Mahābhārata · Adhyāya 5.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.161.1
सेनानिवेशं संप्राप्तः कैतव्यः पाण्डवस्य ह ।
समागतः पाण्डवेयैर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ ५.१६१.१ ॥
Kaitavya, chegando ao acampamento dos Pāṇḍava, encontrou-se com os filhos de Pāṇḍu e falou a Yudhiṣṭhira.
5.161.2
अभिज्ञो दूतवाक्यानां यथोक्तं ब्रुवतो मम ।
दुर्योधनसमादेशं श्रुत्वा न क्रोद्धुमर्हसि ॥ ५.१६१.२ ॥
Conhecedor das palavras de um mensageiro, ao dizer-te a ordem de Duryodhana tal como foi dada, não deves irar-te ao ouvi-la.
5.161.3
उलूक न भयं तेऽस्ति ब्रूहि त्वं विगतज्वरः ।
यन्मत्तं धार्तराष्ट्रस्य लुब्धस्यादीर्घदर्शिनः ॥ ५.१६१.३ ॥
Ulūka, não tens nada a temer; fala sem inquietação o que o filho de Dhṛtarāṣṭra, embriagado, ganancioso e de vista curta, disse.
5.161.4
ततो द्युतिमतां मध्ये पाण्डवानां महात्मनाम् ।
सृञ्जयानां च मत्स्यानां कृष्णस्य च यशस्विनः ॥ ५.१६१.४ ॥
Então, no meio dos radiantes Pāṇḍava, dos magnânimos, dos Sṛñjaya, dos Matsya e do glorioso Kṛṣṇa.
5.161.5
द्रुपदस्य सपुत्रस्य विराटस्य च संनिधौ ।
भूमिपानां च सर्वेषां मध्ये वाक्यं जगाद ह ॥ ५.१६१.५ ॥
Na presença de Drupada e de seu filho, e de Virāṭa, no meio de todos os reis, pronunciou estas palavras.
5.161.6
इदं त्वामब्रवीद्राजा धार्तराष्ट्रो महामनाः ।
श्रृण्वतां कुरुवीराणां तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ ५.१६१.६ ॥
O rei, filho de Dhṛtarāṣṭra, de grande alma, disse-te isto. Enquanto os heróis dos Kuru escutam, comprende-o, Yudhiṣṭhira.
5.161.7
पराजितोऽसि द्यूतेन कृष्णा चानायिता सभाम् ।
शक्योऽमर्षो मनुष्येण कर्तुं पुरुषमानिना ॥ ५.१६१.७ ॥
Foste derrotado no jogo de dados, e Kṛṣṇā foi trazida à assembleia. Um homem que se considera de brio pode sentir indignação com isso.
5.161.8
द्वादशैव तु वर्षाणि वने धिष्ण्याद्विवासितः ।
संवत्सरं विराटस्य दास्यमास्थाय चोषितः ॥ ५.१६१.८ ॥
Durante doze anos foste exilado do teu lar para a floresta, e durante um ano viveste na servidão de Virāṭa.
5.161.9
अमर्षं राज्यहरणं वनवासं च पाण्डव ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं संस्मरन्पुरुषो भव ॥ ५.१६१.९ ॥
Ó Pāṇḍava, lembra-te da usurpação do teu reino, do teu exílio na floresta e do sofrimento de Draupadī, e sê um homem.
5.161.10
अशक्तेन च यच्छप्तं भीमसेनेन पाण्डव ।
दुःशासनस्य रुधिरं पीयतां यदि शक्यते ॥ ५.१६१.१० ॥
Ó Pāṇḍava, o voto que Bhīmasena fez quando estava impotente: se for possível, que beba o sangue de Duḥśāsana.
5.161.11
लोहाभिसारो निर्वृत्तः कुरुक्षेत्रमकर्दमम् ।
समः पन्था भृतास्तेश्वाः श्वो युध्यस्व सकेशवः ॥ ५.१६१.११ ॥
A marcha de ferro está concluída; Kurukṣetra está livre de lama, o caminho é plano e os teus cavalos estão prontos. Luta amanhã, junto com Keśava.
5.161.12
असमागम्य भीष्मेण संयुगे किं विकत्थसे ।
आरुरुक्षुर्यथा पङ्गुः पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ५.१६१.१२ ॥
Por que te vanglorias sem te teres defrontado com Bhīṣma em batalha? És como um coxo que deseja subir o monte Gandhamādana.
5.161.13
एवं कत्थसि कौन्तेय अकत्थन्पुरुषो भव ।
सूतपुत्रं सुदुर्घर्षं शल्यं च बलिनां वरम् ॥ ५.१६१.१३ ॥
Assim te vanglorias, filho de Kuntī. Não te vanglories; sê um homem. Enfrenta o filho do cocheiro, muito difícil de vencer, e Śalya, o melhor dos poderosos.
5.161.14
द्रोणं च बलिनां श्रेष्ठं शचीपतिसमं युधि ।
अजित्वा संयुगे पार्थ राज्यं कथमिहेच्छसि ॥ ५.१६१.१४ ॥
Sem ter vencido Droṇa, o melhor dos poderosos, igual a Indra em combate, como, ó Pārtha, desejas aqui o reino?
5.161.15
ब्राह्मे धनुषि चाचार्यं वेदयोरन्तगं द्वयोः ।
युधि धुर्यमविक्षोभ्यमनीकचरमच्युतम् ॥ ५.१६१.१५ ॥
O mestre da arte brâmane do arco, que atingiu o fim dos dois Vedas, o primeiro na batalha, inabalável, que circula entre os exércitos, o imutável (Droṇa).
5.161.16
द्रोणं महाद्युतिं पार्थ जेतुमिच्छसि तन्मृषा ।
न हि शुश्रुम वातेन मेरुमुन्मथितं गिरिम् ॥ ५.१६१.१६ ॥
Desejas vencer Droṇa, ó Pārtha, de grande esplendor; isso é vão. Nunca ouvimos que o vento tenha arrancado o monte Meru.
5.161.17
अनिलो वा वहेन्मेरुं द्यौर्वापि निपतेन्महीम् ।
युगं वा परिवर्तेत यद्येवं स्याद्यथात्थ माम् ॥ ५.१६१.१७ ॥
Se o vento levasse o Meru, ou o céu caísse sobre a terra, ou o jugo da era se virasse, e acontecesse como me disseste (então acreditaria).
5.161.18
को ह्यस्ति जीविताकाङ्क्षी प्राप्येममरिमर्दनम् ।
गजो वाजी रथो वापि पुनः स्वस्ति गृहान्व्रजेत् ॥ ५.१६१.१८ ॥
Quem, desejando viver, tendo encontrado este destruidor de inimigos, poderia voltar para casa em segurança, com elefante, cavalo ou carro?
5.161.19
कथमाभ्यामभिध्यातः संसृष्टो दारुणेन वा ।
रणे जीवन्विमुच्येत पदा भूमिमुपस्पृशन् ॥ ५.१६१.१९ ॥
Alvo destes dois, ou envolvido com o feroz, como poderia sair vivo da batalha, tocando o chão com os pés?
5.161.20
किं दुर्दुरः कूपशयो यथेमां ।
न बुध्यमे राजचमूं समेताम्।
दुराधरषां देवचमूप्रकाशां ।
गुप्तां नरेन्द्रैस्त्रिदशैरिव द्याम् ॥ ५.१६१.२० ॥
Como uma rã deitada num poço, não percebes este exército real reunido, inexpugnável, semelhante ao exército dos deuses, guardado por reis como o céu pelos deuses?
5.161.21
प्राच्यैः प्रतीच्यैरथ दाक्षिणात्यै-
रुदीच्यकाम्भोजशकैः खशैश्च।
साल्वैः समत्स्यैः कुरुमुख्यदेश्यै-
र्म्लेच्छैः पुलिन्दैर्द्रविडान्ध्रकाञ्च्यैः ॥ ५.१६१.२१ ॥
com povos do leste, do oeste, do sul e do norte, com os kāmbojas e os śakas, os khaśas, os sālvas junto com os matsyas, os principais kurus e povos locais, os bárbaros, os pulindas, e os drāviḍas, āndhras e kāñcyas.
5.161.22
नानाजनौघं युधि संप्रवृद्धं ।
नाङ्गं यथा वेगमपारकणीयम्।
मां च स्थितं नागबलस्य मध्ये ।
युयुत्समे मन्द किमल्पबुद्धे ॥ ५.१६१.२२ ॥
Não percebes sequer um pouco a enchente de muitos povos inchada na batalha, cuja força é imensurável, nem a mim, de pé no meio da hoste de elefantes? Tolo, de pouca mente, com quem queres lutar?
5.161.23
इत्येवमुक्त्वा राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यवृत्य पुनर्जिष्णुमुलूकः प्रत्यभाषत ॥ ५.१६१.२३ ॥
Tendo assim falado ao rei Yudhiṣṭhira, filho de Dharma, Ulūka voltou-se novamente para Jiṣṇu (Arjuna) e respondeu.
5.161.24
अकत्थमानो युध्यस्व कत्थेसेऽर्जुन किं बहु ।
पर्यायात्सिद्धिरेस्य नैतत्सिध्यति कत्थनात् ॥ ५.१६१.२४ ॥
Luta sem te vangloriar. Arjuna, por que te gabas tanto? Seu sucesso vem por turnos; não se realiza pela jactância.
5.161.25
यदीदं कत्थनाल्लोके सिध्येत्कर्म धनञ्जय ।
सर्वे भवेयुः सिद्धार्थाः कत्थने को हि दुर्गतः ॥ ५.१६१.२५ ॥
Dhanañjaya, se neste mundo a ação se realizasse apenas pela jactância, todos teriam seus objetivos cumpridos; e quem, na jactância, seria desgraçado?
5.161.26
जानामि ते वासुदेवं सहायं ।
जानामि ते गाण्डिवं तालमात्रम्।
जानाम्येतत्त्वादृशो नास्ति योद्धा ।
जानानस्ते राज्यमेतद्धरामि ॥ ५.१६१.२६ ॥
Sei que Vāsudeva é teu aliado. Sei que teu arco Gāṇḍīva é tão grande quanto uma palmeira. Sei que não há guerreiro como tu. Sabendo disso tudo, seguro este teu reino.
5.161.27
न तु पर्यायधर्मेण राज्यं प्राप्नोति मानुषः ।
मनसैवानुकूलानि विधाता कुरुते वशे ॥ ५.१६१.२७ ॥
Mas o homem não obtém o reino pela regra dos turnos; o criador submete ao seu controle o que é favorável à mente.
5.161.28
त्रयोदश समा भुक्तं राज्यं विलपतस्तव ।
भूयश्चैव प्रशासिष्ये निहत्य त्वां सबान्धवम् ॥ ५.१६१.२८ ॥
Por treze anos desfrutaste do reino enquanto lamentavas. Agora, tendo-te matado a ti e aos teus parentes, reinarei de novo.
5.161.29
क्व तदा गाण्डिवं तेऽभूद्यत्त्वं दासपणैर्जितः ।
क्व तदा भीमसेनस्य बलमासीच्च फाल्गुना ॥ ५.१६१.२९ ॥
Onde estava então teu arco Gāṇḍīva, quando foste vencido pela aposta da escravidão? E onde estava então a força de Bhīmasena, ó Phālguna?
5.161.30
सगदाद्भीमसेनाद्वा पार्थाद्वापि सगाण्डिवात् ।
न वै मोक्षस्तदा वोभूद्विना कृष्णामनिन्दिताम् ॥ ५.१६१.३० ॥
Nem de Bhīmasena com sua maça, nem de Pārtha, nem dele com o arco Gāṇḍīva, teria havido então libertação para vós, sem a irrepreensível Kṛṣṇā.
5.161.31
सा वो दास्ये समापन्नान्मोचयामास पार्षती ।
अमानुष्यं समापन्नान्दासकर्मण्यवस्थितान् ॥ ५.१६१.३१ ॥
A filha de Pṛṣata (Draupadī) vos libertou, a vós que tínheis caído na servidão, reduzidos a um estado desumano e postos em trabalho de escravos.
5.161.32
अवोचं यत्षण्डतिलानहं वस्तथ्यमेव तत् ।
धृता हि वेणी पार्थेन विराटनगरे तदा ॥ ५.१६१.३२ ॥
O que disse sobre o eunuco é de fato verdade: Pārtha usou então uma trança na cidade de Virāṭa.
5.161.33
सूदकर्मणि च श्रान्तं विराटस्य महानसे ।
भीमसेनेन कौन्तेय यच्च तन्मम पौरुषम् ॥ ५.१६१.३३ ॥
E o meu feito viril foi o de Bhīmasena, cansado do trabalho de cozinha na cozinha de Virāṭa, ó filho de Kuntī.
5.161.34
एवमेतत्सदां दण्डं क्षत्रियाः क्षत्रिये दधुः ।
वेणीं कृत्वा षण्डवेषः कन्यां नर्तितवानसि ॥ ५.१६१.३४ ॥
Assim os bons impõem este castigo a um guerreiro: fizeste a donzela dançar, com trança, disfarçado de eunuco.
5.161.35
न भयाद्वासुदेवस्य न चापि तव फाल्गुन ।
राज्यं प्रतिप्रदाकस्यामि युद्ध्यस्व सहकेशवः ॥ ५.१६१.३५ ॥
Não por medo de Vāsudeva, nem mesmo por medo de ti, ó Phālguna, devolverei o reino. Luta, junto com Keśava.
5.161.36
न माया हीन्द्रजालं वा कुहका वापि भीषणा ।
आत्तशस्त्रस्य मे युद्धे वहन्ति प्रतिगर्जनाः ॥ ५.१६१.३६ ॥
Nem ilusão, nem a magia de Indra, nem mesmo truques terríveis valerão contra mim, que peguei em minhas armas na batalha; trarão apenas rugidos de resposta.
5.161.37
वासुदेवसहस्रं वा फाल्गुनानां शतानि वा ।
आसाद्य माममोघेषुं द्रविष्यन्ति दिशो दशः ॥ ५.१६१.३७ ॥
Mesmo que mil Vāsudevas ou centenas de Phālgunas venham, ao me enfrentarem, eu, cujas flechas nunca erram, eles fugirão para as dez direções.
5.161.38
संयुगं गच्छ भूष्मेण भिन्धि वा शिरसा गिरिम् ।
तरेमं वा महागाधं सौमदत्तितिमिङ्गिलम् ॥ ५.१६१.३८ ॥
Vá à batalha contra Bhīṣma; ou racha a montanha com a cabeça; ou atravesse este grande e profundo vau, onde Saumadatti é a baleia timiṅgila.
5.161.39
शारद्वतमहामीनं विविंशतिमहोरगम् ।
बृहद्बलमहोद्वेलं सौमदत्तिकतिमिङ्गितम् ॥ ५.१६१.३९ ॥
Śāradvata (Kṛpa) é o grande peixe, Vivimśati a grande serpente, Bṛhadbala a grande maré, e Saumadatti a baleia de seus movimentos.
5.161.40
भीष्मवेगमपर्यन्तं द्रोणग्राहदुरासदम् ।
कर्णशल्यझषावर्तं काम्भोजबडबासुखम् ॥ ५.१६१.४० ॥
Bhīṣma é a força sem limites; Droṇa o crocodilo, difícil de abordar; Karṇa e Śalya os peixes e redemoinhos; Kāmboja o conforto como o fogo da égua.
5.161.41
दुःशासनौघं शलशल्यमत्स्यं ।
सुषेणचित्रायुधनागनक्रम्।
जयद्रथाद्रिं पुरुमित्रगाधं ।
दुर्मर्षणोदं शकुनिप्रपातम् ॥ ५.१६१.४१ ॥
Duḥśāsana é a inundação; Śala e Śalya os peixes; Suṣeṇa e Citrāyudha a serpente e o crocodilo; Jayadratha a montanha; Purumitra o vau profundo; Durmarṣaṇa a água; Śakuni o abismo.
5.161.42
शस्त्रौघमक्षय्यमतिप्रवृद्धं ।
यदावगाह्य श्रमनष्टचेताः।
भविष्यसि त्वं हतसर्वबान्धव-
स्तदा मनस्ते परितापमेष्यति ॥ ५.१६१.४२ ॥
Quando mergulhares nesta inesgotável e crescente inundação de armas, com a mente perdida pelo cansaço, e todos os teus parentes tiverem sido mortos, então o teu coração será tomado de angústia.
5.161.43
तदा मनस्ते त्रिदिवादिवाशुचे-
र्निवर्तिता पार्थ महीप्रशासनात्।
प्रशाम्य राज्यं हि सुदुर्लभं त्वया ।
बुभूषितः स्वर्ग इवातपस्विना ॥ ५.१६१.४३ ॥
Então a tua mente será afastada do governo da terra por Pārtha, como um impuro é afastado do céu. Assim como quem não praticou a austeridade deseja o céu, tu desejaste pacificar e possuir um reino extremamente difícil de obter.