ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.17.1
अथ संचिन्तयानस्य देवराजस्य धीमतः ।
नहुषस्य वधोपायं लोकपालैः सदैवतैः ॥ ५.१७.१ ॥
ସେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତା ଓ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ସହିତ ନହୁଷଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।
5.17.2
तपस्वी तत्र भगवानगस्त्यः प्रत्यदृश्यत ।
सोऽब्रवीदर्च्य देवेन्द्रं दिष्ट्या वै वर्धते भवान् ॥ ५.१७.२ ॥
ସେଠାରେ ତପସ୍ବୀ ଭଗବାନ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କହିଲେ, "ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି।"
5.17.3
विश्वरूपविनाशेन वृत्रासुरवधेन च ।
दिष्ट्याद्य नहुषो भ्रष्टो देवराज्यात्पुरन्दर ॥ ५.१७.३ ॥
ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ବିନାଶ ଓ ବୃତ୍ରାସୁରଙ୍କ ବଧ ଯୋଗୁଁ, ହେ ପୁରନ୍ଦର, ଆଜି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ନହୁଷ ଦେବରାଜ୍ୟରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
5.17.4
दिष्ट्या हतारिं पश्यामि भवन्तं वलसूदन ।
स्वागतं ते महर्षेऽस्तु प्रीतोऽहं दर्शनात्तत।
पाद्यमाचमनीयं च गामर्घ्यं च प्रतीच्छ मे ॥ ५.१७.४ ॥
ହେ ବଳସୂଦନ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଶତ୍ରୁ ହତ ହୋଇଥିବା ମୁଁ ଆପଣଙ୍କଠାରେ ଦେଖୁଛି। ହେ ମହର୍ଷେ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ; ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ। ମୋ ପାଖରୁ ପାଦ୍ୟ, ଆଚମନୀୟ, ଗାଇ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
5.17.5
पूजितं चोपविष्टं तमासेन मुनिसत्तमम् ।
पर्यपृच्छत देवेशः प्रहृष्टो ब्राह्मणर्षभम् ॥ ५.१७.५ ॥
ଆସନରେ ବସାଇ ସମ୍ମାନିତ ସେହି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ଦେବେଶ୍ୱର ପଚାରିଲେ।
5.17.6
श्रोतुमिच्छामि भगवन्कथ्यमानं द्विजोत्तम ।
परिभ्रष्टः कथं स्वर्गान्नहुषः पापनिश्चयः ॥ ५.१७.६ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ପାପନିଶ୍ଚୟ ନହୁଷ କିପରି ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଲା, ତାହା କୁହାଯାଉଥିବା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
5.17.7
श्रृणु शक्र प्रियं वाक्यं यथा राजा दुरात्मवान् ।
स्वर्गाद्भ्रष्टो दुराचारो नहुषो बलदर्पितः ॥ ५.१७.७ ॥
ହେ ଶକ୍ର, ପ୍ରିୟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ — ଦୁରାତ୍ମା ରାଜା, ଦୁରାଚାରୀ ନହୁଷ ବଳର ଦର୍ପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଡ଼ିଗଲେ।
5.17.8
श्रमार्ताश्च वहन्तस्तं नहुषं पापकारिणम् ।
देवर्षयो महाभागास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ५.१७.८ ॥
ଶ୍ରମରେ କ୍ଳାନ୍ତ, ପାପୀ ନହୁଷଙ୍କୁ ବହନ କରୁଥିବା ମହାଭାଗ ଦେବର୍ଷି ଓ ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ।
5.17.9
पप्रच्छुर्नहुषं देवं संशयं जयतां वर ।
य इमे ब्रह्मणा प्रोक्ता मन्त्रा वै प्रोक्षणे गवाम् ॥ ५.१७.९ ॥
ହେ ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଦେବ ନହୁଷଙ୍କୁ ସଂଶୟ ପଚାରିଲେ — ଗାଈଙ୍କ ପ୍ରୋକ୍ଷଣରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଥିବା ମନ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ।
5.17.10
एते प्रमाणं भवत उताहो नेति वासव ।
नहुषो नेति तानाह तमसा मूढचेतनः ॥ ५.१७.१० ॥
"ହେ ବାସବ, ଏଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରମାଣ କି ନୁହେଁ?" ବୋଲି ପଚରାଯାଇଥିବାରୁ, ତମସ୍ରେ ମୂଢ଼ମନା ନହୁଷ ସେମାନଙ୍କୁ "ନା" କହିଲେ।
5.17.11
अधर्मे संप्रवृत्तस्त्वं धर्मं न प्रतिपद्यसे ।
प्रमाणमेतदस्माकं पूर्वं प्रोक्तं महर्षिभिः ॥ ५.१७.११ ॥
ତୁମେ ଅଧର୍ମରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୋଇଛ, ଧର୍ମ ପାଉନାହଁ। ପୂର୍ବରୁ ମହର୍ଷିମାନେ କହିଥିବା କଥା ଆମର ପ୍ରମାଣ।
5.17.12
ततो विवदमानः स मुनिभिः सह वासव ।
अथ मामस्पृशन्मूर्ध्नि पादेनाधर्मपीडितः ॥ ५.१७.१२ ॥
ତାପରେ ମୁନିମାନଙ୍କ ସହ ବିବାଦ କରୁଥିବା ସେ, ହେ ବାସବ, ଅଧର୍ମରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ପାଦରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲା।
5.17.13
तेनाभूद्धततेजाश्च निःश्रीकश्च महीपतिः ।
ततस्तं तमसा विग्नमवोचं भृशपीडितम् ॥ ५.१७.१३ ॥
ସେଥିପାଇଁ ସେ ରାଜା ତେଜହୀନ ଓ ଶ୍ରୀହୀନ ହେଲେ। ତା'ପରେ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୀଡିତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାଗ୍ରସ୍ତ ତାଙ୍କୁ ମୁଁ କହିଲି।
5.17.14
यस्मात्पूर्वैः कृतं राजन्ब्रह्मर्षिभिरनुष्ठितम् ।
अदृष्टं दूषयसि मे यच्च मूर्ध्य्रस्पृशः पदा ॥ ५.१७.१४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପୂର୍ବ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଆଚରିତ ଯାହା, ଅଦୃଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଦୋଷ ଦେଉଛ; ଏବଂ ତୁମେ ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ପାଦରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିଲ।
5.17.15
यच्चापि त्वमृषीन्मूढ ब्रह्मकल्पान्दुरासदान् ॥ ५.१७.१५ ॥
ହେ ମୂଢ଼, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ, ନିକଟକୁ ଯିବା କଷ୍ଟକର ଋଷିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅପମାନ କରିଛ।
5.17.16
वाहान्कृत्व्रा वाहयसि तेन स्वर्गाद्धतप्रभः ।
ध्वंस पाप परिभ्रष्टः क्षीणपुण्यो महीतले ॥ ५.१७.१६ ॥
ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ବାହନ କରି ଚଲାଇଲ; ସେହି ପାପରେ ତେଜହୀନ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଡିବ। ହେ ପାପୀ, ପତିତ, ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷୟ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ପଡିବ।
5.17.17
दशवर्षसहस्राणि सर्परूपधरो महान् ।
विचरिष्यसि पूर्णेषु पुनः स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ ५.१७.१७ ॥
ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ମହାସର୍ପ ରୂପ ଧରି ତୁମେ ବୁଲିବ; ସେଗୁଡିକ ସରିଲେ ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇବ।
5.17.18
दृष्ट्वा युधिष्ठिरं नाम तव वंशसमुद्भवम् ।
निहतो ब्रह्मशापेन प्रपद्यस्व त्रिविष्टपम् ॥ ५.१७.१८ ॥
ତୁମ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନାମକ ଜଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମଶାପରେ ନିହତ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଶ୍ରୟ ନିଅ।
5.17.19
एवं भ्रष्टो दुरात्मा स देवराज्यादरिन्दम ।
दिष्ट्या वर्धामहे शक्र हतो ब्रह्मर्षिकण्टकः ॥ ५.१७.१९ ॥
ଏହିପରି ସେହି ଦୁରାତ୍ମା ଦେବରାଜ୍ୟରୁ ଖସିପଡ଼ିଲା। ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆମେ ହର୍ଷିତ, ହେ ଶକ୍ର; ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କର କଣ୍ଟକ ହତ ହୋଇଛି।
5.17.20
त्रिविष्टपं प्रपद्यस्व पाहि लोकाञ्शचीपते ।
जितेन्द्रियो जितामित्रः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ ५.१७.२० ॥
ତ୍ରିଦିବଲୋକ ପାଅ; ହେ ଶଚୀପତି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ, ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା।
5.17.21
ततो देवा भृशं तुष्टा महर्षिगणसंवृताः ।
पितरश्चैव यक्षाश्च भुजगा राक्षसास्तथा ॥ ५.१७.२१ ॥
ତେବେ ଦେବତାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ମହର୍ଷିଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ; ପିତୃଗଣ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
5.17.22
गन्धर्वा देवकन्याश्च सर्वे चाप्सरसां गणाः ।
सरांसि सरितः शैलाः सागराश्च विशांपते ॥ ५.१७.२२ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବକନ୍ୟା ଓ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାଗଣ; ସରୋବର, ନଦୀ, ପର୍ବତ ଓ ସାଗରମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ବିଶାଂପତି।
5.17.23
उपागम्याब्रुवन्सर्वे दिष्ट्या वर्धसि शक्रुहन् ।
हतश्च नहुषः पापो दिष्ट्यागस्त्येन धीमता।
दिष्ट्या पापसमाचारः कृतः सर्पो महीतले ॥ ५.१७.२३ ॥
ସମସ୍ତେ ନିକଟ ହୋଇ କହିଲେ: ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ବଢ଼ୁଛ, ହେ ଶକ୍ରହନ୍ତା। ପାପୀ ନହୁଷ ହତ ହେଲା; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ସେହି ପାପାଚାରୀକୁ ପୃଥିବୀରେ ସାପ କରାଯାଇଛି।