മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.167.1
शकुनिर्मातुलस्तेऽसौ रथ एको नराधिप ।
प्रयुज्य पाण्डवैर्वैरं योत्स्यते नात्र संशयः ॥ ५.१६७.१ ॥
ഹേ നരാധിപ, നിന്റെ മാതുലൻ ശകുനി ഏകനായ രഥിയാണ്. പാണ്ഡവരോട് വൈരം ഉണർത്തി അയാൾ യുദ്ധം ചെയ്യും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
5.167.2
एतस्य सेना दुर्धर्षा समरे प्रतियायिनः ।
विकृतायुधभूयिष्ठा वायुवेगसमा जवे ॥ ५.१६७.२ ॥
എതിരെ വരുന്നവരോട് പൊരുതുന്ന അവന്റെ സേന യുദ്ധത്തിൽ അജയ്യമാണ്; അതിൽ ഏറെയും വികൃതമായ ആയുധങ്ങളുള്ളവരാണ്; വേഗത്തിൽ അത് വായുവിന് തുല്യമാണ്.
5.167.3
द्रोणपुत्रो महेष्वासः सर्वानेवातिधन्विनः ।
समरे चित्रयोधी च दृढास्त्रश्च महारथः ॥ ५.१६७.३ ॥
ദ്രോണപുത്രൻ മഹാധനുർധാരിയാണ്; എല്ലാ വില്ലാളികളെയും മറികടക്കുന്നവൻ; യുദ്ധത്തിൽ വിചിത്രയോദ്ധാവ്, അസ്ത്രങ്ങളിൽ ദൃഢൻ, മഹാരഥൻ.
5.167.4
एतस्य हि महाराज यथा गाण्डीवधन्वनः ।
शरासनविनिर्मुक्ताः संसक्ता यान्ति सायकाः ॥ ५.१६७.४ ॥
മഹാരാജാവേ, ഗാണ്ഡീവധാരിയുടെ (അർജുനന്റെ) വില്ലിൽ നിന്ന് വിട്ട അമ്പുകൾ തുടർച്ചയായി പായുന്നതുപോലെ, ഇവന്റെ അമ്പുകളും പായുന്നു.
5.167.5
नैष शक्यो मया वीरः संख्यातुं रथसत्तमः ।
निर्दहेदपि लोकांस्त्रीनिच्छन्नेष महारथः ॥ ५.१६७.५ ॥
ഈ വീരൻ, രഥികളിൽ ഉത്തമൻ, എനിക്ക് എണ്ണിപ്പറയാൻ കഴിയുന്നവനല്ല; ഈ മഹാരഥൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ദഹിപ്പിക്കും.
5.167.6
क्रोधस्तेजश्च तपसा संभृतोश्रमवासिनाम् ।
द्रोणेनानुगृहीतश्च दिव्यैरस्त्रैरुदारधीः ॥ ५.१६७.६ ॥
തപസ്സിനാൽ ആശ്രമവാസികളിൽ നിന്ന് സമാഹരിക്കപ്പെട്ട ക്രോധവും തേജസ്സും ഉള്ളവൻ; ദ്രോണന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ ലഭിച്ചവൻ; ഉദാരബുദ്ധിയുള്ളവൻ.
5.167.7
दोषस्त्वस्य महानेको येनैव भरतर्षभ ।
न मे रथो नातिरथो मतः पार्थिवसत्तम ॥ ५.१६७.७ ॥
ഭരതർഷഭാ, അവനിൽ ഒരു വലിയ ദോഷമുണ്ട്; അതുകൊണ്ട് രാജശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അവൻ രഥിയോ അതിരഥിയോ അല്ല.
5.167.8
जीवितं प्रियमत्यर्थमायुष्कामः सदा द्विजः ।
न ह्यस्य सदृशः कश्चिदुभयोः सेनयोरपि ॥ ५.१६७.८ ॥
ദ്വിജൻ എപ്പോഴും ദീർഘായുസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; തന്റെ ജീവൻ അത്യന്തം പ്രിയമായി കരുതുന്നു; രണ്ടു സേനകളിലും അവനു തുല്യനായി ആരുമില്ല.
5.167.9
हन्यादेकरथेनैव देवानामपि वाहिनीम् ।
वपुष्मांस्तलघोषेण स्फोटयेदपि पर्वतान् ॥ ५.१६७.९ ॥
ഒറ്റ രഥംകൊണ്ടുതന്നെ അവന് ദേവസേനയെപ്പോലും സംഹരിക്കാനാകും; ശരീരബലമുള്ള അവൻ കൈയടിയുടെ ശബ്ദംകൊണ്ട് പർവതങ്ങളെയും പിളർക്കാം.
5.167.10
असंख्येयगुणो वीरः प्रहन्ता दारुणद्युतिः ।
दण्डपाणिरिवासह्यः कालवत्प्रचरिष्यति ॥ ५.१६७.१० ॥
അസംഖ്യം ഗുണങ്ങളുള്ള ആ വീരൻ, ഭയങ്കര തേജസ്സുള്ള സംഹാരകൻ, കയ്യിൽ ദണ്ഡുമായി യമനെപ്പോലെ സഹിക്കാനാകാത്തവനായി സഞ്ചരിക്കും.
5.167.11
युगान्ताग्निसमः क्रोधात्सिंहग्रीवो महाद्युतिः ।
एष भारत युद्धस्य पृष्ठं संशयमिष्यति ॥ ५.१६७.११ ॥
യുഗാന്താഗ്നിക്കു തുല്യനും സിംഹഗ്രീവനും മഹാതേജസ്വിയുമായ ഇവൻ, ഭാരതാ, കോപത്താൽ യുദ്ധത്തിന്റെ പിന്നിലും സംശയം ഉണ്ടാക്കും.
5.167.12
पिता त्वस्य महातेजा वृद्धोऽपि युवभिर्वरः ।
रणे कर्म महत्कर्ता अत्र मे नास्ति संशयः ॥ ५.१६७.१२ ॥
ഇവന്റെ പിതാവും മഹാതേജസ്വിയാണ്; വൃദ്ധനെങ്കിലും യുവാക്കളെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാണ്; യുദ്ധത്തിൽ മഹത്തായ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവനാണ്; ഇതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല.
5.167.13
अस्त्रवेगानिलोद्भूतः सेनाकक्षेन्धनोत्थितः ।
पाण्डुपुत्रस्य सैन्यानि प्रधक्ष्यति रणे धृतः ॥ ५.१६७.१३ ॥
ആയുധങ്ങളുടെ വേഗവായുവിൽ ഉയർന്നവനും, സേനയെന്ന ഉണങ്ങിയ പുല്ലിന്റെ ഇന്ധനത്തിൽ ജ്വലിച്ചവനും, യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവനുമായ അവൻ പാണ്ഡുപുത്രന്റെ സൈന്യങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കും.
5.167.14
रथयूथपयूथानां यूथपोऽय नरर्षभः ।
भरद्वाजात्मजः कर्ता कर्म तीव्रं हितं तव ॥ ५.१६७.१४ ॥
രഥയോദ്ധാക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളുടെ നായകനായ ഈ നരശ്രേഷ്ഠൻ, ഭരദ്വാജപുത്രൻ, നിനക്ക് ഹിതമായ കഠിനകർമ്മം ചെയ്യും.
5.167.15
सर्वमूर्धाभिषिक्तानामाचार्यः स्थविरो गुरुः ।
गच्छेदन्तं सृञ्जयानां प्रियस्त्वस्य धनञ्जयः ॥ ५.१६७.१५ ॥
അഭിഷിക്തരായ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും ആചാര്യനും വൃദ്ധഗുരുവുമായവൻ സൃഞ്ജയരുടെ അന്ത്യം വരെ പോയേക്കാം; അവന് പ്രിയൻ ധനഞ്ജയനാണ്.
5.167.16
नैष जातु महेष्वासः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ।
हन्यादाचार्यकं दीप्तं संस्मृत्य गुणनिर्जितम् ॥ ५.१६७.१६ ॥
ഈ മഹാധനുർധരൻ അക്ലിഷ്ടകർമ്മിയായ പാർത്ഥനെ ഒരിക്കലും വധിക്കില്ല; തേജസ്വിയായ ആചാര്യനെ ഓർത്ത്, അവന്റെ ഗുണങ്ങളാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടവനായി.
5.167.17
श्लाघते यं सदा वीर पार्थस्य गुणविस्तरैः ।
पुत्रादभ्यधिकं चैनं भारद्वाजोऽनुपश्यति ॥ ५.१६७.१७ ॥
വീരാ, ആരെയാണോ പാർത്ഥന്റെ ഗുണവിസ്താരങ്ങളാൽ അവൻ എപ്പോഴും പുകഴ്ത്തുന്നത്, ആ ഭരദ്വാജപുത്രൻ അവനെ പുത്രനെക്കാൾ അധികമായി കാണുന്നു.
5.167.18
हन्यादेकरथेनैव देवगन्धर्वमानुषान् ।
एकीभूतानपि रणे दिव्यैरस्त्रैः प्रतापवान् ॥ ५.१६७.१८ ॥
പ്രതാപവാനായ അവൻ ഒറ്റ രഥംകൊണ്ടുതന്നെ, യുദ്ധത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ദേവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളാൽ വധിക്കും.
5.167.19
पौरवो राजशार्दूलस्तव राजन्महारथः ।
मतो मम रथोदारः परवीररथारुजः ॥ ५.१६७.१९ ॥
ഹേ രാജാവേ, രാജാക്കന്മാരിൽ വ്യാഘ്രമായ പൗരവൻ — നിങ്ങളുടെ മഹാരഥൻ — എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ രഥയുദ്ധത്തിൽ ഉദാരനും ശത്രുവീരരുടെ രഥങ്ങളെ തകർക്കുന്നവനുമാണ്.
5.167.20
स्वेन सैन्येन महता प्रतपञ्शत्रुवाहिनीम् ।
प्रधक्ष्यति स पाञ्चालान्कक्षमग्निगतिर्यथा ॥ ५.१६७.२० ॥
അവൻ തന്റെ മഹത്തായ സൈന്യത്തോടെ ശത്രുസേനയെ ചുട്ടുപൊള്ളിച്ച്, തീ ഉണങ്ങിയ പുല്ലിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പാഞ്ചാലരെ ദഹിപ്പിക്കും.
5.167.21
सत्यश्रवा रथस्त्वेको राजपुत्रो बृहद्बलः ।
तव राजन्रिपुबले कालवत्प्रचरिष्यति ॥ ५.१६७.२१ ॥
ഹേ രാജാവേ, രാജപുത്രനായ സത്യശ്രവസ് — ഒറ്റയ്ക്ക് രഥത്തിൽ നിൽക്കുന്ന മഹാബലൻ — നിങ്ങളുടെ പക്ഷത്തുനിന്ന് ശത്രുസേനയിൽ കാലനെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കും.
5.167.22
एतस्य योधा राजेन्द्र विचित्रकवचायुधाः ।
विचरिष्यन्ति सङ्ग्रामे निन्घन्तः शास्त्रवांस्तव ॥ ५.१६७.२२ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്ര, അവന്റെ യോദ്ധാക്കൾ വിചിത്രകവചങ്ങളും ആയുധങ്ങളും ധരിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, നിങ്ങളുടെ ശസ്ത്രവിദ്യാപ്രവീണരെ വധിക്കും.
5.167.23
वृषसेनो रथस्तेऽग्र्यः कर्णपुत्रो महारथः ।
प्रधक्ष्यति रिपूणां ते बलं तु बलिनां वरः ॥ ५.१६७.२३ ॥
നിങ്ങളുടെ പ്രധാന മഹാരഥനായ കർണ്ണപുത്രൻ വൃഷസേനൻ ശത്രുക്കളുടെ സേനയെ ദഹിപ്പിക്കും; അവൻ ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
5.167.24
जघसन्धो महातेजा राजन्रथवरस्तव ।
त्यक्ष्यते समरे प्राणान्माधवः परवीरहा ॥ ५.१६७.२४ ॥
ഹേ രാജാവേ, മഹാതേജസ്വിയായ ജരാസന്ധൻ — നിങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠ രഥൻ — യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണൻ വെടിയും; ശത്രുവീരരെ വധിക്കുന്ന മാധവൻ (കൃഷ്ണൻ) അവനെ വധിക്കും.
5.167.25
एष योत्स्यति सङ्ग्रामे गजस्कन्धविशारदः ।
रथेन वा माहबाहुः क्षपयञ्शत्रुवाहिनीम् ॥ ५.१६७.२५ ॥
ഗജസ്കന്ധത്തിൽ യുദ്ധവൈദഗ്ധ്യമുള്ള ഇവൻ യുദ്ധത്തിൽ പോരാടും; അല്ലെങ്കിൽ രഥത്തിൽ നിന്ന് ശത്രുസേനയെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മഹാബാഹുവായ ഇവൻ പോരാടും.
5.167.26
रथ एष महाराज मतो मे राजसत्तम ।
त्वदर्थे त्यक्ष्यते प्राणान्सहसैन्यो महारणे ॥ ५.१६७.२६ ॥
മഹാരാജാവേ, രാജശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഇവൻ രഥികനാണ്; നിനക്കുവേണ്ടി, സൈന്യത്തോടൊപ്പം, മഹായുദ്ധത്തിൽ ഇവൻ പ്രാണൻ ത്യജിക്കും.
5.167.27
एष विक्रान्तयोधी च चित्रयोधी च संगरे ।
वीतभीश्चापि ते राजञ्शत्रुभिः सह योत्स्यते ॥ ५.१६७.२७ ॥
ഇവൻ വിക്രമശാലിയായ യോദ്ധാവാണ്, വിവിധ യുദ്ധകൗശലമുള്ളവനാണ്, ഭയമില്ലാത്തവനാണ്; രാജാവേ, ഇവൻ നിന്റെ ശത്രുക്കളോടു പോരാടും.
5.167.28
बाह्लीकोऽतिरथश्चैव समरे चानिवर्तनः ।
मम राजन्मतो युद्धे शूरो वैवस्वतोपमः ॥ ५.१६७.२८ ॥
ബാഹ്ലീകൻ അതിരഥനാണ്, യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും പിന്തിരിയാത്തവനാണ്; രാജാവേ, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ അവൻ വൈവസ്വത യമനെപ്പോലെ ശൂരനാണ്.
5.167.29
न ह्येष समरं प्राप्य निवर्तेत कथञ्चन ।
यथा सततगो राजन्स हि हन्यात्परान्रणे ॥ ५.१६७.२९ ॥
ഇവൻ യുദ്ധത്തിലെത്തിയാൽ ഒരു വിധത്തിലും പിന്തിരിയില്ല; രാജാവേ, എപ്പോഴും മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്ന അവൻ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലും.
5.167.30
सेनापतिर्महाराज सत्यवांस्ते महारथः ।
रणेष्वद्भुतकर्मा च रथी पररथारुजः ॥ ५.१६७.३० ॥
മഹാരാജാവേ, നിന്റെ സേനാപതി സത്യവാനായ മഹാരഥനാണ്; യുദ്ധങ്ങളിൽ അദ്ഭുതകർമ്മം ചെയ്യുന്ന, രഥികനും ശത്രുരഥങ്ങളെ തകർക്കുന്നവനുമാണ്.
5.167.31
एतस्य समरं दृष्ट्वा न व्यथास्ति कथञ्चन ।
उत्स्मयन्नुत्पतत्येष परान्रथपथे स्थितान् ॥ ५.१६७.३१ ॥
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ യുദ്ധം കണ്ടാൽ ഒരിടത്തും ആർക്കും ഭയം തോന്നുകയില്ല. ഇദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിയോടെ രഥവീഥിയിൽ നിൽക്കുന്ന ശത്രുക്കളുടെ മേൽ ചാടിവീഴുന്നു.
5.167.32
एष चारिषु विक्रान्तः कर्म सत्पुरुषोचितम् ।
कर्ता विमर्दे सुमहत्त्वदर्थे पुरुषोत्तमः ॥ ५.१६७.३२ ॥
ഇദ്ദേഹം വീരന്മാരിൽ പരാക്രമശാലിയാണ്; സത്പുരുഷന്മാർക്ക് യോജിച്ച കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ. യുദ്ധത്തിന്റെ ഞെരുക്കത്തിൽ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന പുരുഷോത്തമനാണ് ഇദ്ദേഹം.
5.167.33
अलम्बुसो राक्षसेन्द्रः क्रूरकर्मा महारथः ।
हनिष्यति परान्राजन्पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ५.१६७.३३ ॥
രാക്ഷസരാജാവായ അലംബുസൻ ക്രൂരകർമ്മിയായ മഹാരഥനാണ്. രാജാവേ, പൂർവവൈരം ഓർത്തുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ശത്രുക്കളെ കൊല്ലും.
5.167.34
एष राक्षससैन्यानं सर्वेषां रथसत्तमः ।
मायावी दृढवैरश्च समरे विचरिष्यति ॥ ५.१६७.३४ ॥
രാക്ഷസസൈന്യങ്ങളിലെ എല്ലാ രഥികരിലും ഉത്തമനാണ് ഇദ്ദേഹം. മായാവിയും ഉറച്ച വൈരമുള്ളവനുമായ ഇദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ സഞ്ചരിക്കും.
5.167.35
प्राग्ज्योतिषाधिपो वीरो भगदत्तः प्रतापवान् ।
गजाङ्कुशधरश्रेष्ठो रथे चैव विशारदः ॥ ५.१६७.३५ ॥
പ്രാഗ്ജ്യോതിഷത്തിന്റെ അധിപനായ വീരൻ ഭഗദത്തൻ പ്രതാപശാലിയാണ്. ആനത്തോട്ടി പിടിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും രഥയുദ്ധത്തിലും വിദഗ്ധനുമാണ്.
5.167.36
एतेन युद्धमभवत्पुरा गाण्डीवधन्वनः ।
दिवसान्सुबहून्राजन्नुभयोर्जयगृद्धिनोः ॥ ५.१६७.३६ ॥
മുൻപ് ഇദ്ദേഹവുമായി ഗാണ്ഡീവധാരിയുടെ യുദ്ധം നടന്നു. രാജാവേ, ജയം ആഗ്രഹിച്ച ഇരുവരുടെയും ഇടയിൽ വളരെ ദിവസങ്ങൾ യുദ്ധം നീണ്ടു.
5.167.37
ततः सखायं गान्धारे मानयन्पाकशासनम् ।
अकरोत्संविदं तेन पाण्डवेन महात्मना ॥ ५.१६७.३७ ॥
അപ്പോൾ ഗാന്ധാരരാജാവിനെ സുഹൃത്തായി ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട്, ആ മഹാത്മാവായ പാണ്ഡവനുമായി അവൻ ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തു.
5.167.38
एष योत्स्यति सङ्ग्रामे गजस्कन्धविशारदः ।
ऐरावतगतो राजा देवानामिव वासवः ॥ ५.१६७.३८ ॥
ഈ രാജാവ് യുദ്ധത്തിൽ പോരാടും; ആനപ്പുറത്ത് വൈദഗ്ധ്യമുള്ളവനാണ് ഇവൻ. ദേവന്മാരുടെ വാസവനെപ്പോലെ ഐരാവതത്തിൽ കയറിയവൻ.