மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.17.1
अथ संचिन्तयानस्य देवराजस्य धीमतः ।
नहुषस्य वधोपायं लोकपालैः सदैवतैः ॥ ५.१७.१ ॥
அப்போது ஞானமுள்ள தேவராஜன் இந்திரன், தேவர்களும் உலகக் காவலர்களும் சூழ, நகுஷனைக் கொல்வதற்கான வழியைச் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தான்.
5.17.2
तपस्वी तत्र भगवानगस्त्यः प्रत्यदृश्यत ।
सोऽब्रवीदर्च्य देवेन्द्रं दिष्ट्या वै वर्धते भवान् ॥ ५.१७.२ ॥
அங்கே தவசியான பகவான் அகஸ்தியர் தோன்றினார். அவர் தேவேந்திரனை வணங்கி, "நல்லூழால் நீர் செழித்து வளர்கிறீர்" என்றார்.
5.17.3
विश्वरूपविनाशेन वृत्रासुरवधेन च ।
दिष्ट्याद्य नहुषो भ्रष्टो देवराज्यात्पुरन्दर ॥ ५.१७.३ ॥
விஸ்வரூபனை அழித்ததாலும் வ்ருத்ராசுரனைக் கொன்றதாலும், ஓ புரந்தரா, இன்று நகுஷன் நல்லூழால் தேவராஜ்யத்திலிருந்து வீழ்ந்துவிட்டான்.
5.17.4
दिष्ट्या हतारिं पश्यामि भवन्तं वलसूदन ।
स्वागतं ते महर्षेऽस्तु प्रीतोऽहं दर्शनात्तत।
पाद्यमाचमनीयं च गामर्घ्यं च प्रतीच्छ मे ॥ ५.१७.४ ॥
ஓ வலனை அழித்தவனே, நல்லூழால் எதிரி கொல்லப்பட்டதை உம்மிடம் காண்கிறேன். ஓ மகரிஷியே, உமக்கு வரவேற்பு; உம் தரிசனத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன். பாத்யம், ஆசமனீயம், பசு, அர்க்யம் ஆகியவற்றை என்னிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
5.17.5
पूजितं चोपविष्टं तमासेन मुनिसत्तमम् ।
पर्यपृच्छत देवेशः प्रहृष्टो ब्राह्मणर्षभम् ॥ ५.१७.५ ॥
ஆசனத்தில் அமர்ந்து உபசரிக்கப்பட்ட அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம், மகிழ்ந்த தேவேசன் கேட்டான்.
5.17.6
श्रोतुमिच्छामि भगवन्कथ्यमानं द्विजोत्तम ।
परिभ्रष्टः कथं स्वर्गान्नहुषः पापनिश्चयः ॥ ५.१७.६ ॥
ஓ பகவானே, ஓ இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, பாவத்தில் உறுதியான நகுஷன் சொர்க்கத்திலிருந்து எப்படி வீழ்ந்தான் என்பதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.
5.17.7
श्रृणु शक्र प्रियं वाक्यं यथा राजा दुरात्मवान् ।
स्वर्गाद्भ्रष्टो दुराचारो नहुषो बलदर्पितः ॥ ५.१७.७ ॥
இந்திரா, இனிய சொல்லைக் கேள்: துராத்மாவான அரசன் நகுஷன், தீய ஒழுக்கமுடையவன், பலத்தின் செருக்கால் சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தான்.
5.17.8
श्रमार्ताश्च वहन्तस्तं नहुषं पापकारिणम् ।
देवर्षयो महाभागास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ५.१७.८ ॥
களைப்பால் வாடி, பாவியான நகுஷனைச் சுமந்த மகா பாக்கியவான்களான தேவரிஷிகளும், களங்கமற்ற பிரம்மரிஷிகளும்.
5.17.9
पप्रच्छुर्नहुषं देवं संशयं जयतां वर ।
य इमे ब्रह्मणा प्रोक्ता मन्त्रा वै प्रोक्षणे गवाम् ॥ ५.१७.९ ॥
வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே, அவர்கள் தேவன் நகுஷனிடம் ஐயத்தைக் கேட்டனர் — பசுக்களின் பிரோக்ஷணத்தில் பிரம்மன் கூறிய அம்மந்திரங்களைப் பற்றி.
5.17.10
एते प्रमाणं भवत उताहो नेति वासव ।
नहुषो नेति तानाह तमसा मूढचेतनः ॥ ५.१७.१० ॥
"வாசவனே, இவை உனக்கு பிரமாணமா, இல்லையா?" என்று கேட்டபோது, இருளால் மயங்கிய மனமுடைய நகுஷன் அவர்களிடம் "இல்லை" என்றான்.
5.17.11
अधर्मे संप्रवृत्तस्त्वं धर्मं न प्रतिपद्यसे ।
प्रमाणमेतदस्माकं पूर्वं प्रोक्तं महर्षिभिः ॥ ५.१७.११ ॥
நீ அதர்மத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறாய், தர்மத்தை அடையவில்லை. முன்பு மகரிஷிகள் கூறியதே எங்களுக்குப் பிரமாணம்.
5.17.12
ततो विवदमानः स मुनिभिः सह वासव ।
अथ मामस्पृशन्मूर्ध्नि पादेनाधर्मपीडितः ॥ ५.१७.१२ ॥
பின்னர், முனிவர்களுடன் வாதிட்டவனான அவன், வாசவனே, அதர்மத்தால் வருந்தி எனது தலையில் காலால் உதைத்தான்.
5.17.13
तेनाभूद्धततेजाश्च निःश्रीकश्च महीपतिः ।
ततस्तं तमसा विग्नमवोचं भृशपीडितम् ॥ ५.१७.१३ ॥
அதனால் அந்த மன்னன் ஒளியிழந்தும் செல்வமிழந்தும் ஆனான். அப்போது இருளால் துன்புற்று மிகவும் வேதனைப்பட்டவனிடம் நான் சொன்னேன்.
5.17.14
यस्मात्पूर्वैः कृतं राजन्ब्रह्मर्षिभिरनुष्ठितम् ।
अदृष्टं दूषयसि मे यच्च मूर्ध्य्रस्पृशः पदा ॥ ५.१७.१४ ॥
அரசே, முன்னோர்களான பிரம்மரிஷிகள் செய்து பின்பற்றிய இதை, கண்ணுக்குத் தெரியாதிருந்தும் நீ குறை கூறுகிறாய்; மேலும் நீ என் தலையைக் காலால் தொட்டாயே.
5.17.15
यच्चापि त्वमृषीन्मूढ ब्रह्मकल्पान्दुरासदान् ॥ ५.१७.१५ ॥
மூடனே, பிரம்மனுக்கு ஒப்பான, அணுக இயலாத ரிஷிகளையும் நீ அவமதித்தாயே.
5.17.16
वाहान्कृत्व्रा वाहयसि तेन स्वर्गाद्धतप्रभः ।
ध्वंस पाप परिभ्रष्टः क्षीणपुण्यो महीतले ॥ ५.१७.१६ ॥
நீ அவர்களைப் பல்லக்குத் தூக்குபவர்களாக்கி ஓட்டினாய்; அந்தப் பாவத்தால் ஒளியிழந்து சொர்க்கத்திலிருந்து விழுவாய். பாவியே, வீழ்ந்தவனே, புண்ணியம் தீர்ந்து பூமியில் வீழ்வாய்.
5.17.17
दशवर्षसहस्राणि सर्परूपधरो महान् ।
विचरिष्यसि पूर्णेषु पुनः स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ ५.१७.१७ ॥
பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் பெரிய பாம்பின் உருவம் தாங்கி நீ அலைவாய்; அவை முடிந்ததும் மீண்டும் சொர்க்கத்தை அடைவாய்.
5.17.18
दृष्ट्वा युधिष्ठिरं नाम तव वंशसमुद्भवम् ।
निहतो ब्रह्मशापेन प्रपद्यस्व त्रिविष्टपम् ॥ ५.१७.१८ ॥
உன் வம்சத்தில் பிறந்த யுதிஷ்டிரன் என்ற பெயருடையவனைக் கண்டு, பிரம்மசாபத்தால் வீழ்த்தப்பட்ட நீ சொர்க்கத்தை அடைவாய்.
5.17.19
एवं भ्रष्टो दुरात्मा स देवराज्यादरिन्दम ।
दिष्ट्या वर्धामहे शक्र हतो ब्रह्मर्षिकण्टकः ॥ ५.१७.१९ ॥
இவ்வாறு அந்தத் தீயவன் தேவராஜ்யத்திலிருந்து வீழ்ந்தான். எதிரிகளை அடக்குபவனே, நல்லூழாக நாம் மகிழ்கிறோம், சக்ரனே; பிரம்மரிஷிகளுக்கு முள்ளாக இருந்தவன் கொல்லப்பட்டான்.
5.17.20
त्रिविष्टपं प्रपद्यस्व पाहि लोकाञ्शचीपते ।
जितेन्द्रियो जितामित्रः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ ५.१७.२० ॥
மூவுலகங்களை அடைவாயாக; சசியின் தலைவனே, உலகங்களைக் காப்பாயாக. புலன்களை வென்றவனாய், பகைவர்களை வென்றவனாய், மகர்ஷிகளால் போற்றப்படுபவனாய்.
5.17.21
ततो देवा भृशं तुष्टा महर्षिगणसंवृताः ।
पितरश्चैव यक्षाश्च भुजगा राक्षसास्तथा ॥ ५.१७.२१ ॥
பின்னர் தேவர்கள் மிகவும் மகிழ்ந்தனர்; மகர்ஷிக் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டு. பித்ருக்களும், யக்ஷர்களும், பாம்புகளும், ராக்ஷசர்களும் அவ்வாறே.
5.17.22
गन्धर्वा देवकन्याश्च सर्वे चाप्सरसां गणाः ।
सरांसि सरितः शैलाः सागराश्च विशांपते ॥ ५.१७.२२ ॥
கந்தர்வர்களும், தேவகன்னியரும், எல்லா அப்சரஸ் கூட்டங்களும்; ஏரிகளும், ஆறுகளும், மலைகளும், கடல்களும் கூட, மக்களின் தலைவனே.
5.17.23
उपागम्याब्रुवन्सर्वे दिष्ट्या वर्धसि शक्रुहन् ।
हतश्च नहुषः पापो दिष्ट्यागस्त्येन धीमता।
दिष्ट्या पापसमाचारः कृतः सर्पो महीतले ॥ ५.१७.२३ ॥
அனைவரும் அருகில் வந்து கூறினர்: நல்லூழாக நீ வளர்கிறாய், சக்ரனின் எதிரியை வென்றவனே. பாவியான நகுஷன் கொல்லப்பட்டான்; நல்லூழாக, ஞானியான அகஸ்தியரால்; நல்லூழாக, அந்தப் பாவச்செயலாளன் பூமியில் பாம்பாக்கப்பட்டான்.