुत्रं सुदुर्घर्षं शल्यं च बलिनां वरम् ॥ ५.१६१.१३ ॥
குந்தியின் மகனே, நீ இவ்வாறு பெருமை பேசுகிறாய். பெருமை பேசாமல் ஆண்மகனாக இரு. எவராலும் வெல்ல முடியாத சூதபுத்திரனையும், வலியவர்களில் சிறந்த சல்யனையும் (எதிர்கொள்).
5.161.14
द्रोणं च बलिनां श्रेष्ठं शचीपतिसमं युधि ।
अजित्वा संयुगे पार्थ राज्यं कथमिहेच्छसि ॥ ५.१६१.१४ ॥
போரில் இந்திரனுக்கு (சசியின் கணவனுக்கு) நிகரான, வலியவர்களில் சிறந்த துரோணரை வெல்லாமல், பார்த்தா, இங்கு அரசை எவ்வாறு விரும்புகிறாய்?
5.161.15
ब्राह्मे धनुषि चाचार्यं वेदयोरन्तगं द्वयोः ।
युधि धुर्यमविक्षोभ्यमनीकचरमच्युतम् ॥ ५.१६१.१५ ॥
பிரம்ம வில்வித்தையின் ஆசிரியரும், இரண்டு வேதங்களின் முடிவை அறிந்தவரும், போரில் முதன்மையானவரும், அசையாதவரும், படைகளுக்கிடையே திரிபவரும், அச்யுதரும் ஆகிய (துரோணரை வெல்).
5.161.16
द्रोणं महाद्युतिं पार्थ जेतुमिच्छसि तन्मृषा ।
न हि शुश्रुम वातेन मेरुमुन्मथितं गिरिम् ॥ ५.१६१.१६ ॥
பார்த்தா, பெருந்தேஜஸ்வியான துரோணரை வெல்ல விரும்புகிறாய், அது வீண். காற்று மேரு மலையைப் பெயர்த்ததாக நாம் கேட்டதில்லை.
5.161.17
अनिलो वा वहेन्मेरुं द्यौर्वापि निपतेन्महीम् ।
युगं वा परिवर्तेत यद्येवं स्याद्यथात्थ माम् ॥ ५.१६१.१७ ॥
காற்று மேருவைச் சுமந்து செல்லலாம், வானம் பூமியில் விழலாம், அல்லது யுகமே தலைகீழாகலாம்; நீ என்னிடம் கூறியபடி அது நடந்தால் (அப்போது நம்புவேன்).
5.161.18
को ह्यस्ति जीविताकाङ्क्षी प्राप्येममरिमर्दनम् ।
गजो वाजी रथो वापि पुनः स्वस्ति गृहान्व्रजेत् ॥ ५.१६१.१८ ॥
உயிர் வாழ விரும்பும் எவன் இந்த எதிரிகளை அழிப்பவரை எதிர்கொண்டு, யானையோ குதிரையோ தேரோ, மீண்டும் நலமாக வீடு திரும்ப முடியும்?
5.161.19
कथमाभ्यामभिध्यातः संसृष्टो दारुणेन वा ।
रणे जीवन्विमुच्येत पदा भूमिमुपस्पृशन् ॥ ५.१६१.१९ ॥
இவ்விருவராலும் குறிவைக்கப்பட்டு, அல்லது கொடியவனுடன் மோதி, போரில் உயிரோடு எப்படித் தப்புவான், கால்களால் நிலத்தைத் தொட்டபடி?
5.161.20
किं दुर्दुरः कूपशयो यथेमां ।
न बुध्यमे राजचमूं समेताम्।
दुराधरषां देवचमूप्रकाशां ।
गुप्तां नरेन्द्रैस्त्रिदशैरिव द्याम् ॥ ५.१६१.२० ॥
கிணற்றில் கிடக்கும் தவளையைப் போல, கூடியிருக்கும் இந்த அரசர்களின் படையை நீ உணரவில்லையா? தேவர்களின் படைக்கு ஒப்பான, வெல்ல முடியாத, அரசர்களால் காக்கப்பட்ட இதை, தேவர்கள் வானுலகைக் காப்பது போல?
5.161.21
प्राच्यैः प्रतीच्यैरथ दाक्षिणात्यै-
रुदीच्यकाम्भोजशकैः खशैश्च।
साल्वैः समत्स्यैः कुरुमुख्यदेश्यै-
र्म्लेच्छैः पुलिन्दैर्द्रविडान्ध्रकाञ्च्यैः ॥ ५.१६१.२१ ॥
கிழக்கு, மேற்கு, தெற்கு, வடக்கு மக்களாலும், காம்போஜர், சகர், கசர்களாலும், சால்வர், மத்சியருடனும், குருக்களின் தலைவர்களாலும் உள்ளூர் மக்களாலும், மிலேச்சர்களாலும், புலிந்தர்களாலும், திராவிடர், ஆந்திரர், காஞ்சியர்களாலும்.
5.161.22
नानाजनौघं युधि संप्रवृद्धं ।
नाङ्गं यथा वेगमपारकणीयम्।
मां च स्थितं नागबलस्य मध्ये ।
युयुत्समे मन्द किमल्पबुद्धे ॥ ५.१६१.२२ ॥
போரில் பெருகிய பல மக்களின் வெள்ளத்தை, அதன் அளவற்ற வேகத்தை நீ சிறிதும் அறியவில்லையா? யானைப் படையின் நடுவே நிற்கும் என்னையும்? மூடனே, சிறுமதியோனே, எதை எதிர்த்துப் போரிட விரும்புகிறாய்?
5.161.23
इत्येवमुक्त्वा राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यवृत्य पुनर्जिष्णुमुलूकः प्रत्यभाषत ॥ ५.१६१.२३ ॥
அரசனும் தர்மபுத்திரனுமான யுதிஷ்டிரனிடம் இவ்வாறு சொன்னபின், மீண்டும் வெற்றியாளன் அர்ஜுனனை நோக்கித் திரும்பி உலூகன் பதிலளித்தான்.
5.161.24
अकत्थमानो युध्यस्व कत्थेसेऽर्जुन किं बहु ।
पर्यायात्सिद्धिरेस्य नैतत्सिध्यति कत्थनात् ॥ ५.१६१.२४ ॥
பெருமை பேசாமல் போரிடு. அர்ஜுனா, ஏன் இத்தனை பெருமை பேசுகிறாய்? இதன் சித்தி முறைப்படியே வரும்; பெருமை பேசுவதால் இது சித்திக்காது.
5.161.25
यदीदं कत्थनाल्लोके सिध्येत्कर्म धनञ्जय ।
सर्वे भवेयुः सिद्धार्थाः कत्थने को हि दुर्गतः ॥ ५.१६१.२५ ॥
தனஞ்சயா, உலகில் பெருமை பேசுவதாலேயே செயல் சித்திக்குமானால், எல்லோரும் தங்கள் நோக்கத்தில் வெற்றி பெற்றிருப்பார்கள்; பெருமை பேசுவதில் யார்தான் துயருறுவான்?
5.161.26
जानामि ते वासुदेवं सहायं ।
जानामि ते गाण्डिवं तालमात्रम्।
जानाम्येतत्त्वादृशो नास्ति योद्धा ।
जानानस्ते राज्यमेतद्धरामि ॥ ५.१६१.२६ ॥
உன் துணைவனாக வாசுதேவன் இருப்பதை நான் அறிவேன். உன் காண்டீவம் பனைமரம் போல் பெரியது என்பதையும் அறிவேன். உன்னைப் போன்ற வீரன் இல்லை என்பதையும் அறிவேன். இதையெல்லாம் அறிந்தும் உன் இந்த அரசை நான் பற்றிக்கொள்கிறேன்.
5.161.27
न तु पर्यायधर्मेण राज्यं प्राप्नोति मानुषः ।
मनसैवानुकूलानि विधाता कुरुते वशे ॥ ५.१६१.२७ ॥
ஆனால் மனிதன் முறைமையின் விதியால் அரசைப் பெறுவதில்லை. மனத்திற்கு உகந்தவற்றை விதாதா தன் வசத்தில் கொண்டு வருகிறான்.
5.161.28
त्रयोदश समा भुक्तं राज्यं विलपतस्तव ।
भूयश्चैव प्रशासिष्ये निहत्य त्वां सबान्धवम् ॥ ५.१६१.२८ ॥
புலம்பிக் கொண்டிருந்த உனக்குப் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் அரசு கிடைத்து அனுபவிக்கப்பட்டது. இனி உன்னையும் உன் உறவினர்களையும் கொன்று நானே மீண்டும் ஆள்வேன்.
5.161.29
क्व तदा गाण्डिवं तेऽभूद्यत्त्वं दासपणैर्जितः ।
क्व तदा भीमसेनस्य बलमासीच्च फाल्गुना ॥ ५.१६१.२९ ॥
நீ அடிமைப் பணயத்தால் தோற்கடிக்கப்பட்டபோது உன் காண்டீவம் எங்கே இருந்தது? அப்போது பீமசேனனின் வலிமை எங்கே இருந்தது, பால்குனா?
5.161.30
सगदाद्भीमसेनाद्वा पार्थाद्वापि सगाण्डिवात् ।
न वै मोक्षस्तदा वोभूद्विना कृष्णामनिन्दिताम् ॥ ५.१६१.३० ॥
கதையுடன் கூடிய பீமசேனனிடமிருந்தோ, பார்த்தனிடமிருந்தோ, காண்டீவத்துடன் கூடிய அவனிடமிருந்தோ கூட, குற்றமற்ற கிருஷ்ணையின்றி அன்று உங்களுக்கு விடுதலை இருந்திருக்காது.
5.161.31
सा वो दास्ये समापन्नान्मोचयामास पार्षती ।
अमानुष्यं समापन्नान्दासकर्मण्यवस्थितान् ॥ ५.१६१.३१ ॥
பிருஷதனின் மகள் (திரௌபதி), அடிமைத்தனத்தில் வீழ்ந்து மனிதத்தன்மையற்ற நிலையில் அடிமை வேலையில் நிறுத்தப்பட்ட உங்களை விடுவித்தாள்.
5.161.32
अवोचं यत्षण्डतिलानहं वस्तथ्यमेव तत् ।
धृता हि वेणी पार्थेन विराटनगरे तदा ॥ ५.१६१.३२ ॥
நான் 'ஷண்டன்' (அலி) என்று சொன்னது உண்மையே. அக்காலத்தில் விராட நகரில் பார்த்தன் சடையை அணிந்திருந்தான்.
5.161.33
सूदकर्मणि च श्रान्तं विराटस्य महानसे ।
भीमसेनेन कौन्तेय यच्च तन्मम पौरुषम् ॥ ५.१६१.३३ ॥
விராடனின் சமையலறையில் சமையல் வேலையில் களைத்த பீமசேனனால், ஓ குந்தியின் மகனே, அதுவே என் ஆண்மை.
5.161.34
एवमेतत्सदां दण्डं क्षत्रियाः क्षत्रिये दधुः ।
वेणीं कृत्वा षण्डवेषः कन्यां नर्तितवानसि ॥ ५.१६१.३४ ॥
இதுவே நல்லோர் தண்டனை; க்ஷத்திரியர் க்ஷத்திரியன் மீது இதைச் சுமத்தினர். சடை அணிந்து அலி வேடத்தில் கன்னியை நடனமாட வைத்தாய்.
5.161.35
न भयाद्वासुदेवस्य न चापि तव फाल्गुन ।
राज्यं प्रतिप्रदाकस्यामि युद्ध्यस्व सहकेशवः ॥ ५.१६१.३५ ॥
வாசுதேவனின் அச்சத்தாலோ, உன் அச்சத்தாலோ, ஓ பால்குனா—நான் அரசை திருப்பித் தரமாட்டேன். கேசவனுடன் போரிடு.
5.161.36
न माया हीन्द्रजालं वा कुहका वापि भीषणा ।
आत्तशस्त्रस्य मे युद्धे वहन्ति प्रतिगर्जनाः ॥ ५.१६१.३६ ॥
போரில் ஆயுதம் ஏந்தி நிற்கும் என்முன் மாயையோ, இந்திரஜாலமோ, பயங்கரமான வஞ்சகமோ எதுவும் பயன்தராது; அவை வெறும் எதிர்முழக்கங்களையே கொண்டுவரும்.
5.161.37
वासुदेवसहस्रं वा फाल्गुनानां शतानि वा ।
आसाद्य माममोघेषुं द्रविष्यन्ति दिशो दशः ॥ ५.१६१.३७ ॥
ஆயிரம் வாசுதேவர்களோ அல்லது நூற்றுக்கணக்கான பால்குனர்களோ வந்தாலும், குறி தவறாத அம்புகளை உடைய என்னை எதிர்கொண்டு அவர்கள் பத்துத் திசைகளிலும் ஓடிவிடுவார்கள்.
5.161.38
संयुगं गच्छ भूष्मेण भिन्धि वा शिरसा गिरिम् ।
तरेमं वा महागाधं सौमदत्तितिमिङ्गिलम् ॥ ५.१६१.३८ ॥
போரில் பீஷ்மரை எதிர்கொள்; அல்லது தலையால் மலையை உடை; அல்லது ஆழமான இந்தக் கடலைக் கடந்துவிடு, இதில் சௌமதத்தி ஒரு திமிங்கிலம்.
5.161.39
शारद्वतमहामीनं विविंशतिमहोरगम् ।
बृहद्बलमहोद्वेलं सौमदत्तिकतिमिङ्गितम् ॥ ५.१६१.३९ ॥
சாரத்வதன் (கிருபர்) பெரிய மீன்; விவிம்சதி பெரிய பாம்பு; பிருகத்பலன் பெரிய அலைப்பெருக்கு; சௌமதத்தி அதன் அசைவுகள் கொண்ட திமிங்கிலம்.
5.161.40
भीष्मवेगमपर्यन्तं द्रोणग्राहदुरासदम् ।
कर्णशल्यझषावर्तं काम्भोजबडबासुखम् ॥ ५.१६१.४० ॥
பீஷ்மர் என்ற அளவற்ற வேகம்; துரோணர் என்ற பிடிக்க முடியாத முதலை; கர்ணனும் சல்யனும் மீனும் சுழலும்; காம்போஜன் வடவாமுகாக்கினியின் சுகம்.
5.161.41
दुःशासनौघं शलशल्यमत्स्यं ।
सुषेणचित्रायुधनागनक्रम्।
जयद्रथाद्रिं पुरुमित्रगाधं ।
दुर्मर्षणोदं शकुनिप्रपातम् ॥ ५.१६१.४१ ॥
துச்சாசனன் என்ற வெள்ளம்; சலனும் சல்யனும் மீன்கள்; சுஷேணனும் சித்ராயுதனும் பாம்பும் முதலையும்; ஜயத்ரதன் மலை; புருமித்ரன் ஆழமான துறை; துர்மர்ஷணன் நீர்; சகுனி ஆழ்ந்த பள்ளம்.
5.161.42
शस्त्रौघमक्षय्यमतिप्रवृद्धं ।
यदावगाह्य श्रमनष्टचेताः।
भविष्यसि त्वं हतसर्वबान्धव-
स्तदा मनस्ते परितापमेष्यति ॥ ५.१६१.४२ ॥
அம்புகளின் அழியாத, மிகவும் பெருகிய வெள்ளத்தில் நீ இறங்கி, களைப்பால் மனம் கெட்டவனாகி, உன் உறவினர் அனைவரும் கொல்லப்பட்ட பின், அப்போது உன் மனம் துயரடையும்.
5.161.43
तदा मनस्ते त्रिदिवादिवाशुचे-
र्निवर्तिता पार्थ महीप्रशासनात्।
प्रशाम्य राज्यं हि सुदुर्लभं त्वया ।
बुभूषितः स्वर्ग इवातपस्विना ॥ ५.१६१.४३ ॥
அப்போது உன் மனம், தீட்டுள்ளவன் சொர்க்கத்திலிருந்து திரும்பி வருவது போல், பார்த்தனால் பூமியின் ஆட்சியிலிருந்து திருப்பப்படும். தவம் செய்யாதவன் சொர்க்கத்தை விரும்புவது போல், மிகவும் அரிய அரசை அடக்கி நீ விரும்பினாய்.