மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.167.1
शकुनिर्मातुलस्तेऽसौ रथ एको नराधिप ।
प्रयुज्य पाण्डवैर्वैरं योत्स्यते नात्र संशयः ॥ ५.१६७.१ ॥
மன்னனே, உன் மாமன் சகுனி ஒரு தேர்வீரன். பாண்டவர்களுடன் பகையைத் தூண்டிவிட்டு அவர் போரிடுவார்; இதில் ஐயமில்லை.
5.167.2
एतस्य सेना दुर्धर्षा समरे प्रतियायिनः ।
विकृतायुधभूयिष्ठा वायुवेगसमा जवे ॥ ५.१६७.२ ॥
எதிர்த்து வருபவர்களுக்கு எதிராக அவருடைய படை போரில் வெல்ல முடியாதது; பெரும்பாலும் விகாரமான ஆயுதங்களைக் கொண்டது; வேகத்தில் காற்றுக்கு நிகரானது.
5.167.3
द्रोणपुत्रो महेष्वासः सर्वानेवातिधन्विनः ।
समरे चित्रयोधी च दृढास्त्रश्च महारथः ॥ ५.१६७.३ ॥
துரோணரின் மகன் பெரும் வில்லாளி; அனைத்து வில்லாளிகளையும் விஞ்சியவன்; போரில் வியக்கத்தக்க வீரன், ஆயுதங்களில் உறுதியானவன், மகாரதன்.
5.167.4
एतस्य हि महाराज यथा गाण्डीवधन्वनः ।
शरासनविनिर्मुक्ताः संसक्ता यान्ति सायकाः ॥ ५.१६७.४ ॥
மகாராஜனே, காண்டீவ வில்லாளியின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்புகள் தொடர்ச்சியாக விரைந்து செல்வது போல, இவனுடைய அம்புகளும் செல்லும்.
5.167.5
नैष शक्यो मया वीरः संख्यातुं रथसत्तमः ।
निर्दहेदपि लोकांस्त्रीनिच्छन्नेष महारथः ॥ ५.१६७.५ ॥
இந்த வீரன், சிறந்த தேர்வீரன், என்னால் எண்ணிக்கையில் விவரிக்க முடியாதவன்; இந்த மகாரதன் விரும்பினால் மூன்று உலகங்களையும் எரித்துவிடுவான்.
5.167.6
क्रोधस्तेजश्च तपसा संभृतोश्रमवासिनाम् ।
द्रोणेनानुगृहीतश्च दिव्यैरस्त्रैरुदारधीः ॥ ५.१६७.६ ॥
தவத்தால் ஆசிரமவாசிகளிடமிருந்து சேர்ந்த சினமும் ஒளியும் கொண்டவன்; துரோணரின் அருளால் தெய்வீக அஸ்திரங்கள் பெற்றவன்; உயர்ந்த புத்தியுடையவன்.
5.167.7
दोषस्त्वस्य महानेको येनैव भरतर्षभ ।
न मे रथो नातिरथो मतः पार्थिवसत्तम ॥ ५.१६७.७ ॥
பரதர்களில் காளையே, அவனிடம் ஒரு பெரிய குறை உண்டு; அதனால் அரசர்களில் சிறந்தவனே, அவன் எனது கருத்தில் ரதியும் அல்ல, அதிரதியும் அல்ல.
5.167.8
जीवितं प्रियमत्यर्थमायुष्कामः सदा द्विजः ।
न ह्यस्य सदृशः कश्चिदुभयोः सेनयोरपि ॥ ५.१६७.८ ॥
இருபிறப்பாளன் எப்போதும் நீண்ட ஆயுளை விரும்புகிறான்; தன் உயிரை மிகவும் அன்பாகக் கருதுகிறான்; இரு படைகளிலும்கூட அவனுக்கு ஒப்பானவன் எவனும் இல்லை.
5.167.9
हन्यादेकरथेनैव देवानामपि वाहिनीम् ।
वपुष्मांस्तलघोषेण स्फोटयेदपि पर्वतान् ॥ ५.१६७.९ ॥
ஒரே தேரினாலேயே அவன் தேவர்களின் படையையும் அழிக்கக்கூடும்; உள்ளங்கை ஒலியால் மலைகளையும் பிளக்கக்கூடும்; உடல் வலிமை மிக்கவன்.
5.167.10
असंख्येयगुणो वीरः प्रहन्ता दारुणद्युतिः ।
दण्डपाणिरिवासह्यः कालवत्प्रचरिष्यति ॥ ५.१६७.१० ॥
எண்ணற்ற குணங்கள் கொண்ட அந்த வீரன், கொடிய ஒளியுடைய அழிப்பவன், கையில் தண்டத்துடன் யமனைப் போல் தாங்க முடியாதவனாய் உலவுவான்.
5.167.11
युगान्ताग्निसमः क्रोधात्सिंहग्रीवो महाद्युतिः ।
एष भारत युद्धस्य पृष्ठं संशयमिष्यति ॥ ५.१६७.११ ॥
யுகமுடிவு நெருப்பைப் போன்ற, சிங்கக் கழுத்துடைய, பேரொளியுள்ள இவன், ஓ பாரதா, சினத்தால் போருக்குப் பின்னரும் ஐயத்தை உண்டாக்குவான்.
5.167.12
पिता त्वस्य महातेजा वृद्धोऽपि युवभिर्वरः ।
रणे कर्म महत्कर्ता अत्र मे नास्ति संशयः ॥ ५.१६७.१२ ॥
இவனுடைய தந்தையும் பேரொளியுள்ளவர்; முதியவராயினும் இளைஞர்களை விடச் சிறந்தவர்; போரில் பெரும் செயல்கள் செய்பவர்; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
5.167.13
अस्त्रवेगानिलोद्भूतः सेनाकक्षेन्धनोत्थितः ।
पाण्डुपुत्रस्य सैन्यानि प्रधक्ष्यति रणे धृतः ॥ ५.१६७.१३ ॥
ஆயுதங்களின் வேக காற்றால் எழுப்பப்பட்டு, படையாகிய உலர்ந்த புல்லின் எரிபொருளால் மூண்டெழுந்தவன், போர்க்களத்தில் ஏந்தப்பட்ட அவன் பாண்டுவின் மகனின் படைகளை எரித்துவிடுவான்.
5.167.14
रथयूथपयूथानां यूथपोऽय नरर्षभः ।
भरद्वाजात्मजः कर्ता कर्म तीव्रं हितं तव ॥ ५.१६७.१४ ॥
தேர்வீரர் கூட்டங்களின் கூட்டத் தலைவனான இந்த நரசிறந்தவன், பரத்வாஜரின் மகன் உனக்கு நன்மை பயக்கும் கடும் செயலைச் செய்வான்.
5.167.15
सर्वमूर्धाभिषिक्तानामाचार्यः स्थविरो गुरुः ।
गच्छेदन्तं सृञ्जयानां प्रियस्त्वस्य धनञ्जयः ॥ ५.१६७.१५ ॥
முடிசூட்டப்பட்ட அனைத்து அரசர்களின் ஆசிரியனும், முதிய குருவுமானவன் சிருஞ்ජயர்களின் முடிவுவரை செல்லக்கூடும்; அவனுக்கு அன்பானவன் தனஞ்சயன்.
5.167.16
नैष जातु महेष्वासः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ।
हन्यादाचार्यकं दीप्तं संस्मृत्य गुणनिर्जितम् ॥ ५.१६७.१६ ॥
இந்த மகா வில்லாளி, சிரமமின்றிச் செயல்படும் பார்த்தனை ஒருபோதும் கொல்லமாட்டான்; ஒளிமிக்க ஆசிரியனை நினைவுகூர்ந்து, அவனது குணங்களால் வெல்லப்பட்டவனாக.
5.167.17
श्लाघते यं सदा वीर पार्थस्य गुणविस्तरैः ।
पुत्रादभ्यधिकं चैनं भारद्वाजोऽनुपश्यति ॥ ५.१६७.१७ ॥
வீரனே, எவனை அர்ஜுனனின் குணப் பெருமையால் அவன் எப்போதும் புகழ்கிறானோ, பரத்வாஜனின் மகன் அவனைப் புதல்வனைவிட மேலாகக் காண்கிறான்.
5.167.18
हन्यादेकरथेनैव देवगन्धर्वमानुषान् ।
एकीभूतानपि रणे दिव्यैरस्त्रैः प्रतापवान् ॥ ५.१६७.१८ ॥
அவன் வலிமையுடையவன்; போரில் ஒன்றுகூடிய தேவர்களையும் கந்தர்வர்களையும் மனிதர்களையும் தனித்த ஒரு தேரினால், தெய்வீக ஆயுதங்களால் கொல்லக்கூடும்.
5.167.19
पौरवो राजशार्दूलस्तव राजन्महारथः ।
मतो मम रथोदारः परवीररथारुजः ॥ ५.१६७.१९ ॥
ஓ அரசே, பௌரவன் — அரசர்களில் புலி, உங்கள் மகாரதர் — என் கருத்தில் தேர்ப்போரில் சிறந்தவர், எதிர் வீரர்களின் தேர்களை உடைப்பவர்.
5.167.20
स्वेन सैन्येन महता प्रतपञ्शत्रुवाहिनीम् ।
प्रधक्ष्यति स पाञ्चालान्कक्षमग्निगतिर्यथा ॥ ५.१६७.२० ॥
அவன் தன் பெரும் படையுடன் எதிரிப் படையைத் தகிப்பான்; நெருப்பு உலர்ந்த புல்லை எரிப்பதுபோல் பாஞ்சாலர்களை எரித்து அழிப்பான்.
5.167.21
सत्यश्रवा रथस्त्वेको राजपुत्रो बृहद्बलः ।
तव राजन्रिपुबले कालवत्प्रचरिष्यति ॥ ५.१६७.२१ ॥
ஓ அரசே, அரசகுமாரன் சத்யசிரவஸ் — தனியாகத் தேர் ஏறும் பெரும் பலமுள்ளவன் — உங்கள் சார்பாக எதிரிப் படையில் காலனைப்போல் உலவுவான்.
5.167.22
एतस्य योधा राजेन्द्र विचित्रकवचायुधाः ।
विचरिष्यन्ति सङ्ग्रामे निन्घन्तः शास्त्रवांस्तव ॥ ५.१६७.२२ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவா, அவனுடைய வீரர்கள் வண்ணமிகு கவசமும் ஆயுதங்களும் தரித்து போரில் உலவி, உங்கள் எதிரிகளான ஆயுதவித்தையில் வல்லவர்களை வீழ்த்துவார்கள்.
5.167.23
वृषसेनो रथस्तेऽग्र्यः कर्णपुत्रो महारथः ।
प्रधक्ष्यति रिपूणां ते बलं तु बलिनां वरः ॥ ५.१६७.२३ ॥
உங்கள் முதன்மை மகாரதரான கர்ணனின் மகன் வ்ருஷசேனன் எதிரிகளின் படையை எரித்து அழிப்பான்; அவன் வலியோரில் சிறந்தவன்.
5.167.24
जघसन्धो महातेजा राजन्रथवरस्तव ।
त्यक्ष्यते समरे प्राणान्माधवः परवीरहा ॥ ५.१६७.२४ ॥
ஓ அரசே, பெருந்தேஜஸ்வியான ஜராசந்தன் — உங்கள் சிறந்த தேர்வீரன் — போரில் உயிரைத் துறப்பான்; எதிர்வீரர்களைக் கொல்லும் மாதவன் (கிருஷ்ணன்) அவனை வீழ்த்துவான்.
5.167.25
एष योत्स्यति सङ्ग्रामे गजस्कन्धविशारदः ।
रथेन वा माहबाहुः क्षपयञ्शत्रुवाहिनीम् ॥ ५.१६७.२५ ॥
கஜ-ஸ்கந்தத்தில் போரிடுவதில் திறமையான இவன் போரில் போரிடுவான்; அல்லது தேரிலிருந்து பகைவர் படையை அழித்தபடி, மகாபாகுவான இவன் போரிடுவான்.
5.167.26
रथ एष महाराज मतो मे राजसत्तम ।
त्वदर्थे त्यक्ष्यते प्राणान्सहसैन्यो महारणे ॥ ५.१६७.२६ ॥
மகாராஜாவே, அரசர்களில் சிறந்தவனே, என் கருத்தில் இவன் தேர்வீரன்; உனக்காக, தன் படையுடன் இவன் பெரும் போரில் உயிரை விடுவான்.
5.167.27
एष विक्रान्तयोधी च चित्रयोधी च संगरे ।
वीतभीश्चापि ते राजञ्शत्रुभिः सह योत्स्यते ॥ ५.१६७.२७ ॥
இவன் வீரமிக்க போர்வீரன், பலவித போர்த்திறன் கொண்டவன், அஞ்சாதவன்; அரசே, இவன் உன் பகைவருடன் போரிடுவான்.
5.167.28
बाह्लीकोऽतिरथश्चैव समरे चानिवर्तनः ।
मम राजन्मतो युद्धे शूरो वैवस्वतोपमः ॥ ५.१६७.२८ ॥
பாஹ்லீகன் அதிரதன்; போரில் ஒருபோதும் பின்வாங்காதவன்; அரசே, என் கருத்தில் போரில் அவன் வைவஸ்வத யமனைப் போன்ற வீரன்.
5.167.29
न ह्येष समरं प्राप्य निवर्तेत कथञ्चन ।
यथा सततगो राजन्स हि हन्यात्परान्रणे ॥ ५.१६७.२९ ॥
இவன் போரை அடைந்தபின் எவ்வகையிலும் பின்வாங்க மாட்டான்; அரசே, எப்போதும் முன்னேறுபவனாக அவன் போரில் பகைவர்களை வீழ்த்துவான்.
5.167.30
सेनापतिर्महाराज सत्यवांस्ते महारथः ।
रणेष्वद्भुतकर्मा च रथी पररथारुजः ॥ ५.१६७.३० ॥
மகாராஜாவே, உன் படைத்தலைவன் சத்தியவான் மகாரதன்; போர்களில் அற்புதச் செயல் செய்பவன், தேர்வீரன், பகைவர் தேர்களை உடைப்பவன்.
5.167.31
एतस्य समरं दृष्ट्वा न व्यथास्ति कथञ्चन ।
उत्स्मयन्नुत्पतत्येष परान्रथपथे स्थितान् ॥ ५.१६७.३१ ॥
இவருடைய போரைக் கண்டால் எங்கும் எவருக்கும் அச்சம் ஏற்படுவதில்லை. இவர் புன்னகையுடன் தேர்ப்பாதையில் நிற்கும் எதிரிகள் மேல் பாய்கிறார்.
5.167.32
एष चारिषु विक्रान्तः कर्म सत्पुरुषोचितम् ।
कर्ता विमर्दे सुमहत्त्वदर्थे पुरुषोत्तमः ॥ ५.१६७.३२ ॥
இவர் வீரர்களுக்குள் வீரியமுள்ளவர்; நல்லோர்க்குத் தகுந்த செயல்களைச் செய்பவர். போரின் நெருக்கடியில் உமக்காக மிகப் பெரிய செயல்களைச் செய்யும் புருஷோத்தமர் இவர்.
5.167.33
अलम्बुसो राक्षसेन्द्रः क्रूरकर्मा महारथः ।
हनिष्यति परान्राजन्पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ५.१६७.३३ ॥
அரக்கர் தலைவன் அலம்புசன், கொடுஞ்செயல் புரியும் மகாரதன். அரசே, முன்னைய பகையை நினைத்துக்கொண்டு அவர் எதிரிகளைக் கொல்வார்.
5.167.34
एष राक्षससैन्यानं सर्वेषां रथसत्तमः ।
मायावी दृढवैरश्च समरे विचरिष्यति ॥ ५.१६७.३४ ॥
இவர் அரக்கர் படைகளிலுள்ள அனைத்துத் தேர்வீரர்களிலும் சிறந்தவர். மாயம் அறிந்தவரும் உறுதியான பகையுடையவருமான இவர் போரில் உலவுவார்.
5.167.35
प्राग्ज्योतिषाधिपो वीरो भगदत्तः प्रतापवान् ।
गजाङ्कुशधरश्रेष्ठो रथे चैव विशारदः ॥ ५.१६७.३५ ॥
பிராக்ஜ்யோதிஷத்தின் அதிபதியான வீரர் பகதத்தர் பிரதாபமிக்கவர். யானைத் தோட்டியை ஏந்துவோரில் சிறந்தவரும், தேர்ப்போரிலும் வல்லவருமாவார்.
5.167.36
एतेन युद्धमभवत्पुरा गाण्डीवधन्वनः ।
दिवसान्सुबहून्राजन्नुभयोर्जयगृद्धिनोः ॥ ५.१६७.३६ ॥
முன்பு இவருடன் காண்டீவதாரியின் போர் நடந்தது. அரசே, வெற்றியை விரும்பிய இருவருக்கும் இடையே பல நாட்கள் போர் நடந்தது.
5.167.37
ततः सखायं गान्धारे मानयन्पाकशासनम् ।
अकरोत्संविदं तेन पाण्डवेन महात्मना ॥ ५.१६७.३७ ॥
அப்போது கந்தாரனை நண்பனாகக் கௌரவித்து, அந்த மகாத்மா பாண்டவனுடன் அவன் ஓர் உடன்படிக்கை செய்தான்.
5.167.38
एष योत्स्यति सङ्ग्रामे गजस्कन्धविशारदः ।
ऐरावतगतो राजा देवानामिव वासवः ॥ ५.१६७.३८ ॥
போரில் இவன் போர்புரிவான்; யானைமுதுகில் திறமையுடையவன் இவன். தேவர்களின் வாசவன் போல், ஐராவதத்தில் ஏறிய அரசன் இவன்.