மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.168.1
अचलो वृषकश्चैव सहितौ भ्रातरावुभौ ।
रथौ तव दुराधर्षौ शत्रून्विध्वंसयिष्यतः ॥ ५.१६८.१ ॥
அசலனும் விருஷகனும், இரு சகோதரர்களும் சேர்ந்து, உங்கள் தாக்குதலுக்கு அடங்காத ரதவீரர்கள்; அவர்கள் எதிரிகளை அழித்துவிடுவார்கள்.
5.168.2
बलवन्तौ नरव्याघ्रौ दृढक्रोधौ प्रहारिणौ ।
गान्धारमुख्यौ तरुणौ दर्शनीयौ महाबलौ ॥ ५.१६८.२ ॥
வலிமையானவர்கள், மனிதர்களில் புலிகள், உறுதியான கோபமுடையவர்கள், தாக்கும் வீரர்கள், காந்தாரர்களின் தலைவர்கள், இளைஞர்கள், காணத்தக்கவர்கள், மிகுந்த பலமுடையவர்கள்.
5.168.3
सखा ते दयितो नित्यं य एष रणकर्कशः ।
उत्साहयति राजंस्त्वां विग्रहे पाण्डवैः सह ॥ ५.१६८.३ ॥
இவன் உங்கள் எப்போதும் அன்பான நண்பன்; போரில் கடுமையானவன். அரசே, பாண்டவர்களுடனான சண்டையில் அவன் உங்களை ஊக்குவிக்கிறான்.
5.168.4
परुषः कत्थनो नीचः कर्णो वैकर्तनस्त्रव ।
मन्त्री नेता च बन्धुश्च मानी चात्यन्तमुच्छ्रितः ॥ ५.१६८.४ ॥
கர்ணன், வைகர்தனன்—கடுமையானவன், தற்பெருமை பேசுபவன், இழிந்தவன்; அவன் ஆலோசகன், தலைவன், உறவினன், பெருமையுடையவன், மிகவும் செருக்குற்றவன்.
5.168.5
एष नैव रथः पूर्णो न चाप्यतिरथो रणे ।
वियुक्तः कवचेनैष सहजेन विचेतनः ॥ ५.१६८.५ ॥
இவன் முழுமையான ரதவீரனும் அல்லன், போரில் அதிரதனும் அல்லன்; பிறவியிலேயே வந்த கவசத்தை இழந்து மயக்கமுற்றவன்.
5.168.6
कुण्डलाभ्यां च दिव्याभ्यां वियुक्तः सततं घृणी ।
अभिशापाच्च रामस्य ब्राह्मणस्य च भाषणात् ॥ ५.१६८.६ ॥
தெய்வீக குண்டலங்களை இழந்தவன், எப்போதும் இரக்கமுடையவன்; ராமனின் சாபத்தாலும் ஒரு பிராமணனின் சொல்லாலும்.
5.168.7
करणानां वियोगाच्च तेन मेऽर्थरथो मतः ।
नैष फाल्गुनमासाद्य पुनर्जीवन्विमोक्ष्यते ॥ ५.१६८.७ ॥
ஆயுதங்களை இழந்ததால் அவனை நான் அரைத்தேர்வீரன் என்று கருதுகிறேன். அர்ஜுனனை எதிர்கொண்டால் அவன் உயிருடன் திரும்பமாட்டான்.
5.168.8
ततोऽब्रवीत्पुनर्द्रोणः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं न मिथ्यास्ति कदाचन ॥ ५.१६८.८ ॥
அப்போது ஆயுதம் தரித்தவர்களில் சிறந்தவரான துரோணர் மீண்டும் கூறினார்: 'நீ சொன்னது இவ்வாறே உண்மை; அது ஒருபோதும் பொய்யல்ல.'
5.168.9
रणेरणेऽभिमानी च विमुखश्चापि दृश्यते ।
घृणी कर्णः प्रमादी च तेन मेऽर्धरथो मतः ॥ ५.१६८.९ ॥
ஒவ்வொரு போரிலும் அவன் செருக்குடையவனாக இருந்தும் முகம் திருப்பிக் கொள்பவனாகவே காணப்படுகிறான். கர்ணன் இரக்கமுடையவனும் கவனக்குறைவுடையவனும் ஆவான்; ஆகவே நான் அவனை அரைத்தேர்வீரனாகக் கருதுகிறேன்.
5.168.10
एतच्छ्रुत्वा तु राधेयः क्रोधादुल्फाल्य लोचने ।
उवाच भीष्मं राधेयस्तुदन्वाग्भिः प्रतोदवत् ॥ ५.१६८.१० ॥
இதைக் கேட்டதும் ராதையின் மகன் கர்ணன் கோபத்தால் கண்களை விரித்து, அங்குசம் போல சொற்களால் குத்தி பீஷ்மரிடம் பேசினான்.
5.168.11
पितामह यथेष्टं मां वाक्शरैरुपकृन्तसि ।
अनागसं सदा द्वेषादेवमेव पदेपदे ॥ ५.१६८.११ ॥
பிதாமகரே, நீங்கள் விரும்பியபடி சொல்லம்புகளால் என்னைக் காயப்படுத்துகிறீர்கள். குற்றமற்ற எனக்கு, எப்போதும் வெறுப்பினால் இவ்வாறே ஒவ்வோர் அடியிலும் துன்புறுத்துகிறீர்கள்.
5.168.12
मर्षयामि च तत्सर्वं दुर्योधनकृतेन वै ।
त्वं तुं मां मान्यसे मन्दं यथा कापुरुषं तथा ॥ ५.१६८.१२ ॥
இவை அனைத்தையும் துரியோதனனால் ஏற்பட்டதால் நான் பொறுத்துக்கொள்கிறேன். ஆனால் நீங்கள் என்னை மந்தனும் கோழையுமான ஒருவனைப் போல் கருதுகிறீர்கள்.
5.168.13
भवानर्धरथो मह्यं मतो वै नात्र संशयः ।
सर्वस्य जगतश्चैव गाङ्गेयो न मृषा वदेत् ॥ ५.१६८.१३ ॥
உங்களை எனக்கு அரைத்தேர் வீரர் என்று கருதுகிறார்கள்; இதில் ஐயமில்லை. உலகனைத்தும் அறியும், கங்கையின் மகன் பொய் சொல்லமாட்டான்.
5.168.14
कुरूणामहितो नित्यं न च राजाऽवबुध्यते ।
को हि नाम समानेषु राजसूदारकर्मसु ॥ ५.१६८.१४ ॥
குருக்களுக்குத் தீங்கு செய்பவன் எப்போதும்; அரசன் அதை உணரவில்லை. சமமானவர்களிடையே, ராஜசூய யாகம் போன்ற செயல்களில் யார் இப்படிச் செய்வார்?
5.168.15
तेजोवधमिमं कुर्याद्विभेदयिषुराहवे ।
यथा त्वं गुणविद्वेषादपरागं चिकीर्षसि ॥ ५.१६८.१५ ॥
போரில் பிளவு ஏற்படுத்த விரும்புபவன் இத்தகைய தேஜஸ் அழிவைச் செய்வான்; நீ நற்குணங்களின் மீதான வெறுப்பால் குற்றம் செய்ய விரும்புவது போல.
5.168.16
न हायनैर्न पलितैर्न वित्तैर्न च बन्धुभिः ।
महारयत्वं संख्यातुं शक्यं क्षत्रस्य कौरव ॥ ५.१६८.१६ ॥
வயதாலும், நரைமுடியாலும், செல்வத்தாலும், உறவினர்களாலும் அல்ல — ஓ கௌரவா, க்ஷத்திரியனின் பெரும் வேகத்தை எண்ண முடியாது.
5.168.17
बलज्येष्ठं स्मृतं क्षत्रं मन्त्रज्येष्ठा द्विजातयः ।
धनज्येष्ठाः स्मृता वैश्याः शूद्रास्तु वयसाऽधिकाः ॥ ५.१६८.१७ ॥
வலிமையில் மூத்தது க்ஷத்திரியம் என்றும், மந்திரத்தில் மூத்தவர்கள் இரு பிறப்பினர் என்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது; செல்வத்தில் மூத்தவர்கள் வைசியர், சூத்திரர் வயதில் மூத்தவர்கள்.
5.168.18
यथेच्छकं स्वयं ब्रूया रथानतिरथांस्तथा ।
कामद्वेषसमायुक्तो मोहात्प्रकुरुते भवान् ॥ ५.१६८.१८ ॥
உன் விருப்பம்போல் நீயே தேர்வீரர்களையும் அதிரதர்களையும் சொல்கிறாய்; ஆசையும் வெறுப்பும் கொண்டு, மயக்கத்தால் நீ இவ்வாறு செய்கிறாய்.
5.168.19
दुर्योधन महाबाहो साधु सम्यगवेक्ष्यताम् ।
त्यज्यतां दुष्टभावोऽयं भीष्मः किल्बिषकृत्तव ॥ ५.१६८.१९ ॥
மகாபாஹு துரியோதனா, நன்கு சிந்தித்துப் பார். உனக்குப் பாவம் விளைவிக்கும் பீஷ்மரைப் பற்றிய இந்தத் தீய எண்ணத்தைக் கைவிடு.
5.168.20
भिन्ना हि सेना नृपते दुःसन्धेया भवत्युत ।
मौला हि पुरुषव्याघ्र किमु नानासमुत्थिताः ॥ ५.१६८.२० ॥
அரசே, பிளவுபட்ட படையை மீண்டும் ஒன்றிணைப்பது கடினம். புருஷவ்யாக்ரனே, பரம்பரை வீரர்களே பிளவுபட்டால், பல இடங்களிலிருந்து வந்தவர்களைப் பற்றிச் சொல்லவும் வேண்டுமோ.
5.168.21
एषां द्वैधं समुत्पन्नं योधानां युधि भारत ।
तेजोवधो नः क्रियते प्रत्यक्षेण विशेषतः ॥ ५.१६८.२१ ॥
பாரதனே, போரில் இந்த வீரர்களிடையே பிளவு உண்டாகியுள்ளது. இதனால் நம் வலிமை வெளிப்படையாகவே, குறிப்பாக அழிக்கப்படுகிறது.
5.168.22
रथानां क्वच विज्ञानं क्वच भीष्मोऽल्पचेतनः ।
अहमावारयिष्यामि पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ५.१६८.२२ ॥
எங்கே தேர்வீரர்களின் திறமை, எங்கே குறைந்த அறிவுடைய பீஷ்மர்? நான் பாண்டவர்களின் படையைத் தடுப்பேன்.
5.168.23
आसाद्य माममोघेषुं गमिष्यन्ति दिशो दश ।
पाण्डवाः सहपञ्चालाः शार्दूलं वृषभा इव ॥ ५.१६८.२३ ॥
குறி தவறாத அம்புகள் கொண்ட என்னை எதிர்கொண்டால், பாண்டவர்களும் பாஞ்சாலர்களும் புலியைக் கண்ட காளைகளைப் போல பத்து திசைகளிலும் ஓடிவிடுவார்கள்.
5.168.24
क्वच युद्धं विमर्दो वा मन्त्रे सुव्याहृतानि च ।
क्वचभीष्मो गतवयामन्दात्मा कालचोदितः ॥ ५.१६८.२४ ॥
எங்கே போரும் அதன் அழிவும், எங்கே ஆலோசனையில் சொல்லப்பட்ட நல்ல வார்த்தைகள்? வயது முதிர்ந்த, மந்த புத்தியுள்ள பீஷ்மர் காலத்தால் தூண்டப்பட்டவர், அவர் எங்கே?
5.168.25
एकाकी स्पर्धति नित्यं सर्वेण रमता सह ।
न चान्यं पुरुषं कंचिन्मन्यते मोघदर्शनः ॥ ५.१६८.२५ ॥
அவன் எப்போதும் தனியாக அனைவருடனும் விளையாட்டாகவும் போட்டியிடுகிறான்; வீணான பார்வை கொண்டவன் எவரையும் வேறொரு மனிதனாக மதிப்பதில்லை.
5.168.26
श्रोतव्यं खलु वृद्धानमिति शास्त्रनिदर्शनम् ।
न त्वेव ह्यतिवृद्धानां पुनर्बालाहि ते मताः ॥ ५.१६८.२६ ॥
முதியோரின் சொற்களைக் கேட்க வேண்டும் என்பது சாஸ்திரத்தின் கற்பிப்பு; ஆனால் மிகவும் முதியவர்களையோ அவர்கள் சிறுவர்கள் என்றே கருதுகிறார்கள்.
5.168.27
अहमेको हनिष्यामि पाण्डवानानीकिनीम् ।
सुयुद्धे राज्यशार्दूल यशो भीष्मं गमिष्यति ॥ ५.१६८.२७ ॥
அரசர்களில் புலியே! நான் ஒருவனே பாண்டவர்களின் படையை அழிப்பேன்; சிறந்த போரில் புகழ் பீஷ்மரையே சேரும்.
5.168.28
कृतः सेनापतिस्त्वेष त्वया भीष्मो नराधिप ।
सेनापतौ यशो गन्ता न तु योधान्कथञ्चन ॥ ५.१६८.२८ ॥
மனிதர்களின் அரசே! நீங்கள் பீஷ்மரைப் படைத்தலைவராக நியமித்தீர்கள்; புகழ் படைத்தலைவருக்கே செல்லும், வீரர்களுக்கு எவ்வகையிலும் அல்ல.
5.168.29
नाहं जीवति गाङ्गेये योत्स्ये राजन्कथञ्चन ।
हते भीष्मे तु योद्धाऽस्मि सर्वैरेव महारथैः ॥ ५.१६८.२९ ॥
அரசே! கங்கையின் மைந்தன் உயிருடன் இருக்கும்வரை நான் எவ்வகையிலும் போரிடமாட்டேன்; பீஷ்மர் கொல்லப்பட்ட பின்னரே நான் எல்லா மகாரதர்களுடனும் போரிடும் வீரனாவேன்.
5.168.30
समुद्यतोयं भारो मे सुमहान्सागरोपमः ।
धार्तराष्ट्रस्य संग्रामे वर्षपूगाभिचिन्तितः ॥ ५.१६८.३० ॥
இது நான் ஏற்றுக்கொண்ட சுமை, மிகப் பெரியது, கடலுக்கு ஒப்பானது; தார்தராஷ்டிரனுக்காகப் போரில் இதை பல ஆண்டுகளாக நான் சிந்தித்து வந்தேன்.
5.168.31
तस्मिन्नभ्यागते काले प्रतप्ते रोमहर्षणे ।
मिथो भेदो न मे कार्यस्तेन जीवसि सूतज ॥ ५.१६८.३१ ॥
அந்த பயங்கரமான, மயிர்சிலிர்க்கும் காலம் வந்தபோது, என்னிடம் பிளவு உண்டாக்கக் கூடாது; அதனால்தான் நீ உயிருடன் இருக்கிறாய், சூதபுத்திரனே.
5.168.32
न ह्यहं त्वद्य विक्रम्य स्थविरोऽपि शिशोस्तव ।
युद्धश्रद्धामहं छिन्द्यां जीवितस्य च सूतज ॥ ५.१६८.३२ ॥
சூதபுத்திரனே, நான் முதியவனாக இருந்தாலும் இன்று உன்னை வீரத்தால் வென்று, உன் போன்ற சிறுவனின் போர் ஆர்வத்தையும் உயிரையும் அறுக்க மாட்டேன் என்பதல்ல.
5.168.33
जामदग्र्येन रामेण महास्त्राणि विमुञ्चता ।
न मे व्यथा कृता काचित्त्वं तु मे कि करिष्यसि ॥ ५.१६८.३३ ॥
ஜமதக்னியின் மகன் ராமன் மகா அஸ்திரங்களை ஏவியபோதும் எனக்கு எந்த வேதனையும் ஏற்படவில்லை; அப்படியிருக்க நீ எனக்கு என்ன செய்வாய்?
5.168.34
कामं नैतत्प्रशंसन्ति सन्तः स्वबलसंस्तवम् ।
वक्ष्यामि तु त्वां सन्तप्तो निहीन कुलपांसन ॥ ५.१६८.३४ ॥
உண்மையில் நல்லோர் தன் பலத்தைத் தானே புகழ்வதைப் பாராட்டார்; ஆயினும் சினத்துடன் நான் உன்னிடம் சொல்வேன், குலத்தை இழிவுபடுத்தும் கீழ்மகனே.
5.168.35
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिराजस्वयंवरे ।
निर्जित्यैकरथेनैव याः कन्यास्तरसाहृताः ॥ ५.१६८.३५ ॥
காசி அரசனின் சுயம்வரத்தில் கூடியிருந்த அரச க்ஷத்திரியர்களை ஒற்றை தேரால் வென்று, பலவந்தமாக எடுத்துச் செல்லப்பட்ட கன்னியர்கள் இவர்கள்.
5.168.36
ईदृशानां सहस्राणि विशिष्टानामथो पुनः ।
मयैकेन निरस्तानि ससैन्यानि रणाजिरे ॥ ५.१६८.३६ ॥
இத்தகைய ஆயிரக்கணக்கான சிறப்புமிக்க வீரர்களையும், அவர்களின் படைகளுடன் சேர்த்து, நான் ஒருவனே போர்க்களத்தில் வீழ்த்தினேன்.
5.168.37
त्वां प्राप्य वैरपुरुषं कुरूणामनयो महान् ।
उपस्थितो विनाशाय यतस्व पुरुषो भव ॥ ५.१६८.३७ ॥
நீ பகைவனாகக் கிடைக்கப் பெற்றதால், குருக்களுக்கு மாபெரும் துன்பம் அழிவுக்காக வந்துவிட்டது; முயற்சி செய், ஆண்மகனாக இரு.
5.168.38
युध्यस्व समरे पार्थं येन विस्पर्धसे सह ।
द्रक्ष्यामि त्वां विनिर्मुक्तमस्माद्युद्धात्सुदुर्मते ॥ ५.१६८.३८ ॥
போரில் உன்னுடன் போட்டியிடும் பார்த்தனுடன் போர் செய்; தீய புத்தியுடையவனே, இப்போரிலிருந்து நீ விடுபடுவதை நான் காண்பேன்.
5.168.39
तमुवाच ततो राजा धार्तराष्ट्रः प्रतापवान् ।
मां समीक्षस्व गाङ्गेय कार्यं हि महदुद्यतम् ॥ ५.१६८.३९ ॥
அப்போது வலிமைமிக்க அரசனான திருதராஷ்டிரன் மகன் அவரிடம் கூறினான்: கங்கையின் மகனே, என்னைப் பார்; மாபெரும் செயல் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.
5.168.40
चिन्त्यतामिदमेकाग्रं मम निःश्रेयसं परम् ।
उभावपि भवन्तौ मे महत्कर्म करिष्यतः ॥ ५.१६८.४० ॥
என் உயர்ந்த நன்மையான இதை ஒருமுகமாக சிந்திக்கட்டும்; நீங்கள் இருவரும் எனக்காக மாபெரும் செயலைச் செய்வீர்கள்.
5.168.41
भूयश्च श्रोतुमिच्छामि परेषां रथसत्तमान् ।
ये चैवातिथास्तत्र ये चैव रथयूथपाः ॥ ५.१६८.४१ ॥
எதிரிகளின் சிறந்த தேர்வீரர்களைப் பற்றி மீண்டும் கேட்க விரும்புகிறேன்; அங்கு வந்துள்ளவர்களையும் தேர்ப்படைத் தலைவர்களையும்.
5.168.42
बलाबलममित्राणां श्रोतुमिच्छामि कौरव ।
प्रभातायां रजन्यां वै इदं युद्धं भविष्यति ॥ ५.१६८.४२ ॥
கௌரவனே, எதிரிகளின் வலிமையையும் பலவீனத்தையும் கேட்க விரும்புகிறேன்; இரவு கழிந்து விடியும்போது இந்தப் போர் நடக்கும்.